Archief voor: oktober 2008


Bestuurlijke revolutie van Amerika als voorbeeld voor Nederland

New York – Barack Obama durft voor het eerst te zeggen dat hij gaat winnen. Voorzichtigheid is in de slotfase van zijn marathon naar het Witte Huis niet meer zijn belang. Tot en met dinsdag moet hij zijn nog-aarzelende mogelijke aanhangers naar de stembus lokken. Juist omdát hij nog niet heeft gewonnen.
Lees verder »

De provincie als laboratorium van luxueuze en loze innovatie

Nadat ik vorige week had geschreven over het IJslands sparen van een waslijst gemeenten en provincies, bleek uit reacties dat vooral de rijkdom van provincies een aantal lezers hoog zit. Noord-Holland en Groningen zagen 130 miljoen wegsmelten, maar het zou geen vitale taken treffen. Zij hebben kennelijk geld genoeg. Lees verder »

Zijn onze gemeenten en provincies te onnozel voor zelfstandigheid?

Een bewogen week voor het lokaal bestuur. Burgemeester Ahmed was goed nieuws voor wie hoopt dat migranten gewoon Nederlander worden en voor wie denkt dat inwoners van een gemeente moeten bepalen wie vooraan loopt bij hun optochten. Wethouder en gedeputeerde Hekking stonden intussen beteuterd te kijken naar de resten van hun IJslandse rentesneeuwpop.

Lees verder »

Energiebedrijven: geef tafelzilver niet weg aan IJslandse bankiers

In tijden van crisis worden sommige dingen glashelder. Bijvoorbeeld hoe voorzichtig je moet zijn met lieden die het allemaal weten. Alan Greenspan, van 1987 tot 2006 president van het Amerikaanse bankstelsel, was zo iemand. Als het orakel sprak zwegen Washington en New York. Zijn raadselachtige woorden hebben jarenlang gefungeerd als mystieke dekmantel voor de kredietexplosie en de handel in versnipperde risico’s die de wereldeconomie nu bijna doen ontploffen.

Lees verder »

Ten strijde tegen het onbehagen-herover uw publieke beroepstrots

De grote crisis en de kleine crisis hebben alles met elkaar te maken. De grote wordt alleen nog door belanghebbenden ‘kredietcrisis’ genoemd – dat klinkt minder onheilspellend dan ‘de systeemcrisis van het doorgeschoten kapitalisme’. De kleine crisis is die van onszelf in de westelijke wereld: het onbehagen met een leven dat vrij heet en niet voelt.

Lees verder »