Schrappen PGB’s ongelukkig begin van een nuttige operatie
Soms lijkt het of Mark Rutte alles kan verkopen. Woensdag probeerde hij het schrappen van 90 procent van alle ‘persoonsgebonden zorgbudgetten’ als een ‘kwaliteitsimpuls voor de langdurige zorg’ aan de man te brengen. Het ging wat ver. Zeker voor een liberaal, die met zijn kabinet teruggrijpt op centrale sturing in de hoop de kosten te drukken.
Moed is het kabinet niet te ontzeggen. De zorgkosten blijven sterk toenemen. De premier overdrijft amper als hij zegt dat straks het onderwijs en, ja daar was ie weer, de veiligheid niet meer betaald kunnen worden als de gezondheidszorg een nog groter aandeel van de collectieve uitgaven opeist. En de nu gepresenteerde ingrepen willen alleen maar de groei van de zorgkosten afremmen.
De verantwoordelijke staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten is verpleeghuisarts van beroep. Zij weet als geen ander hoeveel persoonlijke rampen achter al die afkortingen en begrotingsposten schuilgaan. In haar brief aan de Kamer geeft zij ook blijk die veelvormige werkelijkheid te overzien. En toch is de gekozen invalshoek vooral een financiële. En niet een die de kern van het vraagstuk aanpakt.
De echte bron van uit de pan rijzende zorgkosten ligt, afgezien van de vergrijzing, erin dat te veel mensen zorg krijgen die zij niet nodig hebben en niet de zorg krijgen waar zij wel behoefte aan hebben. Dat zal zo blijven zolang het marktmechanisch denken de discussie domineert.
Het feit dat de aangekondigde drastische besnoeiing op PGB’s wordt uitgevoerd door langdurig zieke of gehandicapte mensen weer afhankelijk te maken van kantoren die vooral budgetten besturen illustreert dat het conflict tussen beschavingsrechten en kostenbeheersing door de markt niet wordt opgelost. Dat zal de nu gekozen benadering ook niet doen.
De staatssecretaris had die marktverslingerde topambtenaren op haar ministerie met een rugzakje het bos in moeten sturen. Zij had haar eigen ervaring en intuïtie nog wat meer moeten vertrouwen. Uit een recent onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat de helft van de mensen die een PGB aanvragen dat doen omdat zij de regie over hun vaak gecompliceerde leven willen voeren. Bijna de helft hoopt door middel van een eigen zorgbudget zorg te kunnen organiseren die anders niet voorhanden is.
Om aannemelijk te maken dat die mensen straks niks hoeven mis te lopen als hun PGB is gestopt zegt de staatssecretaris dat de zorg sinds de invoering van de PGB (1995) sterk is veranderd. En zij wijst – terecht – op de groei van Buurtzorg Nederland, de keten van nu 350 lokale thuiszorgeenheden zonder winstoogmerk die zonder Raad van Bestuur zorg op maat proberen te leveren.
Maar zij verwijst niet naar de oude realiteit, naar al die medeburgers die door hun zorgverzekeraar naar een zorgmoloch zijn verwezen die ziekenverzorgenden met een cursus spuitjes-geven langsstuurt, en morgen weer iemand anders. Ook vijf minuten. Dát stuwt de vraag naar PGB’s op. De mondige PGB-patiënt en zijn omgeving dwingen vernieuwingen af. Dat is geen sinecure. Niemand is geboren als kleinschalig zorgondernemer.
De beginnende patiënt of mantelzorger krijgt van doen met overrompelende begrippen, formulieren en kantoren. Maar dat hoort bij het gevecht om autonomie, het laatste wat mensen in machteloze fysieke omstandigheden vaak kunnen voeren! Mark en Marlies, neem dat niemand af. Liberaal, christendemocraat of vrijheidsstrijder, het past jullie niet burgers terug naar het loket te sturen. Afhankelijk te maken van de kantoorbeslissing wie je hoe laat in bed komt leggen.
En toch is het goed dat het kabinet de kostenexplosie te lijf gaat. Alleen is de analyse maar half gemaakt. De kern van het probleem is niet dat Nederlandse burgers de vrijheid misbruiken en te veel declareren. Als dat zo is zijn de regels te vaag en is de controle te slap. De papierwinkel is zo overdonderend dat een gat in de markt ontstond voor zorgkantoortjes, soms met oneerlijke zakenlieden aan het roer. Pak ze aan.
Uit onderzoek dat binnenkort verschijnt blijkt dat de thuiszorg die het goedkoopste per uur is, het duurste uitpakt per patiënt. Lage uurprijs, lage scholing, vaak komen, weinig oplossen. Het conundrum van Veldhuijzen wordt alleen opgelost als zij kans ziet het zo te organiseren dat iedereen die ziek is en dat voorlopig blijft, vaak met meer dan één kwaal, een zorgraadgever krijgt. Die denkt voor jou en weet wat er te koop is.
Kostenreductie zal een illusie blijven zolang de oplossing alleen wordt gezocht in centraal gestuurde loketten, ook als die van de gemeente zijn, of bij de zorgverzekeraar in plaats van het Zorgkantoor. Geef iedere zorgzoeker buiten het ziekenhuis een wijkverpleegkundige die de situatie en de mensen leert kennen en helpt een plan te maken dat kan worden aangepast aan de ervaringen.
Nu wordt vaak een indicatie afgegeven die te ruim of te algemeen is. Geen wonder dat patiënten, die door de overheid voortdurend als klanten worden aangesproken, hun indicatie gaan ‘opvullen’. Begrijpelijk dat meestal langdurig overbelaste mantelzorgers ook eens een vervanger contracteren.
De miljoenenverspilling wordt pas opgelost als de illusie van marktefficiency in de langdurige zorg wordt losgelaten. En alles wordt gericht op wat patiënten en hun omgeving nodig hebben om iets van een normaal leven over te houden. Dan is er veel redelijkheid en offerbereidheid.
zaterdag 4 juni 2011, 09:55 uur
Hulde.
zaterdag 4 juni 2011, 10:57 uur
Met alle respect,Marc:
een prima betoog,maar het is roepen naar de bierkaai…
Ik zag op de tv mevrouw met droge wijdopengesperde hondenogen naar de journalist staren,die haar vroeg of dit écht ‘een kwaliteitsimpuls’ was.
Wat ik in die ogen zag,was de volstrékte incompetentie van iemand,die gewend was de ernstige,onoplosbare problematiek met een receptje Haldol ‘te lijf te gaan’.
In de huidige dictatuur van het kasboek zijn geen andere oplossingen voor handen,zoals ook uit de aanpak van ‘het Griekse probleem’ blijkt…
Het liefst zou dit volstrekt incompetente kabinet bovengenoemd “geneesmiddel” aan het drinkwater toevoegen,tot de problemen zichzélf hebben opgelost,zoals dat feitelijk óók gebeurde in de verpleeghuispraktijk van deze staatssecretaris,
TOCH?
Om het in een breder perspectief te plaatsen:
na het ‘failliet van het communisme’ heeft het neo-liberalisme ‘het failliet van de overwinnaars’ onvermijdelijk gemaakt:zie Griekenland,en de failliete dictaturen in het midden-oosten.
Vandaar dat ik voor dit kabinet een “koekje van eigen deeg” aanbeval:
een dubbele dosis Haldol voor de resterende regeringsperiode!
We zijn collectief “van God los”,
en in de film & tv-serie wordt geïllustreerd waar dat toe leidt,qua “oplossingen”…
Het enige perspectief wat mi overblijft is de overgang tussen de rebelse jaren 60 en de hippietijd,verwoordt met :
“this is the dawning of the age of aquarius,harmonie and understanding,etc.”
De wijdopengesperde oge van mevrouw de staatssecretaris zijn in wezen identiek aan de verbijstering in de ogen van de toenmalige burgemeester van Hal,die net als de achterhaalde dictaturen in het midden-oosten in de “lange lat” als énig weermiddel tegen de tijdgeest zag.
Tóen (1975) bracht de ‘discomuziek’ als symbool én doorbraak van de terugkeer van ‘de amusements-industrie’ (Haldol!) nog soelaas,met als contra-beweging de Punk,de NIX-generatie,en het ongebreideld consumentisme als ‘Haldol in het drinkwater’…
Maar zoals altijd:
“De wal keert het schip”!
Maar evengoed:
‘Opklaringen’ zijn hárdnodig,
dus dank daarvoor!
zaterdag 4 juni 2011, 12:12 uur
Kostenbesparende oplossingen in de zorg
Ik vind dat dit artikel te weinig aandacht heeft voor innovatie in de zorg via ICT. Er kunnen in de Nederlandse zorgsector jaarlijks miljarden worden bespaard, waarbij welzijn van patiënten en burgers sterk wordt verhoogd. Dat kan de landelijke overheid op de volgende manieren realiseren:
Pleeg preventie van ziekte, ongelukken en geweld via verplichte bescheiden voorlichting in alle amusementsprogramma’s op radio en tv en in bioscoopfilms. Zeer veel gevallen van ziekte, ongelukken en geweld zijn namelijk te voorkomen door een andere levensstijl, werkomstandigheden en door voorlichting en motivatie van burgers. En dergelijke ‘education entertainment’ oftewel ‘edutainment’ is volgens veel onderzoeken zeer effectief in gedragsbeïnvloeding en kennisoverdracht. Gezondheidsvoorlichting gebeurt nu nog vooral zeer inefficiënt en zeer kostbaar via individuele gesprekken met een zorgprofessional. Individuele zorg-gesprekken blijven wel nodig, maar niet meer voor het overbrengen van elementaire basisinformatie, die ook via internet kan worden overgedragen.
Geef wat gezondheidsvoorlichting en psychosociale voorlichting in voetbalstadions via populaire artiesten en muziek, vóór aanvang van voetbalwedstrijden.
Verbied verheerlijking van ongezond en gevaarlijk gedrag, pesten en geweld via radio en tv, ook via commerciële reclames.
Betrek burgers véél intensiever bij preventie, signalering en behandeling van hun eigen lichamelijke en geestelijke gezondheidsproblemen en andere levensproblemen.
Organiseer webfora waar burgers anoniem en gratis vragen kunnen stellen aan top-experts over preventie, signalering en behandeling van al dergelijke levensproblemen. Dat systeem is heel goedkoop.
Organiseer ondertiteling van de talloze bestaande motiverende buitenlandse voorlichtingsvideo’s op internet over ziekte, psychosociale problemen en veiligheid. En regel uitwisseling van zulke webvideo’s met veel andere landen.
Landelijke overheid moet een aantal radio- en tv-kanalen opkopen waar permanent dergelijke voorlichting wordt uitgezonden.
Leer burgers ook via dergelijke kanalen uitgebreid hoe ze elkaar kunnen steunen bij lichamelijke en geestelijke gezondheidsproblemen. Geef via massamedia en middelbare scholen aantrekkelijke cursussen over EHBO en over onderling steun bieden bij psychische problemen.
Stimuleer contact tussen patiënten en zorgprofessionals via efficiënte geavanceerde internet-toepassingen.
Lichamelijke gezondheidsklachten van alleenwonende bejaarden, chronisch zieken en gehandicapten worden vaak versterkt door eenzaamheid en andere psychosociale problemen. Dat is te verminderen door hen voor te lichten over het gebruik van internet en van datingsites en andere social media. En door een permanent uitzendend talkradio-kanaal, gericht op steun en advies door deskundigen aan mensen met psychosociale problemen. Luisteraars kunnen daarin meepraten via telefoon in de uitzending.
Organiseer veel gespecialiseerde Nederlandse en Engelstalige webfora waar zorgprofessionals met elkaar kunnen discussiëren over nieuwe wetenschappelijke ontwikkelingen op hun vakgebied.
Leid zorgprofessionals vooral op via kostenbesparende webvideo’s en andere ICT-vormen.
Maak software en hardware veel gebruiksvriendelijker, goedkoper en meer gestandaardiseerd.
Nederlandse overheid moet dringend leren om ICT serieus te faciliteren en toe te passen als essentiële infrastructuur. We zijn er nog lang niet.
Ik stem op de SP.
zaterdag 4 juni 2011, 12:39 uur
Goed stuk!
Wat ik nog wel wil toevoegen is dat er nu heelveel onrust wordt gezaaid. Veel mantelzorgers hebben na lang zoeken eindelijk een situatie gemaakt die “te doen” is. Staat dit nu weer op het spel, raken ze het zorgtalent dat ze inhuren nu weer kwijt?
zaterdag 4 juni 2011, 14:48 uur
Het was nog niet eens zo erg lang geleden dat ik dacht dat ‘de wereld’ haar grootste strijd tussen man en vrouw zou zijn. Niet dat ik denk dat die niet zal worden uitgevochten, nu ziet het ernaar uit dat eerst de strijd tussen de straat en het toetsenbord prioriteit heeft verworven.
zaterdag 4 juni 2011, 16:18 uur
Wat Marc Chavannes schrijft over verspilling door inefficënte van organisatie van de zorgverlening onderschrijf ik goeddeels Ik heb vijf jaar moeten toezien hoe mijn moeder door Alzheimer en ouderdomskwalen aftakelde, en kan veel ervan door eigen waarneming bevestigen, maar met oplossing daarvan zijn we er nog niet.
Aan het eind spreekt Marc over een miljoenenverspilling. Sociale zaken en Volksgezondheid geven tezamen jaarlijk met 130 miljard de helft van de rijksbegroting uit, het relatieve aantal ouderen zal nog jaren blijven stijgen en de medische mogelijkheden om levens met dure ingrepen te rekken nemen ook toe. Dus, die reorganisatie van de zorg en de besparing van miljoenen is minder dan een onbeduidend begin, niet zozeer van een nuttige, maar van een onvermijdelijke operatie. Daarenboven is het niet alleen een geldkwestie; het aantal mensen met de aanleg voor zorgverlener is beperkt.
De oplossing is makkelijk te bedenken, maar moeilijk te “verkopen”. Iedereen heeft de ervaring dat bij 90 % van de begrafenissen in de wandelgangen wordt gemompeld: “het is maar beter zo”. M.a.w. de overledene beleefde al lang geen plezier meer aan het leven, evenmin als de verwanten. Daarnaast wordt circa de helft van de medische uitgaven in een mensenleven, gedurende het laatste levensjaar uitgegeven.
Wat dus onvermijdelijk is dat medici leren en vooral durven zeggen wanneer dat laatste jaar ingaat, en dat de bevolking vertrouwd gemaakt moet worden met de gedachte dat de samenleving in de toekomst steeds minder kosten kan maken om levens te rekken. Het heeft bijvoorbeeld, de samenleving een half miljoen Euro gekost om het leven van mijn demente moeder nog vijf jaar te rekken, en mijn moeder noch iemand anders heeft daar plezier aan beleefd. Links Nederland zou zich kunnen bedenken dat mensen die echt oud worden oneerlijk veel uit de ruif krijgen, zonder dat de samenleving daar iets voor terugkrijgt. Naast deze onvermijdelijke mentaliteitsomslag moeten geboortes van mensen met aangeboren kwalen, die levenslange zorg nodig hebben zo veel mogelijk voorkomen worden.
Kortom, laten we hopen dat de voorstellen van Marc Chavannes worden uitgevoerd, maar laten we niet de illusie hebben daarmee de toekomstige problemen op te lossen.
zaterdag 4 juni 2011, 17:50 uur
@Gerrit de Jonge
“Links Nederland zou zich kunnen bedenken dat mensen die echt oud worden oneerlijk veel uit de ruif krijgen, zonder dat de samenleving daar iets voor terugkrijgt”
Los van op wiens bord u dit legt, links of rechts, wat een ontluisterende woorden die u hier neerschrijft.
Welk een nare nederlandse gewoonte om alleen maar in nut en winstegevendheid te denken.
Voor wat hoort wat…. zover doorgevoerd dat de dood zelfs en passende maatregel wordt…
Zeer eng. Een hellend vlak wat mij betreft, hopelijk blijft NL dit soort onmenselijkheid bespaard.
zaterdag 4 juni 2011, 19:07 uur
Stil blijf ik met de vraag zitten, hoe het menselijk zo kan zijn, dat een zieke met een PGB bij zijn dood een, soms zeer batig saldo, nalaat en dat diezelfde persoon niet zijn bezit eerder heeft ingeruild voor persoonlijke vrijheid. Ergo, voor velen is ‘´Het loket´ echt niet de enige uitweg. ´Loket Plus´(eigen aanvulling van staatsbijdrage) is net zo normaal als AOW ´Plus´(AOW plus eigen pensioenvoorziening).
Met ITC bij de hand, moeten we naast een PGB ook een Persoonsgebonden Uitgaven Verantwoording gaan realiseren.
Een regel waarbij de staat de uitgaven van de laatste 15 maanden voor het overlijden rechtstreeks verhaald op de nalatenschap van de langdurig zieke lijkt mij alleszins verdedigbaar.
Een mens het recht geven om met opgeheven hoofd te kunnen sterven, dat is een belangrijk punt dat in deze hele discussie meegenomen moet worden.
zaterdag 4 juni 2011, 19:37 uur
@Gerrit de Jonge
“Links Nederland zou zich kunnen bedenken dat mensen dat mensen die echt oud worden oneerlijk veel uit de ruif krijgen,zonder dat de samenleving daar iets voor terug krijgt”…
Hoezo ‘Links Nederland’?
Bedoeld U zoiets als ‘de Linkse Kerk’?
Is de gedachtengang die U impliceert naar Uw bevinden de ethische norm die de overhand heeft bij ‘Rechts Nederland’?
Of misschien specifiek bij de PVV?
Zou U somx óók de verwarmingsketels van de bejaardenhuizen geschikt willen maken voor crematies?
Zonder veel “papierwerk”?
En moet het “voorkomen van geboortes van mensen met zzngeboren kwalen” geregeld worden door een van Overheidswege benoemde commissies van wijze mannen/vrouwen?
En moeten bestaande gevallen na het bereiken van een financïele limiet óók voor deze commissies verschijnen?
En daarna de mensen met ‘verworven geestelijke afwijkingen’,door ongelukken of anderszins óók?
Dan ontbreken slechts de ‘niet productieve moslims’…
Ik hoor de jingle al:
“Going back in time in the sounds of a nation,it’s a flashback!!!”…
Kennelijk is de éérdere, 5 jaar durende euthanasie op dit soort gedachtengoed niét afdoende geweest.
zaterdag 4 juni 2011, 22:00 uur
Ik vind dat Gerrit de Jonge #6 hier een verwerpelijke denkwijze introduceert,nl.het in geld uitdrukken van de waarde van een mensenleven.
“Het laatste jaar”ligt bij de één rond 102, en bij de ander rond 7.
Ik zou de laatste 26 maanden van wijlen mijn vrouw niet als zonder waarde willen beschouwen, al waren al die chemo’s wel bijzonder duur.
Er zijn wel meer dure dingen waar de belasting-opbrengst naar toe gaat die MIJ onzinnig vóórkomen, zoals bijv.”Vredes/oorlogs-missies”, JSF, Ontwikkelingshulp via de overheid etc.
Zolang het geld er is kan de Regering het uitgeven…
Geld voor de zorg berust overigens op BETAALDE verzekerings-premies, waar de ministers c.s net als bij de pensioenen AF zouden moeten blijven!
Dat is immers géén belasting-geld.
Elk mensenleven is m.i. gelijkwaardig en moet beschermd worden. Verwarrend is dat bij deze onderwerpen vaak ineens God wordt opgevoerd die een en ander via de kerk goed geregeld zou hebben, dit laatste is mijns inziens onwaar.
Lao Tse zei al omtrent 500 voor Christus:”Hemel en aarde zijn inhumaan,zij behandelen de mensen als offerhonden van stro”.
Maar dat hoeven WIJ nog niet te doen!
zaterdag 4 juni 2011, 22:59 uur
Wij, een gezin met kinderen met meerdere beperkingen moeten – net zoals de meeste mensen- ELKE CENT Pgb verantwoorden,hoor.
Triest om dezer dagen, na alles wat we al doorgemaakt hebben, ook nog eens in het criminele hoekje gezet te worden.Als ware elke budgethouder een fraudeur.
De mensen die ik erover spreek, zijn eerder verbaasd over wat er NIET vergoed word; zoals het voor autisten zeer belangrijke therapeutisch zwemmen in kleine groepjes met zo min mogelijk geluidsoverlast (echo!). Voor de oudere diabeet dames die na dit groepje komen overigens geen enkel probleem… ergo, we hebben ettelijke malen moeten bidden en smeken of die patïenten hun spuit spullen niet wilden laten slingeren omdat er al een paar keer een kind per ongeluk in een spuit is getrapt…maar luisteren NEE. Wel EISEN de dames op hoge toon een eigen kleedhok en worden de kinderen zonder pardon naar de verkleedzaal verwezen.
Tot zover de arrogantie van de ouderen die denken dat de wereld van hen is, logisch als je alles vergoed krijgt…
zaterdag 4 juni 2011, 23:07 uur
De waarde van een mensenleven kan je niet in geld uitdrukken, maar de een zijn dood is ook de ander zijn brood.
Waarom wil de aanbieder van het medicijn er een half miljoen voor hebben? En geen 50.000? Omdat een half miljoen ook wordt betaald? Omdat het toch iemand anders z’n geld is? Ondernemers vragen liefst de hoogste prijs die de koper bereid is te betalen. En van return business is bij overlijden geen sprake.
zaterdag 4 juni 2011, 23:54 uur
“Links Nederland zou zich kunnen bedenken dat mensen die echt oud worden oneerlijk veel uit de ruif krijgen, zonder dat de samenleving daar iets voor terugkrijgt. Naast deze onvermijdelijke mentaliteitsomslag moeten geboortes van mensen met aangeboren kwalen, die levenslange zorg nodig hebben zo veel mogelijk voorkomen worden.”
Het is helaas geen nieuw geintroduceerde denkwijze, dit lied is al eens eerder gezongen. Nog maar een klein stapje verder, en je bent bij de grootschalig euthanasie op geestelijk gehandicapten en psychiatrische patienten in de jaren 30 van de vorige eeuw bij onze oosterburen. Zeker 200.000 mensen die als ‘levensonwaardig’ werden beschouwd, zijn omgebracht. Nooit, nooit en nooit mogen we aan dit gedachtengoed toegeven!
Walgelijk om het leven anderen zo in termen van nut uit te drukken. Het is voor mijnheer de Jonge te hopen dat als hij zo oud is, er nog steeds menswaardige zorg is in Nederland, en dat er geen arts is die tegen zijn wil de stekker eruit trekt omdat zijn leven geen nut meer heeft.
Het is ook precies het soort gerekenmeester wat zelf de kosten in de zorg veroorzaakt. Wat werkelijk zou bijdragen aan het drukken van de kosten in de gezondheidszorg, is het afpellen van de enorme bureaucratische schil in de zorg. De hordes managers, besturen van instellingen die zich liever met vastgoed bezig houden dan met hun patienten, de indicatiecommissies die precies uitrekenen dat een doodzieke kennis recht heeft op 9 uur en 54 minuten thuiszorg, die dan vervolgens niet geleverd kan worden, omdat er alleen maar managers zijn en geen uitvoerend personeel.
zondag 5 juni 2011, 10:06 uur
@7 G.Lauwman
U bent niet de enige die de ironie in mijn opmerking over links en eerlijk niet heeft begrepen. Kennelijk ben ik onduidelijk geweest, en ik neem het u dus niet kwalijk. Voor u en anderen: de PvdA is de verkiezingen ingegaan met de leus “het moet eerlijker”. Deze leus getuigt van de grote leegheid van links. Met “eerlijk” kun je zo veel kanten uit, dat het een leeg begrip wordt.
Ik heb niet gezegd dat we alleen maar in nut en winstgevendheid moeten denken. Ik zal wat meer van mijn moeder vertellen om duidelijk te maken wat ik bedoel. Mijn moeder moest, toen ze 12 jaar oud in 1925 van school kwam, gaan werken omdat er geen geld was voor een verdere schoolopleiding, en van verdere ontplooiing is door omstandigheden als crisis en oorlog niets gekomen, en toen ze na de dood van mijn vader wat wilde bijverdienen kon ze niet anders dan als werkster de arbeidsmarkt betreden. Rond haar 83e kreeg ze Alzheimer, en haar leven is tot haar 90e gerekt. Zou haar in 1925 zijn voorgesteld dat ze op staatskosten mocht gaan studeren, en dat de prijs was dat ze als Alzheimerpatiente niet op de staat kon rekenen, dan had ze dat voorstel zeker aangenomen.
Dit is natuurlijk hypothetisch en niet realistisch, maar illustreert wel de vraag of we er, terwille van de samenleving als geheel, goed aan doen om wat minder geld in ouderenzorg te steken en wat meer in onderwijs. Een Alzheimerpatiënt kost 100.000 per jaar, en voor dat bedrag kun je ook een armlastieg laten studeren.
Ik ben kennelijk niet intelligent genoeg om in te zien wat er voor onmenselijks aan deze vraag is.
zondag 5 juni 2011, 10:41 uur
@10 Carel van Eeden.
U overschat mij in hoge mate, en u lijkt onvoldoende bekend met de sameleving waar u deel van uitmaakt. Ik ben niet degene het idee heeft geïntroduceerd om de waarde van een mensenleven in geld uit te drukken. Artsen denken al heel lang na over de vraag wanneer je behandeling van een patiënt moet stoppen, en er is al lang een richtlijn. Een behandeling die het sterven met niet meer dan één jaar uitstelt, mag niet meer dan 100.000 Euro kosten, en het maakt daarbij niet uit of de patiënt 7 of 102 jaar is. Ik heb niet meer gedaan dan deze problematiek aan de orde te stellen en heb er op gewezen dat er heel wat levens zijn die dit bedrag niet waard zijn.
U dwaalt ver van de werkelijkheid af, daar waar u zegt dat de zorg en pensioenen berusten op BETAALDE verzekeringspremies. Het leeuwendeel van de zorg wordt betaald via de AWBZ, en ik geloof niet dat ik ooit AWBZ premies heb betaald. De door mij betaalde pensioen- en ziekenfondspremies dekken bij lange na niet de kosten die nu voor mij gemaakt worden. De ziekenfondspremies waren destijds niet berekend op de gigantisch toegenomen medische mogelijheden. De pacemakertjes die ik elke 5 jaar á raison van 30.000 Euro ingeplant krijg waren nog niet uitgevonden toen mijn moeder premie ging betalen. De pensioenpremies waren niet berekend op de toegenomen gemiddelde levensduur. Derhalve is de regering in het belang van de samenleving verplicht in te grijpen in pensioenen en zorgrechten. Het is moreel onaanvaardbaar dat de jongeren van nu opdraaien voor de medische kosten die nu voor mij gemaakt worden, en waar ik zelf veel te weinig premie voor heb betaald.
Dat niet elk mensenleven evenveel waard is heb ik op dit forum al zo vaak betoogd, dat ik dat niet nog een ga doen.
zondag 5 juni 2011, 11:10 uur
@13 J. van Huissteden
Het is niet alleen onvriendelijk om mijn gedachtengoed te vergelijken met dat van de nazi’s in 1930, het getuigt ook van vergaand gebrek aan kennis van de huidige maatschappij. Het is al tientallen jaren gebruikelijk om met verfijnde technieken te onderzoeken met welke erfelijke aandoeningen foetussen zijn opgezadeld, en de foetussen met ongewenste eigenschappen af te drijven. Professor Galjaard heeft in de vorige eeuw groot aanzien verworven met zijn pionierswerk op dit gebied. Uiteraard bedoelde ik dat we dit werk moeten blijven uitvoeren en dat de geldstroom richting dit onderzoek niet mag opdrogen.
U hoopt dat er nog menswaardige zorg is als ik oud ben, en dat geen arts tegen mijn wil de stekker er uit zal trekken. Ik hoop dat er wel degelijk iemand de stekker uittrekt als ik wilsonbekwaam ben, met minder verstand dan een koe, kwijlend en stinkend, hulpeloos in bed lig en drie keer daags gevoerd moet worden. Ik hoop ook dat ik tijdig tegen mijn arts(en)zal zeggen: het is wel mooi geweest en jullie kunnen wel iets beters voor de samenleving doen dan mijn leven verder rekken. In het zeer onwaarschijnlijke geval dat ik mij voor mijn schepper zal moeten verantwoorden voor mijn zondig leven, dan zal ik mijn volle verstand hard nodig hebben.
U hebt een te naïef idee over menslievende zorg. Toen ik zag hoe hardwerkende verzorgsters in het tehuis van mijn moeder de patiënten tegen het bezoekuur netjes aangekleed in op een rij stoelen zetten, moest ik altijd denken aan mijn zus die haar poppen netjes aangekleed op rij op de divan zette als we visite verwachtten. Ik heb vaak gedacht, zouden jullie nou niet veel gelukkiger zijn als je opgroeiende kinderen zou gaan verzorgen?
zondag 5 juni 2011, 11:15 uur
“Het conundrum van Veldhuijzen……”
Even los van de problematiek die Marc Chavannes in deze column
beschrijft: weet iedereen wat dat is, een conundrum?
Ik zal wel heel ongeletterd zijn maar ik wist het niet.
Maar leergierig ben ik wel dus ik klikte even naar de site van
het online woordenboek Van Dale, tikte het woord in en gaf een
zoekopdracht. Helaas, uw woord is niet bekend of verkeerd gespeld,
was het resultaat. Slim dacht ik het te proberen bij Engels-Nederlands maar ook daar bleef de online Van Dale in gebreke.
Dus liep ik maar naar mijn boekenkast waar ik nog een oude 3-delige Van Dale Nederlands heb staan alsmede een 2-delige Van Dale Engels-Nederlands.
Conundrum vond ik niet in het Nederlands. Enigszins teleurgesteld en ook verbaasd begon ik aan mijn laatste kans in het Engelse woordenboek.
Zou het dan toch een verschrijving zijn of een spelfout? Dat lijkt me niks voor Marc Chavannes. Blij verrast was ik toen ik het woord aantrof. Inderdaad…toch Engels. Het betekent: raadsel. Hebbe!
Nu begreep ik eindelijk de zin: het conundrum van Veldhuijzen
zondag 5 juni 2011, 12:14 uur
@9 Jerry Mager, alias John Jansens etc.
Hoewel U zelf nooit vragen beantwoordt zal ik de Uwe wel beantwoorden, maar ik houd het kort: (1) Vooral PvdA, (2) Ook, (3) Niet voldoende, (4) Veel te weinig, (5) Nee, (6) Nee, (7) Niet van toepassing, (8) Nee, door de ouders die zich wel moeten laten adviseren (9) Over een financiële limiet heb ik niet gesproken, (10) Nee, elk weldenkend mens is tegen ongelukken verzekerd, maar de definitie van ongeluk is onzeker. Comazuipen lijkt me geen ongeluk, en moet volledig ten laste van de ouders worden behandeld.
zondag 5 juni 2011, 12:18 uur
#Jeroen de Vries: een conundrum is een taaie, bijna mysterieuze puzzel, een vraagstuk waar je iedere keer van denkt dat je er uit bent, maar toch weer niet. Zo is het met de financiering van de volksgezondheid. Er zijn al zo vaak geniale oplossingen voor bedacht. Het ‘Nederlandse systeem’, van ‘Dekker’ tot en met ‘Hoogervorst’, niemand heeft de magische pil, om een andere Engelse uitdrukking te lenen. Het PGB houdt waarschijnlijk elementen in zich van een mensvriendelijk én kostenefficiënte zorgverlening. Mits het misbruik ingedamd wordt. Centralisering en herbureaucratisering mét nieuwe, wanhopige pogingen tot budgetering brengen waarschijnlijk niet de oplossing.
zondag 5 juni 2011, 13:42 uur
1. Ongeveer de helft van de CDA- en VVD-stemmers is tegen de marktwerking in de gezondheidszorg: http://www.telegraaf.nl/binnenland/9958759/___Zorgsysteem_onhoudbaar___.html
2. Wie ‘Autonome wegen voor sterven in eigen regie’ zoekt, klikke op http://www.eenwaardiglevenseinde.nl/autonome-wegen-naar-sterven-in-eigen-regie
zondag 5 juni 2011, 15:16 uur
Het zou mooi zijn als de heer Chavannes een poging zou doen om het een en ander concreet in te vullen. Nu blijft het een nietes-welles verhaal.
Naar verwachting zit er nog 10-20% ruimte in de AWBZ. Dit zou kunnen worden besteed aan betere zorg (zorg-op-maat) en aan bezuinigingen. Kostprijzen zijn niet bekend. In veel gevallen wordt de productie niet of niet goed vastgelegd. Er is geen sprake van efficient werken, en de participatie van de zorggebruiker in het overleg t.b.v. zorg-op-maat en de indexering van de AWBZ-budgetten laat te wensen over. Door de koppeling van zorg en wonen is er geen sprake van marktwerking. Zorgleveranciers behoren steviger te worden aangepakt. Burger en politiek behoren de guts te hebben de zorg, zowel rationeel als empathisch, kritisch te bevragen t.a.v. bedrijfsvoering, productie en de kwaliteit van beide. Pas dan kan er sprake zijn van een zinvolle inhoudelijke discussie over welke zorg-elementen we een ieder willen bieden, intramuraal of extramuraal, en welke voor eigen rekening komen.
zondag 5 juni 2011, 17:51 uur
Mevrouw Veldhuizen-van Zanten had haar gezonde verstand dienen te gebruiken en alvorens de PGB af te schaffen, eerst eens te bezien hoe de reguliere Thuiszorgorganisaties weer gezond kunnen worden gemaakt.
Ergo: goed en gemotiveerd personeel aantrekken, dat ook fatsoenlijk beloond dient te worden.
Want het is toch van de gekke dat de zogenaamde zorgmanagers en -bestuurders van instellingen belachelijk hoge salarissen toucheren, terwijl de mensen die het zware werk( zowel lichamelijk als geestelijk) verrichten, het met een minimaal loon moeten doen. Maak de Thuiszorg minder TOPzwaar, en mensvriendelijker.
Besteed in de zorgopleidingen meer aandacht aan de ethiek van de verzorging en verpleging.
Fatsoenlijke manieren en meer respect aan het bed van de hulpbehoevende mens zijn essentieel.
Maar als de mark(t)werking belangrijker wordt geacht, zie ik het somber in voor onze samenleving.
Dit kabinet wil en moet ook bezuinigen, maar pakt steeds de zwakkeren in de samenleving aan.
Wat me doet denken aan een stel grote pestkoppen op een schoolplein, die alleen maar de kleintjes te grazen durven nemen.
Marlies, Mark, durf het eens aan om de sterke jongens aan te pakken!!!
zondag 5 juni 2011, 21:55 uur
@ Selly e Fernades (22)
“”Wat me doet denken aan een stel grote pestkoppen op een schoolplein, die alleen maar de kleintjes te grazen durven nemen.
Marlies, Mark, durf het eens aan om de sterke jongens aan te pakken!!!”
Ja, natuurlijk, dát ((te hoge) bonussen, villa aftrek, een extra belastingschijf voor de hogere inkomensgroep …in de jaren ’80 afgeschaft)..én……een andere macro econom ische politiek nastreven….meer werk voor deze markt hier (Europa/VS/Japan) laten uitvoeren….minder globalisering.
zondag 5 juni 2011, 22:00 uur
@ John Jansens (2)
“na het ‘failliet van het communisme’ heeft het neo-liberalisme ‘het failliet van de overwinnaars’ onvermijdelijk gemaakt:zie Griekenland,en de failliete dictaturen in het midden-oosten”
Inderdaad tijd vor “new thinking, new possibilities” dat bereik je niet via nationalistisch socialisme…of neo= liberalisme.
maandag 6 juni 2011, 09:37 uur
Wat een rake analyse! Het is in deze tijd goed te bedenken dat het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ), dat alle indicaties stelt voor AWBZ-zorg en ook de meeste WMO-indicaties, in het jaar 2009 223 miljoen aan lasten had. Dat geld is voor het grootste deel afkomstig van de overheid, in de vorm van een ‘instellingssubsidie’, maar ook een substantieel deel komt van de gemeenten.
Het CIZ indiceert voor het overgrote deel van papier. Dat betekent dat ik, moeder van een ernstig gehandicapt kind, voor de jaarlijkse herindicatie van het persoonsgebonden budget, een paar dagen bezig ben me in te lezen in de beleidsregels en dan nog een dag of wat zoet ben met de aanvraag zelf. Ik kijjk zeer secuur wat de regels zijn en vooral: welke taal ik moet gebruiken om binnen die regels te passen. Verder verzamel ik zo veel mogelijk bewijsmateriaal (artsenbrieven, onderzoeksresultaten).
Misschien vreemd, maar ik zou hier thuis wel eens een gezicht willen zien, een mens, iemand die vráágt hoe het gaat en kijkt hoe mijn dochter eraan toe is. Als ik de kosten van het huidige indicatiesysteem bekijk, weet ik zeker dat er een persoonlijker, fijnmaziger en vooral goedkoper systeem denkbaar is. In Duitsland komt bijvoorbeeld een wijkverpleegkundige de indicatie stellen. Vervolgens komt die af en toe langs om te kijken hoe het met de patiënt gaat.
Voor zo’n systeem moet echter afscheid genomen worden van een grote denkfout: het klopt als het op papier klopt. Van mijn dochter bestaat, door misinterpretaties van de ‘medisch deskundige’ van het CIZ, inmiddels een papieren versie die een stuk gezonder is dan de echte versie.
Waarom het pgb op zichzelf een prachtig systeem is, beschrijf ik in mijn blog.
http://blog.jmouders.nl/2011/05/de-kabinetsplannen-maken-me-bang/
maandag 6 juni 2011, 10:23 uur
Wat ik zie tot nu toe is dat mensen praten over anderen, en oordelen over anderen, het begin van oorlog(en). HOe zou het gaan wanneer we/ik beginnen met: ik neem mijn verantwoordelijkheid voor mezelf, ik ben verantwoordelijk voor mij. Ik ga eerst na wat ik kan doen enz. Praten over rechten kan dan, wanneer ik mijn plicht heb gedaan. Wat dat is, mag ieder voor zich bedenken/invullen. Met dank voor het lezen.
maandag 6 juni 2011, 11:30 uur
@8 Martinus de Borst
Wij zijn het er over eens dat er veel geld in de medische kosten van de laatste levensfase verdwijnt, dat daar dus wat te winnen valt, en dat het niet vanzelfsprekend is dat de samenleving opdraait voor die kosten. Uw uitstekende voorstel om de kosten van de laatste 15 levensmaanden zo mogelijk te betalen uit de nalatenschap heeft echter als nadeel dat het veel bureauwerk oplevert, en processen die door de andere erfgenamen kunnen worden aangespannen. Beter is misschien om op zeker moment in het stervensproces tegen wilsbekwame patiënten te zeggen: er zijn nog wel therapieën, maar die moet u zelf betalen.
Overigens heb ik bij medici geen open oor voor deze gedachtegang gekregen. Tegen mijn jeugdige specialisten heb ik meer dan eens gezegd dat het hun taak is om zoveel mogelijk los te peuteren uit het gigantische gezamenlijke vermogen van mij en andere baby-boomers. Toen een specialist aarzelde over een ingreep, heb ik eens gezegd dat ik het best zelf kon betalen als de kosten hem deden aarzelen. De respons kwam er steeds op neer dat de medicus zijn afweging alleen maakt op medische gronden en dat alle patiënten voor hem gelijk waren. Tja, met deze terreur van de ethiek los je de problemen in de gezondheidszorg natuurlijk nooit op.
Een andere onbehaaglijk ervaring is deze. Mijn partner ontvangt door haar handicap thuiszorg. De hulp, waar ik overigens zeer tevreden over ben, wordt zwaar gesubsidieerd. Maar, ik heb wel drie huizen, drie ton op de bank en ontvang ook nog een goed pensioen. De regeltjes zijn echter zo, dat er bij subsidietoekenning alleen gekeken wordt naar het inkomen van de hulpbehoevende. Ach, een consequentie van de doorgeschoten idioterie van het gelijkheidsdenken, zoals gratis schoolboeken en studietoelagen voor koningskinderen: iedereen gelijke rechten.
maandag 6 juni 2011, 13:25 uur
Nu het grote schuiven met kapitaal, onder het mom van de ‘de crisis’ geslaagd lijkt, moeten ook de minst weerbaren meehelpen met de grote verhuizing. Tenslotte is iedereen er wel van overtuigd dat er éénzijdig bezuinigd moet worden, ook al zijn de vermogens van de rijkste paar procent van de bevolking sinds ‘de crisis’ gelijk gegroeid, met hetgeen er nu elders, bij de minder fortuinlijken bijeengeschraapt moet worden. Het blijft een opmerkelijk fenomeen.
maandag 6 juni 2011, 18:40 uur
Merkwaardige reacties op de wijze woorden van Gerrit de Jonge, en vooral ingegeven door angst. Angst voor de dood, want dat is wel het laatste dat we onder ogen willen zien.
Maar waarom de schadelijkste soort op Aarde ongemoeid laten, waar juist wij alle andere soorten aan ons hebben onderworpen -of uitgeroeid- en daarbij streven naar de kweek van superrassen, in toenemende mate genetisch gemanipuleerd. Rassen dus die aan alle voorwaarden moeten voldoen waar we onze eigen soort van vrijstellen. Maar niet heus, want in werk, relaties, sport annex spel gaan we al voor het hoogst haalbare, met alle middelen die ons ten dienste staan: van therapieen via mentale uitputtingsslagen tot anabole steroiden, en van botox tot voor elck wat wils, met doelgroepen van 0+ tot 60+. Waarna uitgerangeerd, want geen eer meer aan te behalen. Die eer gunnen we de medische wetenschap, om te redden wat er nog te redden valt. We bekommeren ons daarbij niet om de kwaliteit van leven, maar om de lengte, en liefst tegen iedere prijs, want…
Veroorzaakt door een goddelijke status die we onszelf toekennen, incluis het eeuwige leven. Dus boven iedere twijfel verheven; we zijn immers geschapen naar gods beeld en gelijkenis, dat staat notabene zwart op wit. Dat alle andere soorten daar dikke vraagtekens bij mogen plaatsen is geen punt van overweging. Je bent god of je bent het niet, maar goddank worden we allen als goden geboren. Volmaakt van wieg tot graf, al ons handelen staat in het teken van hemelse goedkeuring, bekroond met reeksen willige maagden, wuivende palmbomen en eindeloze drankgelagen. Op Gerrit de Jong en ondergetekende na twijfelt daar niemand aan, dus het zal wel zo zijn.
Die goddelijke status maakt dat we het onvolkomene ver van ons afschuiven, en het maakbare omarmen. We koesteren de rolstoelers, maar naar de rolstoelvierdaagse kijkt geen hond, en dat is nu juist de bevestiging die van rolstoelers mensen maakt. Onze zorgbehoevende bejaarden zitten opgehokt in ‘huize Eindinzicht’ al murmelend dat einde uit te drukken, en niemand die ze vraagt of ze dat nu eigenlijk wel willen, ze mogen immers blij zijn dat ze nog leven, nietwaar. En de god van Donner c.s. heeft bepaald dat ze het heft zelf niet in handen mogen nemen, anders wordt ze zelfs het eeuwig rolstoelleven onthouden. Maar stel nu eens dat ze een blik op die eigen toekomst konden werpen…
Vergelijk dat eens met de gemiddelde televisie, levensduur pakweg tien jaar. De verkoper vertelt u bij aanschaf dolenthousiast dat een aantal essentiele zenders ontbreken, regelmatig storing optreedt, het geluid te hard of te zacht kan worden ingesteld, de beeldbuis krassen vertoont en programma’s vanaf een jaar of zes om de haverklap uitvallen. Welaan, dit produkt mag ik niet missen, denkt u natuurlijk, want op=op! Dat wilt u weliswaar niet op uw graf hebben staan, want u leeft gewoon door. Gereincarneerd en wel, volgens hen die het kunnen weten (zaal: ‘De Doorstart’, 7,50 per sessie, groepskorting mogelijk). Toch komt het me voor dat u dit produkt gelijk de deur uitgooit, of in ieder geval ruilt voor een gaaf exemplaar, want die rotzooi hoeven ze u niet aan te smeren.
Nu heeft u over de start van uw leven weliswaar niets te vertellen, maar u mag alleen al vanuit kwaliteitsoogpunt verwachten dat u niet in de schappen van al die winkelzonen en-dochters belandt, als dat voorkomen kan worden. En die kwaliteit geldt eveneens de finish van uw leven, met de stekker in eigen hand. Helaas wordt u daarvan niet bewust gemaakt, om niet alleen de boter-, maar ook de pillenberg te voorkomen, want u maakt deel uit van het systeem. Een systeem van radelozen, op de vlucht voor de dood, dus ook de uwe.
maandag 6 juni 2011, 19:25 uur
#27 Gerrit de Jonge-laatste alinea. Wat let u om de zwaar gesubsidieerde hulp voor uw partner op te zeggen en deze zelf te betalen nu u zegt dit te kunnen? Ik laat het hier maar bij: 6 van de meestal lijvige 28 reacties hier zijn van uw hand, waarbij vgl. u de reageerder: uw bijdrage niet goed las (ik eerder), uw ironie niet begreep, onvoldoende bekend is met de samenleving, getuigt van verregaand gebrek aan kennis van de huidige maatschappij, en naief is. Tegen uw meerderwaardigheid in inzicht, kennis en rijpheid kan ik in ieder geval niet op!
maandag 6 juni 2011, 19:38 uur
@ Gerrit de Jonge (27)
“Tegen mijn jeugdige specialisten heb ik meer dan eens gezegd dat het hun taak is om zoveel mogelijk los te peuteren uit het gigantische gezamenlijke vermogen van mij en andere baby-boomers.”
Voor wie denkt u dat us spreekt? , u heeft het over “mij en andere baby boomers”, u beschuldigd hier een hele generatie van rijkdom.
Ik en de meeste van aan mij bekende generatiegenoten hebben geen 3 huizen, geen 3 ton op de bank en gaan geen 2 keer per jaar op vakantie, sterker nog een groot deel daarvan is in diverse efficiency golven uit het werk gezet en …onze pensioenen….ik heb nog 2 jaar te gaan tot mijn 65e. heb tot dan 48 jaar gewerkt en moet nog maar afwachten wat die (pensioen verzekering = beleggingspensioen) ….37 jaar premie uiteindelijk oplevert!…en wie heeft daaraan verdiend?…..
U versterkt nog eens het waanidee van het “gevoel van die Zwitserse maatschappij” de beelden van de golfspelende senioren, cq. de grijze ratten (in een ander blog ooit zo aangeduid) die met hun jachten het wegverkeer ophouden.
Gelijke basisrechten zijn prima, een brood kost voor degene met 3 ton op de bank (en 3 huizen) net zoveel als het Jan modaal kost. En laten we alsjeblieft de sterkste schouders naar verhouding belasten, laten we beginnen de hypotheekrente aftrek terugbrengen tot datgene waar hij voor bedoeld is….
maandag 6 juni 2011, 19:40 uur
@ Marc Saint (28)
Hear, hear,
het grote schuiven van kapitaal ….de oorzaak van alle ellende, wanneer gaan we de juiste politieke keuzes maken?
maandag 6 juni 2011, 21:30 uur
32-Jens Bos—Uit de rijk gevulde lade met politiek juiste keuzes schenk ik u er een: kinderbijslag afschaffen, opbrengst ca. 3 miljard. Graag gedaan!
maandag 6 juni 2011, 21:44 uur
Het lijkt een beetje alsof iedereen denkt(artikelen en reacties in andere kranten, op andere fora), ook Marc Chavannes, dat de pgb houders hun budget vooral uitgeven aan mantelzorgers of anderen die voorheen de benodigde zorg ook al leverden. Er zijn echter tienduizenden , misschien wel tegen de honderduizend, zzp-ers in de zorg. Allemaal zelfstandige zorgverleners die bestaan van het verlenen van zorg aan pgb-houders. Vaak zijn dat oudere vrouwen die vroeger in de verpleging zaten of voor Thuiszorg werkten maar niet meer van het ene huis naar het andere willen racen om steunkousen aan te doen en op naar de volgende steunkous. Zij kunnen nu de gevarieerde zorg geven die verlangd wordt. Als de pgb zo ernstig gekort wordt komt een zeer groot deel van die zelfstandige zorgverleners in de bijstand. Boven de 50 kun je een baan in loondienst wel vergeten, ondanks de ferme woorden van de overheid over langer doorwerken. Die 12.000 nieuwe banen in de zorg, waar die bezuiniging op de pgb o.a. toe zou moeten leiden gaan vooral bestaan uit mensen, lees: jongeren, die nog opgeleid moeten worden, volgens de staatssecretaris. Dit aspect van een enorm banenverlies kom ik eigenlijk nergens tegen in artikelen of interviews over de voorgestelde bezuinigingen op de pgb. Dat pgb geld komt niet terecht in een bodemloze put, maar tienduizenden zzp-ers en hun gezinnen bestaan daar van. Bezuinigen op de pgb leidt tot enorme extra uitgaven via de bijstand.
maandag 6 juni 2011, 22:16 uur
@ Maria Pekelharing (33)
U zet ook de tering naar de nering, we zouden meer naar de nering moeten kijken….
dinsdag 7 juni 2011, 00:55 uur
@30 Niek Heering
De onderhavige discussie gaat over het PERSOONSgebonden budget. U verlangt van mij dat ik het PGB van mijn vrouw opzeg omdat ik de benodigde hulp door mijn materiële rijkdom ook kan betalen. Dit is nu het conundrunum dat Marc Chavannes in bijdrage 19 zo treffend beschrijft. Kijk, enkele tientallen jaren geleden was de man nog het hoofd van het gezin. Maar de volksvertegenwoordigers van toen hebben in hun wijsheid besloten dat het huwelijk voortaan een twee-kapiteins-op-één-schip verbintenis moest worden. Mijn vrouw heeft in vertrouwelijk overleg met haar huisarts, specialist, SPD, case-manager en weet ik veel wat onze bureaucratie heeft voortgebracht, besloten dat zij gebaat is bij een gesubsidieerde thuishulp. Ik stel dit voor: als u bewerkstelligt dat de man weer het hoofd van het gezin wordt, zal ik bezien of ik de thuishulp ontsla.
U verwijt me dat 6 v/d 28 bijdragen aan deze discussie van mijn hand zijn. Echter, 4 daarvan waren antwoorden aan deelnemers die mijn opvattingen veroordelen. Vermits dit een discussieforum is kunt u mij moeilijk verwijten dat ik mij verweerde.
U verwijt me dat ik mijn opponenten met onvoldoende respect bejegende. U moet dit afzetten tegen de woordkeuze van mijn opponenten. Lauwman bezigde de termen ontluisterende woorden, zeer eng en onmenselijk. Ik heb hem geantwoord met de mededeling dat hij mij niet heeft begrepen. Van Eeden bezigde de term verwerpelijke denkwijze en ik zei hem dat hij onvoldoende bekend is met de samenleving. Van Huissteden vond mijn gedachtengoed walgelijk en stelde het gelijk aan dat van de nazi’s; ik verweet hem daarop gebrek aan kennis van de huidige maatschappij. Als Marc Chavannes de duidingen eng, onmenselijk en walgelijk toelaat, dan kunt u hem moeilijk verwijten dat hij mijn gecivileerde woordkeuze afwijst.
Dat u tegen mijn meerderwaardigheid niet op kan, kan ik niet verhelpen, maar misschien kan ik u helpen. Mijn advies is “If you can’t beat them, join them”. Iets anders gezegd: als iemand je meerdere blijkt te zijn, probeer dan iets van hem te leren. Bestudeer eens mijn reactie 27 op Martinus Borst. Begin met te zeggen waarin je het eens bent met je opponent, en wees pas dan zo brutaal om te zeggen waarmee je het niet eens bent.
dinsdag 7 juni 2011, 10:25 uur
@31 Jens Bos
U dwaalt ver van het onderwerp PGB af, en u gaat volledig voorbij aan de kern van mijn inbreng. Die hield in dat ik enerzijds het betoog van Marc Chavannes onderschrijf, maar dat ik er op wees dat de resultaten van de ingreep in de PGB onbeduidend zijn, en dat er veel meer winst te behalen is in bezuinigen op de gigantische kosten die gemaakt worden in het laatste, vaak ontluisterende, levensjaar van de mens. Martinus de Borst heeft dit aangevuld met de vaststelling dat er veel geld te behalen valt bij die rijke oudjes.
Ik heb Martinus’ gelijk onderschreven, met me zelf als voorbeeld. Nu vraagt u mij om volstrekt onduidelijke redenen namens wie ik spreek. Ik spreek namens niemand. Iedereen kan uit de losse pols vaststellen dat het aankomende cohort oudjes een gigantisch gezamenlijk vermogen heeft. Laten we er eens het huizenbezit uit pikken. Mijn schatting, die ik graag voor een betere geef, is dat de babyboom generatie (1945-1955) gezamenlijk 200.000 huizen bezit met een gemiddelde waarde van 250.000 Euro, en dus een gezamenlijke waarde van 50 miljard. Als u aan de discussie deel wilt nemen, dan zou u kunnen uitleggen wat er verkeerd aan is dat ik zeg dat die oudjes dat vermogen maar moeten aanspreken als ze graag hun leven als willoze, gevoelsarme, incontinente demente bejaarden een paar jaar willen oprekkená raison van een ton per jaar.
In plaats daarvan komt u aan met uw eigen pensioenperikelen, het Zwitserlevengevoel, de broodprijs en de hypotheekrenteaftrek. Allemaal interessant, maar Marc Chavannes schrijft vast nog wel eens een stukkwen die u aanleiding kunnen geven al die eieren kwijt te raken.
dinsdag 7 juni 2011, 23:50 uur
“De echte bron van uit de pan rijzende zorgkosten ligt, afgezien van de vergrijzing, erin dat te veel mensen zorg krijgen die zij niet nodig hebben en niet de zorg krijgen waar zij wel behoefte aan hebben. Dat zal zo blijven zolang het marktmechanisch denken de discussie domineert.”
De markt in de zorg lijkt veel burgers nog steeds niet aan te spreken en men denkt nog steeds met weemoed aan het ‘Ziekenfonds’.
De PVV zou in dit verband eens meer naar haar achterban moeten luisteren en het kabinet i.v.m. de ‘vermarkting’ van de zorg meer weerwerk tegen kabinet moeten verrichten:
Hunkeren naar het aloude ziekenfonds is niet irrationeel
Lex Oomkes − 07/06/11, 23:30 Trouw
Het was een klein bericht in deze krant eerder in de week. Kiezers van PVV en SP willen het ziekenfonds terug volgens een enquête van Maurice de Hond.
Ziehier een nieuw bewijs dat de PVV en de SP bij uitstek de partijen zijn die de romantische dromer aantrekken, de mensen die terugverlangen naar de tijd dat geluk nog heel gewoon was volgens Kees van Kooten en Wim de Bie.
Het ziekenfonds, je was verzekerd en dat was het dan. Je had nergens naar om te kijken. De premie, daar merkte je niet veel van, die zat ergens in het verschil tussen bruto- en nettosalaris. Al keek je wellicht soms jaloers naar mensen die particulier verzekerd waren. In ieder geval verdienden ze meer. Maar goed, dat was gewoon jaloezie, naar je zorg had je weinig omkijken.
http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/detail/2442628/2011/06/07/Hunkeren-naar-het-aloude-ziekenfonds-is-niet-irrationeel.dhtml
woensdag 8 juni 2011, 10:10 uur
#37 Gerrit de Jonge
Uw term “cohort oudjes”is beledigend: als er “Joodjes”had gestaan waren er kamervragen gesteld!
“If you cannot beat them,join them” is een term uit het zakenleven,die geldt mogelijk bij Bankovernames,maar Pieter Menten moet ook zo gedacht hebben(Drie wagons Joods bezit als buit).
Uw tegenstanders probeert U te overrulen met uw drie ton én drie huizen, maar die heeft u wel met een grote bitterheid(“laatste levens-jaar,wezenloos,kwijlend als een koe enz.”) moeten betalen!
Terreur van de ethiek zou u eens moeten uitleggen: de enige publieke ethiek die over is, is juist “De sterkste is de beste,en heerst met recht over de zwakkere”,of die nu oud,ziek(geboren)is,of een laag IQ heeft.
De realiteit is mijns inziens eerder dat het leven niet eerlijk IS en dat we het met elkaar wat draaglijker kunnen maken.
Het PGB is/was daar ook op gericht.
woensdag 8 juni 2011, 14:34 uur
@ Carel van Eeden 8 juni 2011, 10.10 uur
Met uw uitspraak “dat het leven niet eerlijk IS en dat we het met elkaar wat draaglijker kunnen maken” ben ik het volledig eens. Ik snap dan ook niet waarom u schrijft zoals u schrijft. Ik moet in al mijn schrijfsels wel eens iets gezegd hebben waarmee u het eens bent. U had uzelf heel wat draaglijker gemaakt als u was begonnen met een goedkeurend woord over die uitspraken. Niet alleen op deze weblog, maar ook in het dagelijks leven, komt kritiek beter over als die wordt voorafgegaan door een prijzend woord. U had op zijn minst al uw kritieken en vragen aan mij kunnen beginnen met het opperen van de mogelijkheid dat u mij niet goed begrepen heeft (zie ook mijn bericht 36).
Als u mijn schrijfsels gelezen had, dan had u geweten dat ik zelf behoor tot dat “cohort oudjes”. Als een jood spreekt over een “cohort joodjes”, dan stelt niemand kamervragen, omdat ook dat geen belediging, maar zelfspot is.
Ala U op Google intikt: “If you can’t beat them, join them”, ziet u beter dan ik kan uitleggen dat u de plank mis slaat. Dan ziet u ook de variant “If you can’t beat Jezus, join him” en u en ik zullen het er toch op zijn minst wel over eens zijn dat Jezus weinig met Menten en het zakenleven van doen had. Wat ik bedoelde te zeggen: als het u nou echt niet lukt een argument tegen mijn redeneringen in te brengen, overweeg dan eens of ik gelijk heb. Ik kan me wel opwinden over uw beledigende vergelijking met Menten. Maar u maakt glashelder duidelijk dat u geen argumenten heeft. Wat kan ik me beter wensen dan iemand die na dagenlang broeden op mijn ongemakkelijke waarheden niet verder komt dan zo’n vergelijking.
Ik heb mijn materiële rijdom niet genoemd om op te scheppen. Ik wilde illustrateren dat het systeem om de materiële rijkdommen wat gelijkmatiger te verdelen op onderdelen faalt. Ik wilde ook duidelijk te maken dat ik niet bezig ben om mijn eigen positie te beschermen. Ik heb immers betoogd dat de samenleving zich meer moet inspannen om het “cohort oudjes” waartoe ik zelf behoor, een poot uit te draaien, en hun niet onnodig lang in leven moet laten. Zeg nou eens, heeft u dat nou echt niet begrepen?
Met “terreur van de ethiek” bedoelde ik de dogma’s die onbespreekbaar lijken te zijn, zoals de onhoudbare stelling dat elk mensenleven gelijkwaardig is en beschermd moet worden. Bijvoorbeeld, als er een kunsthart á raison van 1 ton op de markt komt (en dat komt er) dan kunnen we niet alle 100 miljoen mensen die zo’n ding nodig hebben helpen.
Ik sluit af met dit ethische standpunt: als je het spel wilt spelen, moet je je aan de spelregels houden. Als u weer een bericht verstuurt, lees dan eens de kleine lettertjes achter het veld waar u uw naam in moet zetten.