André Rouvoet, de makke van te graag het goede willen doen
André Rouvoet zal meer aan de oase van de parlementaire mei-vakantie hebben gedacht dan aan de moeilijk te missen Royal Wedding. Toen hij gisteren zijn vertrek uit de actieve politiek aankondigde was ook Den Haag al in oranje kermisstemming. Rouvoet kon er bij ‘gebrek aan heilig vuur’ stilletjes van tussen. Nog even radio en tv en dan Rusten en Bezinnen.
Een ‘andere balans’ zoekt hij. Tussen die eeuwige politiek, waar hij al sinds de jaren ’80 actief in is, en zijn vrouw en vijf kinderen. De behoefte aan meer tijd voor het gezin is een politiek vertrekmotief dat meestal een kern van waarheid combineert met een gevoel dat het mooie aan het front er af is. Achter de opluchting gaat meer dan eens een mate van teleurstelling schuil.
De politieke winst- en verliesrekening van André Rouvoet ziet er helemaal niet slecht uit. Toch overheersten de laatste tijd de minpunten. De door hem bevochten en belichaamde mede-regeringsverantwoordelijkheid in het kabinet-Balkenende IV (2007-2010) leidde voor de eerst zo bloeiende Christenunie tot verlies bij de verkiezingen van een krap jaar geleden. En ook bij de Provinciale Staten-verkiezingen van vorige maand kreeg de erfopvolger van de Reformatorische Politieke Federatie een pak slaag.
Binnen de partij groeide het gemor. Met name degenen die vonden dat de koers te weinig herkenbaar christelijk was zagen in die slechte uitslagen bewijs dat Rouvoet te ver en te links voor de troepen liep. Zijn opvolger als fractievoorzitter, Arie Slob, zei dat hij niets kan met ‘links en rechts’, maar het zal hem geen vreugde doen dat de rechtsere Staatkundig Gereformeerde Partij met haar eeuwige drie zetels nu de favoriete buitengedoogpartner is van het VVD-CDA-kabinet.
Misschien had André Rouvoet in juni weg moeten gaan. Als daad van politieke helderheid. De CU verloor één van de zes zetels. Dat kan de beste overkomen. En het is bijna wet dat kleine coalitiepartners, die per definitie betrekkelijk weinig van hun dieetwensen terugzien in het kabinetsmenu, worden vermalen tussen de grote partners. Anderszins, de Christenunie had geen goede regeringstijd achter de rug. De CU-bewindslieden konden hun opgewekte christenzijn amper aan het door wantrouwen verzuurde kabinet met CDA-PvdA meegeven.
De Christenunie had bovendien een vrij zwakke ministeriële rol gespeeld. Eimert van Middelkoop was vooral een vriendelijke minister van defensie, maar een brekebeen in de presentatie en weinig effectief in het stimuleren van het debat over een realistische Nederlandse bijdrage aan de defensiebehoeften van de wereld. Tineke Huizinga werd als staatssecretaris van transport het uithangbord van de ov-chip-perikelen en de onherbergzame Nederlandse taxiwereld. Het ministerie van water en verkeer was toch weer wat anders dan de Gemeenteraad van Heerenveen.
André Rouvoets ministerschap was zelf misschien wel de grootste schadepost voor de Christenunie. Hij versmaadde een echt ministerie met concrete taken, een eigen gebouw en een eigen begroting. In plaats daarvan wilde hij zich als voorman van de gezinspartij bij uitstek profileren als Minister van Jeugd en Gezin. Inwonend bij echte ministeries. De frisheid van gewassen limoenen die hij als jong ogend jurist en leider van een moderne christelijke partij uitstraalde ging snel verloren toen hij vice-premier werd van een niet-te-redden combinatie en daar bovenop bemoeiminister van kindzaken.
Hoe jolig hij ook campagne had gevoerd, André Rouvoet werd een minister die zijn betrokkenheid bij het welzijn van kinderen in rotsituaties omzette in een soort staatsgrimmigheid die ook honderdduizenden niet-zorgelijke kinderen een Elektronisch Kinddossier kan opleveren. De minister die verstrikt raakte en bleef in de eindeloos reorganiserende Centra voor Jeugd en Gezin, symbolen van bureaucratie, onmacht en geldverspilling. Een ramp voor gemotiveerde hulpverleners. Wachtlijsten en dossiers.
Waar André Rouvoet het verschil had kunnen maken door te komen met een humane, voor mijn part christelijke variant op de dwingende betweterij van de Meldcode Kindermishandeling, een belediging voor alle professionals, liet hij zich te veel meespoelen in de procedureel-activistische bestuursstijl die ons ook het competentiegericht onderwijs heeft gebracht.
Leve het Hoger Beroepsonderwijs, waar na de jongste rapporten over InHolland deze week de bodem zowat uit viel. Woensdag sprak de Tweede Kamer over ‘de wettelijke invoering van een competentiegerichte kwalificatiestructuur’ in het beroepsonderwijs. Om je hart bij vast te houden.
Dat is natuurlijk niet de schuld van André Rouvoet. Bijna niets is de schuld van één man of vrouw. Dat is soms juist de grote makke van het openbaar bestuur. Politici zijn er wel om het verschil te maken. Om de maalstroom van courante ideeën en vondsten te beoordelen aan de hand van eigen beginselen, historisch besef en – toch maar even – gezond verstand. Aan dat laatste heeft het, ondanks alle oprispingen van de straat, veel te vaak ontbroken in de Nederlandse politiek.
Zoals Arie Slob vóór de periode Balkenende IV consequent kritisch opkwam voor beter openbaar vervoer, zo zou ieder Kamerlid moeten werken. In de oppositie en in coalitiefracties. Zoals de Christenunie nu met Groen Links wil meebesturen tot achter de komma in de politietrainingsmissie in Kunduz, dat creëert een schijnzekerheid die noch in Afghanistan noch buiten Den Haag veel bijdraagt aan een betere wereld. Het is een hinderlijke paradox: wie te graag het goede wil, riskeert gebroken snaren.
zaterdag 30 april 2011, 09:20 uur
Wordt hier niet een pleidooi gehouden voor het vormen van 2 grote machtsblokken? Want het verschijnsel van de kleine partij die mee gaat regeren en dan de rekening mag betalen, is uitputtend bewezen door D66 en nu ook door de Christen Unie.
Het gebrek aan ministeriele ervaring (netwerk)en politieke macht heeft hier haar fnuikende rol weer eens gespeeld.
Op zich een trieste conclusie, als zoiets alleen op te lossen lijkt met politieke machtsvorming en het daaraan hangende conservatieve denken.
Wat nog wel aardig is om te weten is, of Rouvoet geen spijt heeft van het niet deelnemen aan de regeing Rutte. Hij had veel meer ervaring kunnen opdoen en had er gezien de verhoudingen een veel meer bij zijn persdoonlijkheid passende rol kunnen spelen.
Nu blijkt uit onderzoek, dat de CU kiezer dichter bij het gedachtengoed van de PVV staat dan men tijdens de formatie zelf wel dacht. Een kleine misrekening?
zaterdag 30 april 2011, 12:24 uur
Inderdaad heeft de CU zich een paar onhandige ministersposten laten aansmeren en dat ene zeteltje verlies lijkt niet veel, maar het CDA heeft er 10 verloren. Niets daarvan is naar de CU gegaan, wat het verlies van de CU fataal maakt. Het verlies van CDA en CU was te groot om alleen met toegenomen onkerkelijkheid te verklaren. Met M. de Borst (reactie 1), denk ik dat de fundamentele fout van de CU de afwijzing van de PVV is.
De leiders van de CU hebben niet door wat er onder hun achterban leeft. Die maakt zich niet druk over stamcelonderzoek en koopzondagen. Dat laatste is een zaak voor de gemeente, en in de CU gemeenten is er ‘s zondags geen winkel open, wat “Den Haag” ook zegt. CDA en CU weten over de opkomende Islam niets anders te zeggen dan dat ze voor godsdienstvrijheid zijn. Maar de vrijheid van de christenen wordt door de huidige wet helemaal niet aan banden gelegd. Angst voor wetsverandering leeft niet. Bovendien, de Bijbelvaste CU aanhang kan noch in de 10 geboden, noch in de rest van de Bijbel passages ontdekken die godsdienstvrijheid aanmoedigen. Laat staan dat iets in de Bijbel de wens van Wilders weerspreekt om immigratie van moslims tegen te gaan. Integendeel, bestrijding van Baäl aanbidders is het door God bevolen kernthema van het Oude Testament, en Jezus heeft toch echt gezegd dat het paradijs er alleen is voor hen die in Hem geloven. De CU achterban weet ook heel goed dat de moslims er niet enthousiast over zijn dat er Joden in het Heilige land wonen.
Kortom, natuurlijk hebben christenen meer vertrouwen in de PVV dan in de CU en, inderdaad M. de Borst, onderzoek wijst uit dat ze daarnaar overlopen en ik verwacht dat de huidige regering door het afzwaaien van Rouvoet steviger in het zadel komt te zitten.
zaterdag 30 april 2011, 13:16 uur
Martinus de Borst (1), Wilders is extreem solidair aan de religieuze joodse extremisten die met de Bijbel in de hand de Westelijke Jordaanoever en Jeruzalem annexeren en massaal koloniseren, volstrekt in strijd met het Internationale Recht.
Zijn anti-Islam standpunten hebben een functie in deze oorlog met de Palestijnen. Het is een vijandbeeld.
Daarom zeg ik dat in Wilders’ hoofd een smerige oorlog woedt, een oorlog die helemaal niet mag uitbreken.
Dit gif importeert hij naar ons land, en projecteert dit vervolgens op onze moslims en moslima’s.
Het is bekend dat de orthodoxe Christenen achter deze religieus geïnspireerde annexatie en kolonisatie staan.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Geert_Wilders
zaterdag 30 april 2011, 19:51 uur
De Christelijke secularisatie is in Nederland niet meer te stoppen.
Voor rechtse politiek stemmen nu veel voormalige ‘Christenen’ op de VVD of de PVV.
De ‘hypotheekrente aftrek’ blijkt uiteindelijk toch veel meer te betekenen dan politiek te bedrijven volgens Christelijke beginselen. Ook Rouvoet heeft in het vorige kabinet niet het verschil kunnen maken.
zondag 1 mei 2011, 10:12 uur
Ik heb me altijd verbaasd over de nonverbale taal van Rouvoet ten aanzien van Balkenende als Balkenende hem passeerde of als ze samen liepen of gedrieënlijk met Bos erbij.
Rouvoet keek op naar Balkenende, alsof hij blij was om een compliment van hem te krijgen. Zoals je ook naar je dominee op kunt zien. Met Bos erbij gedroeg Rouvoet zich als de bemiddelaar die zo goed wilde zijn om ook Bos het zijne te geven.
Ik ben meer pro Bos en heb geen hoge pet op over de moraal van Balkenende. Misschien kijk ik dus niet objectief genoeg. Maar ik vond het fascinerend. Balkenende vindt ´rooie´ Bos onbetrouwbaar en niet van zijn soort. Helaas vertrouwde Rouvoet teveel op de moraal van Balkenende. Dat werd helder bij Pauw en Witteman. In het kader van Bosbashen zei Balkenende, ontspannen lachend: ‘Ik zal maar niet zeggen wat Amelie over Bos zegt.’ Dat geeft wel aan hoe er aan tafel van de Balkenendes over Bos gesproken werd. Helaas voor Rouvoet liet Balkenende ook toe dat Eurlings het populaire deel van verkeer en waterstaat naar zich toetrok, ten koste van staatssecretaris Huizinga.
zondag 1 mei 2011, 12:14 uur
Marc Chavannes appelleert aan ‘eigen beginselen, historisch besef en (zij het schoorvoetend) gezond verstand’, voor een min of meer afgewogen oordeel. Ik ben zo vrij daar wat vraagtekens bij te plaatsen.
Die beginselen zijn (groten)deels het gevolg van historisch besef en verondersteld gezond verstand, dus daar hoeven we geen woorden aan vuil te maken. Echter, dat van enig historisch besef sprake zou of ook maar kan zijn -in daad, niet in woord- waag ik te betwijfelen, indachtig de vele wijzen waarop we elkaar nog steeds naar het leven staan, fysiek of verbaal. En (voor)geprogrammeerd of geconditioneerd, maar met enig bewustzijn of vrije wil heeft het weinig te maken. Waar we wel groot in zijn is het puinruimen achteraf, als opmaat voor nieuwe bergen puin, want ‘ weten’ doen we niets, wat ieder aan- en oordeel voorspelbaar ongewis maakt. Vanuit enig historisch besef zouden we in het gunstigste geval kunnen concluderen dat we onverbeterlijk zijn, alle verpakkingen ten spijt. Ten bewijze: in ander geval hadden we al lang in vrede en harmonie met elkaar, de andere soorten, en de Aarde geleefd. Het verschil tussen een knuppel en atoomgeleide raket is immers marginaal. We lijken veroordeeld tot onszelf, en daarmee het onvolmaakte, en dat maakt de geschiedenis wél en onverbloemd duidelijk.
Ook of van enig ‘gezond verstand’ sprake is of ook maar kan zijn, waag ik te betwijfelen. Alleen al in ons land bedraagt het aantal al dan niet praktiserende leden van monotheïstische godsdiensten ca. 10 miljoen. Tien miljoen mensen dus die zich vastklampen aan nimmer bewezen goden, van een kaliber waar je bij een hedendaagse start voor in de isoleercel zou belanden. Noem dat maar ‘gezond verstand’. Reken daarbij een door de ‘wetenschap’ verondersteld aantal van ca. 2 miljoen psychische aandoeningen, naast hen die zweren bij al even achterhaalde als inwisselbare ideologieën (van links tot rechts deugdelijk verklaard), en ik vraag me af wie nog aanspraak kan maken op dat ‘gezonde verstand’. Dat moeten wel de atheïstische PVV’ers met een warm hart voor homo’s, vrouwen en andere diersoorten zijn, een andere conclusie valt moeilijk te trekken.
zondag 1 mei 2011, 19:36 uur
De Cu heeft een weinig gelukkige hand gehad bij het kiezen van bewindslieden voor de aan haar toebedeelde ministeries.
Van Middelkoop heeft zich belachelijk gemaakt door een stuitend gebrek aan kennis over het leger.
De kennis over rangen die iedere dienstplichtige zich in een paar weken eigen maakt was voor van Middelkoop te lastig of gewoon teveel moeite.
Tineke Huizinga bleek niet instaat problemen als de OV chipkaart goed op te lossen.
Blijft over André Rouvoet die de reeds jarenlang voortdurende rampzalige situatie bij de jeugdhulpverlening had moeten aanpakken.
Opnieuw een commissie die opnieuw met een rapport komt dat zo op die andere stapel rapporten gelegd kan worden waar ook niets mee gedaan werd.
Dat is niet de aanpak die je van iemand die het gezin als belangrijke waarde in de samenleving ziet verwacht.
Deelname van de CU aan de regering heeft niet het verschil opgeleverd waar de CU achterban op had gehoopt.
Gebrek aan tastbare resultaten door benoeming van te zwakke bewindslieden op belangrijke posten komen direct terug in de verkeizingsuitslag.
maandag 2 mei 2011, 09:11 uur
Mijn God, wat een Nederlands van Boris van der Ham over het competentiegricht onderwijs. Maar het kan nog erger want het totale plaatje behelst nog meer (taalschoonheden).
… vier doelen beoogd:
1. de wettelijke invoering van een competentiegerichte kwalificatiestructuur,
2. de invoering van een entreekwalificatie voor vervolgberoepsopleidingen of de arbeidsmarkt
3. de invoering van brede opleidingsdomeinen
4. de invoering van een algemeen experimenteerartikel.
Over 10 jaar komen we erachter wat voor stommiteiten, chaos en kennis- & kundeverleis dat opgeleverd heeft.
Gegroet, Edmond V.O. Katusz
maandag 2 mei 2011, 15:48 uur
Het klopt weliswaar wat Chavannes als schrijft:
“De Christenunie had bovendien een vrij zwakke ministeriële rol gespeeld. Eimert van Middelkoop was vooral een vriendelijke minister van defensie, maar een brekebeen in de presentatie en weinig effectief in het stimuleren van het debat over een realistische Nederlandse bijdrage aan de defensiebehoeften van de wereld. Tineke Huizinga werd als staatssecretaris van transport het uithangbord van de ov-chip-perikelen en de onherbergzame Nederlandse taxiwereld. Het ministerie van water en verkeer was toch weer wat anders dan de Gemeenteraad van Heerenveen.”
maar, over de kwaliteit en de competentie van bewindslui van andere partijen valt evenzeer en zonder enige moeite het nodige negatiefs te zeggen. Denk bijvoorbeeld aan Maria van der Hoeven (CDA), Marja van Bijsterveldt (CDA), Ivo Opstelten (VVD) en niet te vergeten Maxime Verhagen (CDA) en zo kan ik nog even doorgaan.
Wanneer je deze poppetjes bovendien op hun respectievelijke ministeries zet en je afvraagt of ze enige kaas hebben gegeten van het kennisdomein waarover ze geacht worden de regie te voeren, dan breek je handenwringend in schreien uit.
De CU is een kleine club, dus die zou je minne ministers nog eerder kunnen vergeven dan de grotere politieke merken, die met meer geluid en volume minkukels kunnen presenteren en op de been houden. Zij hebben de schijn blijkbaar mee.
Kortom het zegt allemaal niet zo veel meer wat of wie er op een pluchezetel kleeft, het gaat onverholen om de naakte macht bij het verdelen van onze koek en de rest is gebazel in de ruimte: tales told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing.
maandag 2 mei 2011, 17:59 uur
Sinds wanneer heeft de SGP drie zetels? Bonusje van Marc Chavannes?
dinsdag 3 mei 2011, 13:34 uur
Het meest vreemde is dat bij elke andere partij er moord en brand geschreeuwd wordt wat betreft kiezersbedrog.
Rouvoet is voor 4 jaar gekozen, maar knijpt ertussenuit na een mislukte campagne en dito formatie.
Niet chic: dat de balans werk/privé uit het lood ligt is niet van de één op de andere dag: dat moet ruim vóór de verkiezingen al het geval zijn geweest. Die keuze had hij dan ook vóór de verkiezingen kenbaar moeten maken.
Nu heeft het alles van opportunisme.
En het grijpen van een kans die weinigen is gegeven: er zijn er veel meer die die balans graag zouden willen herstellen, wat echter niet zo goed lukt bij gebrek aan riant wachtgeld.
woensdag 4 mei 2011, 00:23 uur
“Ik vraag me steeds vaker af of al die stukkenschrijvers over de Nederlandse politiek en politici zelf nog geloven dat ze over een realiteit schrijven, of doen ze ook maar alsof?”
Journalisten schrijven vrijwel alleen over de ‘buitenkant’ van de politiek. De officiele politiek dus. Maar in werkelijkheid gebeurt alles achter de schermen. De structuur van de politieke macht laat zich niet gemakkelijk samenvatten aangezien de maatschappij geen coherent bouwwerk betreft maar bestaat bij de gratie van belangen tegenstellingen en conflicten.
Het duiden van deze politieke dymamiek zou een kerntaak van de journalistiek moeten zijn. Dit om de burger beter in te lichten over de werkelijk bestaande machtsverhoudingen en strijd daarover in de maatschappij.
In de praktijk houdt de journalistiek zich te veel bezig met de poppetjes en de details en niet over de kernproblemen en stuctuur van de samenleving. De burger wordt inderdaad niet veel wijzer van journalistieke berichten en opinies.
Zo valt het mij op dat de huidige economische crises door de journalistiek nauwelijks nauwelijks politiek kan worden geduid tot een oorzakelijke structuur. Een eindeloze brei van nieuws ‘feiten’ zonder daarbij aan te geven hoe deze feiten met elkaar samenhangen om iets meer over het maatschappelijke probleem van de crises te kunnen zeggen is er niet bij.
Journalisten lijken zo meer te versluieren dan te verhelderen.
Wellicht moeten we de journalistiek steeds meer beschouwen als een complementair onderdeel van de gevestigde politiek.
En dan moet er veel verborgen gehouden worden…
Maar met Marc Chavannes hoeven we nog niet eens te klagen, vergeleken met veel andere journalisten kan hij op het gebied van het denken over politiek nog een parel genoemd worden.
donderdag 5 mei 2011, 13:43 uur
@9 12 14 Jerry Mager(alias mpr rengers, D.Kempkens, T.W.Lingbeek)
In antwoord op uw weinig genuanceerde kritiek op Marc Chavannes en de journalistiek in het algemeen herinner ik u aan het puntdicht van de Genestet:
Het boekske heeft zijn plicht gedaan.
Spoort het ú tot denken aan?
De bijdragen van Marc Chavannes beogen niet het antwoord op alle vragen te geven, daar schijnen Bijbel en Koran goed voor te zijn. Maar ze zijn een goed startpunt voor denken en discussiëren. Vermits de onderhavige discussie over Rouvoet gaat, had u uw onvrede met het huidige onderwijs kunnen gieten in een beschouwing over de vraag of herstel van het aloude Bijbelonderwijs, bijdraagt aan herstel van de kwaliteit van ons onderwijs.
Uw bijdragen maken echter niemand wijzer, laat staan dat ze uitnodigen tot discussie:
De onderwijstanker gaat doodgemoedereerd op zijn rampzalige koers verder (rengers)
Gelukkig wordt er via ons onderwijs dat blindelings doorgaat met verloederen etc. (Kempkens)
Hetgeen zich in ons onderwijs afspeelt is daarvan het meest flagrante voorbeeld (Lingbeek)
vrijdag 6 mei 2011, 07:29 uur
Chavannes is wel heel erg aan het hineininterpretieren. Zou het kunnen dat Rouvoet na zijn ministerschap, in zijn carrière een hoogtepunt, het wel welletjes vond? Ook al omdat Slob zich inmiddels reeds als waardig opvolger had geprofileerd?
Thorbecke sprak ooit met afschuw over alleen al het idee van beroepspolitici. Die zijn inderdaad niet goed voor het imago van de politiek: ze bevestigen het imago van een kaasstolp met een eigen gedachtenwereld die steeds verder af staat van de realiteit.
Maar als een politicus in de kracht van zijn leven iets anders gaat doen dan schrikken we telkens allemaal geweldig: Bos, Eurlings, Halsema, Rouvoet nu. Wat hoop ik dat ook Wilders op een dag zal zeggen: ik heb nu voldoende tijd aan de gemeenschap besteed, nu ga ik het bedrijfsleven in. Hoofd beveiliging lijkt me een leuke baan voor hem.
vrijdag 6 mei 2011, 12:06 uur
voorstel idee aub: wij hebben in Nederland in Europa in Wereld partijen met een “C”.
sommige van die partijen noemen dat “C” “christelijk”.
is dat “christelijk” afkomstig van “Christus?”
zo ja dan heb ik gevoel van veel ongeloofvaardigheid in doen en laten van sommigen die zich noemen: “christelijke politici”
1. “Christus” is voor: Liefde, Liefde voor elkaar naaste zonder voorwaarden.
2.In Bijbel is verteld: “wat een mens zaait, zal die mens ook oogsten”……”elk zaadje-”mens” is een enorm potentieël,vol prachtige sluimerende mogelijkheden…”
voor “politici die zichzelf met een “c” willen presenteren, zou goed doen als zij ferm afkeuren uitspraken van antibroederschap.
vrijdag 6 mei 2011, 19:12 uur
@Marius van Huygen (15)
Tja…..alweer de juiste teneur, het gaat niet over de structuur,….. een ongemakkelijke waarheid?
Politiek lijkt tegenwoordig vooral boekhouden, men is het ondernemen (diepdenken) verleerd. Dat lijkt natuurlijk te veel op de maakbare samenleving en die hebben we in de jaren ’80 met de liberalisatie van de financiële markten (oorzaak van de crisis) bij het grof vuil gezet.
Jammer dar Rouvoet weggaat, hij gaf toch vooral nog mede tegengas aan die waan vban de dag. Ondertussen zitten we wel met een gevaarlijke afleidingsmanoeuvre opgescheept van de problemen die de huidige (financieel veel te liberale) structuur aan ons oplegt.
Een nationaal (socialistische) en structureel ondemocratische club, die vooral probeert de zwevende kiezer naar zich toe te trekken, ….waarom zouden die nou zweven…? Omdat de bestaande politiek niets aan de werkelijke problemen wil doen. Te veel werk?. Liever de tijd uitzingen, we zien wel waar het schip strandt?
Er liggen nu ineens zoveel kansen om structureel de sociaal economische omstandigheden te verbeteren (de volksbewegingen in Noord Afrika en het verlangen daarvan naar democratischer structuren …minder corruptie…echte vooruitgang.. dit noopt tot investering. Inmiddels gaat de opwarming van de oceanen 3 keer zo snel als voorspeld (China, India?..en natuurlijk de al bestaande druk uit het Westen…) Hier liggen zoveel kansen….
Desertec ->goedkope en betrouwbare energie-> zeewater ontzilting-> landbouw, export voor daar en hier, WERK, DAAR EN HIER!!!
Ik ben toch niet gek?……
vrijdag 6 mei 2011, 21:00 uur
alstublieft toelichting op reactie nr16 laatste “afkeuren uitspraken van antibroederschap”
Nederland land van history van slavenhandel op de Herengracht in Amsterdam o.a.,
heeft nu “gedoog partner” die haat, en splijten van samenleving,
in zijn “petto”uitdraagt,
“schaam U CDA met uw christelijke pronken met de naam”