Metrolijn Begeerte: steeds meer gulzig miskleunen
Of het de verkeerde soort sneeuw was, vermeldt het verhaal niet. Maar NS en ProRail werden op scherp gezet door de eerste vlokken. Daarmee kregen ook de bouwputten van de Amsterdamse Noord-Zuidlijn een wat lieflijker aanzicht. Geen luxe na het onweersproken metro-enquête-rapport. Wat bleef was de vraag waarom de overheid, lokaal en landelijk, zo miskleunt.
Er was meer grote projecten-nieuws deze week. De eerste echte hoge snelheidstreinen kwamen met soms uren vertraging in Parijs aan. Juist het Europese veiligheidssysteem, bron van jaren vertraging en extra kosten, raakte van slag bij een verkeerd soort tegenligger.
Aan de pluszijde: het afstemmen van een ‘luchthaven in het groen’ voor Twente. Provinciale Staten van Overijssel blokkeerden met één stem verschil het plan voor een civiele doorstart van de oude luchtmachtbasis, rendabel met 1,2 miljoen passagiers per jaar. De economische onderbouwing was boterzacht. Op een uurtje rijden ligt in Duitsland al een vliegveld.
Zoals vaker was ook deze Twentse groeiversneller een geval van ‘willen is kunnen’, op voorwaarde dat de wind steeds uit de goede hoek waait. En we er een muisstil pretpark naast leggen waar iedereen massa’s auto’s parkeert. Handig voor voetballers en ingenieurs. De PvdA-fractie hield het hoofd koel ondanks verwijten van verraad en ‘samen doorlopen processen’.
Toevallig publiceerden de denktanks van PvdA en CDA deze week studies die binnen de eigen traditie zoeken naar een overheid die weer effectief en betrouwbaar is. Want dat missen bestuurders het meest: respect voor wat zij toch maar voor ons doen. Het zijn nuttige pogingen het eigen gedachtegoed te ordenen, al kan het zelfbeeld soms aanvulling gebruiken.
Het Wetenschappelijk Instituut van het CDA deed een boeiend, tolerant onderzoek naar ‘vertrouwen’ als ‘bloedsomloop van de samenleving’. Opmerkingen over integratie en nationale identiteit haalden het nieuws. Maar even belangrijk zijn de passages die de onbalans tussen markt, overheid en ‘de mensen’ verkennen.
Een betrouwbare overheid zal meer moeten zijn dan de technocratische overheid van nu, zegt het rapport, gedragen door prominenten als Lans Bovenberg, Wim van de Donk, Henk Hagoort en Jan Schinkelshoek. Zij geven met hun oproep tot gefundeerd herstel van vertrouwen flink wat actueel huiswerk, ook voor CDA-ministers. De huidige draconische pogingen tot jeugd-, zorg- en veeteelt- en justitiebeleid zijn voorbeelden die te binnen schieten.
Bij de PvdA zit het verdriet het diepst. Het verstandelijk opgewekte congres van vorige zaterdag kon niet wegpoetsen dat kiezers juist die partij de schuld geven van wat de overheid vergeefs belooft en vruchteloos aanpakt. Lang niet altijd terecht. VVD, CDA en D66 hebben in wisselende coalities aan vrijwel alle hoofdpijndossiers meegewerkt. Grijpend naar steeds bouder beleid naarmate de greep ontglipte.
In het WBS Jaarboek 2009 zoeken vooraanstaande sociaal-democraten naar de wortels van Floor Wibaut. Deze Amsterdamse politicus van een kleine eeuw geleden staat model voor het ‘wethouderssocialisme’ waar binnen de PvdA met weemoed aan wordt teruggedacht. Fatsoenlijke gas- en waterleidingen én sociaal beleid op gemeentelijk niveau.
Op beide terreinen is het leven van een bestuurder niet makkelijker geworden. Gezag en ontzag zijn niet meer vanzelfsprekend, de burger oordeelt per transactie met de instanties. Het is niet louter gebrek aan moed of verstand dat de bestuurders in Amsterdam ertoe bracht zo onverantwoord optimistisch en soms geniepig dit metroproject de stad door de strot te douwen. Amateurisme is landelijk beleid.
Zoals opeenvolgende ministers van verkeer niet expres al die kostenoverschrijdingen lieten ontstaan bij HSL, Betuwelijn en noem de rest maar op. Maar er zit een lijn in al die wankele projecten op weke grond. Met de bewust gezochte ‘cultuuromslag’ binnen de overheid is veel van Wibauts erfenis zoekgemaakt. ‘Processen’ werden op gang gezet, deskundigheid binnen Rijkswaterstaat en gemeentelijke bouwdiensten weggestuurd. In de netwerksamenleving moest alles met private-public partnerships kwieker worden aangepakt.
Mooie presentaties maar zwaar vernevelde verantwoordelijkheden. Iedere overheid moet tegenwoordig een bureau huren om aannemers offertes te kunnen vragen en later te beoordelen. En een ander bureau om de adviezen van dat eerste bureau te beoordelen. Het gevaar bestaat dat de commissies die nu tot 35 miljard aan bezuinigingen voor het kabinet moeten vinden opnieuw zullen dagdromen over de winst van een nog ondeskundiger overheid. Amateurisme is nationaal beleid geworden.
Het Rijk als één ministerie dat niets weet en alles uitbesteedt. Dat kan als de resterende politici en ambtenaren superslim zijn. En op door democratische politiek geformuleerde hoofdlijnen sturen. Maar dat is niet de trend. In zijn magistrale inaugurele rede als hoogleraar beleids- en bestuurswetenschappen aan de VU geeft Willem Trommel een dramatische analyse van het ‘Gulzig Bestuur’ waar een door machteloosheid fanaat geworden overheid toe vervalt.
Trommel constateert drie vormen van overspannen bestuur. New public management, new welfare en new social governance. Turbobestuur dat ver ingrijpt in onze levens, voor de financiële en economische bestwil van de staat der Nederlanden. In 28 bladzijden vat Trommel samen hoe het overambitieuze bestuur dat in dit land is gegroeid de grenzen van rechtsstaat en democratie uit het oog verliest, overal aanwezig is en steeds minder ordent of stuurt. Bestuurlijke bescheidenheid is een revolutionair begin van de weg terug naar een wijzere toekomst.
zaterdag 19 december 2009, 12:30 uur
Hoe private en publieke partijen burgers beleid door de strot duwen… Ik heb (serieus) gehoord, dat je er tegenwoordig zelfs een post-doc opleiding voor kan doen, die ongetwijfeld anders zal heten, maar het komt neer op het vernuftige breken van weerstanden. Misschien weet iemand de naam van die opleiding?
zaterdag 19 december 2009, 13:03 uur
Murphy’s Metro(alles wat mis kón gaan,deed dat ook) moet toch maar worden afgemaakt al kan ook hier net als in Keulen,het Amsterdams Gemeente-archief nog geheel in de grond verdwijnen.
Ook het Maison Descartes alsmede vele oude particuliere huizen lopen dit risico.
Ik heb het altijd een raadsel gevonden waarom de Metro niet is dóór-getrokken tussen Sloterdijk en CS: een paar km bovengronds langs het NS-spoor.
Dan was een gesloten ring om de stad ontstaan.
Vandaar uit hadden trams binnen die ring het vervoer naar de binnenstad kunnen overnemen.
Het lijkt een goedkope oplossing en klaar in 2003.
Maar ja,we zijn allemaal amateurs!
zaterdag 19 december 2009, 15:21 uur
De oratie van Trommel is te vinden op http://dare.ubvu.vu.nl/bitstream/1871/15359/1/Oratie_Trommel.pdf . Misschien aardig voor de geïnteresseerde lezer. Ik, onder andere. Dank voor deze interessante column.
zaterdag 19 december 2009, 16:48 uur
@ van Eeden
simpel : Tramlijn Begeerte was er , die ‘verschrikkelijke Tennessee Williams’! , dus werd het Metro Begeerte .
zaterdag 19 december 2009, 18:47 uur
in 2001 werd bij de stichting operationeel waterwerk inzake ondergrondse buizen (riool-lering) het project bestelbiljetten de grond in geboord door ambitieuze burgers die zich lenen aan ambtelijke functies zoal in sectorieel hoofdman en directioneel a’damse bluf.
nu is aan zo een project niet direct af te lezen waar het omgaat, vandaar hier wat linguistisch vermogen aangelgd: taalwerk , zonder dictee en elite neiging van de kant van de auteur – bekend met het rattenverhaal van ene Schrijvers.
Dus waar gaat zo een project dan om: een kwaliteitssyteem opleveren en integreren in de bedrijfsvoering zodat stelposten nauwkeurig worden geadministreerd en bewaakt door de aangestelde specialist. Nauwkeurig verhoudt zich op die manier van de bedoeling bedrijven met de hoog geuitte kwaliteitsdrang van zorgvuldigheid. Volledigheid met betrekking tot aanwenden van de vakbekwame aanwendingen van Ingenieurs en andere Vak-disciplines zoals daar zijn in het Informatieve Veld (ook de Ondernemingsraad en het georganiseerd overleg met vakbonzen).
Vreemd is het dan dat een project (BBJ) dat rijp is voor installatie de nek om wordt gedraaid met een opzichtige manoeuvre van een der directieleden tevens kandidaat AD. Tja, even iemand een douw geven en een ander een promotie en je hebt de tweespalt zichtbaar op tafel gelegd en “je bent een toffe kaerel” want je hebt LEF.
Ergo, het stelwerk is de crux waar de ongeplande stelposten heftig inhappen op het budget van … jawel … de hoofdstedelijke burger die het allemaal moet opbrengen – wat opbrengen? de riante salarissen van hen die uren schrijven … en hun werk niet bepaald aankunnen – ergo amateurisme ten top onder degenen die zich professionaal (bijgestaan door samenlevingsplijtend juristisch woordengoocheld volk) als onaanraakbaren (engels: untouchables <= mob) laten bijstaan (corrigeren zou het moeten zijn).
De rechtbank laat weten dat zij geen taak heeft in het criminele circuit – wat communiceert de Raad : ergo haar woordvoerders/ meester / magistraten / ministerieel gremium?
Communiceren is niet per sé te volgen door hetgeen staat genoteerd … en gaat veel dieper dan dat …
En uh … wat zegt Wouter B. : "het volk moet niet zeuren, zij hebben de beste regering die ze kunnen hebben … want anders zaten wij hier niet …"
kijk, dat is goed te volgen …
thX
oh ja … Wouter heeft gelijk dat je wel moet kunnen zwemmen – en we gaan niet meer vragen naar het zwemdiploma van een DiepZeeDuiker – zo vragen wij ook geen check op lieden die een WC binnen gaan om zich met een vel papier te verschoonen.
zondag 20 december 2009, 00:59 uur
Bestuurlijke bescheidenheid is inderdaad iets om reikhalzend naar uit te zien.
Waarschijnlijk kenmerkt zich de bescheiden bestuurder vooral door onopvallende dingen te doen. Dat is ook meteen het grootste probleem: de zichtbaarheid. Het lijkt me sterk als er in Amsterdam geen andere manieren gevonden zouden kunnen worden om problemen met bereikbaarheid van de binnenstad aan te pakken, en wellicht hebben er wel bestuurders voor alternatieven gepleit. Maar erg bekend zijn ze er niet door geworden.
Hoeveel zouden we van minister Eurlings gezien hebben als hij een low-tech oplossing voor het rekeningrijden had gepromoot?
Hadden we de ministers van landbouw gekend als die de veesector kleinschalig hadden weten te houden en zo te behoeden voor varkenspest, mond- en klauwzeer en nu Q-koorts?
Een voorbeeld uit het Eindhovense bestuur: wat deed wethouder Don om inburgeringcursussen meer zin te geven? Hij zorgde dat er alfabetiseringscursussen aan vooraf gingen. Dat werd niet gewaardeerd door het ministerie aan de ene kant, en dat laatste haalde pas het nieuws – de protesterende minister.
Bescheidenheid loont niet. Bestuurders die zich niet laten verleiden door “aansprekende projecten” en die niet uit zijn op snelle, keiharde resultaten, zie je niet bij Pauw en Witteman. Die staan alleen in de krant als ze geïrriteerd reageren op onzinjournalisten. Die komen de volgende keer niet meer op de kieslijsten voor, en ook niet op de short-list van de formateur.
Bescheiden bestuurders verdienen veel meer aandacht. Misschien iets voor Opklaringen?
Jan Vleeshouwers
zondag 20 december 2009, 05:30 uur
#1 F.Schenk: Cultural Engineering?
zondag 20 december 2009, 10:55 uur
Arme ambtenaren. Overal krijgen zij de schuld van. En terecht! Weliswaar ligt het niet aan hen dat al die projecten mislukken, maar zij hebben er toch maar wat graag toe bijgedragen. Enige ervaring met ambtelijk overleg leert, dat het vooral de beleidsambtenaren zijn die zich weren in het overleg. Het onderwerp doet er niet toe. Er zijn nog wel deskundige ambtenaren, maar die worden niet bewonderd en vooral niet bevorderd. Zij verifiëren en zoeken het na, maken kritische opmerkingen en missen de boot van de carrière in de hiërarchie. Grote projecten zijn aan hen zeker niet besteed. Die kunnen immers sneuvelen onder hun kritische opmerkingen waardoor zij zich impopulair maken
De oorzaak van het leed van voortdurend ambtelijk falen, niet alleen in grote projecten, is de introductie van de flexibel inzetbare beambte, de beleidsmedewerker.
Wethouders en ministers kunnen zelf geen problemen meer verzinnen. Daarvoor doen zij beroep op beleidsmedewerkers, die achter hun toetsenbord moeilijke nota’s zitten te schrijven over maatschappelijke problemen en in welke richting de oplossing moet worden gezocht. Zij geven nooit de oplossingen zelf, want daarvoor is kennis nodig.
“Slagvaardige” bestuurders maken maar al te graag gebruik van dit soort geschrijf en daar komen dan de nieuwe voorstellen voor nog slagvaardiger en nog nieuwer beleid. En zo lopen de overheidsfinanciën voortdurend op. Er valt altijd wel wat nieuws te verzinnen door hoog geschoolde beleidsmedewerkers zonder kennis van zaken. En als er bezuinigd moet worden, dan worden de deskundigen, lager in de hiërarchie aangepakt, niet de hoofden van de diensten die flexibel in andere diensten kunnen worden ingezet. En zo wordt de overheid bij elke bezuinigingsronde nog ondoelmatiger. Af en toe worden onderzoeken gedaan naar de bureaucratie in Nederland, maar altijd door mensen die erin zijn opgegroeid en er belang bij hebben.
Dat beleidsmakers niets van grote projecten weten is begrijpelijk. Dat zij zich er zelfs niet in verdiepen is ook nog daaraan toe, maar dat zij in den blinde de zaken aan blinden overlaten is onbegrijpelijk. Het vertrouwen in een bureaucratie waaraan het ontbreekt aan welke noodzakelijke kennis dan ook is het grootste euvel.
zondag 20 december 2009, 10:57 uur
Artikelen zoals die van Marita Mathijsen (Ik was, dus ik ben) vormen de basis van bestuurlijke misstanden die Marc Chavannes beschrijft in zijn columns.
Conclusie:
NL is de weg kwijt door bestuurlijke ‘ontkennissing’, alleen ‘we’ weten het nog niet.
zondag 20 december 2009, 11:51 uur
#6 & #8, Jan Vleeshouwers en Marcel van Marion: Jullie leggen de vinger op 2 zeere plekken, ten eerste de media á lá de trotse Pauw en de Vlekkeloze Witteman, (what’s in a name?) die alleen nog maar op de ultra korte termijn willen scoren en al heel lang niet meer objectief, laat staan maatschappij kritisch zijn.
Ten tweede de volstrekt ongekwalificeerde minkukels die zich beleidsambtenaar noemen. Géén kennis van zaken en een te groot ego zijn de kwalificaties die je het meest treft bij deze ondersoort.
Gelukkig zijn er steeds meer landgenoten die hier niet meer intrappen, lezers van dit soort columns maar net zo goed stemmers op Wilders, het kritieke moment komt steeds nader, nu maar hopen dat het een soft-reset wordt.
zondag 20 december 2009, 14:47 uur
Misser!
Chavannes noemt de Betuwelijn als een voorbeeld van die vermaledijde kostenoverschrijdingen. Dat is geheel bezijden de waarheid. De Betuweroute (dat is de echte naam, de Betuwelijn ligt er al dik 150 jaar) is juist een wonder van competente uitvoering. Ik citeer de expert Bent Flyvbjerg, expert op dit gebied, uit een artikel in de NRC van november 2007:
“Uit het onderzoek blijkt, dat de overschrijding in de uitvoeringsfase van het project na het tracébesluit uit 1996 slechts 2 procent bedraagt (zonder indexering). Dit is een bijzonder goed resultaat. Zeker als in ogenschouw wordt genomen dat internationaal vergelijkbare grote railprojecten gemiddeld een overschrijding kennen van circa 34 procent. De projectorganisatie die verantwoordelijk was voor de bouw heeft dus een prestatie van formaat geleverd.”
Zijn lofzang gaat voort en hij zegt even verderop in het artikel: “Ook in Europees verband wordt er met veel belangstelling gekeken naar de wijze waarop de Betuweroute in staat is geweest de kostenoverschrijdingen bij de uitvoering te beperken. Het stereotiepe beeld, dat de Betuweroute een rampenproject zou zijn qua projectbeheersing is dus niet correct.”
Het is goed, dat er journalisten zijn die zich kritisch opstellen. Maar we hebben niets aan journalisten die meehuilen met de wolven in het bos en het werkelijke handwerk (onderzoek) niet meer beheersen, laat staan uitvoeren. Weer zo’n geval van:
“My mind is made up. Don’t confuse me with the facts”?
zondag 20 december 2009, 17:09 uur
Gert Mulder zegt: [Ik citeer de expert Bent Flyvbjerg, expert op dit gebied uit een artikel in de NRC van november 2007:] mag ik weten waar de expertise op is gebaseerd en in welke rubriek dit artikel was geplaatst?
daarna: [“Uit het onderzoek blijkt,] welk onderzoek?
En als de heer Gert Mulder banden of anderzins belangen met de projectorganisatie van de Betuweroute rheeft zou ik dat ook graag willen weten,
Uw verhaal is namelijk niet logisch, los van het feit dat de meeste cijfers die ik in de media heb langs zien komen andere taal spreken, maar het mag ook algemeen bekend zijn dat een deel van de kostenoverschrijding te wijten was aan later ingeplande tunnels en andere voorzieningen, zijn die meegerekend door Gert Mulder?
We moeten natuurlijk wel uitgaan van de plannen in de eerste fase, en het eindresultaat, ergens halverwege beginnen met meten is een bekend truukje maar trap ik niet in.
IK ben overigens een voorstander van de Betuweroute, maar dat heeft meer te maken met de feiten dat de andere middelen van transport steeds onbetrouwbaarder aan het worden zijn door files en grotere wisselingen in de waterstand, weet daarnaast dat het economisch groter dan Nederland zijnde Noord-Rijnwestfalen onze grootste handelspartner is en begrijp dat je ze moet verzekeren van een constante aanvoer van goederen.
Altijd een misser gevonden dat onze politici bovenstaand argument niet durfden te communiceren
maandag 21 december 2009, 10:57 uur
@Lamers: U baseert zich op berichten in de media, die u evenzeer wantrouwt, om een punt te maken, en zoiets ongrijpbaars als: “wat algemeen bekend is” en dan durft u op hoge toon te eisen; “welk onderzoek”?.
U probeert een smerige insinuatie (belangenverstrengeling) de argumentatie van #11 Mulder) te diskwalificeren, daarbij NIET vermeldend wat uw belang en expertise is.
Feit is da de heer Mulder gewoonweg gelijk heeft en dat de Betuweroute géén succes is omdat onze Oosterburen de aansluiting niet tot stand laten komen.
En meneer van Marion mag enige ervaring hebben met beleidsambtenaren, maar de problemen worden niet door deze ambtenaren verzonnen: daar zijn de politici van diverse pluimage mans genoeg voor en is juist dát ego zo groot dat bedachte oplossingen die miet in hun straatje passen afgeschoten worden.
Maar goed, stemt u vooral op W. -als je het over opgeblazen ego’s hebt kunt u bij die beweging ruim vooruit- en dan? Worden er dus tienduizenden mensen werkloos? Alsof dat niets kost. Buiten dat is er nog zoiets als rechtsbescherming, hoewel W. erg makkelijk is om dat te willen opheffen blijkt telkens weer, een onbeduidend fascistoïde trekje van hem.
En dan gaat ineens alles beter en de zon schijnen? Lopende contracten en contacten die afgekapt worden en ons met miljardenclaims opzadelen? Zeker nooit over nagedacht?
Kijk, verandering moet er komen, maar die kan niet van de kant van een megalomane politicus komen wiens ‘oplossingen’ voor meer en erger problemen gaan zorgen.
Probeer het eens met stemmen: geef een voorkeurstem, Stem nu eens niet op de manier waarop 99% dat doet: bovenste hokje rood maken – begin eens onderaan de lijst zodat de balkenendetjes, donnertjes en dat soort griezels het dun door de broek loopt: vul het parlement met nieuwkomers. Slechter dan nu kan het in uw optie toch niet.
Nou ja, wel door een “beweging” met suspecte ideologie en foute geldstroom Nederland in een soort Boordkorea of Albanië te laten veranderen.
maandag 21 december 2009, 14:04 uur
Een terechte vraag van Lamers. Ik ben ook altijd op mijn hoede als ik hoor: “uit onderzoek blijkt ….enz.” zonder nadere precisering.
Het betreft een onderzoek in opdracht van Verkeer en Waterstaat en uitgevoerd door twee onafhankelijke experts:
1. Bent Flyvbjerg hoogleraar op het gebied van Planning bij de afdeling Ontwikkeling en Planning van de Universiteit van Aalborg. Hij is tevens parttime hoogleraar Development of Large Infrastructure Projects aan de TU Delft.
2. Drs. Eddy Westerveld werkzaam als consultant bij AT Osborne en is onderzoeker aan de Erasmus Universiteit en bij Transumo.
Nee, geen enkele band met wie of wat dan ook bij de Betuweroute en bijbehorende instellingen. Gewoon een kritische burger met zeer veel scepsis over de kwaliteit van de nederlandse journalisten, te weinig onderzoek, te veel schrijvers van meninkjes.
Een ook met veel verbazing over de niet-aflatende mopperpartijen over NS, OV-chipkaart en wat dies meer zij. Weet iemand nog hoezeer er gemopperd werd op de strippenkaart? En nu wordt die heilig verklaard.
Vraag u eens af hoe erg een kostenoverschrijding eigenlijk wel is. Als de overschrijdingen besteed worden aan het project zelf, is er niets aan de hand. Die kosten zijn realistisch en de begroting was dus te laag. Daar schuilt het euvel. Die begroting wordt laag gehouden om het project erdoor te krijgen bij de beslissende organen.
Inmiddels ook de datum van het artikel gevonden, anders dan ik dacht was het in juni 2007, de 12e om precies te zijn. Als u googelt “Betuweroute onderzoek Flyvbjerg” komt u bij het artikel “Betuweroute best practices.”
Ik moet wel glimlachen als Lamers zegt: “Uw verhaal is namelijk niet logisch, los van het feit dat de meeste cijfers die ik in de media heb langs zien komen andere taal spreken.” Ik had geen betere ondersteuning van mijn stelling kunnen wensen. De media (niet alle) schrijven wat ze denken dat wij lezen willen en huilen mee met de wolven in het bos. De feiten zijn bekend en beschikbaar maar worden totaal genegeerd. Wees toch wat wantrouwiger!
Tenslotte: het belang van de Betuweroute gaat veel verder dan Nordrhein-Westfalen. We hebben het over veel meer landen, onder meer Zwitserland, Oostenrijk en niet te vergeten de rijke Noord-Italiaanse markt. De Lötschbergtunnel is hierin cruciaal. Er wordt een toenemende stroom goederen vanuit het Oosten verwacht. Het is bekend, dat Chinese verladers eerst kijken of een haven wel een goede spoorverbinding met het achterland heeft. Liever in Rotterdam alles overslaan en door Europa distribueren, dan ook nog eens door de Middellandse Zee naar Genua of Triëst te varen om Noord-Italië en aangrenzende gebieden te bedienen. Niet voor niets probeert Antwerpen de Ijzeren Rijn te herstellen; zij zien de logistieke bui hangen en willen met Rotterdam blijven concurreren.
Leuke discussie. En is mijn verhaal echt onlogisch?
dinsdag 22 december 2009, 02:45 uur
Een overheid die slank wil zijn en dan al haar betaas er uit bezuinigd, houdt dus een alpha management over. Bij onderhandelingen met het bedrijfsleven is de gemeente dus aan de haaien overgeleverd.
Du moment dat er 5 experts uit Delft uit het project van de gemeente stappen moeten er over bellen gaan rinkelen dat er iets fundamenteels mis is met het project, maar als dat niet lukt dan vraag je om problemen.
De oploaaing: alle alphaas uit het bestuur van Nederland. Mijn ervaring is dat betaas die kritisch naar de samenleving kunnen kijken aanzienlijk beter doen dan alphaas krities naar technische zaken laten kijken. Second best option: Gewoon de overheid weer laten uitdijen. Tenslotte is goedkoop duurkoop. Ofwel Nederland is pennywise and poundfoolish.
dinsdag 22 december 2009, 12:18 uur
#13 R. Peters; mijn belang is niet anders dan het Nederlandse paspoort wat ik bezit en de aanverwante verplichting die daar bij hoort; het betalen van belasting.
#14 Gert Mulder; Ik moet mijn excuses aanbieden, in mijn enthousiasme, ging ik in mijn bijdrage verder met uw naam waar ik de naam van de onderzoeker, Flyvbjerg, had moeten vermelden, ik hoop dat het toch duidelijk genoeg was, bedankt voor de aanvullende info overigens.
Tegen de Betuwelijn ben ik niet en zal ik niet worden, het is voor mij een voorwaarde zonder welk de Rotterdamse haven ten dode is opgeschreven, de IJzeren Rijn is wat mij betreft eenzelfde toevoeging om Noord-West Europa sterk en concurrerend te houden, ik denk dat Gert Mulder en ikzelf het daar wel over eens zijn. Antwerpen en Hamburg zijn net zo goed belangrijk voor het overleven van Rotterdam.
Risicospreiding is geen slecht uitgangspunt, het levert wel iets minder winst op, maar wel winst. En morgen levert het nog steeds winst op.
Is zekerheid niet bij uitstek wat de burger wil?
De kostenoverschrijdingen wijt ik vooral aan ondermaats presterende communicatie-managers van de overheid, er zou al een wereld gewonnen zijn als we die NIET meer in dienst nemen, ze voegen namelijk alleen maar irritatie en onzekerheden toe.
Het verhaal moet weer terug naar waar het hoort, een goed politiek economisch verhaal, waar de opbrengst niet langs de financiële-meetlat wordt gelegd (en dan ook nog eens de ‘korte termijn F-meetlat’) maar langs de historische en maatschappelijke meetlatten. Ik denk dat als het verhaal goed verteld wordt en de burger weet wat het oplevert, niet alleen nú maar ook over 3 of 4 verkiezingen, er veel minder problemen zouden zijn met de aanbesteding van dit soort projecten.
De communicatie is nu zo tenenkrommend slecht dat of het nu de N-Z lijn, luchthaven Twente, Betuwelijn of al die andere NOT-gecommuniceerde overheidsprojecten betreft er alleen maar weerstand en wantrouwen ontstaat.
Hoe nutteloos kan de huidige communicatieadviseur in overheidsdienst nog meer zijn?
maandag 25 januari 2010, 18:57 uur
[...] het wordt tijd dat deze ‘wolkenridders’ (Martin Sommer) weer wat bescheidenheid leren, want ‘amateurisme is landelijk beleid’ (Marc Chavannes). Misschien door de gang van zaken de Noord Zuid lijn? Of die rond de HSL? Hoe [...]