Voor het recht om te weten wat er uit de kraan komt
Dit is het verhaal van een man zoals iedere tijd er maar een paar kent. Een klokkenluider, maar dan anders. Bart Heyning is met enige goede wil aan te duiden als zakenman, met dien verstande dat hij platzak is. En niet door gebrek aan ondernemingslust. Zijn zwakte is zijn kracht: hij vecht voor het algemeen belang, in zijn geval uw recht om te weten wat er uit uw waterkraan komt.
Heyning maakt zich zorgen over wat de Rijn op zijn lange tocht door industrieel Duitsland aan restjes antidepressiva en andere mogelijk gevaarlijke stoffen oppikt. Hij denkt niet dat we dagelijks door een wonder aan de dood ontsnappen, maar hij vindt dat iedere burger het recht heeft te weten wat er in zijn drinkwater zit. Daarna kan ieder zelf uitmaken of hij uit de kraan blijft drinken of liever extra gezuiverd water koopt.
Dat laatste is heel gewoon in de Verenigde Staten, heb ik zelf ervaren. Het leidingwater ruikt daar naar zwembad en over de zuiverheid is soms discussie. Na mijn eerste kop dampend chloor ging ik op zoek naar schoner drinkwater. De aanbieder die mij het meest aansprak was het bedrijfje van een ingenieur die een stuk of twintig filterprocessen achter elkaar had gezet en vrijwel zuiver H2O aanbood, aan huis bezorgd tegen een schappelijke prijs.
In chloorarm Nederland ontwikkelde Heyning een vergelijkbaar systeem dat in 2003 bij wijze van proef in 26 AH-winkels te koop werd aangeboden onder de naam Zero Water. Dat heeft niet lang geduurd. De Nederlandse waterleidingbedrijven reageerden als door een adder gebeten. Zij schreven een waarschuwingsbrief aan Albert Heijn en in het RTL-Nieuws en enkele kranten lieten de waterbazen zich geringschattend uit over Zero Water. Het zou ‘accuwater’ zijn, misschien ‘geschikt voor stoomstrijkijzers’.
De supermarktketen was net verwikkeld in het boekhoudschandaal en had geen behoefte aan meer problemen. AH beëindigde het experiment. Heynings moeite en investeringen waren voorlopig voor niets geweest. Vewin en waterleidingbedrijf Vitens spanden een kort geding tegen hem aan omdat hij op zijn website twijfel zou zaaien aan de onbetwiste kwaliteit van het Nederlandse drinkwater. De waterleidingbedrijven kregen geen poot aan de grond.
Die uitspraak in kort geding uit 2003 werd onlangs door het Haags Gerechtshof bevestigd. (De uitspraak is hier te lezen.) Heyning had zich zorgvuldig uitgedrukt. Hij mocht opkomen voor het voorzorgprincipe, het recht van mensen om het zekere voor het onzekere te nemen en ervoor te kiezen ander water te drinken. Vewin en Vitens hebben hem schade berokkend door onjuist gebleken aantijgingen, herhaald in een lange procedure. De rechter moet nu vaststellen hoe groot die schade is. Tot zover het bedrijfsnieuws.
Ook voor de Nederlandse burger is met deze lijdensweg winst geboekt, maar die moet nog verzilverd worden in het politiek-bestuurlijke vlak. Voorlopig meten de waterleidingbedrijven hun eigen water en rapporteren zij aan de minister van VROM of zij voldoen aan de eisen van het Waterleidingbesluit. Dat zegt hoeveel er in het drinkwater mag zitten van een beperkt aantal stoffen. Meestal voldoen zij aan die eisen. Maar bij een uitbraak van de darmbacterie E. coli in Noord-Holland in 2007 waren zij niet echt snel en scheutig met informatie.
Het probleem is dat er veel meer stoffen in het drinkwater kunnen zitten dan wat bijgehouden moet worden volgens het Drinkwaterbesluit. In 1994 en in 2000 rapporteerde de RIWA, waarin Rijn- en Maaswaterleidingbedrijven samenwerken, over de catalogus aan giftige en mogelijk kankerverwekkende stoffen die in de Rijn en het daaruit bereide drinkwater werd gemeten. Allerlei stoffen die volgens het Waterleidingbesluit niet hoeven te worden bijgehouden. Op dat besluit is de jaarlijkse rapportage aan de Tweede Kamer gebaseerd die steevast het sein ‘Alles Veilig’ geeft.
West-Nederland ontleent zijn drinkwater aan de Rijn. Hoe kwetsbaar die bron is bleek in 1986 toen na een brand bij het Zwitserse farmaceutisch bedrijf Sandoz 20 ton pesticiden in de Rijn terecht kwamen. De ramp leidde tot internationale actie, die veel verbetering heeft gebracht.
In de loop der jaren hebben de in Vewin samenwerkende waterleidingbedrijven en het RIVM (het milieuexpertisecentrum van VROM) niettemin gewezen op de noodzaak drinkwaterbronnen beter te beschermen en vastgesteld dat er sporen oestrogeen (‘de pil’) en medicijnen tegen epilepsie en dergelijke verontreinigingen in het drinkwater kunnen zitten.
In Kamervragen heeft D66-lid Boris van der Ham vier maal geprobeerd aandacht te vragen voor het valse gevoel van veiligheid in de huidige rapportagesystematiek. De antwoorden waren steevast technisch en ontwijkend. Geen wonder. Het heeft er alle schijn van dat zij waren geschreven in nauwe samenwerking met de samenwerkende waterleidingbedrijven. Dat krijg je als op ministeries deskundigheid uit de mode is. Ons kent ons, schrijven jullie even een conceptje voor die vervelende Kamervragen.
Voor zover ik heb kunnen nagaan weet men in de wetenschap voor de meeste van die vele duizenden stoffen die in minieme hoeveelheden met de Rijn mee naar onze kraan spoelen, niet of zij ons kwaad doen. Niemand kan nu met redelijke zekerheid zeggen hoeveel schade aan de gezondheid het gevolg is van deze verontreinigingen. Maar stel dat het mensen met verhoogde gezondheidsrisico’s verzwakt, moeten de ogen dan van hogerhand worden gesloten?
In Amerika, waar van alles mis is, bestaan al geruime tijd right-to-knowwetten op milieugebied. In Nederland gelden verdragen en Europese richtlijnen die dat recht om te weten bieden, maar in twee zogenaamde ‘bentazon’-brieven componeerden bewindslieden in 1989 en 2000 voor de Nederlandse waterbranche een web van gedoogregels. Als de vervuiling niet te erg is, hoeft het ook niet gemeld te worden.
Erg genoeg dat we het niet mogen weten. Maar mogen we dan ook geen water kopen waarvan we denken dat het beter voor ons is?
zaterdag 16 mei 2009, 13:41 uur
Net alsof extra gezuiverd water geen resten van chemicaliën bevat. Mij lijkt dat een illusie.
Daarbij komt: krijg je het niet via het water binnen, dan krijg je het wel via de lucht of het eten (denk aan zuivelproducten en vlees) binnen.
Neemt natuurlijk niet weg dat de concentratie van chemicaliën in het water in de gaten gehouden moet worden.
zondag 17 mei 2009, 11:19 uur
Het probleem is dat ‘thuis’ filters op basis van omgekeerde osmose redelijk duur zijn voor de consument. En daarnaast ook niet ‘hufterbestendig’. Dus blijf je met ontoereikende consumentenfilters zitter die niets anders doen dan de smaak verbetenren en kalk wat verminderen. De noodzaak voor goede -prive- filtering is door uw artikel weer eens duidelijk gemaakt. Wat een triest geval dat de genoemde pionier een dergelijke jarenlang verlammende strijd heeft moeten leveren door eenzijdige clubs als de Vewin. Schande. en hulde aan Albert Heijn die er vroeg instapte.
zondag 17 mei 2009, 11:24 uur
Beste Lisa, zelfs illusie’s blijken soms waarheid te kunnen zijn. Verdiep je gerust eens in omgekeerde osmose en anderzijds in de rapporten van de overheid.
Ik kan je uit eigen ervaring verzekeren dat als je eens zichtbaar laat maken wat er allemaal bij jou thuis en op je werk uit de kraan komt, je nooit nog uit die kraan drinkt. Maar wij Nederlanders zijn een volgzaam volk die blindelings aannemen datgene wat onze Overheden beweren. Neem gerust zelf eens de proef op de som, ga naar een apotheek, vraag om 1 deel van IEDER medicijn, deponeer dat in 100 liter water en ik zou zeggen, geniet ervan. En dit is nog maar een klein facet, weleens nagedacht over pesticide’s etc. Of heb jij de illusie dat dit alles 100% gefilterd gaat worden bij de waterleidingbedrijven. Ik wens je succes met verder dromen.
zondag 17 mei 2009, 11:45 uur
“mag ik een glas water?”
“alsjeblieft, zó uit de kraan, de waterleidingpils”
“dankje, ook voor alle door mij ongevraagde toevoegingen”
“bedoel je soms verontreinigingen?”
Meneer Chavannes, Mees schreef onlangs ook al over de machteloosheid van burgers tegenover politici en ambtenaren, Ir. Heynings GEVECHT tegen dezelfde groepen siert hem en we kunnen hem dankbaar zijn en eigenlijk ook een gevoel van trots op hem hebben – tenminste één Nederlander die niet de zaak op z’n beloop laat.
Verder pinkte ik weer eens een traan weg over Uw opmerking dat de ministeries ( sinisteries ? ) de vakmensen hebben afgeschaft , de Kamers toch ook eveneens ? , eigenlijk wisten we dat wel / wilden het liever niet weten…
zondag 17 mei 2009, 14:29 uur
Goed dat er aandacht wordt gegeven aan de kwaliteit van het drinkwater. Jammer dat het verhaal wat betreft de inhoud wel erg kort door de bocht is.
De kwaliteit van het ingenomen water wordt op de site van de rivierwaterbedrijven, zij maken hiervan leidingwater, zeer regelmatig uitvoerig gemeten en gerapporteerd, zie hiervoor http://www.riwa.org en dan b.v. de jaarrapportages http://www.riwa-rijn.org/e_publikaties/157_JR_2007_nl.pdf .Er worden veel geneesmiddelen en bestrijdingsmidelen gemeten in het oppervlaktewater. Gelukkig drinken we niet rechtstreeks rivierwater maar wel gezuiverd water. Met een zuiveringsproces kun je heel veel van deze niet bedoelde stoffen verwijderen en toch nog drinkwater van maken. Er zijn ook wel degelijk normen waaraan moet worden voldaan bij het produceren van leidingwater. Er komt dus niet echt een onbekend mengsel van stoffen uit de kraan waar je niet van weet of het nog goed voor je is.
Ik vraag me af of al die producenten van andere wateren zoals bronwater en Zero Water wel hun water zo goed analyseren. En moeten deze producenten wel voldoen aan de zelfde normen als bij leidingwater?
En letten de kopers van dit water en al die andere bronwateren dan ook goed op wat ze binnen kijken?
Sporen van geneesmiddelen, bestrijdingsmiddelen en vele vele andere stoffen krijgen we zeker binnen maar lang niet alle maal via het drinken van water, maar ook bij het eten en het inademen van lucht.
De risico’s van stoffen zijn nog altijd gerelateerd aan de dosis van de stof hoe mens- en milieuvriendelijk een stof ook is. Puur H2O, zover Zero Water dat is, is niet echt gezond voor een mens. Als je er (te) veel van drinkt kun je er ook ziek van worden en zelfs dood gaan. H2O met een kwaliteits balans van stoffen is juist gezond.
Iedereen kan kiezen wat die wil drinken zelfs al is het geen water. Maar ik heb zelf niet het idee dat het drinken van het leidingwater in Nederland, als het nu gezuiverd rivierwater is, het drinken is van een gifbeker met onbekende afloop.
zondag 17 mei 2009, 15:42 uur
Er zijn een paar rigoureuze maatregelen te bedenken om de watervervuiling te verminderen:
- Sterilisatie van elke man nadat zijn tweede kind is geboren.
- Zelfde maatregel voor moeders na hun veertigste levensjaar.
- Een deadline vaststellen waarna bejaarden geen medicijnen meer mogen innemen.
- De chemische industrie laten doodbloeden en verplichten tot duurzaam en chemie-vrij ondernemen
- Voorlopig een paar lege zout en kolenmijnen bestemmen voor de dump van alle accu’ s met inhoud, thermometers , bespuiting- apparatuur e.d. totdat er iets beters voor wordt bedacht.
- Nieuwe producten ontwikkelen zonder al die vervuilende stoffen en spullen. Gebaseerd op wind en zonne-energie
We bevinden ons tussen de duivel en de diepe blauwe zee en zullen moeten kiezen.
zondag 17 mei 2009, 22:17 uur
Voor het recht om te weten….
Vanaf 1968 ben ik als beeldend kunstenaar en destijds woonachtig langs de Maas in de Bommelerwaard, meer en meer betrokken geraakt bij het rivierlandschap.
Om de ruimtelijke kwaliteit van dat landschap, de uiterwaarden en het water te beschermen hebben wij met vele bewoners van het gebied samenwerkend in verenigingen en stichtingen, dat landschap een stem willen geven.In vele rechtsgangen tot voor de Raad van State hebben wij gevochten om de illegale stortingen in de uiterwaarden van heel zwaar verontreingd slib uit havenbekkens ongedaan te maken.
Uitspoeling van deze verontreinigingen in grondwaterstromen onder de dijken door en de polders in zijn hierbij wetenschappelijk aangetoond.
Het was in de periode 1975-1985 heel goed mogelijk om je foto- of filmrol in het Rijn en Waalwater te ontwikkelen.Dat is inmiddels in de Waal niet meer mogelijk:er is iets verbeterd.
De Maas daarentegen heeft een vervuilinggraad die momenteel een factor 10 sterker is dan de Waal.
Als ik het goed begrijp wordt er door de Noord Hollandse Duinwaterleidingmaatschappij nog steeds Maaswater in haar voorbezinkbekkens in de Biesbosch ingelaten.
Niemand van u heeft enig idee van de mate van verontreiniging die vooral vanuit Wallonië ons land binnenstroomt.
Heeft u ooit langs de Maas in België gefietst en de verlaten fabrieks- en industrieterreinen,die aan het water gelegen zijn,aanschouwd?
Adembenemend,wellicht niet op datzelfde moment van aanschouwen,wel als je doordenkt.
Hier voltrekt zich dagelijks een horror scenario dat niets met een science fiction zoals destijds “Morgen gebeurt het”,te maken heeft: Nee,het gebeurt nu.
Installaties staan op instorten,reservoirs en opslag tanks lekken steeds meer van hun inhoud en direct of via het regenwater sijpelt die verontreiniging de Maasrivier in.
Wallonië heeft nooit de mogelijkheid om die lokaties te saneren.Dit is een Europees belang en vooral voor de Nederlandse volksgezondheid heel cruciaal.
Wie onderneemt actie? Wie gaat hierover aan de bel trekken ofwel de klok luiden?
Vanaf dat moment ben je een persona non grata omdat je opkomt voor het algemeen menselijk belang van de inwoners/bewoners van een gebied of een land.
Omdat je opkomt voor het recht om te weten wat er mis is, omdat je je mond als burger opendoet tegen een overheid die klaarblijkelijk voortdurend gecorrigeerd moet worden.
Inzake het rivierwater en de kwaliteit van de dijken en de betreffende normeringen en de waarden hebben wij gevochten voor onafhankelijke commissies en geëist dat er absoluut onafhankelijke onderzoeken verricht moesten worden.Herinnert u zich de commissie Boertien bijvoorbeeld?
Wij schreven destijds de vragen voor de kamerleden opdat zij zo scherp mogelijk formulerend aan de kaak konden stellen wat er mis is in dit land. De pers volgde ons nauwlettend en steunde waar mogelijk met kritische artikelen en columns.
Al deze, in de ogen van de overheid ondermijnende staatsgevaarlijke, en onrust veroorzakende activiteiten hadden tot gevolg dat de drie ‘aanstuurders’ van dit barricade activisme ruim twee jaar lang zijn afgeluisterd door de BVD. Daar waren wij echter heel snel achter, destijds.
Op het moment dat je nu onrust gaat veroorzaken inzake kwesties die onze volksgezondheid aangaan, heb je een heel lange adem nodig. Onrust?! Dat wenst de overheid niet!
Misstanden aangaande veiligheid,verontreinigingen, pesticiden, kankerverwekkende stoffen en ga maar door, mogen vooral niet bij het grote publiek bekend worden!
Het moet nu afgelopen zijn en ik schrijf dit uit grond van mijn hart!
Het moet afgelopen zijn met dit ‘afdekken’ door de overheid van de bij hen bekende misstanden!
Het moet nu maar eens afgelopen zijn met het verhullen van zaken die het daglicht niet kunnen verdragen.
Waarom legt de overheid een zwijgplicht op aan ambtenaren en onderzoekers die in dienst zijn van deze overheid en die ‘teveel’ weten van situaties die erg onaangenaam zijn voor ons welbevinden en het directe algemeen menselijk belang van de bewoners van dit land.
Ik zeg dit niet zomaar en zuig dit niet uit mijn duim. Ik heb inmiddels een ervaring van ruim drieëndertig jaar en wil hier één item geven dat van toepassing is op het bovenstaande.
Hoezo is de Volkerakdam géén miskleun, en géén onjuiste constructie in onze waterwerken? En wat denkt u, overheid, te gaan doen met het zinkputje van verontreinigd slib ter plaatse? Hoe saneert u dat? Waarom loopt sedert mei 1969 vanaf Tiel het water omhoog?
Waarom geeft dat problemen met de rivierwaterstanden bij Gorinchem en Dordrecht?
De overheid is van oorsprong een instituut dat is aangesteld om de burgers/inwoners van een land te begeleiden en te beschermen in hun welbevinden en hun bestaan en dat ook daadwerkelijk te garanderen.
Terug naar mijn uitspraak :’het moet afgelopen zijn’
De in ons land bestaande stichtingen en milieuverenigingen zijn volgens mij de geëigende weg om met een niet aflatend barricade-activisme de overheid te blijven wijzen op de verplichtingen die zij aangaande ons aller welzijn en welbevinden heeft.
‘Wij hebben het recht om te weten, mijnheer de Minister President, wat er uit de kraan komt’.
Draaikonterij is daarbij niet gepast en getuigt van onfatsoenlijk bestuur en daavoor bent u niet aangesteld!
Wij beste lezers,dus u,moeten vermijden wielen uit te vinden die al rollen en u kunt uw stem laten horen door debestaande structuren maximaal te ondersteunen.
Zij zijn het die de juiste teksten kunnen schrijven, zodat een kamerlid als Boris van der Ham (D66)doorgaat en doorgaat met het stellen van steeds kritischer vragen en een luis wordt in de pels van een minister. En hij niet alleen.
Natuurlijk moeten wij ons daarbij tegelijkertijd realiseren dat deze stichtingen en verenigingen in vrijwel alle gevallen ook overheidssubsidie krijgen en dat is gevaarlijk inzake onafhankelijkheid. Immers:’Hoe kritisch blijf je?’
Je bijt niet in de hand van de persoon die je te eten geeft…..
Als absolute onafhankelijkheid aan de orde is en u,lezer,dat onderschrijft dan dient er onverwijld en zonder subsidie regeling van de overheid een nieuwe structuur te worden opgezet onder de titel:
‘Wij hebben het recht om te weten’.En wel bij een wettelijke regeling. Denkt u daar maar eens over na.
Wie neemt het voortouw?
Hoe bestaat het dat deze regering een gedoog beleid kan laten voortbestaan met een regelgeving die een alles verhullende mistbankensituatie schept?
Het moet afgelopen zijn!
Waar haalt deze regering het lef vandaan om door hen gesalariëerde lobbyisten te laten werken in Europees verband te Brussel en wel uitsluitend om dit soort praktijken onder de tafel te houden.
Hoezo geachte minister en verantwoordelijk voor de volksgezondheid, zijn er stoffen die volgens een oud een reeds achterhaald Waterleidingen Besluit niet hoeven te worden bijgehouden?
Wat denkt u van Nitraat bijvoorbeeld? Niet te filteren! Wilt u nog een glaasje drinkwater geserveerd krijgen?
En hoe is het gesteld met de cocaïne gebruikers in België en Duitsland?
Het is een absurde en ‘Nederland op zijn kop’ situatie dat het voortdurend privé personen en betrokken burgers zijn, die de overheid moeten wijzen op haar onvolkomenheden en fouten en tot aan de Raad van State moeten procederen vanwege een onbehoorlijk bestuur.
maandag 18 mei 2009, 01:10 uur
Net als de voorgaande schrijvers (?, misschien Chavannes ook wel) ben ik ook geen drinkwaterdeskundige maar ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren dat er in Nederland (ook in geen enkel ander westers land) iemand ziek is geworden door het drinken van leidingwater. Dit evidente feit zegt toch wel iets over de zorg die er wordt besteed aan het zuiveren van water. En eerlijk is eerlijk, niemand is gebaat bij onnodig paniekzaaien over de kwaliteit van het drinkwater wanneer daar niets mee aan de hand is.
Neemt niet weg dat iedereen, ieder bedrijf de vrijheid heeft met eigen drinkwater op de markt te komen. Maar de reclame moet dan niet stoelen op ongefundeerde bangmakerij.
maandag 18 mei 2009, 10:48 uur
Beste W. A. de Bruyn #7; De heersende klasse is al langer en niet alleen op dit gebied bezig zijn primaire taak te verkwanselen.
Hoe lang nog? Ik weet het niet, maar lang zal het niet meer duren als men in dit tempo van volksverlakken doorgaat. Of het nu het ‘Water’ is of de ‘Energie’ die uitverkocht wordt, ‘slimme meters’ die men ons op probeert te dringen, ‘JSF-jes’ waar zij graag vliegtuigje mee willen spelen (maar door ons laten betalen), ‘EPD-tjes’ en weet ik wat voor ongevraagde ellende we al of nog over ons uitgestort krijgen.
Wat zo jammer is, is dat de heersende klasse, te bang is voor het ‘schorrie-morie’ om ten halve te keren en dus maar door blijft dwalen tot zelfs de hele weg is verdwenen. Het probleem is, denk ik, dat men het ook niet weet, geen oplossing heeft (of lef) om onsympathieke maatregelen te implementeren en daarmee aantoont eigenlijk niet geschikt te zijn voor de functie van bestuurder en dus nutteloos voor de maatschappij, tja…….
maandag 18 mei 2009, 11:59 uur
Een paar opmerkingen.
1 ‘Testen gebeurt grondig’
- dat is de vraag. Water wordt steeksproefgewijs getest, voor een minimaal aantal stoffen (ongeveer 70) en dan voor een groot deel daarvan 1x per maand of 1x per jaar. In een onafhankelijk lab? Nee, door de producenten zelf.
2 ‘De overheid heeft het beste met ons voor’
- ook dat is de vraag. Op meerdere momenten heeft de overheid in samenspraak met de VEWIN besloten overschrijdingen van de vervuilingsgrenzen onder de pet te houden.
3 ‘Niemand wordt ziek van drinkwater’
- deze opmerking is niet correct. Niemand wordt acuut ziek van drinkwater, en als dat toch zo is (de E.Coli besmettingen) dan wordt het meestal gesignaleerd (of het vervolgens gecommuniceerd wordt is een volgende vraag). Het probleem met onbekende en laag-gedoseerde vervuilingen is dat de effecten daarvan op de lange termijn onbekend zijn. Net zozeer als voor de stelling zijn tegenvoorbeelden makkelijk aan te dragen: asbest, softenon, etc. De waarheid is: niemand weet of die stoffen link zijn of niet. Vertel dat dan! Als men geïnformeerd wordt kan men zelf de keuze maken; het superkleine risico op acuut leverfalen weerhoudt de meeste mensen ook niet van het slikken van ibuprofen, maar zelf maak ik op basis van zo’n bijsluiter een voorzichtigere afweging.
4 ‘Zero is accuwater en dodelijk’
- moehaha. Wat een onzin. Het is zuiver water, dat klopt; het bevat iets minder mineralen dan kraanwater, dat klopt ook. Maar als u vanmiddag in anderhalf uur twintig liter kraanwater drinkt gaat u net zo hard dood als wanneer u iedere andere watersoort (Spa, Zero of Perrier) zou drinken: de dosis maakt het vergif. Iedere vorm van wat mensen als drinkbaar water zien is zo laag-osmolair dat de ingestie van grote hoeveelheden dodelijk is. De accuwater uitspraak is dan ook een mooi staaltje ongefundeerde zwartmakerij van de kant van VEWIN.
5 ‘Ook extra gezuiverd water bevat chemicaliën’
- dat hangt ervan af. Met reverse osmose zoals de Zero techniek haalt de NASA al jaren vrijwel alle opgeloste stoffen uit water, onder andere in space shuttles; 99.9% minder hormoonresten maakt wel degelijk een verschil. Technisch kan het dus, al is het niet goedkoop. Maar voor 95% van het drinkwater hoeft het natuurlijk niet, aangezien we dat gebruiken om de plee mee door te spoelen of iets (onszelf of de auto) te wassen.
6 ‘Het is onnodig paniekzaaien’
- wie bepaalt dat? Als een product alleen gecontroleerd wordt door de organisatie van producenten lijkt dat niet erg onafhankelijk. ‘Wij van WC eend adviseren WC eend’. Als dat voor u geen bezwaar is, prima. Maar als zo’n monopolie vervolgens kleine startups van de markt drukt is dat op z’n minst twijfelachtig. Het accuwater-voorbeeld laat zien dat de nuance aan de kant van VEWIN even op het nachtkastje was blijven liggen.
maandag 18 mei 2009, 15:06 uur
Om te beginnen: H. Bruins vat de commerciële kant mooi samen: … de reclame moet dan niet stoelen op ongefundeerde bangmakerij.
Met al hun goede bedoelingen demonstreren Marc Chavannes en het merendeel van degenen die hier gereageerd hebben hoever elementaire denkfouten en gebrek aan bèta-kennis zijn doorgedrongen. De commercie wordt op z’n mooie blauwe ogen geloofd en de ingenieurs van Rijkswaterstaat en de drinkwaterbedrijven gewantrouwd. ‘Voorzorgprincipe’ klinkt leuk maar is een containerbegrip dat elk verstandig handelen kan blokkeren.
Als het doel van de heer Heyning was om het publiek duidelijk te maken wat er in allerlei varianten van drinkbaar water zit, dan had hij niet het zoveelste flessenwater hoeven te gaan verkopen maar een informatieve website kunnen opzetten. Maar de verleiding is groot om in plaats daarvan drinkwater per fles tegen 1000 keer de prijs van prima leidingwater te verkopen.
Gebrek aan kennis en inzicht maken de burger vatbaar voor het marketinggereedschap angst. “Je weet maar nooit…” Klopt. Absolute zekerheid heb je misschien in de wiskunde maar verder nergens.
Zelf dan maar gaan nadenken? Tja.
De gedachte bijvoorbeeld dat de weg die bronwaters afleggen van hun -hopelijk onverdachte- bron via pompen, leidingen, filters, flessenvulmachines en de flessen zelf naar de bezorgde consument allicht veel gevoeliger is voor storingen dan de toch heel serieus gerunde drinkwaterzuiveringen en het in prima staat verkerende waterleidingnet van Nederland lijkt nog niet helemaal te zijn doorgedrongen. Hetzelfde geldt voor het vertrouwen in huishoudfilters. Met een beetje pech zijn dat mooie bronnen van besmetting, biologisch zowel als chemisch. Ook wordt er voetstoots vanuit gegaan dat bronwater zonder meer van betere kwaliteit zal zijn dan leidingwater. Wel eens overwogen dat de specifieke smaakjes van allerlei bronwaters toch ergens vandaan moeten komen?
Google geeft je gratis toegang tot een gigantisch pakhuis met oude kranten, maar vind daar maar eens wat je nu echt wilde weten over een onderwerp waar je geen benul van hebt. Het veronderstelt om te beginnen de capaciteit om de juiste vraag te stellen. En dan ook nog voldoende kennis van zaken om de antwoorden te kunnen duiden. Blijkt lastiger dan gedacht. Je inlezen in de biografie van Gordon gaat toch vlugger dan een beetje een idee krijgen van het al dan niet schadelijk zijn van extreem kleine hoeveelheden van alle mogelijke stoffen.
Paracelsus (om maar eens een oude alchemist te noemen) was al tot het inzicht gekomen dat er geen giftige stoffen bestaan, alleen giftige doses.
Dat in veel landen het leidingwater naar chloor smaakt vindt zijn oorzaak meestal in de matige kwaliteit van het plaatselijke drinkwaterleidingsysteem. (Veel) chloor is dan nodig om bacteriële besmetting tijdens het transport tegen te gaan. En natuurlijk drink je dan liever beter smakend water uit een fles.
Chavannes noemt het Sandoz-schandaal waarbij in de jaren 80 giftig bluswater in de Rijn terechtkwam. Dezelfde Rijn die een groot deel van de Randstad (Rotterdam betrekt zijn ruwe water via opslag in de Biesbosch uit de Maas) gebruikt om er drinkwater van te maken. Om te beginnen worden Rijn- en Maaswater bij de grens continu gemonitored, chemisch zowel als biologisch, op mogelijke risico’s. Er wordt gemonitored op een rijtje specifieke verontreinigingen maar er wordt ook automatisch gekeken naar snel op verontreinigingen reagerende biologische systemen. En bij een vermoeden van problemen staken de drinkwaterbedrijven de inname van ruw water. Wat ze een hele tijd kunnen volhouden met waterleidingduinen en reservoirs in de Biesbosch als buffer.
De zuivering van Rijnwater tot drinkwater is tamelijk serieus. Getest en continu bewaakt. Idem voor Maaswater. Amsterdam zuivert met zijn waterleidingduinen het in Nieuwegein ingenomen en voorgezuiverde Rijnwater (in sommige Bos-atlassen staan fraaie kaartjes van de ruwwater-transportleidingen in Nederland) verder door het 3 maanden door het duinzand te laten filteren. Daarna gaat het nog eens door een “echte” drinkwaterzuivering en dan gaat het de leiding in.
Zou het echt helpen als de consument daar zelf nog een slecht onderhouden filtertje achter hangt?
Wie geïnteresseerd is in wat er zo al gemeten wordt kan eens kijken op http://www.watermarkt.nl/.
En die obsessie met chemische verontreinigingen in voedsel en water? Moeder natuur bezorgt ons met haar bacterieën, schimmels en virussen heel wat meer risico. En als het om gifstoffen en kankerverwekkende verbindingen gaat is ook hier Moeder natuur weer onbetwist kampioene. Wel eens van aflatoxine en botuline gehoord?
Commercie is een mooi tijdverdrijf, maar je moet je niet gek laten maken. Houd de drinkwaterbedrijven in ere. Het wordt erg duur voor ons als die het niet meer goed (mogen) doen.
maandag 18 mei 2009, 17:09 uur
OP het moment dat je een klein concurentje met machtsvertoon en oneigenlijke argumenten van de markt drukt, bereik je op korte termijn wat je wilt, maar op de lange termijn verlies je je geloofwaardigheid met als gevolg bovenstaand wantrouwen.
Dat dubieuze ondernemers zich van dit soort methodes bedienen is tot daar aan toe. Dat de overheid of daar aan gerelateerde bedrijven zich steeds vaker tot dit niveau verlagen is misschien wel het echte probleem
dinsdag 19 mei 2009, 09:45 uur
Op het moment dat erbij de burger sprake is van een (of meerdere) ervaring(en) ga je heel echt heel anders tegen overheid,doordrammende ambtenaren en inspectiediensten aankijken.
Een klein voorbeeld: In de functie van voorzitter van de stichting Uiterwaarden park Maas Waal Merwede te Gorinchem ben ik op een zeker moment naar Duitsland gereden met een aantal glazen flessen om monsters te nemen van het uitspoelende water rondom een grote berg mijnsteen.
Het was terplaatse bekend dat er grote tankwagens af en aan reden, de berg op om eenmaal boven op de berg hun lading te laten wegstromen over het poreuze mijnsteen.
De monsters heb ik aangeboden aan het laboratorium van de DWL te Brakel en bemonstering toonde een giga verontreiniging aan.
Vanwaar deze actie? De stichting had bij de overheid bezwaar aangetekend tegen het door RWS toepassen van de mijnsteen van deze berg bij de versterking van oevers en kribben in Rijn en Maas.
Wij hebben als privé instelling na een behoorlijke rechtsgang kunnen verhinderen dat de overheid een ernstige verontreiniging van haar/ons oppervlaktewater en dus drinkwater klakkeloos ging realiseren.
Heeft deze overheid daar iets van geleerd?
Er zijn voortdurend door ons en vele andere stichtingen, processen gevoerd tegen deze continue stroom van onnozelheden en grove fouten van de overheid.
Het houdt maar niet op, vandaar mijn kreet:
‘Het moet afgelopen zijn!’
Wie pakt het navolgende op? Waar blijft onze kritische jeugd, bezorgd om een beter leefklimaat?
RWS heeft plannen om in de Oosterschelde langs de bestaande waterkeringen en dijken onder het water oppervlak fosforslakken te gaan storten ter versterking van deze constructies.
Twee opmerkingen:
1. Wat is de mate van verontreinigingen van fosfor slakken die in dat onderwatermilieu NIET thuis horen?
Minister en/of staatssecretaris wilt u dat voordat u gaat storten eerst even aan de verontruste burgers laten weten ?
2. Wie heeft het lef om een ongelooflijk gevarieerd onderwaterleven,dat langs de Oosterschelde in de achterliggende decennia is ontstaan compleet te vernietigen? Juist: onze overheid en dan in naam van de Veiligheid.
Laat Brussel het maar niet horen! dan zwaait er wat.
Wie moet hier aan de bel gaan trekken? Juist: U geachte lezer en niemand anders!
Willem Adr. de Bruyn ,voorzitter van de Stichting Symbiose tussen Veiligheid en Natuur .
zie ook reactie 7
P.S.
Ik vraag mij werkelijk af hoe wij dit op een correcte manier aan de betrokken bewindslieden kenbaar kunnen maken.
En vooral aan de leden van de Tweede Kamer,die gevoed moeten worden met materiaal om kritische vragen te kunnen blijven stellen.
Wie helpt?
woensdag 20 mei 2009, 15:28 uur
Ikzelf drink en kook in gefilterd water sinds een demonstratie van een vriend een jaar geleden. Helaas kan ik hem nu niet bereiken, dus zal ik het zelf proberen uit te leggen.
Hij stak een metalen staafje ( katalysator ? ), aangesloten op het electriciteitnet, in een glas leidingwater dat daarna begon te schuimen en in donkerbruine drek veranderde !!! De “vreemde” stoffen zoals metalen en chemicaliën sloegen door de electrolyse neer.
Deze vieze smurrie is dus ons drinkwater. Hij had een systeem om het aantal van deze “vreemde” stoffen na te gaan en kwam op ca. 270.
Mijn, door Britta gezuiverd water werd beige en bevatte ca. 130 “vreemde” stoffen. Hetzelfde gold voor het pak bronwater van AH.
Het water van mijn vriend, dat gezuiverd wordt door een systeem, gemonteerd op zijn keukenkraan, bleef helder en bevatte slechts 19 “vreemde” stoffen.
Ik vermoed dat hij het systeem van Ir. Heyning bezat.
Duur, en daardoor voor mij geen optie.
De waterleidingbedrijven moeten nu eindelijk eens openheid geven. Misschien helpen dit artikel en de vele reacties.
vrijdag 22 mei 2009, 10:08 uur
Dank voor uw heldere uiteenzetting over de wonderlijke effecten van de democratie op ons drinkwater.
Zelf beschik ik al jaren over een filterapparaat dat mijn leidingwater zuivert. Een maal per jaar worden drie koolstoffilters vervangen voor 80,= Dus dat valt wel mee.
Ik ben eigenlijk helemaal niet zo op de alto toer en vindt het vaak alleen maar bangmakerij. Maar wat betreft het leidingwater heb ik me door de feiten laten overtuigen. Ik bezit een flesje leidingwater waar met behulp een paar electroden is bepaald hoeveel metalen er in het water zitten. U moet dan denken aan ijzer, aluminium, kwik, lood en dergelijke. Bij deze meting bleek het ongezuiverde water veel warmer te zijn. Dat kan ik nog dagelijks testen: mijn gezuiverde water dat uit een apart kraantje op mijn aanrecht komt, via filters afgetapt van de normale waterleiding, is koud als een bergbeek, het gewone water is zeker vier graden warmer. Terug naar het flesje. Door de natuurkundige proef sloegen de metalen neer: een bruine drab zette zich af op de bodem van het flesje. Als je schudt, lossen de deeltjes zich tijdelijk op.
U zult begrijpen dat ik het Amsterdamse gemeentepils, dat ons jaren is verkocht als het zuiverste water, want gezuiverd in de duinen, alleen gebruik voor de douche, de afwas en de schoonmaak. Het flesje heb ik bewaard, maar mijn vrienden kunnen maar moeilijk geloven dat het gemeentelijke water zo slecht van kwaliteit kan zijn en zelf twijfel ik er ook nog wel eens aan. In dat opzicht heeft uw stukje mij de onderbouwing gegeven die ik voordien niet had.
donderdag 28 mei 2009, 11:32 uur
@Ellen Govers U schreef: “Maar wat betreft het leidingwater heb ik me door de feiten laten overtuigen. Ik bezit een flesje leidingwater waar met behulp een paar electroden is bepaald hoeveel metalen er in het water zitten.”
De “feiten” van een raar proefje overtuigen u en de serieuze metingen van echte laboratoria niet? Je wordt wel eens moedeloos als je leest hoe gemakkelijk redelijk intelligente mensen, met een -afgaande op hun goede beheersing van de Nederlandse taal- fatsoenlijke opleiding hun vertrouwen schenken aan zich deskundig wanende halvegaren en aan oplichters, kwakzalvers en tovenaars zodra het om de wat lastiger natuurwetenschap gaat.
Dat met die “elektroden” houdt u voor een zinvol proefje? Hoort in de categorie “voor de gek houderij”. Dicht bij de aura-foto’s. Niets om een zinnige conclusie aan te verbinden.
Begin eens op http://www.watermarkt.nl en http://www.rivm.nl/milieuportaal/onderwerpen/water/drink-en-zwemwater/
maandag 8 juni 2009, 14:21 uur
Sluit me aan bij het zinvolle kommentaar van de heer Jan Steevens (11 en 18).
Mijn verdere opmerkingen zijn;
1. de mens is ook onderdeel van “de natuur” en deze is te zien als “(bio)chemie”.
In onze welvarende wereld wordt deze mens gemiddeld almaar ouder en ook gezonder,dus “so what”? Vgl ook onze verdere leef- en andere gewoontes.
2. voor het leven, dus ook voor dat van mensen, is water van levensbelang.
3.de natuur kent diverse kringlopen, korte zowel als langdurige, dus ook voor water.
4. kringlopen leiden tot “ophoping”/”verrijking” – ik durf dit woord hier nauwelijks te gebruiken -van allerlei (bio)chemische verbindingen. Afhankelijk van het functionele dan wel emotionele gebruiksdoel (zie de politiek dan wel marketing) dienen deze “geheel” (100-%ige zekerheid bestaat niet) dan wel gedeeltelijk te worden verwijderd.
5 Verwijdering dient te geschieden op diverse nivo’s
= wereldwijd door verdamping/condensatie (regen,wolken e.d.).Niemand wordt gehinderd om dit direct bijv.,in een regenton op te vangen en te drinken.
= als mineraal water (ook van gesmolten ijsbergen)
Sommige soorten bevatten “gezondheidsbevorderende” zwavelverbindingen. ( hoe duurder, hoe gezonder ).
= gebruikswater. Zie (riool)waterzuiverings-bedrijven, zoals VEWIN.Ook een vorm van hergebruik ( “cradle-to-cradle”) van water. Zo ook op industrieel nivo; recycling uit kostenoverwegin-gen. Maar ook op individueel nivo. Niets behoeft het individu te beletten – evt. na eigen filtering -kraanwater ( zie ook regenwater) te drinken.
Vertrouwen in (nationale) overheden dient te bestaaan, maar ontslaat het individu niet van de plicht – ook zo’n woord – zelf te blijven nadenken EN te handelen, ook t.a.v. eigen drinkgewoontes. Bier was vroeger ( en nu ) een biotechnologische methode om water drinkbaar te maken. Mits met mate verhindert het ook nog hart- en vaatziektes.
In een democratische samenleving bestaat er ook nog de parlementaire controle, verkiezingen en – zo nodig – de “vrije” pers.
Deze pers dient zich overigens wel bewust van te zijn van hun macht, goed wetend dat elke technologische ontwikkeling een medaille is met twee kanten t.w. de gewenste controlerende maar OOK de angstaanjagende kant. Ik weet niet in hoeverre de zich almaar uitbreidende mediacapaciteit zich hiervan altijd in gepaste mate voldoende (economisch) bewust is. Wie controleert de media ? Ook hier meer toezicht of is dit een intrinsieke journalistieke waarde ?