De beelden uit 1995 van overste Karremans met de nu eindelijk opgepakte oorlogsmisdadiger Mladic pijnigen opnieuw de Nederlandse ziel. De ramp van Srebrenica was wellicht niet gebeurd als de enclave door Franse of Britse troepen was ‘bewaakt’. Misschien hadden zij wel gevochten. Hulptroepen van de Navo waren vast niet doof gebleven voor hun noodkreet.

Maar het was een Nederlands bataljon. Men liet ons bungelen. En wij zijn van de afdeling goed gesprek. Het glas heffen met zo’n boef, die je ook nog uitscheldt voor slechte pianist, dat kan horen bij hogere diplomatie. Maar dat was bij ‘Srebrenica’ niet het geval. Ons moreel hoogstaande postmilitarisme bleek weinig meer dan een afritsbroek in camouflagedessin.

Zeven jaar na die ontluisterende episode trad het toenmalige kabinet-Kok II af, na een rapport van het Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) zonder schokkend nieuwe inzichten. Het was zo al erg genoeg. Daarom wilde Nederland met een stevige missie naar Uruzgan. Daarom liet Den Haag zich tot een verdubbeling van de afgesproken termijn verleiden, terwijl heel wat grotere bondgenoten minder deden. Wij moesten onszelf bewijzen dat we mannen waren.

Lees verder »

Naar aanleiding van voorgaand stukje over het Verantwoordingsdebat stuurde historicus Jan Drentje deze beredeneerde opwelling. Die plaats ik hieronder in z’n geheel. MCh

Cultuurbezuinigingen zijn wraakoefening

De miljarden die verdampten in de kredietcrisis worden inmiddels in minder dansers, orkesten, toneelspelers, filmers en andere kunstenmakers vertaald (Ankersmit, NRC Opinie zaterdag 14 mei). Vooral wat ooit voor hoge cultuur doorging moet het ontgelden.

Wie weinig besef heeft van onze geschiedenis, ziet er geen been in dat Nederland vooral een land is geworden van musicals en talentenjachten voor eendagsvliegen. Cultuurbeleid moet gericht zijn op bezoekersaantallen – kortom: geld opbrengen en een bijdrage leveren aan het kunstzinnig opleuken van de BV Nederland.

De ernstige verschraling die hiervan het gevolg is, is niet de zorg van keukenmeester Halbe Zijlstra. Zijn zorg is de gedoogsteun van de PVV – in de persoon van Geert Wilders die zijn zinnen heeft gezet op de bezuinigingen op de kunsten.

Lees verder »

Zo, dat was weer een verfrissend debat op Verantwoordingsdag. Niet dat kleffe coalitie-gedoe, geen verwijzingen naar geheime afspraken in het Torentje. Klits, klats, klander.

Kabinet en gedoogpartner PVV zeggen waar het op staat. ,,U verkwanselt de belangen van de Nederlandse kiezer.” En toch blijven ze even goede vrienden. Zeggen ze. Net als in een open huwelijk, waarin is afgesproken dat alles mag, het kan een tijd goed gaan. Zolang de deelnemers het over een aantal feiten en waarden eens zijn.

Naarmate Geert Wilders vaker en harder uithaalt naar alles wat te maken heeft met het buitenland wordt duidelijker dat de binnenlandse eensgezindheid drijft op de illusie dat men het daar wel eens is over de feiten en de waarden.

Lees verder »

Driedelig op herenrijwiel. Minister Piet-Hein Donner laat zich graag kennen als een ouderwets bestuurder. Een jurist die nog weet hoe het hoort.

Die suggestie van staatkundige degelijkheid heeft de minister van binnenlandse zaken vorige week lelijk op de proef gesteld. Het leek of hij de stand van de Nederlandse democratie minder goed begrijpt dan bij zijn loopbaanperspectief past.

In een toespraak op de Dag van de Persvrijheid nam Donner de draad op die hij zeven jaar geleden had gesponnen. Ook toen streek hij een gehoor van journalisten bewust  tegen de haren in met zijn stelling dat er in Nederland eerder  te veel dan te weinig persvrijheid is. Ook toen was de toon mild provocerend, tussen badinerend en bezorgd.

Deze keer was de knuppel in het hoenderhok gevaarlijker. De gerijpte bestuurder liet het niet bij kritiek. Hij kondigde nu in omfloerste termen aan dat het wettelijk recht op openbaarheid gesnoeid moet worden. Sommigen maken misbruik van de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB). De minister beloofde voorstellen tegen dat misbruik. Daar liet hij het niet bij.

Lees verder »

KPN maakte deze week trots bekend dat het de eerste mobiele telefoonmaatschappij (in de wereld?) is die haar klanten bespioneert en op grond van die bevindingen extra geld gaat vragen (zie vodcast op 3.33).

Volgens Ot van Daalen, directeur van Bits of Freedom, overtreedt KPN daarmee waarschijnlijk de Wet Bescherming Persoonsgegevens én het strafrechtelijk verbod op afluisteren en aftappen van communicatie.

Als je die stuntelige Investor Day presentatie in Londen ziet vraag je je af hoe het goed moet komen met dat bedrijf. Tegelijk kan je je voorstellen dat niemand van de aanwezigen, bij al die stoere investeringsbeslissingen die nodig waren om die ‘deep packet inspection’ mogelijk te maken, zich heeft afgevraagd of dat ook mag.

,,Dit is de nieuwe wereld die wij betreden”, sprak KPN Mobiel-drecteur Marco Visser stoer. Ja, maar dat wil niet zeggen dat alles wat kan ook moet of mag. Het zou mooi zijn als het College Bescherming Persoonsgegevens snel kon reageren.

Als betrokkenen zelf niet het gezond verstand en het fatsoen opbrengen om zich even achter de oren te krabben en die kant níet opgaan, dan moet inderdaad de Europese en/of de Nederlandse wetgever regels stellen die dit soort wangedrag nog pijnlijker strafbaar stellen.

Bespioneren van je telefoonklanten om hen extra rekeningen te sturen is even fatsoenlijk als een hotelier die camera’s installeert in iedere kamer en in voorkomende gevallen matrasslijtage-toeslag heft. ‘Strengthen, Simplify, Grow’ jubelt KPN – zeker, met de klant als matras.

P.S. KPN komt nu met een verklaring die spreekt over ‘onduidelijkheid’ die zou zijn ontstaan. Misschien gaan ze niet kijken naar uw mobiele dataverkeer om te weten wát u zegt, maar alleen met welk programmaatje. Wel nieuwe tarieven, wel inspectie van uw ‘deep packets’, maar niet meeluisteren en -kijken.

Het voornemen is om het bellen over internet apart te tariferen. De techniek van DPI zou hier ingezet kunnen worden om facturering mogelijk te maken. Ook hier geldt weer dat er niet naar de inhoud van de gesprekken wordt gekeken maar naar het soort data en de duur.

De hotelier belooft alleen te luisteren naar zijn webcam roomservice.

Het Britse referendum over hervorming van het kiesstelsel koerste de laatste weken af op een ramp. Niet alleen voor de Liberaal-Democraten, die van het links-rechts dictaat afwillen. Het hele land leek onverschillig voor de kwaliteit van zijn democratie. Geen reden er de verkeerde conclusies voor Nederland uit te trekken.

Mag het even chauvinistisch? Het doet pijn ‘onze’ Nick Clegg, de LibDem-leider van Nederlandse afkomst, zo zwaar verslagen te zien. Zijn Conservatieve coalitiepartners hebben hem afgeschilderd als een kieshervormingsmalloot. In zijn thuisbasis Sheffield waren de resultaten extra slecht. Zijn partijgenoten werden in de lokale verkiezingen van eergister ook elders fors teruggezet. Een jaar regeren met de Conservatieven heeft de kleinere partner hun slechtste resultaat in dertig jaar opgeleverd.

Waar hebben we dat eerder gezien? Een kleine coalitiepartij die van de kiezers de rekening krijgt gepresenteerd voor het aan een meerderheid helpen van de grotere broer(s)? Alsof er niets is gebeurd hoopt men binnen D66, met een blik op de blozende peilingen, op enige termijn de PVV te kunnen aflossen. En GroenLinks doet er ook alles aan mee te mogen doen.

Lees verder »