André Rouvoet zal meer aan de oase van de parlementaire mei-vakantie hebben gedacht dan aan de moeilijk te missen Royal Wedding. Toen hij gisteren zijn vertrek uit de actieve politiek aankondigde was ook Den Haag al in oranje kermisstemming. Rouvoet kon er bij ‘gebrek aan heilig vuur’ stilletjes van tussen. Nog even radio en tv en dan Rusten en Bezinnen.

Een ‘andere balans’ zoekt hij. Tussen die eeuwige politiek, waar hij al sinds de jaren ’80 actief in is, en zijn vrouw en vijf kinderen. De behoefte aan meer tijd voor het gezin is een politiek vertrekmotief dat meestal een kern van waarheid combineert met een gevoel dat het mooie  aan het front er af is. Achter de opluchting gaat meer dan eens een mate van teleurstelling schuil.

De politieke winst- en verliesrekening van André Rouvoet ziet er helemaal niet slecht uit. Toch overheersten de laatste tijd de minpunten. De door hem bevochten en belichaamde mede-regeringsverantwoordelijkheid in het kabinet-Balkenende IV (2007-2010) leidde voor de eerst zo bloeiende Christenunie tot verlies bij de verkiezingen van een krap jaar geleden. En ook bij de Provinciale Staten-verkiezingen van vorige maand kreeg de erfopvolger van de Reformatorische Politieke Federatie een pak slaag.

Lees verder »

Terwijl de kerk in Naarden volstroomde voor de jaarlijkse Mattheus-gang van het kabinet besloot minister Opstelten zijn verlies te nemen. Hij trok de circulaire in die aankondigde dat in 2015 een vijfde van de politie op straat halfgeschoold zou zijn. Het kabinet van ‘Investeren in Veiligheid’ wilde met lichtblauw-op-straat de begroting op orde brengen.

Dit is niet zomaar een geklapt proefballonnetje. In de financiële bijlage bij het regeer- en gedoogakkoord stond dat blijvend 40 miljoen per jaar kan worden bespaard door halfagenten de straat op te sturen. Dat idee kwam uit een rapport-Vijlbrief dat stelde dat 10.000 ‘toezichthouders’ in plaats moesten komen van gewone agenten.

VVD en PVV hebben daarvoor getekend in het regeer- en gedoogakkoord, maar toen de summiere uitwerking deze week uitlekte schoten zij het plan direct af. Terwijl hun minister van veiligheid en justitie zich in alle bochten wrong om én de politie zichtbaarder en daadkrachtiger te maken én zijn deel van de afgesproken bezuinigingen te realiseren, kozen twee van de drie gedoogcoalitiefracties voor de Bühne. Geert Wilders noemde het plan ‘bagger’. De VVD veroordeelde deze ‘politie light’.

Lees verder »

Het proces-Wilders werd deze week steeds meer het proces-Schalken en het proces-Hendriks. Wat jaren lusteloos werd omschreven als de Chipshol-affaire werd na de getuigenis van een klokkenluidster uit de rechtbank de affaire-Kalbfleisch – de NMA-voorman ging deze week op reputatieverlof. In beide gevallen ligt de denkbeeldige Nederlandse elite op de barbecue.

Het zijn ongelijksoortige gevallen, die op het eerste gezicht weinig met de Nederlandse politiek te maken hebben. Zij hebben een oude jongens-in-de-knel sfeer met elkaar gemeen die het vertrouwen in de rechterlijke macht aantast. Terwijl de rechter steeds vaker te hulp wordt geroepen als de politiek geen knopen doorhakt. Het beeld dat ‘ze’ maar doen in Den Haag en aan de grachtengordel wordt versterkt, zelfs als driekwart van de beweerde onzuiverheden niet kloppen.

Lees verder »

Laatst wilde zelfs de videowinkel een kopietje van m’n paspoort maken. Om een kinderfilm te verhuren. Een transactie van een paar euro, afgedekt met een overzicht van mijn persoonsgegevens waarmee snode types m’n rekening kunnen leeghalen. Oehoe, zijn we gek?

Het rijbewijs is niet goed genoeg meer. Jan en alleman eist een ‘kopie paspoort’ met een vage verwijzing naar ‘de wet’. Sportschool, hotel, telefoonwinkeltjes, allemaal  even een kopietje maken, mét je burgerservicenummer. ‘De wet identificatieplicht vraagt het’. Onzin, alleen overheids- en gezondheidsdiensten mogen met je BSN werken.

Ook de Tros vraagt een kopie paspoort als ze je een paar tientjes willen betalen voor een bijdrage aan hun uitzending. Dezelfde omroep die deze week in het tv-programma Radar zo’n mooi voorbeeld liet zien van een servicemonteur die door bedrijven waar hij komt ontstoren voor gek wordt versleten als hij zijn paspoort liever niet laat kopiëren. Zijn paspoortgegevens liggen ieder jaar in weer 150 amper beveiligde portiersloges.

Het is een vreemde paradox. De overheid lijdt iedere week weer wat reputatieschade. Deze week  Kamervragen over de fraudegevoeligheid van het DigiD-systeem. Iedereen is tot vervelens toe opgejut zijn belastingaangifte ermee te doen. Blijken boeven met je BSN een nieuwe digitale identiteit te kunnen aanvragen en jouw teruggave naar hun rekening te sluizen. En toch zijn veel mensen vol vertrouwen in diezelfde overheid en doen allemaal braaf wat wordt gevraagd.

Lees verder »

Nederland heeft een publiek omroepbestel als een zeldzame vlindercollectie. Vroeger werd de ether gevuld door levensbeschouwelijke zuilen. Nu steeds meer door verenigingen die via een marketingcampagne een levensgevoel in de omroepmarkt hebben gezet. Jong en brutaal, oud en kwiek, rechts en wakker, roept u maar. De hele collectie staat op het spel.

De verzameling is zo toegankelijk dat er nu ongeveer 21 omroepen in zitten. Ledengebonden (Avro, Vara, EO, enzovoort), taakgebonden (NOS, NTR) en levensbeschouwelijke omroepen zonder leden (RKK, Human, enzovoort). Zoals voorzitter Hagoort van de overkoepelende NPO ooit zei: de voordeur staat wijd open, wordt het geen tijd dat de achterdeur ook gaat functioneren?

Lees verder »