Uw blogger kijkt uit over de Westerschelde. Trouwe, machtige zeearm die nog niet weet dat de Hedwige polder er bij komt. Gisteren te gast geweest bij het aardige programma De Stemming van de Limburgse omroep L1 om met illustrator Ruben L. Oppenheimer over Camiel Eurlings, de files en andere onderwerpen uit het boek te praten.

Nu door de mails en het web gekeken wat er zoal terecht is gekomen van ‘Niemand Regeert’. Veel aardige reacties, vooral na het stimulerende gesprek met Wim Brands in VPRO’s Boeken. Vriendelijke verzoeken nieuwe partijen te helpen oprichten of persoonlijke adviezen te komen geven.

Recensies die begrepen wat ik probeer te zeggen, o.a. op geencommentaar.nl, in BInnenlands Bestuur, De Volkskrant en het VNG Magazine (van de laatste twee geen link beschikbaar).

Lees verder »

Beeldvorming is niet altijd misleidend. Al die fotootjes van politici, oud-politici, toezichthouders en centrale bankiers verschijnen in DSB-overzichten omdat zij langzamerhand veel hebben uit te leggen. Het was een week waarin het Nederlandse systeem van vertrouwen en verantwoording zwaar op de proef werd gesteld.

Dit gaat niet over ‘vroeger was alles beter’. Nederland is een open land waar de wereld volop in- en  uitstroomt. Verkiezingen in Amerika voelen hier soms dichterbij dan die in onze eigen provincie. Dat had Thorbecke niet bedacht. Het is bijna 2010. Iedere griep kan in een etmaal op Schiphol zijn. Geld flitst in een seconde van een rekening in Wognum naar een rekening in Singapore.

Lees verder »

Het is toch een klein wonder van Wognum. Vorige week stevende Dirk Scheringa af op een dubbele ramp: financieel én publicitair. Zolang hij niet zelf wilde reageren en zijn sidekicks naar de studio stuurde voor zwetende excuusjes bleef hij een foute polisverkoper.

En ziet, sinds we oud-politievoorlichter Klaas Wilting niet meer zien en het financiële lot van DSB Bank bezegeld lijkt, wint Scheringa slag na slag in de beeldvorming. Goed, hij kwam niet opdagen bij Pauw & Witteman. Maar hij had een alibi: redden wat er te redden valt.

Al die authentieke werknemers en vooral -neemsters op de stoep voor de rechtbank in Amsterdam, in de studio’s en bij het bankpaleis in Wognum. Allemaal vóór Dirk. Mededirecteuren Van Goor (de das even breed geknoopt als zijn hoofd) en Linschoten (alles gestreept, pak, hemd, das, straks zijn hoofd nog) mogen niks meer zeggen. Het is Dirk tegen de gevestigde orde.

De sympathiebalans is helemaal omgeslagen. Van bijna-oplichter is hij nu strijder voor 2000 banen en 350.000 rekeninghouders. Reken maar dat de minister, de Nederlandsche Bank en de rechtbank daar meer dan een beetje door worden beïnvloed.

Hoe zou het komen? Ik kan maar één verklaring bedenken. Liep daar een paar stappen achter Scheringa niet pr-adviseur Charles Huyskens? Hij weet hoe het werkt. Tot er een diepere verklaring beschikbaar komt. Wie het weet mag het zeggen.

Er wordt links en rechts geklaagd over de verrommeling van Nederland. Bedrijventerreinen, stadsranden, vergeten hoeken tussen snelwegen, leegstaande gebouwen (al of niet gekraakt). Maar nu heeft de minister van ruimte en milieu een Mooi Nederland prijs ingesteld waar u kunt stemmen (tot 31 december). De 26 plannen die op deze website zijn te zien werden geselecteerd door een jury onder voorzitterschap van de Rijksbouw-meester Liesbeth van de Pol. Er waren 222 inzendingen. Goed plan. Er is veel onnodig lelijks. Meedoen.

Beter nog is het als in gemeentes en provincies de factor ‘mooi’ meer een rol speelt. Op zo veel plaatsen worden rijen bomen omgezaagd omdat er nieuwe riolering langsmoet of parkeerhavens zijn gepland. Misschien kunnen gemeentebesturen net zulke prijsvragen uitschrijven als deze landelijke. ‘Wij willen onder die en die weg nieuwe kabels en buizen leggen, wij willen daar een school uitbreiden, hoe zou dat kunnen zonder de makkelijkste, utilitaire oplossing te kiezen?’ Dat is een stuk nuttiger dan moeizame discussieavonden houden over burgerschap of opvoeden. Lelijk en onveiligheid hebben met elkaar te maken.

,,Je knokt voor je mensen, voor de mensen van Jelle, de gedupeerden. De mensen die staan te huilen, de klanten die met duizenden bellen, met hun onzekerheden, de mensen die verlies hebben geleden. Dan ga je door roeien en ruiten, dan ga je door.”

Hans van Goor, op twitter een Emmy-waardige acteur genoemd, is straks geen directeur van DSB Bank meer. Maar als je even niet oplet zou je hem haast geloven dat het einde van Scheringa’s bank ‘de grootste bankroof aller tijden’ was.

Een prachtig optreden in Nova wast natuurlijk niet wit dat de DSB Bank jarenlang mensen heel erg dure voordelige leningen heeft verkocht. Voor alle werknemers bij de rechtbank in Amsterdam verenigd is het heel verdrietig als zij hun baan verliezen, maar wist niemand waar zij of hij aan meewerkte?

Eén ding spreekt in hun voordeel: ook de duizenden toegewijde medewerkers van al die andere financiële fabrieken die nu met belastinggeld overeind worden gehouden leenden hun arbeid aan bazen die het niet altijd waard waren. Het ‘DSB-gevoel’ is niet zo heel anders dan het ‘Postbank-gevoel’.

Hoogleraar Arnoud Boot maakt een interessante opmerking in Pauw & Witteman: Als een vervoermaatschappij failliet gaat, wordt de autosnelweg niet gesloten. Maar het betalingsverkeer van plm 400.000 DSB-klanten werd direct stilgelegd. Dat is een fundamentele fout in de opzet van het Nederlandse betalingsverkeer. Daardoor werd de bank door de feiten ontmanteld.

De minister van volksgezondheid blijft bij zijn plan om huisartsen financieel belang te geven bij het voorschrijven van goedkope pillen. Even leek het of hij gas terugnam. Maar in het minzame beleidstaaltje van het ministerie staat het dreigement er nu duidelijk:

Indien uw vrijwillige inspanningen ten aanzien van het doelmatig voorschrijven in 2010 en verdere jaren toch niet leiden tot de geraamde besparing op het geneesmiddelenkader van €127 mln en de verwachting dus onverhoopt niet wordt waargemaakt, ben ik alsnog genoodzaakt om mogelijk al vanaf 2010 binnen het huisartsenkader maatregelen te treffen.

De verlangde goedkope, ‘generieke’ middelen hoeven niet de pillen te zijn die de arts de beste vindt, maar pillen met de zelfde ‘werkzame stof’. Die werken meestal het zelfde, maar niet altijd. Zie de deskundige discussie volgend op dit bericht over Klinks beleid en dit bericht over de rol van de zorgverzekeraars.

De Tweede Kamer lijkt zo te zijn meegesleept in de bezuinigingskoorts dat men de minister vrijlaat om ethische grenzen te overschrijden waar geen enkele minister overheen zou moeten gaan, ongeacht de normen en waarden die zijn partij uitdraagt.

Waarom alle leden van het parlement rechtop moeten gaan zitten, en niet als stemvee met de fractiewoordvoerders volksgezondheid moeten meestemmen, is vrijdag nog eens overzichtelijk opgesomd door de vice-president van de Raad van State Tjeenk Willink.

Maar waarom zouden we ons zorgen maken? In de Euro Health Consumer Index 2009 scoort de Nederlandse gezondheidszorg toch zeer hoog? Dat is juist, maar wat zegt dat over de opvattingen van zorgverleners en zorgvragers over de kwaliteit van het primaire proces? Jarenlang is op grond van vele data volgehouden dat het onderwijs, een terrein dat door wetgeving strak is gereguleerd, door de overheid wordt gefinancierd, traditioneel een gezaghebbende inspectie heeft en relatief beperkte beleidsvrijheid voor schoolbesturen kent, ook in vergelijking met het buitenland, ‘aan de maat’ was. Sinds het onderzoek van de commissie-Dijsselbloem is het besef gegroeid dat, niettemin, juist ‘de kwaliteit van het primaire proces’ onder de onderwijshervormingen heeft geleden. Hoe te voorkomen dat over 10 jaar een vergelijkbare conclusie voor de gezondheidszorg moet worden getrokken?

De laatste jaren hoor je regelmatig bezwaar maken tegen de ‘afrekencultuur’. Het geldt binnen de ambtenarij en in het politieke verkeer. Rouvoet ziet de afrekencultuur als een belemmering voor daadkrachtig lokaal bestuur.

De afrekencultuur zou leiden tot de grote uitstroom van wethouders de laatste tijd. Trouw sprak zelfs van een inquisitiedemocratie. Maar wie de DSB-film terugspoelt, wie terugdenkt aan de Amsterdamse raadsenquête Noord-Zuid-lijn of leest hoe het gemeentebestuur van Tilburg de waarheid achterhield bij de bouw van het ‘Adje-theater’, wacht voorlopig vergeefs op afrekenen.

Lees verder »

Het was even wennen aan het idee. Het Justitieel Incassobureau rekent zelf af. Wie ondanks twee aanmaningen zijn verkeersboete niet betaalt ziet het bedrag gewoon afgeschreven van zijn bank- of girorekening, berichtte RTL Nieuws gisteren.

Automatische incasso’s kun je achteraf terugdraaien met één telefoontje. Dat schijnt hier niet het geval te zijn. Dit jaar heeft Justitie al 54.000 keer gebruik gemaakt van deze zelfbedieningsmethode. En je moet ook €19,26 kosten betalen voor de eer. Ter geruststelling: het is eigenlijk een service die u kosten bespaart.

Het Justitieel Incassobureau heeft je bankrekening onthouden van een vorige boete of kreeg het van de Belastingsdienst. Heerlijk als alles in de Grote Databank staat. De Naakte Mens is een mooie nieuwe website over deze wondere datawereld.

Het incasso-bericht tekent de verharding van de strijd die de Nederlandse overheid met zijn klanten (voorheen ‘burgers’) voert. Te hard rijden en de boete niet betalen is niet goed, maar gewoon geld komen halen zonder kloppen gaat ook heel ver.

In de parlementaire mediademocratie Nederland werden deze week twee debatten gevoerd die eigenlijk niet mochten: over de monarchie en over de PvdA. Beide thema’s spreken tot de verbeelding, maar de hoofdrolspelers hebben liever niet dat we er zo open over praten. In beide gevallen werd de kern van de zaak dan ook eendrachtig vermeden.

De Tweede Kamer besprak met de minister-president zijn begroting. Dat is voor de premier het jaarlijkse moment zijn verantwoordelijkheid voor het Koninklijk Huis te consumeren. De toon was dit jaar al weken vinnig. Als ook de Oranjeverenigingen en de VVD kritiek uiten op het Hof, dan waait de vlag wat onrustiger dan gewoonlijk.

Lees verder »

Vandaag praat de Tweede Kamer met minister Klink over geneesmiddelen. Apothekers protesteren tegen de manier waarop zij van de weg worden gedrukt door het beleid. Velen komen in financiële nood of moeten de deuren sluiten, zoals deze twee in Watergraafsmeer.

Waar meer apothekers zich zorgen over maken is de manier waarop zij als bewakers van verstandig medicijngebruik worden gemarginaliseerd. Hun door de overheid uitgelokte commerciële excessen uit het recente verleden wordt daarbij gebruikt als dekmantel.

Het lijkt alsof minister Klink centraal wil laten vaststellen wat goed (genoeg) is. Voor het uitdelen van pillen (van 2 tot 4 uur in het servicepunt  Watergraafsmeer) heb je geen academisch geschoolde apothekers nodig. Dus als er nog een paar honderd over de kop zouden gaan, zou dat de minister niet hinderen, lijkt het wel.

Buiten de schijnwerpers van het parlement zijn de zorgverzekeraars dezer dagen druk bezig contracten af te sluiten met ‘zorgleveranciers’. Daar worden de echte machtsverhoudingen zichtbaar.

Hierbij een verslag van het front, noodgedwongen anoniem, van een medisch specialist die in een universitair medisch centrum ziet hoe afhankelijk zo’n UMC is geworden van de gunsten van de zorgverzekeraars. En hun kijk op goede zorg. Wie geen ‘voorkeursaanbieder’ wordt, komt financieel in de knel.

Lees verder »