Hoe Schippers het EPD tracht te redden
In de schaduw van de Libië- en Afghanistan-zorgen van een kabinet zonder betrouwbare meerderheid, doet minister Schippers (volksgezondheid) een laatste poging het landelijk Elektronisch Patiëntendossier (L-EPD) te redden. Morgen rolt zij een afgeslankt Paard van Troje de Eerste Kamer binnen.
Na afloop van de ministerraad suggereerde de minister vrijdag dat zij de Senaat wil verleiden met concessies. De landelijke uitwisseling van medische gegevens zou alleen nog maar gaan om medicijngebruik. En misschien gaat het systeem alleen gelden voor mensen die uitdrukkelijk verklaren er prijs te stellen op dat hun gegevens erin worden opgenomen. Totnutoe gaat het om een zeer verplicht systeem.
De Eerste Kamer gaf twee weken in meerderheid te kennen weinig heil te zien in het dwingende landelijke systeem waar opeenvolgende ministers zich zo voor beijveren. Nu de Senaat dreigt de wet die dat mogelijk maakt te blokkeren, probeert de minister het plan te redden door te zeggen dat je naar elkaar moet luisteren en voor te stellen nog kleiner te beginnen.
Maar wel te beginnen. Daar zit de truc. Als het L-EPD eenmaal is begonnen, kan met veel minder tamtam af en toe een functie worden toegevoegd. Er zijn altijd handigheidsargumenten, we hebben het nu eenmaal, laten we ook behandelingen er in zetten, en waarom geen observaties van behandelende artsen? Kortom alles. Een paar redenen waarom dat geen goed idee is.
1. Het is een achterhaald concept om één groot, landelijk systeem te willen opzetten. Ook al is dat een schakelfabriek van regionale EPD’s.
2. Grote systemen bij de overheid lopen vrijwel steeds uit op gigantische kostenoverschrijdingen, vertragingen en functionele teleurstellingen. De Rekenkamer geeft er ieder jaar voorbeelden van.
3. Ondanks aanpassinkjes in het ontwerp blijft de patiënt die wij allemaal af en toe zijn niet de baas over zijn eigen gegevens. We mogen bij onze dokter over de schouder meekijken, als we het beleefd vragen. De dokter kan van alles afschermen als we geacht worden de volle waarheid niet aan te kunnen.
4. De volle waarheid is een volstrekt onbetrouwbaar begrip in het geplande EPD. Het systeem kan niet garanderen dat het dossier goed is bijgehouden. Of dat er geen fouten in staan. Geen verantwoord werkende arts kan er blind op varen.
5. Veel te veel mensen kunnen het inzien – die kunnen niet allemaal doordrongen zijn van de noodzaak van discretie. Op duizenden schermen staan voortdurend dossiers open van patiënten die daar niets van weten.
6. De kans op hackerlekkages is onvermijdelijk groot. Hoe centraler oproepbaar hoe groter de kans dat onze meest persoonlijke informatie, die over lichaam en geest, op straat komt te liggen.
7. Gezien de aanhoudende roep om de kosten te beheersen wordt linksom of rechtsom, bij overheid en zorgverzekeraars, de verleiding groot met behulp van dit dossier van heel Nederland, uit te rekenen welke aandoeningen het meest rendabel uit het verzekerd pakket kunnen worden gekieperd. En welke patiënten. Risico-selectie ligt op de loer.
8. Ja, de regionale epd’s zijn soms rommelig en de beveiliging rammelt soms. Reden om dat dan maar landelijk te ontsluiten? Eerder reden om daar in iedere stad en ommelanden verder mee te werken, al doende te verbeteren vóór dat je die incongruente serie gegevens landelijk beschikbaar stelt. Regionaal weet een arts vaak nog wel hoe letterlijk hij de notities van collega X moet interpreteren, landelijk meestal niet.
9. En als een onderliggende reden om een vorm van EPD door te drammen de noodzaak tot bezuiniging via verplichte ketenzorg is, dan zou dat een opeenstapeling van twee halfgoede, onbewezen ideeën zijn. Ketenzorg is het idee dat mensen met chronische kwalen beter in één ‘keten’ van aangesloten zorgverleners kunnen worden behandeld. Dan is een EPD erg handig. Leuk om es te proberen, maar de bezuiniging is al voor heel veel miljoenen ingeboekt.
10. Al dit so0rt bezwaren zijn niet uniek voor het EPD-verhaal. Onlangs vroeg de WRR in een doortimmerd rapport aandacht voor de onwenselijke gevolgen van een datahongerige iOverheid. Op 17 mei vergadert de Eerste Kamer over de Evaluatie Wet Persoonsgegevens. En dan nu even een van de meest beruchte voorbeelden van hoe het niet (meer) moet erdoor jassen?
Kortom. Eerste Kamer, blijf bij je goed geïnformeerde en doordachte bezwaren. Minister Schippers kan veel meer eer inleggen door initiatieven te steunen om slimme patiëntdossiers te ontwikkelen. Chip onder het horloge, op de iPhone/Blackberry of in rijbewijs/ID kaart die we toch bij ons moeten hebben van de zorgzame overheid. Een streep onder deze manke moloch.
maandag 28 maart 2011, 14:59 uur
Uitstekende samenvatting van een waanidee…
maandag 28 maart 2011, 15:12 uur
In deze context vraag ik mij af hoe een soortgelijk projekt, de wietpas, zou moeten gaan werken.
Ook hier is een landelijke database met online check voorzien, zodat overal in NL kan worden geregistreerd of iemand zijn maximum hoeveelheid voor 1 dag (ik dacht dat men een verlaging van 5g naar 3g in gedachte had) al heeft gekocht.
Het is wel heel merkwaardig om niet eens alleen voor gezondheidszorg, maar zelfs voor zoiets onbenulligs, miljoenen geinvesteerd gaan worden in een landelijk computersysteem dat sowieso veel duurder wordt dan voorspeld en vast ook niet gaat werken. De privacy bezwaren voor het EPD zijn hierbij natuurlijk ook van toepassing.
Wanneer leert de politiek in NL eens dat dit soort systemen gedoemd zijn te mislukken en slechts ertoe dienen om ITC bedrijven en consultants een goede boterham te laten verdienen op kosten van de belastingbetaler.
De NL overheid is bemoeizuchtig en wil altijd weer een big-brother positie krijgen, zonder te leren van de geschiedenis.
maandag 28 maart 2011, 15:45 uur
Hoe verhoudt zich dit alles tot het EKD?
(Electronisch kinddossier).
maandag 28 maart 2011, 16:03 uur
Het is inderdaad trekken aan een dood paard wat Schippers doet. Achterliggende reden: er is al zoveel geld tegenaan gegooid. Zonde om het nu af te blazen! Ook hier geldt: beter erger voorkomen dan genezen. Dus afblazen die handel en voortaan eerst denken, dan doen. Dat is echt niet zo moeilijk.
maandag 28 maart 2011, 16:12 uur
Nou nou nou, een Paard van Troje, kwade bedoelingen van een minister, klein beginnen en stiekem functionaliteit toevoegen, afschermen van de waarheid, hackers, privacy, risicoselectie, achterhaald concept, verplichte ketenzorg… Een beetje achterdocht is prima, maar dit is regelrecht FUD (fear, unceartainty and doubt).
Laten we elkaar even recht in de ogen kijken. Het landelijk elektronisch patiëntendossier komt er, want dat wil elke weldenkende patiënt, arts, zorgverzekeraar en beleidsmaker. Ze zeggen misschien van niet, maar als je er op doorvraagt blijken ze allemaal overtuigd van de voordelen.
En deze wet dan? Nee, die niet. Hij rammelt aan alle kanten, dient teveel heren, is te directief en heeft te veel gaten – en dus te weinig waarborgen. Hup, van tafel ermee. Uithuilen en opnieuw beginnen.
De enige reden dat de minister er mee verder wil, is dat ze dit -inmiddels- gedrocht geërfd heeft van haar voorgangers die er, te goeden niet te na gesproken, alleen maar politiek gewin in zochten. Ze doet er mijns inziens goed aan deze wet door de shredder te halen en in alle rust te bouwen aan een nieuwe wet, de Wet op de Medische Gegevensuitwisseling. Ondertussen bouwt “het veld” rustig verder aan het L-EPD binnen de bestaande kaders van WBP, WGBO, Wet BSN in de Zorg en de Wet BIG. Iedereen blij.
maandag 28 maart 2011, 17:14 uur
Ik ben een weldenkende patient.
Ik ben al veertien jaar onder behandeling voor een hartkwaal en ritmestoornissen.
Ik heb gezien hoe er met dossiers wordt omgegaan en hoe makkelijk verkeerde en onjuiste informatie in een dossier terecht komt.
Ik heb ook ondervonden dat er niet goed gelezen wordt. Ik heb ook gezien hoe makkelijk het is om voor een onbevoegde een dossier (ook een electronische) in te zien.
Elke weldenkende arts zal altijd eerst aan de patient, zolang die antwoord kan geven, om informatie vragen en zeker niet blindelings vertrouwen op een EPD.
Ik heb mij laten uitschrijven voor het EPD. Dat zal ik blijven doen.
Zolang ik niet direct in het dossier mag kijken en veranderen, weiger ik elke medewerking aan het project.
Laat men eerst maar eens de regionale EPD goed en veilig werkend te krijgen met waarborgen. Volgens het KISS: Keep It Simple and Straightforward. Voordat er begonnen wordt met weer een megalomaan (ICT) overheidsproject.
maandag 28 maart 2011, 17:34 uur
@Maarten Festen
“Laten we elkaar even recht in de ogen kijken. Het landelijk elektronisch patiëntendossier komt er, want dat wil elke weldenkende patiënt, arts, zorgverzekeraar en beleidsmaker. Ze zeggen misschien van niet, maar als je er op doorvraagt blijken ze allemaal overtuigd van de voordelen.”
Daar moet ik toch stelling tegen nemen. Ik beschouw mijzelf, net als Marc Chavennes naar ik aanneem, als een weldenkende patient, dank u wel. En ik wil het niet. Nu niet, nooit niet. De argumentatie daarvoor lijkt me hierboven aardig samengevat. Arts? Ik durf te beweren zeker niet alle, en ook daarvan ga ik de weldenkenheid niet van ter discussie stellen. Apotheek (noemde u niet)? De mijne vertelde mij, nauwelijks daartoe geprikkeld, dat ze helemaal niks willen doorgeven, tenzij ik het graag wil. De bijbehorende blik was veelzeggend. Zorgverzekeraar en beleidsmaker, daar heeft u HEEL erg gelijk in.
Het is goed dat er debat is. Minder geslaagd is het als het “bijprik”-scenario zoals in het artikel geschets wordt realiteit wordt, met duidelijke afkeuring van de eerste kamer. Het zou niet echt de allereerste keer zijn.
maandag 28 maart 2011, 17:38 uur
NRC prijst zich blijkbaar niet op objectieve verslaggeving. Een persoonlijk tintje richting mevr. Schippers lijkt zelfs aanwezig, wat ik afkeur.
On topic; van de tien punten zijn er maar een paar valide, en een aantal duidelijk een poging om angst (@maarten; FUD is hier wel van toepassing) te verspreiden, of stomweg om aan de tien punten te komen.
Ter duidelijkheid; het EPD is er niet om kosten te besparen (hoewel dat wel leuk zou zijn, en soortgelijke systemen in het buitenland al bewezen hebben de kosten te verminderen), en ook niet om ‘iedereen’ toegang te geven. De basis achter het EPD is om de gezondheidszorg als één geheel te laten werken. Dat wil zeggen; fouten voorkomen, second opinion en hulp met één druk op de knop, en één dossier waar de patiënt in kan zien (zonder iedere arts en ieder ziekenhuis af te moeten gaan). Natuurlijk zijn er veel meer ideeën achter het EPD, maar die terzijde.
Punt 1 haalt het woord ‘achterhaald’ aan, zonder uit te leggen wat hiermee bedoeld wordt. Het klinkt mij vreemd in de oren om een electronisch systeem achterhaald te noemen tov een archiefkast met stapels papier. Dit klinkt misschien ook alsof er een mening achter zit, maar het is wel waar het oude systeem essentieel op neerkomt.
Punt 2 lijkt niet helemaal van toepassing, als de besparing die met het EPD gewonnen wordt groot genoeg is om de implementatiekosten te overschrijden. Nederland is hier spectaculair slecht in (betuwelijn), maar de kosten zijn voor het grootste gedeelte voor het ziekenhuis, niet voor de staat. Maar uiteindelijk staat in punt 2 “het zou wel eens duur kunnen zijn”, wat niet echt een stevig argument is als er aan alle kanten concrete cijfers qua ‘besparing’ worden geroepen.
Punt 3 is een algemeen punt, en gaat op met of zonder het EPD. Eigenlijk is een van de functies van het EPD om de patiënt meer inzicht in en macht over zijn/haar dossier te geven.
Punt 4 gaat over de fouten in patiëntendossiers, die op dit moment voor het grootste gedeelte neerkomen op ‘niet opgeschreven’-problemen en onleesbaar handschrift, volgens de meeste ziekenhuizen. Het EPD kan eisen dat alles opgeschreven wordt (foutmeldingen zoals ‘dit veld MOET ingevuld worden, anders ga ik niet verder’). Oftewel; het systeem kan tot op zekere hoogte, maar zoiezo beter, garanderen dat het dossier goed is bijgehouden.
En slecht handschrift is niet meer van toepassing.
Punt 5 is een reëel punt; “wie heeft toegang tot wat” is een veel voorkomende vraag. Dit wordt meestal opgelost door specifieke beperkingen te plaatsen; de huisarts kan het ‘eindvonnis’ van de gynecoloog inzien, maar niet het volledige dossier met alle doorspitten, en de gynecoloog kan zien of zijn advies wordt opgevolgd. Een fysiotherapeut kan bijvoorbeeld helemaal niet bij die gegevens. De patiënt kan, natuurlijk, overal bij. Dan nog zijn de specifieke rechten soms moeilijk te definiëren, wat meestal leidt tot artsen die niet bij gegevens kunnen waar ze wel bij moeten kunnen.
Punt 6 is ook een reëel punt, maar hetzelfde gaat op voor de belastingen en gegevens van de ziekenkostenverzekeraar. Dat wil niet zeggen dat deze gegevens niet goed te beveiligen zijn. Ook moet men de vraag stellen; wie is hier in geïnteresseerd?
Wat zou men doen met de röntgenfoto’s van mevrouw X? Of de fertiliteitsgegevens van haar man?
Punt 7 doet mij zeer sterk denken aan Amerikaanse praktijken, die hier verboden zijn. Een korte zoekopdracht over verzekeraars leert dat verzekeraars hun ‘hoog-risico’ en ‘dure’ cliënten onderling uitwisselen, en hun kosten delen. Dit punt is dus totaal niet van toepassing.
Punt 9 lijkt geen punt, maar kan misschien een vervorming van punt 2 zijn.
Punt 10 lijkt ook geen punt, meer een samenvatting met een drogreden ter ondersteuning (autoriteitsdrogreden, en dan zelfs nog fout).
Kortom, er zijn twee mogelijke bezwaren tegen het landelijk EPD, maar die zijn niet onoverkomelijk. Als die twee naar tevredenheid zijn geminimaliseerd, komen naar mijn idee alleen nog maar argumenten vóór het landelijk EPD naar voren.
maandag 28 maart 2011, 17:41 uur
Het enige echt veilige patientendossier is het dossier dat door de patient zelf bewaard wordt.
Dat kan op allerlei manieren. De moderne IT maakt veel mogelijk. Zolan de patient bij kennis is kan hij of zij zelf relevante informatie aan de behandelende artsen verstrekken.
Op het gebied van informatiebeheer heeft de Nederlandse overheid inmiddels duidelijk aangetoond daarmee niet te kunnen omgaan.
De politie werkt met tientallen verschillende systemen die niet met elkaar kunnen communiceren.
Hoe kun je als centrale overheid al die IT hobbyclubjes die allemaal opnieuw het wiel moeten uitvinden accepteren?
IT bij de belastingdienst en het UWV hoeft geen nadere toelichting.
Er is één sector die werkelijk dolblij is met al die onkunde bij de overheid.
IT bedrijven kunnen jaarlijks voor honderden miljoenen opdrachten van de overheid tegemoet zien zonder dat de overheid vraagt of de geleverde software ook voldoet.
Een opdrachtgever die zo met geld smijt is moeilijk te overtreffen.
Zolang deze op onkunde gebaseerde geldsmijterij niet gestopt wordt mag er niet meer over een EPD gedacht worden laat staan dat er geld uitgegeven wordt aan de voorbereiding van de invoering.
maandag 28 maart 2011, 17:57 uur
Heel goede opinie van Marc Chavannes. Rekeningrijden en EPD zijn aanslagen op de privacy van de burger. Maar wat ook een aanslag is op de privacy van de burger is dat er over het jaar 2010 9,5 miljoen mensen aangifte inkomstenbelasting moeten doen! Dat heeft niets te maken met efficiënt bestuur maar alles met een overheid voortdurend tracht de burger verder in haar greep te krijgen. Je moet in de geschiedenis en in de psyche van de Nederlandse overheid duiken om te beginnen dat te begrijpen. Daar valt een heel interessant boek over te schrijven. Nederlandse regenten hebben al sinds het ontstaan van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden een aversie gehad tegen de gewone burger van Nederland, zeg maar: tegen Henk & Ingrid. In de 17e en 18e eeuw noemden regenten Henk & Ingrid ‘het grauw’. Regenten hebben ‘het grauw’ nooit begrepen. En zelfs vandaag de dag zijn gewone burgers voor politici nog steeds onbegrijpelijke, irrationele wezen die (god betere het!) op de waanzinnige idee komen om PVV te gaan stemmen. ‘Henk & Ingrid, hoe komen jullie toch zo raar?’ vraagt bestuurlijk-Nederland zich wanhopig af.
Megalomane ICT -projecten staan in het teken van wantrouwen. ICT biedt aan regenten ongekende mogelijkheden om die onbegrijpelijke Henk & Ingrid onder de duim te krijgen en te houden. En daarom is de aversie tegen rekeningrijden en EPD ook zo groot. Het is onderdeel van de veenbrand in onze samenleving -de stille burgeroorlog- die al eeuwen in onze polders woedt: het wantrouwen tussen bestuurders en bestuurden.
maandag 28 maart 2011, 18:00 uur
Er zijn twee mogelijkheden met betrekking tot de politieke rechtvaardiging van het nationaal EPD:
1. De rechtvaardiging van het EPD (1600 levens en 1.4 miljard besparingen per jaar) is niet aantoonbaar en dus moeten we de privacy van 16 miljoen Nederlanders niet blootstellen aan de risico’s van nationale koppeling. Niet doen dus dat EPD, jammer van die 300 miljoen maar we hebben wel duurdere IT-flaters begaan (OV-Chip, Walvis).
2. De rechtvaardiging van het EPD klopt wel. Er gaan al ruim 12 jaar elk jaar 1600 Nederlanders dood aan slechte informatievoorziening in de gezondheidszorg. Het enige dat 6 opeenvolgende ministers van VWS hebben gedaan is een machteloze stichting (NICTIZ) zo’n 15 miljoen per jaar geven om wat software te maken en voorlichting te geven. Door deze nalatigheid zijn er dus ruim tien keer zo veel doden gevallen als bij de watersnoodramp van 1953. De minister dient dan ook per direkt af te treden evenals de top van het Ministerie van VWS en de IGZ vanwege extreme nalatigheid.
EPD weg of VWS-top weg. Kiezen of delen.
maandag 28 maart 2011, 19:02 uur
#8 Cas van Hek
Strikt gesproken heeft u gelijk met uw commentaar op punt 7, daar hebben de zorgverzekeraars het EPD niet voor nodig, met het SCHADUW-EPD kan dat nu al, en het schaduw EPD bestaat uit een verzameling electronisch aangeleverde data van de patient (van diverse zorgverleners), door de zorgverzekeraar weer bij elkaar gebracht in een schaduw EPD. Daar kunnen we lekker de zorgtoeslag mee uitrekenen (WTCG) of lekker mee researchen zoals door AGIS HEALTH DATABASE. voor meer info, zie hieronder. Gelukkig (nog) wel geanonimiseerd….
Schrijft de huisarts op vrijdag meer antibiotica voor? Verschilt het zorggebruik van allochtonen en autochtonen? Wat zijn de trends in het voorschrijven van maagmiddelen? Deze vragen zijn beantwoord door wetenschappelijk onderzoek, waarbij gebruik is gemaakt van de Agis Health Database, de gegevensbron van Agis. Gegevens over het zorggebruik van 1,7 miljoen verzekerden zijn hierin geanonimiseerd opgenomen.
Database voor onderzoek
Agis en het Julius Centrum UMCU werken samen om wetenschappelijk onderzoek met de gegevens van de zorgverzekeraar te bevorderen. De bron van gegevens, verzameld in Agis Health Database, wordt hiermee toegankelijk gemaakt voor onderzoekers. Zij kunnen een aanvraag indienen voor het verkrijgen van data om onderzoeksvragen te beantwoorden.
Onderzoekscommissie
Een onderzoekscommissie beoordeelt de geschiktheid van de data voor de onderzoeksvragen en de onderzoekskwaliteit. Ook houdt de commissie een oog op de voortgang van het onderzoek. De onderzoekscommissie bestaat uit:
Prof. Dr. A.W. Hoes, hoogleraar huisartsgeneeskunde Julius Centrum, voorzitter
Dr. G.A. van Essen, onderzoeker huisartsgeneeskunde Julius Centrum
Drs. A.P.M. van der Lee, Adviseur onderzoek, Agis R&D
Drs. H.M. Smeets, Adviseur onderzoek, Agis R&D
Drs. P. van Dijk, Zorginhoudelijk adviseur, Agis Zorg
Meer informatie
Brochure over de Agis Health Database
Aanvraagformulier
Voortgangsformulier
Publicatielijst 2007
maandag 28 maart 2011, 19:09 uur
Ik heb het idee dat ik alleen maar onderbuik gevoel hoor en argumenten die geen hot snijden.
1. Als het een achterhaald idee is dan impliceert dit dat er een betere oplossing is. Het enige dat me beter lijkt is een EPD op europees niveau zodat je er ook wat aan hebt als je in het ziekenhuis ligt in het buitenland. Aangezien dit niet bestaat zie ik dus ook geen betere oplossing en is het dus geen achterhaald idee.
2. Dat is hoogstens een argument om goed na te denken hoe dit daadwerkelijk geïmplementeerd moet worden. In de medical wereld is genoeg kennis van dit soort systemen aanwezig. Als de EU en de ambtenaren zich er niet teveel mee bemoeien dan kan het best goed komen.
3. Dat is nu ook al het geval, je kunt niet zelf bij een huisarts of ziekenhuis bekijken wat er allemaal over je op papier staat. Je kunt wel wat zien natuurlijk, maar de meeste informatie staat dan ook ergens op een harde schijf of in een dossier waar je niet bij kan.
4. Als je een veilige database kan maken voor betalingsverkeer waarin alles transacties met een timestamp gelogd worden (en die bestaan al) dan kan je dat ook wel voor een EPD maken. Daarnaast is het een hulpmiddel, lijkt me dat een arts nooit blindvaart op informatie van anderen.
5. Ongetwijfeld, maar dat is met de huidige patiënt informatie systemen ook het geval. En die zijn ook al regionaal in gebruik.
6. Klopt, maar als dat een argument is dan kun je ook maar beter geen auto meer rijden want je krijgt geheid een keer een ongeluk.
7. Aangezien de overheid en zorgverzekeraars elk jaar de rekeningen betalen hebben ze al die gegevens allang. En aangezien ze dit al heel wat jaren doen hebben ze ook veel historische gegevens. Hiermee kunnen ze veel beter berekenen welke aandoeningen het meest rendabel uit het verzekerd pakket kunnen worden gekieperd dan met de gegevens die ze eventueel op een illegale manier uit het EPD kunnen halen.
8. De reden om landelijk te willen werken is dat mensen tegenwoordig niet meer regionaal leven. Als je een auto ongeluk krijgt op de snelweg dan is de kans groot dat je buiten je regio bent. En als je niet aanspreekbaar bent en geopereerd moet worden dan is het fijn als ze in het EPD kunnen zien of je allergisch bent voor bepaalde medicijnen en wat je bloedgroep is etc.
Dat artsen elkaar regionaal zouden begrijpen en landelijk niet is de grootst mogelijke onzin die ik ooit gehoord heb. Artsen werken bijna nooit waar ze zijn opgeleid. Ze verspreiden zich juist over het land. Een arts die in Groningen opgeleid is kan best terechtkomen in Breda en een arts uit Utrecht kan best eindigen in Maastricht.
9. Is geen argument voor het wel of niet opzetten van een EPD
10. Is geen argument voor het wel of niet opzetten van een EPD
maandag 28 maart 2011, 19:30 uur
Wordt dit nu door de nieuw samengestelde eerste kamer afgehandeld? Hoe staat de PVV hierin?
Deze EPiDemie lijkt onuitroeibaar. Erg ongezond voor het land.
De onderliggende misvatting is dat je alles centraal moet hebben om uitwisseling te garanderen. De waarheid is dat hoe verder de data van de bron is, hoe anoniemer het lijkt en hoe onzorgvuldiger er met de privacy wordt omgegaan.
Uitwisselingsstandaards prima, centralisatie niet doen!!
maandag 28 maart 2011, 19:40 uur
“Maar wat ook een aanslag is op de privacy van de burger is dat er over het jaar 2010 9,5 miljoen mensen aangifte inkomstenbelasting moeten doen! Dat heeft niets te maken met efficiënt bestuur maar alles met een overheid voortdurend tracht de burger verder in haar greep te krijgen.”
Belastingaangifte volgend jaar met bankgegevens ingevuld
door Bart Hinke
De belastingaangifte zal volgende jaar nog meer dan al het geval was van te voren ingevuld zijn door de Belastingdienst. Dat is het gevolg van afspraken die staatssecretaris van Frans Weekers (Financiën, VVD) heeft gemaakt met de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB).
Onder meer de hypotheekrente die huizenbezitters hebben betaald, zal automatisch in de aangifte worden ingevuld. Een jaar later leveren de banken ook de spaartegoeden en de aandelenportefeuilles van alle belastingplichtigen aan de fiscus, schrijft De Volkskrant.
Voor de Belastingdienst betekent de vooringevulde belastingaangifte een aanzienlijke besparing op de controle achteraf, wat kan bijdragen aan de inkrimping van het ambtenarenapparaat.
De banken zien het voorinvullen als een belangrijke service aan hun klanten, zegt voorzitter Boele Staal van de NVB tegen De Telegraaf. “Door de goede samenwerking tussen de banken en de Belastingdienst wordt dat vanaf volgend jaar mogelijk.”
maandag 28 maart 2011, 19:51 uur
Geen weldenkend mens kan tegen digitalisering van de patientendossiers zijn. Alleen heeft de overheid een reputatie op het slecht implementeren van goede ideeen. Daar zou de overheid lering uit moeten trekken. Voor de beveiliging is het bijvoorbeeld heel goed mogelijk om gebruik te maken van de authenticatie-infrastructuur van de banken. Zodat je met card reader niet alleen kan betalen maar je dossier inzien. Sowieso is het verstandig om zoveel mogelijk gebruik te maken van in de markt bewezen technieken en concepten. Maak het bedrijfsleven medeverantwoordelijk voor het succes. Dat pleit ook voor een landelijke aanpak. Regionale projectjes zijn per definitie veel te duur omdat iedere keer dezelfde leercurve wordt afgelopen en er geen schaalvoordelen worden bereikt. Zonder centrale regie kun je de uitwisseling van de gegevens (bij verhuizing of spoedgevallen) wel vergeten.
maandag 28 maart 2011, 19:56 uur
Deze columm en de reacties maken duidelijk dat feiten en de realiteit kennelijk niet meer ter zake doen in de discussie en het bijna een discussie is tussen geloofsrichtingen. Hoezo argumenten De opsomming bestaat meer uit opinies en veronderstellingen. Vanuit de dagelijkse praktijk van werken met een regionaal en een landelijk communicatiesysteem een aantal kanttekeningen bij de stellingen. Ik beperk me tot de communicatiesystematiek die inzage mogelijk maakt in samenvattingen uit de systemen zoals mogelijk via het EPD. (Daarnaast bestaan in de zorg nog landelijke en regionale systemen om elkaar gegevens elektronisch te sturen)
Landelijk systeem achtergaald? Waarom? Internetleveranciers, leveranciers van automatiseringssytemen registers van zorgverleners, alles is landelijk (een Europese provincie) en voor iedere patient zorgverlener en ziekenhuis geldt een andere regio. Alleen een patient zou die kunnen bepalen voor dit moment.
Grote systemen bij de overheid.
Let wel dit is geen groot systeem, het is alleen een communicatissysteem dat overigens al operationeel is. Wel klopt dat het 2-3 keer langer heeft geduurd het gered te krijgen dan gepland.
Meer inzage,inspraak patient. Op zich een terechte vraag. Daar was het systeem niet voor bedoeld maar voor betere en veiliger communicatie tussen zorgverleners. Het vermengen van die twee doelstellingen doet beiden schade. Moet je het een weggooien omdat het andere nog niet werkt? In andere wetten is al geregeld dat de patient inzage heeft in het dossier, nog niet dat er inzage moet zijn in communicatie. Wellicht is dat verstandig, maar dat is een nieuwe discussie.
Onvolledige dossiers of niet te overziene dossiers heeft niets te maken met de communicatie over de dossiers maar is een gegeven van alledag. Evenals een arts niet blind hoort te varen op een brief, andermans aantekeningen zal dat ook zo zijn bij een via het EPD ontvangen samenvatting. Daar zijn de gegevens per definitie beperkt.
Veel te veel mensen kunnen het inzien. Hoezo? Met het EPD is die inzage beter geregegeld en beter gecontroleerd dan waar dan ook in de zorg. Iedere raadpleging laat een handtekening van de raadpleger achter en iedere patient kan die loggin opvragen en in de toekomst inzien of een SMS krijgen. De praktijk van nu is dat van alles geraadpleegd kan worden zonder een spoor na te laten.
Hoe centraler oproepbaar hoe groter de risico’s. Onder die bewering ligt nauwelijks een risicoanalyse. De meeste risico’s blijken te liggen bij collega’s, mensen van de sportclub, de buurt, het eigen ziekenhuis. Kortom in je eigen netwerk. Centralere systemen geven meer mogelijkheden lekken af te dichten, bewakingssytemen in te stellen en slimme rapportages van gebruik en inzagepatronen te genereren.
Statistische gegevens. Dat kan niet met dit systeem. Het is alleen maar mogelijk per individuele patient gegevens op te halen en dat door een bevoegde arts of apotheker. Er is nauwelijks een centraal systeem. Anders dan bij Internteproviders worden berichten zelfs niet bewaard. De bestanden van zorgverzekeraars met declaraties, namen van alle verstrekte nmedicamenten en de diagnose in de DBC code. Daar zijn dus meer betere en wel toegankelijke bestanden.
Regionaal beter te begrijpen? Hoe groot wil je regio’s dan maken? Van 250 collega’s kan ik zaken evenmin interpreteren. Als huisarts snap ik wel goed wat onmgaat in het huisartsdomein. En dat is nu net zo geregeld. Gegevens bedoeld voor huisartswaarneming zijn alleen toegankelijk voor huisartsen.
Iedereen heeft het recht bezwaar aan te tekenen tegen het EPD. De dagelijkse praktijk is dat nagenoeg iedereen die op de huisartdsenpost komt op dat moment wil dat de gegevens van de eigen huisarts daar zijn en er een bericht teruggaat naar de huisarts.
ALs de stekker uit het EPD gaat om de genoemde argumenten zul je ook de stekker uit veel regionale systemen moeten halen want die zijn gebouwd op concepten van 12 jaar terug die niet meer aan te passen zijn aan de eisen van vandaag. Het gegeven dat er een EPD leek aan te komen is in veel regio’s een enorme stimulans te werken aan kwaliteitsverbetering van registratie en dossiers, een trigger om na te denken wat men wil communiceren en met wie en hoe dat past in de samenwerking. Het landelijke EPD is een spoorwegnet dat er zou komen, maar nog zonder inhoud en elke regio moet er over denken of men er iets mee wil en zo ja wat. Anders zijn er alleen maar rails waar niemand over rijdt. Dat alles dreigt nu knarsend tot stilstand te komen zonder dat er sprake is van een reeel alternatief.
maandag 28 maart 2011, 20:01 uur
Kroes ziet EPD als grote stap voorwaarts
28/03/11, 19:18
DEN HAAG – De Eerste Kamer heeft grote twijfels, maar voorstanders van het elektronisch patiëntendossier (EPD) benadrukken maandag de voordelen ervan.
ANP Eurocommissaris Neelie Kroes (Digitale agenda) toont zich in NRC Handelsblad voorstander. Ze ziet het als een grote stap voorwaarts, en rept van een pragmatische, veilige en patiëntgerichte aanpak.
De KNMP (Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering der Pharmacie) houdt de senatoren voor dat de gegevens in het EPD voor zorgverleners, onder wie de apothekers, cruciaal zijn om iemand de juiste behandeling en medicatie te kunnen geven. De door de Eerste Kamer gewenste bescheiden start van het EPD, met alleen gegevens over medicijnen, wijzen de apothekers af. (ANP
maandag 28 maart 2011, 20:32 uur
Het spittaal in onze stad heeft een Electronisch informatie systeem.
Vandaag wilde ik mijn bloed laten prikken voor een wat slepende kwaal.
Bij het priklab bleek het formulier niet goed ingevuld. Het electronisch systeem gaf geen soulaas.
Misschien moeten we toch rekening houden met menselijk onvermogen (om precies genoeg te zijn, fouten te vermijden enz,enz…)
Het bijschrijven op een persoonlijk uitleesbaar bijou (om hals of pols?) iets waarvoor de pateint zelf voor verantwoordelijk is lijkt me eenvoudiger De arts dwingt tot bijhouden : zonder gegevens kan ik U niet verantwoord behandelen.
Alleen bepaalde beroepsgroepen kunnen zo’n “bijou” uitlezen. Privecy zo goed mogelijk gewaarborgd (de patient moet ïn principe zijn bijdrage leveren in dit uitlees proces)
maandag 28 maart 2011, 20:40 uur
Maarten Festen, citaat: “Het landelijk elektronisch patiëntendossier komt er, want dat wil elke weldenkende patiënt, arts, zorgverzekeraar en beleidsmaker”. Nou, dat is een straffe uitspraak. Onderbouwing? Of is elke patient die vóór het L-EPD is, weldenkend en elke patient( en arts etc) die ertegen is, niet-weldenkend? Dat zorgverzekeraars en beleidsmakers voorstander zijn, dat zal best wel. En dat is -zeker aangaande zorgverzekeraars- zeer bedenkelijk. Ik denk van mezelf, dat ik “weldenkend” ben, en zowel als arts maar ook als patient uitgesproken tégen het L-EPD. Ik ga alle argumenten hier niet herhalen, Chavannes heeft het redelijk samengevat. Wij hebben (Comité Wake-Up) vorig jaar een enquete gehouden onder ca 20.000 patienten in ruim 50 huisartsenpraktijken. Ruim 90% van de ondervraagden waren tégen het L-EPD. Maar, ik hoor het Maarten Festen al zeggen….dat waren natuurlijk geen weldenkende patienten…..Enfin, we zien, dat zelfs Nelie Smit-Kroes van stal wordt gehaald. Hopelijk houdt de Eerste Kamer haar rug recht. En denkt men aan het gezegde: “beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald”…. De EK bewijst in deze discussie wel haar nut: reflectie en meer diepgang dan de TK. Terzijde: iemand vroeg hoe de PVV erin staat: die zijn uitgesproken tegen invoering van het L-EPD.
Cees Dekker, huisarts te Urk
maandag 28 maart 2011, 20:55 uur
Het EPD wordt steeds meer in de sfeer van de emoties getrokken. Laat ik beginnen met de tegenstanders. Er valt nog heel erg veel te optimaliseren aan de huidige systemen en het LSP. Dossiers van individuele artsen kunnen nog veel optimaler.
In de dagdagelijkse praktijk, zeker bij vreemde dokters in de waarneming, doen zich regelmatig situaties voor waar de waarnemer anders gehandeld zou hebben als de gegevens van de hoofdbehandelaaar beschikbaar waren. Denkt u maar aan palliatieve zorg. Het beleid van de hoofdbehandelaar is noodzakelijk om continue zorg te kunnen leveren.
Verder kennen we calamiteiten die anders hadden kunnen lopen als de gegevens beschikbaar waren. De patient gaat er nu al vaak van uit dat de dokter de gegevens kan inzien (maar dokter weet u dan niet..) en meld niet dat bepaalde medicijnen gebruikt.
Nu is de privacy vaak ver te zoeken. Papieren dossiers slingeren her en der rond. Bel een ziekenhuis of u een kopie van uw gegevens kunt krijgen. Grote kans dat u dit zonder enig bezwaar krijgt.
Stoppen met de doorontwikkeling van het L-EPD is een stap terug.
Minister Schippers,overtuig de 1e kamer van het nut van het L-EPD nu of wacht op de nieuwe kamer.hopelijkl krijgt u daar wel een meerderheid. Alleen het medicatiedossier is geen echte toevoeging aan de huidige systemen
maandag 28 maart 2011, 21:09 uur
Het EPD is nog geen wet, maar wordt toch al uitgevoerd. Eind vorig jaar kreeg ik van het ministerie een brief waarin werd gemeld dat een apotheek waar ik ooit wat verbandmiddelen heb gekocht mijn gegevens wilde uitwisselen middels de “landelijke infrastructuur voor gegevensuitwisseling in de zorg”.
Ik kon bezwaar maken via een website, te ondertekenen met Digid. Het Digid is immers je electronische handtekening voor de overheid.
Niet dus, want er kwam nog een brief, die moest ik weer van een handtekening voorzien en binnen 4 weken terugsturen, want anders zouden mijn gegevens alsnog uitgewisseld worden.
Mij bekruipt inderdaad het gevoel dat het ministerie dit schakelpunt dolgraag wil, en het weigeraars zo moeilijk mogelijk wil maken. Wat kan anders de reden zijn om het Digid wat wel gebruikt kan worden voor de belastingaangifte niet te accepteren?
maandag 28 maart 2011, 21:09 uur
Goede bedoelingen zijn niet voldoende voor de invoering van een EPD
Er wordt gewerkt met volstrekt achterhaalde ideen en software over beveiliging. De hoeveelheid ICT kennis in de medische wereld is minimaal. De dagelijkse praktijk zal ertoe leiden dat allerlei beveiligingssystemen omzeild worden. (het gele Memostickertje met wachtwoord op het scherm-fenomeen).
Ik vertrouw het EPD voor geen rooie cent. Het zal binnen de kortste keren misbruikt worden door de zorgverzekeringen en allerlei andere lieden die zich toegang verschaffen tot de databases.
maandag 28 maart 2011, 21:47 uur
Het enorme wensdenken van de voorstanders van het EPD. Ze verwarren mooie bedoelingen met hoe het in de praktijk gaat functioneren. We hebben in Nederland inmiddels een ruime ervaring met beloften en vrijblijvende suggesties van de overheid over de omgang met privacy-gevoelige informatie. Die worden eigenlijk nooit nagekomen.
Ik heb de overheid van binnen gezien, en snap inmiddels dat onze (semi-)overheid en haar medewerkers om culturele, mentale en organisatorische redenen structureel niet in staat zijn hierin snel te veranderen. Het aanleren van een andere houding zou generaties vergen, als het al mogelijk is. Dus moet je geen EPD willen.
Wat je moet doen, is bij wet de rechten van patiënten versterken: recht van patiënt op toezending van volledige dossiers door elke organisatie die (toegang tot) zo’n dossier heeft; recht van patiënt om te weten welke personen (ja, personen!) er toegang hebben tot welke delen van zijn dossier, en op welke wijze (digitaal systeem, download, alleen-lees, papieren afschrift…?). Als de patiënt eenmaal over effectieve rechten beschikt, dan is het tijd om te onderzoeken waar patiënten eigenlijk behoefte aan hebben. En om te kijken op welke manieren er met maatwerk in die behoeften kan worden voorzien.
Dus niet met een grote greep van bovenaf iets op willen leggen wat alleen in schijn bedoeld is om patiënten te dienen, maar in feite alleen om hen te controleren – zoals met het EPD en talloze andere informatiesystemen is gedaan of geprobeerd. In plaats daarvan moet de overheid dienstverlenend aan de slag gaan. Is wel moeilijker, ja.
Zelf ben ik erg blij met een huisarts in wiens zorgvuldigheid ik vertrouwen heb. Ik hoop dat die mijn dossier bewaakt zoals een draak op een berg goud zit. Moet ik toch nog eens vragen…
maandag 28 maart 2011, 21:50 uur
Eerder hierboven (@7) verzette ik mij tegen de stellingname “weldenkend => vóór het EPD”. De slag naar “tégen EPD => niet weldenkend” is dan bijna onoverkomelijk. En bijna meteen komt dit “argument” weer op (Jan Prins @16).
Wat is het toch dat in een debat, waar ten minste een hoop feitelijke en emotionele maar meestal steekhoudende argumenten aan beide zijden worden aangedragen, de kennelijk vóórstanders het niveau van weldenkendheid (ik zal nog net niet durven beweren: de verstandelijke vermogens) van de opponenten stellend willen betwisten?
Het verdunt het debat in plaats van dat het wordt aangescherpt.
maandag 28 maart 2011, 22:11 uur
Ik ben blij als dit kan worden tegen gehouden.
Als arts is het volstrekt onverantwoord om te vertrouwen op de gegevens die hierin worden gezet. Maar ongetwijfeld hebben alle andere partijen die graag neuzen in privegegevens niet die kritische blik. Ook in afgslankte vorm lijkt het me een te duur onding. Huur liever extra personeelssupport in voor artsen, dan hebben ze weer de tijd te focussen op de patient.
maandag 28 maart 2011, 22:54 uur
Dank Chavannes, dank voor de zorgvuldige inventarisatie van bijna alle vóórs en tegens van het EPD.
Het kraakt in mijn kop van het doordenken en doorleven van al die overwegingen.
Vertrouwen is nodig om er in te blijven geloven maar stevige achterdocht is ook aan de orde.
In mijn geval moet ik- na de vele jaren van opeenvolgende verzwegen medische streken en missers-heb ik eigenlijk geen keus: het blijft een tocht tussen Scylla en Charibdis, de hond en de kat.
De vraag blijft dus hangen.
In welk systeem krijgen mensen in de zorg de minste mogelijkheden om
hun fouten te verdoezelen of te verzwijgen en de meeste kansen om de afgelegde eed ook eerlijk wáár te maken?
Ik weet het niet.
maandag 28 maart 2011, 23:00 uur
Net als diverse anderen valt me op dat dit debat meer een strijd tussen geloofsrichtingen dan een uitwisseling van argumenten is. Natuurlijk zijn er argumenten voor en tegen genoemd, maar vooral het tegenkamp lijkt vaak te redeneren vanuit ‘angst voor de overheid’, waarbij inhoudelijke argumenten helaas al snel een bijrol krijgen. Rationeel of niet, gelukkig mag iedereen zijn eigen afweging maken, dus het staat een ieder vrij om ervoor te kiezen NIET mee te doen.
Toch wil ik reageerder #14 wel geruststellen: één van de bijzondere kenmerken van het L-EPD in Nederland (in tegenstelling tot veel andere landen) is nu juist dat er GEEN ENKEL zorggegeven centraal wordt vastgelegd. De term ‘Patiënt Dossier’ is dan ook feitelijk onjuist, want wat er wordt opgetuigd is alleen een ‘schakelpunt’ voor de uitwisseling van gegevens die sowieso al bij de bron worden vastgelegd en beheerd. Dus geen centraal dossier en geen mutaties van gegevens door derden. Aan de registratie verandert echt niets.
Waar wel iets aan veranderd is de logging. In tegenstelling tot vrijwel alle regionale oplossingen (die al jaren gebruikt worden, maar qua beveiliging achterlopen), wordt bij het L-EPD ELKE inzage gelogd op persoonsniveau. Zelfs al kun je de voordeur niet op slot doen (je weet nooit welke arts je gaat behandelen als je bewusteloos bij de eerste hulp binnenkomt), dan nog is bij de achterdeur elke arts ter verantwoording te roepen. Als er geen ‘behandelrelatie’ blijkt te hebben bestaan, dan heeft de arts een serieus probleem.
Daarbij sluit de wet expliciet uit dat zorgverzekeraars toegang krijgen. Voor zover ze daar al behoefte aan zouden hebben, want van hun bestaande cliënten weten ze sowieso al wat er mis met ze is (ze betalen immers de nota’s) en voor nieuwe cliënten hebben we in Nederland gelukkig een acceptatieplicht. Tenslotte is één van de aspecten van de wet dat die garandeert dat de patiënt ook zelf inzage heeft in de toegangslog (wie heeft wat gezien?) en binnenkort ook in de opvraagbare gegevens zelf (bijv. door ze in te lezen in een Personal Health Record). En natuurlijk heeft iedereen de optie om op ieder moment alsnog te besluiten om niet meer mee te doen.
Maak je eigen afweging, maar doe het wel op basis van de feiten.
maandag 28 maart 2011, 23:20 uur
Een EPD zou niet onveilig moeten zijn en de kans op hackerlekkage ook niet extreem groot. We gebruiken toch ook al jaren DigiD, doen electronisch belastingaangifte en wie bankiert er niet electronisch? Is dat allemaal heel onveilig? De techniek zou het probleem niet moeten zijn.
Over techniek gesproken: in hoeverre heeft dhr. Chavannes zich al ‘ns verdiept in de successen van Microsoft HealthVault en Google Health in de Verenigde Staten?
Persoonlijk zou ik wat graag mijn eigen gezondheidsdossier beheren. Waarom blijft allerlei data over mijn gezondheid voor me verborgen in verschillende dossiers bij artsen, in ziekenhuizen en andere instanties? Toen ik laatst vroeg om de uitslag van een testje mee naar huis te nemen keek de verpleegkundige me aan alsof ik gek geworden was. Hallo, het ging om MIJN gezondheid. Ik was de enige die werkelijk belang had bij het testresultaat. Maar als ik dat A4tje mee naar huis wil nemen is dat raar?
Bij een recente behandeling van m’n vrouw in ons buurtziekenhuis moest ze persoonlijke medische info vlak achter elkaar op verschillende afdelingen opnieuw verstrekken. En die info werd ijverig in verschillende systemen ingevoerd. En onze tandarts werkt anno 2011 nog met papieren dossiers (!)
Een door de overheid beheerd LPD is denk ik niet eens nodig. Maar een EPD zeker wel. Ik heb er grote behoefte aan. We betalen met elkaar flink geld voor de medische dienstverlening. En na iedere geleverde ‘dienst’ wil ik weten en bijhouden wat er geleverd is: verwijsbrieven voor medicijnen, testresultaten, misschien zelfs de met een voicerecoder opgenomen toelichting van de arts als attachment in het EPD. Completeer de informatie met de wekelijkse resultaten in het fitness centre, je weegschaal, bloeddruk meter of stappenteller.
Als je je eigen gezondheid serieus neemt, zou je een EPD moeten willen.
maandag 28 maart 2011, 23:23 uur
Het lijkt me dat de patient de eigenaar is van de informatie die hemzelf betreft en die moet kunnen inzien en controleren. Dit gaat het gemakkelijkst via een inlogcode. Momenteel is het nog vrijwel onmogelijk om de patienteninformatie van een ziekenhuis te verkrijgen en moet daarvoor rechtsbijstand worden ingeroepen.
Via het EPD kunnen fouten ook snel worden rechtgezet door de mogelijkheid dat de patient zelf informatie kan aanleveren, bijvoorbeld via recepten of second opninions, keuringsrapporten en deskundigenrapportages die tegengesteld zijn aan de mening van de behandelaar in het geval van een geschil over de behandeling.
Een dossier kan ook worden opgeschoond wanneer de onjuiste hypotheses niet juist bleken te zijn en door een second opinion onderuit zijn gehaald.
Vooral artsen hebben bezwaren tegen het EPD en schetsen een onjuist beeld van de huidige gang van zaken en voeren een lobby via NRC Handelsblad om het EPD tegen te houden.
dinsdag 29 maart 2011, 00:16 uur
De onpersoonlijke sfeer die aan dit dossier hangt is extra kwalijk als het gaat om de gezondheid van patienten. Me dunkt dat dit systeem de neiging heeft om patienten te reduceren tot patient- profielen. Het kan niet de bedoeling zijn dat dit een vooruitgang is voor de medische wetenschap. Chapeau voor de eerste kamer om de grondwettelijke rechten van staatsburgers te beschermen tegen deze vluchtige politieke emoties. Het treurige is echter wel dat de tweede kamer haar keuze al lijkt te hebben gemaakt in schril contrast met de publieke opinie.
Ik zou het op prijs stellen als mij per post werd gevraagd hieraan mee te doen (mits de minister haar zin krijgt), en ook als ik geen reactie stuur dat dat dus een stellig ‘nee’ betekent.
dinsdag 29 maart 2011, 01:01 uur
Gelukkig heb ik een huisarts die er ook zo over denkt als dr.Cees Dekker
Het is een nachtmerrie om er vanuit te gaan dat je medische dossier
ter inzage ligt, zonder dat het mogelijk is reeds vastgelegde gevoelige info te laten verdwijnen.
Mijn huisarts is niet iemand die alleen recepten uitschrijft, maar ook daadwerkelijk helpt en meedenkt en de nu vastgelegde info bevat dan ook zeer persoonlijke items.
Wat als ik ga solliciteren en de ingehuurde artsen van het bedrijf
( zeker geen zorgverzekeraar )inzage heeft in mijn anmnese?
dinsdag 29 maart 2011, 01:42 uur
#29 Tom de Jong wil graag een afweging van feiten.
1. Angst voor de Overheid: lees Folkert Jensma 26 maart j.l. in http://weblogs.nrc.nl/rechtenbestuur/2011/03/26/wantrouwen-is-de-norm/#comments: “In 2007 controleerde het ministerie van alle uitkeringsontvangers in Friesland stilletjes het watergebruik. (…)”.
2. Hij wil graag reageerder #14 geruststellen dat er i.t.t. omliggende landen geen enkel zorggegeven centraal wordt vastgelegd. Maar in de praktijk zal het huisartsendossier toch als zodanig funktioneren! Dát is vooral dus het EPD: heel wat meer dan een schakelpunt: een centraal medisch informatiepunt.
dinsdag 29 maart 2011, 01:52 uur
As I read this article in Canada, it is noteworthy that there is much activity in Canada to also establish a nation wide system to Electronically keep track of Patients record of Health.At first this appears a very wortwhile goal to achieve.However after reading this article it becomes clear that this could end up as a Trojan Horse, and lead to abuse of one sort and another.The reason here in Canad given is one appers to be Logicall and sensible,and is advocated by the Medical Profession for their own good reaons, but that is certainly not the whole storie.
dinsdag 29 maart 2011, 03:17 uur
Gerben Welling:”Het EPD wordt steeds meer in de sfeer van de emoties getrokken. Laat ik beginnen met de tegenstanders.” De voorstanders worden vervolgens voor het gemak weg gelaten.
Argumenten van andere voorstanders: Ik heb het idee dat ik alleen maar onderbuik gevoel hoor en argumenten die geen hot snijden. Ieder weldenkend mens, de feiten en de realiteit doen kennelijk niet meer ter zake, geloofsrichtingen… Nou ja, argumenten…?
Maar geen enkele voorstander gaat in op de vraag of het niet mogelijk, of zelfs verstandiger zou zijn, wanneer de patient de gegevens zelf bij zich draagt op de wijze zoals in het artikel voorgesteld.
Waarom niet?
dinsdag 29 maart 2011, 04:33 uur
Laat ik heel helder zijn: ik ben overtuigd tegenstander van het EPD.
Voorstanders denken een stuk verder te komen door te beweren dat het een discussie tussen gelovigen is geworden. En dan vooral door het begrip “weldenkendheid” te introduceren. Typisch een doorzichtige poging om het denkraam van de lezer te framen.
Ronduit stuitend vind ik de reactie van een voorstander-arts die vindt dat het recht op inzage van de patient in de communicatie over zijn medische gegevens een nieuwe discussie is — met andere woorden: wordt dat recht later niet toegekend, jammer dan. Typisch het verhaal van iemand die kennelijk meent dat medische gegevens eigendom zijn van zorgverleners.
Heel byzonder vind ik de argumentatie van diegenen die roepen: wat zeurt u nou, we doen niet anders dan centraal toegankelijk maken wat regionaal toch ook al ongevraagd wordt uitgewisseld — met andere woorden: ook nu al wordt de privacy van patienten grof (en kennelijk onwetend)geschonden !
Naast de talloze voorbeelden in de bijdragen hiervoor van grandioze naieviteit op het terrein van informatisering werd ik nog het meest getroffen door het argument: “Punt 1 haalt het woord ‘achterhaald’ aan, zonder uit te leggen wat hiermee bedoeld wordt. Het klinkt mij vreemd in de oren om een electronisch systeem achterhaald te noemen tov een archiefkast met stapels papier. Dit klinkt misschien ook alsof er een mening achter zit, maar het is wel waar het oude systeem essentieel op neerkomt”. Typisch een slachtoffer van het vooral bij ambtelijke beleidsmakers en politici onuitroeibaar vigerende denkraam dat digitalisering het panacee voor de oplossing van problemen is.
Laten mijn echtgenote (partiele dwarsleasie en sinds ca. 10 jaar rolstoelgeboden) en ik (mankeerde nauwelijks wat) nou perfect geholpen zijn door een papieren afschrift van de meest relevante bevindingen van Dijkzicht (AMC R’dam)en briefuitwisseling met onze huisarts hierover toen wij 5 jaar geleden naar Chili verhuisden. Onze Nederlands sprekende arts in Chili kon daar heel prima mee uit de voeten. Sterker nog: zelf houdt hij van ons beiden een “dossier” bij van aan elkaar geniette A4-tjes. Daarop houdt hij met de pen bij wat hij (al dan niet op basis van aangedragen medisch onderzoek) diagnostiseert en wat hij ons aan medicijnen voorschrijft of adviseert. In Chili zijn medische gegevens per definitie eigendom van de patient. Alle onderzoeksresultaten (ook X-rays in grote enveloppen) krijg je zelf mee naar huis — je huisarts maakt er aantekeningen van. Thuis houd je je medisch dossier bij. Mankeer je echt wat bijzonders, dan word je aangeraden een betreffende notitie te voegen bij je identiteitskaart die ja altijd bij je moet hebben; desgewenst stelt je arts die notitie op. Gevoegd bij onze van enige summiere toelichting vergezelde kostendeclaraties, zijn wij ervan overtuigd dat als wij binnenkort naar Nederland terugkeren, onze toekomstige huisarts een dossier overhandigd krijgt waar hij zijn vingers bij kan aflikken.
Maar owee als-ie onze gegevens in een regionaal EPD dropt — dan zoeken we subiet een ander.
De echte kern van de discussie zou moeten zijn wie eigenaar van medische gegevens is. Er is maar 1 antwoord op die vraag: de patient. En dat antwoord zou leidend moeten zijn bij alle pogingen tot verbetering van medische zorg. Ben ik dan tegenstander van digitalisering ? Natuurlijk niet ! Een digitale chip onder je horloge of zelfs alleen maar een toegangscode tot je eigen, particuliere electronisch dossier (wat is nou simpeler dan dat — mag je tenslotte zelf weten wat je daarin het vermelden waard vindt ?) is al verregaand toereikend voor het bijzondere geval dat je iets overkomt terwijl je (in je digitale dossier vermelde)huisarts(enmaatschap) niet bereikbaar is…
Maar zoiets zint de Nederlandse overheid kennelijk niet. Die beschouwt haar burgers als onmachtige objecten, vrees ik…
dinsdag 29 maart 2011, 08:40 uur
Het argument dat hackers interesse zouden hebben in de patientgegevens klinkt goed, maar of het ook in de praktijk zo zal zijn? Het punt is dat er geen geld mee te verdienen is door die hackers. Afpersen klinkt interessant, maar is in de praktijk niet rendabel. Gaat U bij Uzelf maar eens na hoeveel U wilt betalen om bepaalde gegevens niet openbaar te laten maken. Verder gaan Nederlandse verzekeraars niet betalen voor gestolen gegevens.
Kortom, er is geen cent te verdienen, in tegenstelling tot b.v. credit card fraude of identity theft.
dinsdag 29 maart 2011, 09:24 uur
Het hoeft in wezen niet zo’n ingewikkelde discussie te zijn. Allerlei verwachte (financiële en medische) voordelen ten spijt, willen veel mensen (inclusief mijzelf) gewoon niet dat Jan en alleman in een witte jas mijn medische gegevens kan inzien. Wie dat van mij wel mag? De dokter die op enig moment aan mijn bed in het ziekenhuis staat. Daar, en op dat moment, mag die arts mijn gegevens hebben om de beste behandeling te kiezen voor mijn kwaal. Verder heeft HELEMAAL NIETS OF NIEMAND ook maar iets te maken met mijn meest persoonlijke gegevens. In de láátste plaats verzekeraars, die niets hebben gedaan om mijn vertrouwen te winnen! De voorstanders van het EPD zullen zeggen dat onnodig inzien ook helemaal niet mag, en dat iedere inkijk wordt gelogd. Maar je hoeft niet briljant te zijn om te weten dat er toch veelvuldig gekeken zal gaan worden naar de gegevens van de buurman, of -vrouw, of iets dergelijks.
Zo maar een voorbeeld: staat er een interessant huis te koop? Als uit het EPD blijkt dat de verkoper ongeneeslijk ziek is, zullen ze wel haast hebben en de prijs verder omlaag willen doen. Dan gaat het meteen om grote bedragen en een kleine kans dat iemand er ooit achter komt dat die beste dokter of verpleegkundige even gespiekt heeft. Verleidelijk…
dinsdag 29 maart 2011, 10:11 uur
De enige die wel heil ziet in het EPD is Maarten Festen (reactie nr. 5). Als je hem Googled begrijp je meteen waarom: Maarten is IT-consultant bij Forcare. Van de website van Forcare: “Forcare B.V. is a Dutch software company providing software products and services for healthcare.” Ach ja…. wiens brood men eet.
dinsdag 29 maart 2011, 10:56 uur
Soms snap ik de aversie tegen een landelijk EPD. Onze overheid beschaamt af en toe het vertrouwen van haar burgers. De geschiedenis is doorspekt met voorvallen waarbij kennis, dus macht, tegen het volk werd ingezet. En we kennen allemaal de fictieboeken die het doemscenario van een almachtig regime levendig verbeelden.
Maar angst is een slechte raadgever. Onzekerheid geeft een wankele basis. Twijfels bieden geen oplossing. Met lef en bravoure nieuwe dingen doen, andere wegen inslaan, daarin zit creativiteit, vernieuwing, de toekomst.
De wereld verandert. Om te beginnen wordt-ie kleiner; we kunnen steeds makkelijker steeds verder reizen, en doen dat ook. De wereld wordt complexer, zo ook de zorg, waarin vernieuwende technieken elke dag meer mogelijk maken. En de demografie verandert ook: meer mensen die samen steeds ouder worden.
Zou de wereld niet veranderen, dan kunnen we rustig voort met papieren dossiers, labuitslagen per post en collegae telefonisch over een patiënt informeren. Maar de veranderende wereld schreeuwt om een EPD. Uit mijn betoog wordt al duidelijk waarom.
In een kleinere wereld zijn mensen steeds vaker steeds verder van huis, en zullen daarom ook vaker beroep doen op zorg buiten hun woonplaats. In een complexere wereld houden hooggespecialiseerde zorgverleners met de allernieuwste behandelingstechnieken op slechts een beperkt aantal plaatsen praktijk. En in een voller wordende wereld met relatief steeds meer oudere mensen zullen we efficiënte manieren moeten vinden om met gegevens om te gaan.
Drie voorbeelden waarin elke keer geschreeuwd wordt om verandering. En met of zonder landelijk EPD, die verandering komt er. Sterker nog: hij is er al! Ter illustratie de volgende voorbeelden.
De Europese Commissie stimuleert de mobiliteit van Europese burgers, en in het kader daarvan loopt nu het project epSOS. Dat project levert een blauwdruk voor de uitwisseling van patiëntengegevens tussen de lidstaten. Twintig lidstaten aangevuld met Noorwegen, Zwitserland en Turkije laten in april in Pisa zien dat een Europees patiëntendossier werkt. Kijk voor meer informatie op http://epsos.eu/
In januari was in het nieuws dat bepaalde specialistische behandelingen niet meer in elk Nederlands ziekenhuis zullen worden uitgevoerd. Een voorbeeld daarvan is de nieuwe techniek van hartklepvervanging, waarbij geen openhartoperatie meer nodig is. Die techniek vergt specialistische vaardigheden, die niet in elk ziekenhuis in stand kunnen worden gehouden. Daarvoor is het aantal ingrepen per jaar te laag, waardoor een specialist zijn vaardigheid niet op peil kan houden. Of de benodigde apparatuur is te kostbaar om elk Nederlands ziekenhuis daarmee uit te rusten. Maar de diagnostische gegevens moeten wel eenvoudig elektronisch naar het specialistische centrum kunnen. Een voorbeeld daarvan is te zien in Friesland, waar sinds 2008 een regionaal cardiologienetwerk operationeel is.
En met een groeiende en vergrijzende patiëntenpopulatie krijgen de Nederlandse huisartsen steeds meer patiënten die elk steeds meer zorg vragen. De huisartsen die vandaag de dag nog werken zonder huisartseninformatiesysteem (HIS) zijn bijna op de vingers van een hand te tellen. En elke huisarts mét HIS ontvangt graag labuitslagen, radiologieverslagen en andere informatie elektronisch, en doet dat ook al sinds midden jaren ’90. Het alternatief is namelijk overtypen.
En dan tot slot de apothekers. Zij hebben te maken met steeds meer medicijnen, elk met bijwerkingen en interacties. Dat is met geen mogelijkheid op papier bij te houden. Een systeem dat hen informeert over welke patiënt welke medicijnen gebruikt, stelt de apotheker in staat op tijd gevaarlijke interacties te ontdekken.
Zo wordt duidelijk wat de belangrijkste groep is die baat heeft bij het EPD. Niet de arts, niet de apotheker, niet de verzekeraar en zeker niet de overheid.
Het is de burger, de patiënt. Die kan profiteren van uitstekende zorg, overal in Nederland, op elk uur van de dag. Hij kan bij elke arts of specialist naar binnen lopen, die vervolgens zijn ziektegeschiedenis kan inzien en effectief een consult kan voeren. En bij elke apotheker kan hij naar binnen stappen, die vervolgens moeiteloos medicijnen verstrekt op een elders uitgegeven recept.
Dat is voorwaar toch een schitterend toekomstbeeld? Sterker nog, het is raar dat het nu vaak onmogelijk is dat een longarts uit Leeuwarden geen inzicht heeft in een labuitslag uit Eindhoven bij het behandelen van zijn patiënt!
De overheid moet hier een rol in spelen. Edith Schippers moet het veld faciliteren met deugdelijke kaders die ondersteunen wat al lang gebeurt in Nederland en daarbuiten. De bestaande wetgeving (WBSN-Z, WBP, WGBO en Wet BIG) moet worden verbeterd. Misschien wel niet met deze wet, maar dan met een andere.
Als dat niet gebeurt, dan bouwt het zorgveld gewoon verder aan de bestaande initiatieven binnen de kaders die er zijn. Maar zonder deugdelijke Wet op het EPD of, zoals-ie officieel heet, Kaderwet Elektronische Zorginformatieuitwisseling, gebeurt misschien wel juist waar Marc Chavannes in zijn column zo bang voor is…
dinsdag 29 maart 2011, 11:41 uur
1. Non-argument. Politie, brandweer, ambulance, rode kruis en andere landelijke diensten (uwv, belasting etc etc) werken toch ook met een landelijk dekkend communicatiesysteem?
2. Non-argument. Dat zegt meer over de wijze waarop het proces verloopt en niets over de inhoud van het EPD als product;
3. Onderbuikerig geformuleerd non-argument. Iedereen heeft wettelijk het recht zijn gegevens in te zien (tenzij dat schade oplevert). Dat de ene arts of verpleegkundige daar in de praktijk moeilijker over doet dan de andere, is grofweg net als de NS-conducteur of de politieagent, de een is lomp en een patser en de ander mensgericht en een matser.
EPD biedt (via Digid) juist betere mogelijkheid tot inzage en dwingt zorgverleners tot een gedegen objectieve motivatie wanneer dat niet zou mogen.
4. Klopt, maar ook een non-argument. Je kunt nooit blind varen op observaties en analyses van je voorganger, zowel electronisch als schriftelijk. Zorgverlening is een continu-proces van anamnese, diagnose, plan en evaluatie; blind varen op je voorganger is juist onverantwoord. Initiatieven als SURPASS zijn er niet voor niets; dit zou juist uitstekend tot z’n recht kunnen komen binnen een EPD.
5. Non-argument. Een openstaand EPD op een PC kan na 30 sec. nietsdoen automatisch uitschakelen – lijkt me simpel. Het huidige schriftelijke systeem is trouwens veel erger. Stapels papieren (die kwijtraken), dossiers overal open en bloot op tafels liggend, secretaresses die het gedicteerde moeten uittypen (juist, uw gegevens!), arbeidsmetingen die uitwijzen dat verpleegkundigen nog maar 10% patientgebonden taken doen vanwege administratieve druk. Met die papierwinkel trek je ook niet de broodnodige jongere en digitale generatie aan.
6. Non-argument. Wat doet Google dan? We leven in de 21e digitale eeuw; digitale afschrikbeelden kunnen ook gezien worden als uitdaging voor verdere innovaties (dat wil dit kabinet toch?);
7. Daar zit wel wat in, maar dit is `het glas half leeg’. `Half vol’ gezien kan je ook zeggen dat het EPD een middel kan zijn om naar de richtlijnen van de Raad voor de Volksgezondheid te gaan werken: dus naar preventie en GVO. Selectie zal m.i. ook gebeuren als het EPD er niet komt, laat staan of selectie strijdig is met beginselen in de (grond)wet.
8. Non-argument. Verschillend interpreteren kan voorkomen worden door objectivatie van parametrie, toepassen van algoritmes van gegevensinvoer/beheer in standaardprocessen en gebruik van varianties voor individuele toespitsing.
9. Is dat nou zo erg dat de bezuiniging al is ingeboekt? Als het inhoudt dat ik als verpleegkundige nu eens meer tijd heb voor directe hulpverlening (zie punt 5) ipv de 10% van de werktijd die ik nu heb? Omdat ik steeds opnieuw dezelfde inventarisaties moet maken over thuiszorg etc etc terwijl mijn collega’s daar dat ook al 5 x hebben gedaan? Omdat de apotheek weer de arts moet nabellen (hoezo bereikbaar?) bij een verkeerd geschreven recept? Met eigen ogen heb ik allang gezien dat een electronisch voorschrijfsysteem dit soort `fouten’ voorkomt.
10. Zolang het focus ligt op het EPD als hulpmiddel en niet als doel op zich, ben ik voor. Ik begrijp ook dat op rijksniveau de discussie gevoerd wordt waar grenzen van privacy liggen. Laat het parlement die discussie voeren en hun werk doen, dan doe ik t mijne.
dinsdag 29 maart 2011, 12:07 uur
Hoe veilig zijn computers? Laatste nieuws van vandaag: computers van Australische premier en overige ninisters een maand lang gehackt: http://nos.nl/artikel/229116-pcs-australische-regering-gehackt.html
dinsdag 29 maart 2011, 12:11 uur
Ervaring:
Patiënt wordt door de huisarts doorverwezen naar psychotherapeut. Op het verwijsbriefje staat “aansteller”. De therapeut vertrouwde het niet en verwees door naar de neuroloog. Twee maanden later was de patiënt dood. Het was toch een agressieve neurologische ziekte.
Nu heeft een psychotherapeut relatief ruim de tijd om een oordeel te vormen.
De vervangende huisarts die het dossier leest op weg naar een bij hem/haar onbekende patiënt heeft die tijd en mogelijkheden niet. Wat denkt u dat het effect zal zijn van het lezen van het woord ‘aansteller’?
Daarnaast, ook ik wil het graag breder zien. De datahonger van onze overheden (centrale opslag vingerafdrukken, ook steeds meer DNA opslaan, rekening rijden, alles hangt nu al vol camera’s, politie slaat doodleuk in strijd met de wet data veel langer op dan is toegestaan, opslag van al uw communicatiegegevens, automatische kentekencontrole, slimme energiemeters, de meeste telefoontaps p.p. ter wereld, liefst geen contant geld meer en ik vergeet ongetwijfeld nog het e.e.a.
Dit als aanvulling op de vele eerder genoemde bezwaren.
Ik heb dan ook bezwaar gemaakt tegen het EPD en ook tegen het regionale EPD. Het zijn MIJN gegevens.
dinsdag 29 maart 2011, 12:14 uur
De datahonger van onze overheden…
Sorry, daar hoort natuurlijk op te volgen: gaat mij veel te ver.
dinsdag 29 maart 2011, 12:28 uur
dit is een lezenswaardig artikel:
http://www.medicalfacts.nl/2011/03/28/het-epd-de-brief-de-ziel-de-schuld-en-de-politiek/
dinsdag 29 maart 2011, 16:25 uur
@ 15 Marius van Huygen zegt:
Dat is toch grote onzin om zoveel mensen een aangifte IB te laten invullen! Weleens van de 80/20 regel gehoord? 80% van de aangiften IB levert 20% van de belastingen op en 20% levert 80% van de inkomsten IB op. En ik denk dat het in Nederland eerder 90/10 dan 80/20 is. Ik zit aangiften IB in te vullen voor mensen met alleen AOW en een klein pensioentje. Vervolgens blijkt dat die mensen nog geld terugkrijgen ook. Ik denk dat in termen van belastingopbrengst 80% van de belastingambtenaren zich bezig houdt met geneuzel.
Wie bedenkt zulke waanzin? Als je als overheid je automatisering op orde hebt, dan moet het toch mogelijk zijn om gericht mensen uitnodigingen te sturen om aangifte IB te doen, aan mensen die of echt belasting moeten betalen of echte aftrekposten hebben of aan mensen die echt buiten alle systemen vallen.
Hoeveel tijd zouden die 9,5 miljoen Nederlanders nu besteden aan het invullen van aangiftebiljetten waar de doorsnee Nederlander sowieso al de ballen van begrijpt? 9,5 miljoen uur per jaar lijkt me een magere schatting. Het is echte waanzin, Kafka in de polder.
dinsdag 29 maart 2011, 16:44 uur
@ Maarten Festen
Angst een slechte raadgever? Twijfels bieden geen oplossing? En wat als er een fout staat op een recept en daardoor ook in je dossier? Simpel omdat de specialist niet bij de les was. Dat was toen papier, maar digitaal was ‘t niet anders geweest.
En globalisering? Als ik reis neem ik een papieren medicijnpaspoort mee. Voldoet prima.
Ik heb overigens niets tegen digitale mogelijkheden. Mijn grote bezwaar is dat IK een dergelijk dossier niet mag beheren. Alsof ik als patiënt een of andere achterlijke gladiool ben.
dinsdag 29 maart 2011, 16:56 uur
http://www.nu.nl/algemeen/2479496/senaat-waarschijnlijk-niet-akkoord-met-epd.html
laatste nieuws: “Senaat waarschijnlijk niet akkoord met EPD”, zie artikel hierboven. Volgende week wordt er gestemd.
dinsdag 29 maart 2011, 16:57 uur
Senaat torpedeert EPD: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/5270/Zorg/article/detail/1866899/2011/03/29/Parlementair-unicum-Senaat-torpedeert-Patientendossier.dhtml
dinsdag 29 maart 2011, 18:16 uur
U heeft geen idee hoe blij ik ben met dit stuk van Dhr.Chavannes
Ik ben werkzaam in de gezondheidszorg sinds 1974 en weet als geen ander wat er met (medische )dossiers gebeurt, of juist niet.
Ik hoop echt dat dit EPD gedrocht weggestemd wordt.
dinsdag 29 maart 2011, 19:25 uur
Net wat u zegt Jerry Mager (# 47): “De Managerial Society en de Predator State in onstuitbare opmars. We staan erbij en we kijken ernaar. ”
….. we staan er met ons allen bij en we kijken ernaar, hoe de verworvenheden en goede dingen van onze samenlevingen onnodig worden gesloopt en afgebrand. Met veel moeite opgebouwd en in een relatief korte periode verkwanseld door een soort medemens dat totaal misplaatst op die plekken terecht komt waar ze juist pertinent niet thuis horen.
En dan die kul redenaties en slappe smoezen die ze de ons, de meute, zo makkelijk door de strot blijken te kunnen gieten: de meesten van ons stemmen inderdaad ieder keer opnieuw en waarschijnlijk op de een of andere “Winnaar” van een quasi-debat of quiz of weet ik wat er nog meer kinderlijke lokkertjes wordt rondgestrooid. Met volle medewerking van de media overigens, want ook die zijn geheel gespitst op omzetten en kijkcijfers en doen haast niet meer aan inhoud.
Toch gek dat we de verbanden nooit schijnen te kunnen leggen, tussen de afbraak die we om ons zien en steeds dichter naar onszelf voelen opkruipen, en die vreemde figuren die het steeds meer voor het zeggen krijgen in onze maatschappij. Zo erg lijken de meesten van toch niet op die vreemde, zogenaamde volksvertegenwoordigers?
Dit alles zal voor een belangrijk deel met ons nog steeds slechter wordende onderwijs hebben te maken. Dat ben ik helemaal met u eens. Ieder voor zich en we zien wel waar het schip strandt, dat is het motto vandaag de dag in dit land – en de meeste delen van onze wereld.
Het is van de zotten dat we technisch steeds vernuftiger middelen kunnen maken en bedenken, terwijl het erop lijkt dat we steeds stompzinniger personen kiezen en aanstellen om met die vernuftige techniek te (laten) werken.
The managerial society. Nog niet zo lang geleden hadden ze bij ons in de toko (een ict-afdeling van een Hoger Onderwijsinstelling) weer eens een interim manager aangesteld om de zaak te reorganiseren. Het eerste wat deze mens ons in de kantine vertelde dat “het” geen verstand van ict had en daar trots op was. Dat motiveert ontzettend. Waarom rijden die lui eigenlijk niet gewoon met hun leasebak voor en laden ze meteen de zakken geld in de kofferruimte? Dan blijft ons tenminste veel onnodige ellende bespaard.
Met dit EPD is het natuurlijk hetzelfde: het gaat erom wie, welke establishmentclub, de meeste centen bij welk onderdeel direct, of aan de indirecte gevolgen van het geïmplementeerde systeem kan “verdienen.” Terwijl zo’n systeem als zodanig er zou moeten zijn om voor ons het werk te vereenvoudigen en indien enigszins mogelijk ook nog aangenamer te maken op de koop toe. Maar neen hoor. Ze vallen weer over zichzelf en elkaar heen om het eerste bij de Ruif te komen.
dinsdag 29 maart 2011, 19:37 uur
Simpel idee: geef elke patiënt een USB stick die je om je nek kan hangen of opbergen in je handtas. Als de patiënt dat wenst kan de arts haar dossier daar aan toevoegen/het updaten. De patiënt moet dit kunnen lezen. Er is geen infrastructuur voor nodig, anders dan een programma voor het uploaden/updaten en lezen. Ik zou aanbevelen het geëncrypteerd te doen, zodat een willekeurige vinder dit niet kan lezen. De familiedokter/familie kan eventueel een kopie opslaan van de sleutel voor het geval de patiënt bewusteloos is.
dinsdag 29 maart 2011, 19:39 uur
Jerry Mager (47): ” En dat bedrijfsleven is slim genoeg “hen” in die waan te bevestigen en kwistig met de stroopkwast te smeren – desnoods geef je de meest opvallende exemplaren van het soort na hun politieke leven een baantje bij de firma. Kan jou het schelen, je schrijft die post gewoon af als “Representatiekosten” of iets in die richting. Het houdt de rest van de roedel zoet en kneedbaar als was in je handen …”
Treffend opgemerkt!
Precies dat is er met Wim Kok gebeurd en naderhand ook met Balkenende en Bos. Ongelooflijk eigenlijk dat diezelfde mensen zulke verschillende persoonlijkheden in zich blijken te kunnen verenigen. Worden we door schizo’s of psycho’s geregeerd? Ik vind dat het er wel steeds meer op gaat lijken.
Een erg goed verhaal trouwens, maar ik verwacht van u intussen niet anders meer!
dinsdag 29 maart 2011, 21:55 uur
Mooie parabel in DWDD: http://www.youtube.com/watch_popup?v=7-mQgbzFhGs
dinsdag 29 maart 2011, 23:14 uur
Nu maar eerst de stemming afwachten en terug naar het simpele idee om aan iedere patient een creditkaart-formaat pasje te geven waar al zijn gegevens opstaan.
Zo krijgt de burger weer een burger-recht terug waar al 14 jaar mee gebroddeld is.De huisarts en eventueel de specialist kunnen met toestemming van de patient een copie van het kaartje krijgen.
Niks centraal, niks Nationaal, niks verzekeraar!
De OVkaart is al 1984 genoeg!
woensdag 30 maart 2011, 12:31 uur
Ik vertrouw het niet! Waarom probeert een minister van een partij die zich erop voorstaat de rol van de overheid te willen beperken zo’n verschrikkelijk bureaucratisch monster door te drukken?
Ik ben bang dat er een verband ligt met een ander stokpaardje van de VVD: het streven naar law and order. In essentie zou het EPD één groot opsporingsregister worden. En een onneembare veste voor de illegale buitenlander die hier per ongeluk ziek wordt. Dit systeem is niet om de zorg te verbeteren, maar om deze te beperken.
Had de politie dan zomaar bij het EPD gemogen? Die zou gewoon haar gang zijn gegaan. De politie geeft wel vaker blijk het idee te hebben boven de wet te staan. Ze hebben de tijdgeest mee (zie boven) en het is altijd makkelijker achteraf om excuus te vragen dan vooraf om toestemming te vragen.
Als ik het goed heb begrepen is de motivering van het landelijk EPD dat als ik opeens bewusteloos neerval of onder de tram kom in Maastricht en in coma in het ziekenhuis kom, de dokter daar meteen kan zien dat ik geen medicijnen gebruik. Wie heeft in ‘s hemelsnaam besloten dat dit “probleem” met voorrang moet worden opgelost, voor veel geld?
Heeft een gewetenloze IT-leverancier op (de voorganger van) Minister Schippers ingepraat, en haar aangesmeerd dat het haar politieke dood is als zo’n toerist in Maastricht het loodje legt bij gebrek aan EPD? Of staat ze toch onder druk van het Ministerie van Veiligheid en Vergelding?
Overigens, in Maastricht rijden helemaal geen trams!.
woensdag 30 maart 2011, 14:57 uur
Prima stuk. Helemaal mee eens. Knap om dit moeilijke en complexe onderwerp zo kort en bondig samen te vatten.
Lees het stenografisch verslag van het debat in de Eerste Kamer 29 maart 2011, inclusief antwoorden van de Minister, om in te zien dat verwerping van dit EPD wetsvoorstel de enige mogelijkheid was. Inbreng D66 kamerlid: is deze wet en zijn de toezeggingen van deze Minister geen wassen neus als de Minister middels AMvB’s alles kan omgooien? Ook de Minister geeft aan dat wie verantwoordelijk is voor het LSP niet duidelijk is. Erasmus Universiteit ICT hoogleraren hebben op de valreep ook en forse duit in het zakje gedaan: slechts 20% van de ziekenhuizen is geautomatiseerd en niet is in te zien dat die per 1 januari 2012 zijn aangesloten op het EPD. Eerste Kamer debat geeft aan dat de Tweede Kamer flink heeft zitten slapen. EPD ging niet over de zorg en gaat nog steeds niet over de zorg. Dat heeft de EK boven water gekregen. Twijfels over nut van de EK kunnen weer even in de koelkast. De Tweede Kamer zal als eerste haar taak serieuzer moeten opnemen. Ook diverse koepels zullen zich achter de oren moeten krabben of zijn zich niet teveel hebben laten misleiden door het departement, MinFin, EL&I en MinVWS. Onder financiële druk wordt alles vloeibaar, maar om als Orde, KNMP, NVZA en NVZ nu in te stemmen met het Wetsvoorstel EPD getuigt wel van heel zwakke knieën: het burgermeester in oorlogstijd syndroom komt dan toch op het netvlies.
Ex-Minister Klink komt met voorbeelden uit Denemarken, Zweden en de USA met zijn grote voorbeeld Kaiser Permanente. Dat zijn echter allemaal gesloten systemen, 1 leverancier en bij de scandinavische landen ontbreken de private zorgverzekeraars. Bij KP moet je als verzekerde instemmen met het beleid van KP: je hebt wel volledig inzicht in het komplete medisch dossier van jezelf. Dag en Nacht. Met mogelijkheid tot aanvullen, toelichten e.d. Werkt perfect. Je moet alleen tegen het keurslijf van KP kunnen. 8.3miljoen van de 350 miljoen Amerikanen kunnen dat. Bij de scandinavische landen is er sprake van een centraal geleid systeem; inning via belastingdienst, zorgverleners in loondienst, geen concurrentie etc.etc.
A Klink en voorstanders van het huidige EPD voorstel met vergelijkingen naar genoemde voorbeelden vergelijken appels met peren.
In een zorgwereld op basis van concurrentie en marktwerking met een overheid die jaarlijks het basispakket wijzigt is het enige model van een EPD het USB stick model. Patiënt is zelf houder van zijn eigen komplete dossier. Legt verantwoordelijkheid bij de vragende partij. Privacy geheel gerespecteerd. MinFin, MinVWS en Min EL&I waren en zijn tegenstander van dit model, staat allemaal in de stukken. De Tweede Kamer is daarin meegegaan. EK moet maar eens de TK een cursus volksvertegenwoordiging geven. Belang van de Lidstaat gaat niet boven het belang van de burger zoals A Klink in de EK zei; de tijden zijn veranderd sinds uiteenvallen Sowjet Unie. Toch?
woensdag 30 maart 2011, 21:25 uur
Zelfs indien ik mw. Edith Schippers het voordeel van de twijfel gun en wil aannemen dat zij in het EPD een belangrijk middel ziet tot efficiencyverhoging, dan nog vertrouw ik er niet op dat Edith Schippers de agenda’s van de hyena’s kent waarmee zij heeft te maken. Edith Schippers heeft een slordige zeventig (70) miljard euro in beheer en zij heeft er vijftien (15) miljard bij gekregen. Er zullen heel wat piranha’s rondzwemmen daar in die Haagse vijver, die haar een flink deel van die centen afhandig zullen willen maken. Op welke wijze dan ook. Implementatie en uitbaten van het EDP zal daar vast een hele belangrijke rol in (kunnen) vervullen.
We praten en kwebbelen met ons allen over een abstractum: een systeem dat nog hoofdzakelijk uit specificaties (“specs”) en beloftes bestaat. Iedereen heeft zich een idee van dat EPD gevormd, en hoe het werkt, maar the proof zal straks pas in the eating komen. En dan? Is het dan te laat en moeten we tegen heug en meug met lange tanden eten, of gaan we vinden dat we het veel eerder hadden moeten doen, zo’n prachtsysteem en zo ontzettend kostenbesparend!? Met de NS, de PTT, ons onderwijs en de woningbouwcorporaties weet ik het intussen al. Dus heel happig ben ik niet op dat EPD.
Ik weet natuurlijk niets zeker, maar ook ik vertrouw “Den Haag en omstreken” intussen voor geen millimeter meer. Zoals vele van mijn medereageerders.
Ik heb de Buitenhof-uitzending van afgelopen 30 januari teruggekeken en tja, het enige dat mw. Schippers toen eigenlijk nog niet wist was wat “lage / lagere ziektelasten” waren, maar daarop liet ze studeren dus nu zal ze ook daarvoor vast een definitietje paraat hebben. Voor het overige schoof ze handig met begrippen en concepten. Maar dat is strikt genomen lucht verplaatsen.
Scoren is tegenwoordig voor menigeen van levensbelang, denkt men althans zelf. Scoren is voor politici heel belangrijk. “Iets erdoorheen krijgen” heet dat. Afgelopen decennia werd de ene privatiseringscalp na de andere deregulatietrofee gescoord. Het was net zoiets als bizons schieten vanuit een trein die door de prairie reed, dat gold ooit in Amerika als topsport. De dode dieren bleven gewoon rotten op de prairie, zelfs de tongen en huiden waren op een gegeven ogenblik niet begerenswaardig meer. Wat er met de bizons en de native Americans ( de Indianen) is gebeurd, weten we intussen.
Als je scoort, ben je een winnaar!
Voor Dirk Scheringa & kornuitjes was je een winnaar, een excellente werknemer, indien je veel rottige polissen afzette. Je scoorde! De ellende die je mensen daarmee aandeed, die telde bij die beoordeling door DSB niet mee.
Parallel daaraan: bij veel “bobo-managers” die in “het bedrijfsleven” hun geld binnenharken zal ongetwijfeld als criterium gehanteerd worden of je als bewindspersoon een x aantal maatschappelijke reorganisaties (het privatiseren / déreguleren! van alles wat los en vast zit) er doorheen hebt gekregen. Wat de maatschappelijke effecten van die ingrepen zijn, daar bekreunen zij zich veel minder of in het geheel niet om. Peter Bakker stond nota bene naast CDA-premier JP Balkenende om de afbraak van onze PTT te vieren en hij schreef mee aan beleidstukken en regeringsprogramma’s! Met bobo Ben Verwaaijen ongeveer idem dito bij de VVD. Me dunkt. Dat is geen publiek – private samenwerking meer, maar dat is de facto bestuurd worden door bobo’s uit het bedrijfsleven, via politieke stromannen, die zogenaamd democratisch zijn gekozen maar die vooral de bedrijfsbobo’s faciliteren op rekening en ten koste van ons, het publiek dus! Als beloning krijgen die politici naderhand een job bij de firma.
En dan fietsen er nog van die glibberaars tussendoor als VVD’er Gerrit Zalm en PvdA’er Willem Vermeend, van wie ik absoluut niet meer wist en weet bij wie ze nou thuishoren en voor wie ze werken, op welke loonlijstjes ze allemaal staan. Met CDA’er Cees Veerman (op Rijkskosten naar zijn Franse boerderij met de ministeriële meute, en logies aldaar als dure hotels declareren en zo, dat gaat moeilijk samen met het woordje “vertrouwen” ) hetzelfde lakense pak. Die vlekken en die vieze smaak krijg je niet meer weg. Dat werkt althans voor mij van geen kant.
Dat momenteel een gehalveerd CDA tòch weer op het pluche en achter knoppen zit, kan volgens “het Staatsrecht” van iemand als CDA’er PH Donner misschien helemaal zuiver en in de haak zijn, maar bij mij en velen met mij gaat dat er gewoon niet in: die lui willen hun financiële belangen gewoon niet uit het oog verliezen. De democratie dient daarbij als schamele dekmantel.
Na het demasqué van PvdA’er Wim Kok, die met ketelmuziek zijn ideologische veren afschudde, als opmaat voor zijn legaliseren van diefstal middels bonussen, deden CDA’ers Balkenende en zijn kwade genius Jack de Vries het nogeens dunnetjes over: het volk beliegen en bedriegen waar ze dachten dat het ook maar even kon. Irak, de dode schilder in het Catshuis, het Burgerservicenummer, de JSF, en de pr-klucht rond Marco Kroon en de Militaire Willemsorde met als toefje op de taart het pontificale schuinsmarcheren van CDA’er De Vries met zijn vrouwelijke adjudant. Het zijn enkele akkevietjes die mij nu zo te binnen te schieten, maar het draaikonten en bedotten van die twee was in mijn beleving structureel, het zit die mannen in het bloed.
Bovenstaande als historische context voor de sfeer en omgeving waarin Schippers en collegae momenteel opereren. Mij verbaast dit wantrouwen helemaal niet.
Of Edith Schippers door scoringsdrift en winstbejag gedreven wordt, weet ik niet, want ik kan niet in haar hoofd en hart kijken. Ze beweert alles in het algemeen belang te doen, ook dit EPD erdoorheen willen douwen. Maar ik ken eigenlijk geen politicus die iets anders beweert dan dag en nacht voor ons belang in touw te zijn. Ik geloof ze alleen niet.
Pas naderhand en achteraf kunnen we misschien reconstrueren wat Schippers werkelijke agenda geweest zou kunnen zijn, maar dan zou het weleens te laat kunnen wezen. Dan hangt de zoveelste scalp aan de muur. Wiens muur? Dat zullen de zorgverzekeraars toch wel zijn en de managers die dan de medici aansturen en de uitzendbureaumagnaten die “nurse practitioners” en andersoortige blotevoetendokters verhuren en op ons afsturen. Alle vernieuwing dankzij het EPD en alles voor onze eigen bestwil.
Mevr. Schippers opereert op een prairie die grotendeels is verpest door haar voorgangers. Dat wist ze toen ze aan deze job begon. Ach, al te veel medelijden heb ik niet met haar, want wanneer ze geen al te gekke dingen doet en aan de verwachtingen van de VVD-bovenbazen voldoet, hoeven we om haar toekomst niet bezorgd te zijn, haar bedje is dan gespreid. Met wie ik wel heb te doen dat is met ons, met mijzelf, met mijn dierbaren en ook met u, ja. Want wij zijn uiteindelijk de eindconsumenten van alle producten die de politici en hun aanstuurders of handlangers bedenken en “in de markt” zetten. Het nut en de kwaliteit van die producten neemt alleen wel in razend tempo af, vind ik. Alleen de kwaliteit en het nut van de politici neemt nog sneller af.
woensdag 30 maart 2011, 22:10 uur
Marc Chavannes : “ Maar wel te beginnen. Daar zit de truc. Als het L-EPD eenmaal is begonnen, kan met veel minder tamtam af en toe een functie worden toegevoegd. Er zijn altijd handigheidsargumenten, we hebben het nu eenmaal, laten we ook behandelingen er in zetten, en waarom geen observaties van behandelende artsen? Kortom alles.”
En wat lezen we vanavond op deze site over Kunduz?:
‘Uitgestelde’ missie Kunduz start toch deze zomer en is ook ‘militair van aard’
De ‘uitgestelde’ politietrainingsmissie in de Afghaanse provincie Kunduz gaat deze zomer nog van start. Dat concludeert NRC correspondente Bette Dam na de brief over de missie die het kabinet maandag schreef kritisch te hebben gelezen. Alleen een klein deel van de missie is uitgesteld tot 2012, niet de hele missie.”
En zo zitten we straks van lieverlee tot onze nekken in het woestijnzand, want ach we moesten wel toen we eenmaal A hadden gezegd het hele verdere alfabet der analfabeten afraffelen. Dat zulks niet verloopt zonder halsbreken spreekt vanzelf.
Maar met ons EPD kan niets misgaan, neen, want dat is héél iets anders!
Dat klopt zo waar. Alleen, alleen de Haagse poppetjes op het pluche, die zijn niét anders, die zij dezelfde, al decennia lang. Dus blijven wij met de gebakken dadels, peren en dampened kamelenkeutels opgescheept.
Maar, tegen het verstandig, kundig, betrouwbaar en transparant gebruiken van ICT ben ook ik niet.
woensdag 30 maart 2011, 22:33 uur
Ik vermoed dat het (voorlopig) afstemmen van het EPD (Edith Schippers is VVD’ er) is “uitgeruild” tegen het wèl en tòch militair naar Kunduz gaan (Dick Berlijn c.s. zijn VVD, maar Hillen is weer CDA); de VVD “wint” voor enkele belangrijke protégé’s en politieke klanten een oorlogsmissie waaraan carrièrekansen en promotiemogelijkheden zijn verbonden – zij het hoogstwaarschijnlijk nog zonder een nieuwe Militaire Willemsorde-held als bonus.
Dat EPD komt vroeg of laat toch weer op de proppen en dan zijn we, het volk bedoel ik, Kunduz alweer vergeten. Bovendien vallen bij Volksgezondheid met zijn miljardenpot nog genoeg miljoenen weg te snoepen zonder dat het direct in de smiezen loopt. En zo zijn de kaasstolpers weer een tijdje tevreden.
donderdag 31 maart 2011, 12:27 uur
“Als het L-EPD eenmaal is begonnen, (…)” ??
Dat wordt toch gewoon doorgeduwd – as usual ??
ik ontving gisteren een brief van het Informatiepunt landelijk EPD dat
“(…) omdat Huisartsengroep XXX deelneemt aan de landelijke infrastructuur voor gegevensuitwisseling(…) deze zorgaanbieder heeft gemeld dat er gegevens over u beschikbaar zijn (…)”
Dit maakt me wel erg nieuwschierig want ik ben de afgelopen 15 jaar precies 2 keer bij een huisarts geweest. Dus eerst maar eens een ‘verzoek tot inzage’ gedaan – ben wel benieuwd wat er in dat dossier staat naast het feit dat ik 5 jaar geleden wat slaapproblemen had ..
maar dit is natuurlijk de omgekeerde wereld; een fatsoenlijke overheid vraagt van te voren of je mee wilt doen of niet, niet achteraf: “je staat in onze systemen, en als je niet heel snel actie onderneemt kom je er niet meer uit”
..
maargoed .. eerst maar afwachten of mijn ‘verzoek tot inzage’ gehonoreerd wordt, dan bezwaar aantekenen tegen verspreiding (heel eufemistisch uitwisselen genoemd) en dan maar afwachten …
vrijdag 1 april 2011, 03:29 uur
Met alle voorgaande reacties nog in mijn achterhoofd, stuitte ik gistermorgen op het hoofdredactionele commentaar op deze kwestie. Nadat onze beste Marc zich al sinds tijden heeft ingespannen om aan te tonen dat het EPD op de meest denkbare losse schroeven stond, komt zo’n commentaar-joker met als conclusie: “Opgezet vanuit systeemwensen, niet vanuit de burger die een databank wil die beschermd en begrensd is”… Toen moest ik toch echt mijn ogen uitwrijven. In vrijwel geen van de reacties op dit blog kwam ik tegen dat dat nou uitgerekend de wens van de burger was. Sterker nog: de burger, wakker geworden door het gehannes en de geldverspilling van het begin af aan, vraagt zich steeds meer af wat wanneer wel en wanneer niet eigenlijk de zin versus het risico-per-definitie van massale databanken is. En dan niet alleen v.w.b. landelijke ! Hier en daar begint men zich — zoals ikzelf — ook al te verzetten tegen regionale EPD’s !
Als Marc Chavannas het commentaar had geschreven, had er ongetwijfeld gestaan: …niet vanuit een burger die (dit alleen al uit hoofde van basale logica:) helemaal geen databank wil, maar een door hemzelf te beheren digitaal databestand dat hij al dan niet aan anderen ter beschikking stelt, danwel in noodgevallen via een persoonlijk meegedragen toegangscode toegankelijk heeft gemaakt — of iets in die trant.
Dringt zich bij mij toch de vraag op, waarom zoiets n i e t in het hoofdredactionele commentaar stond. Sinds een paar jaar al stelllen hoofdredactionele commentaren zich niet (meer) voor digitale reacties van lezers beschikbaar. En het kwam me al een aantal keren voor dat uit hoofdredactionele commentaren de conclusie moet worden getrokken dat de hoofdredactie zijn eigen NRC-commentatoren feitelijk weerspreekt. Nou mag van mij iedereen zijn eigen mening hebben en uitspreken. Prima hoor. Maar plaats dan ook de hoofdredactionele commentaren alsjeblieft niet meer op de 2e pagina, maar op de opiniepagina’s. En zet er dan gewoon bij w i e dat commentaar schreef. Dan weet de lezer tenminste weer vanzelf hoe hij/zij ze moet interpreteren: als ook maar een toevallige mening…
vrijdag 1 april 2011, 16:38 uur
http://sargasso.nl/archief/2011/03/30/de-patient-heeft-verloren/
http://www.medicalfacts.nl/2011/03/30/epd-vergeldingsdrang-business-as-usual/
twee lezenswaardige artikelen, zie linken hierboven
vrijdag 1 april 2011, 20:32 uur
Anton Ehren (70), indien de NRC hoofdredactie meent te weten wat de Nederlandse burger voor databanken wil en wenst (u schrijft dat die redactie schrijft: “Opgezet vanuit systeemwensen, niet vanuit de burger die een databank wil die beschermd en begrensd is”) dan zou het inderdaad van loffelijke lef getuigen om je naam erbij te zetten en je niet achter het anonieme “de hoofdredactie” te verschuilen.
Vootrts schrijft u: ” En het kwam me al een aantal keren voor dat uit hoofdredactionele commentaren de conclusie moet worden getrokken dat de hoofdredactie zijn eigen NRC-commentatoren feitelijk weerspreekt.”
Dat vind ik iets anders liggen dan het vorige onderwerp, want zowel die commentatoren als die hoofdredactie mogen een van elkaar afwijkende mening koesteren, niettegenstaande zij voor en in dezelfde krant schrijven. De hoofdredactie staat in dit geval – het betreft immers ínterne krantverhoudingen – terecht voor “het merk” NRC, dat op zijn beurt voor vrije meningsuiting staat.
In het eerste geval niet. Daar gebruikt de hoofdredactie het merk NRC als prestigegewicht bij zijn bewering dat hij – die hoofdredactie dus – weet wat de Nederlandse burger (voor databank) wil. Dan moet de naam van die hoofdredacteur die dat beweert te weten er natuurlijk bij. In dit geval vind ik dat helemaal, omdat die pief (of piefen) van de hoofdredactie bovendien meent (menen) systeemwensen (what the heck are those?!) tegenover de levende Nederlanders te kunnen plaatsen. Die systeemwensen, die iets zouden willen, blijven wat mij betreft net zo ongewenst anoniem als die hoofdredactie die het systeem een wil en wensen toedicht.
In het verlengde van deze schijn van onaantastbaarheid (of is het angsthazerij?) op zich laden, vind ik uw (A. Ehren) opmerking over het ” zich niet (meer) voor digitale reacties van lezers beschikbaar ” stellen door hoofdredacteuren via hun commentaren. Zo schril als S.F. Hulshorst (71) het stelt, doe ik het echter niet.
Wat mij bevreemdt is dat die vijftig politicologen die zojuist hun boek “Democratie doorgelicht” presenteerden niet willen weten van een kloof tussen burger en politici / de politiek. Dat de vijftig tevens tot de slotsom geraken dat het vertrouwen in de politiek zelfs enigszins is gestegen en dat wij Nederlanders de democratie goed vinden functioneren, begrijp ik evenmin. Blijkbaar reageren op deze NRCsite alleen de kromdenkenden wiens geest al te zeer is gewet door de NRC slijpsteen, of hebben die vijftig politicologen hun onderzoek vooral verricht onder de stemmers op winnaars van spelletjesprogramma’s ?
Maar tja, ik heb het boek nog niet gelezen en baseer mij op de bespreking ervan door Aukje van Roessel in de Groene Amsterdammer van 24 maart, pagina 7. Misschien is het vooral een definitiekwestie: bijvoorbeeld kloof en vertrouwen, wat versta je daaronder en hoe meet je vertrouwen precies?
Van Roessel bespreekt in haar bijdrage tevens het boek van twee andere politicologen ( Andeweg en Thomassen) en die beweren volgens haar dat ons springerige stemgedrag heeft te maken met onze onvrede met het gevoerde kabinetsbeleid. Dat lijkt mij erg aannemelijk, hoewel tamelijk zinloos gedrag. Het beleid verandert door al die springerige kiezers namelijk niet zo ontzettend. Daarom des te ongerijmder voor mij, dat die kiezer zo tevreden blijkt over het functioneren van onze democratie.
Men (die betreffende politicologen) blijft, als ik tenminste op mw. Roessel afga, geloven in friemelen in de zelfde kaders. Geen voorstel tot het invoeren van de mogelijkheid om te stemmen voor lege Kamerzetels bijvoorbeeld. Dus niet blanco, of ongeldig, neen: doelbewust stemmen voor een Lege Kamerzetel Waarom eigenlijk niet? In België zou je met enige goed wil kunnen spreken van zo’n situatie: geen regering, alle zetels leeg. Maar om dat – die meedogenloze spiegel – te institutionalisren, daarvoor is het establishment blijkbaar te bangig en te bevreesd; dan tien keer liever een Wilders, want ook met die kun je tenslotte zaken doen. Dat heeft het CDA mij dunkt erg overtuigend gedemonsteerd. Toch vreemd dat zo’n toer blijkbaar het vertrouwen van de kiezer in de politiek en de democratie niét aantast. Uiterst merkwaardig. We zijn als kiezersvolkje onszelf een mysterie, maar wel een mekkerend mak en melig mysterie. De politici hebben aan ons geen kind en dat willen ze weten ook. Quasikeuzen blijft vooralsnog “veiliger” dan realiteit. Zeker wanneer het de realiteit ìs.
Bas Heijne stelt in zijn column van zaterdag 26 maart vast dat “het doorzien van het politieke opportunisme van anderen geen visie is.” Dat is wellicht waar. En toen? Volgens Heijne zijn we intussen behept met een “dubbele blik.” Ook dat wil ik wel aannemen, want als je maar lang genoeg naar die pratende hoofden tureluurt en koekeloert, dan ga je op den duur vanzelf dubbel zien. Maar twee keer zo leuk wordt het jammer genoeg nooit.
donderdag 7 april 2011, 22:51 uur
Grappig! Ik lees hier dat het EDP “zeer verplicht” is. Ik heb direct bezwaar aangetekend en mijn zoon ook. Ik moest na enkele maanden zelf bellen waar de bevestiging bleef en die werd me met enige moeite verstrekt. Ik geloofde niet heus dat de onze achterlijke, onzedelijke overheid mijn wens zou eerbiedigen, daar niet van, maar dat je als burger verplicht wordt gesteld om deel te nemen aan een privacyloos systeem. Nou jah, dat niet veel meer mensen daar heel boos om kunnen worden, daar begrijp ik niets van. Weg met die absurd dure, onnuttige en ongewenste systemen waar we niet op zitten te wachten.
vrijdag 8 april 2011, 13:38 uur
Nederland is nog niet toe aan een EPD. Zolang we de hackers van EPD’s, ov-chipkaart, pentagon, etc zien als helden en niet behandelen en vooral beschouwen als ordinaire criminelen en niet inzien dat ze bovendien geen haar beter zijn als iemand die kinderporno bekijkt moeten we hieraan niet beginnen. Dit heeft helemaal niets te maken of een EPD al dan niet veilig is en al de andere argumenten die Chavannes noemt. De kans dat het medisch dossier van mijn moeder op straat komt te liggen is natuurlijk ‘veel kleiner’ als deze, zoals nu het geval is, per post van ziekenhuis A naar B gaat, dan als het transport via de electronische weg zou gaan. Stelletje malloten dat we zijn!
Een supermarkt kunnen we zonder nauwelijks enige hindernis in- en uitlopen en de meeste mensen betalen keurig hun boodschappen terwijl het daarentegen steeds eenvoudiger wordt om spullen ‘gratis’ mee te nemen. Als je wordt betrapt op diefstal in een supermarkt beschouwen de meeste mensen je als een dief en volgen er sancties. Als je daarentegen op een systeem inbreekt en dit vervolgens ook nogeens naar buiten brengt word je als een held beschouwt. Dit is funest omdat je namelijk in elk systeem kunt inbreken en 100% veiligheid nooit kunt waarborgen. De veiligheid is zo sterk als de zwakste schakel en vaak is dit de mens (zie b.v. het gebeuren gisteren bij de Rabobank waar mensen iemand anders zijn/haar rekening konden inzien).
In dit land ben je ook een held als je dossiers van advocaten/rechters, die je gevonden hebt in een treincoupe, naar een journalist brengt ipv naar de rechtmatige eigenaar of naar het politiebureau.
De huidige generatie is nog niet toe aan een EPD, maar de volgende wel aangezien haar grondhouding t.o.v. misbruik in b.v. sociale media een heel andere is dan die van de huidige generatie.