Failliet ultra-kapitalisme móet gevolgen hebben in Nederland
Terwijl in Washington koortsachtig werd onderhandeld over de toekomst van het vrije markt-kapitalisme zoals de Westelijke wereld dat de laatste dertig jaar heeft gekend, vergaderde de Tweede Kamer over ‘decentralisering van de langdurigheidstoeslag en bevordering van op maatschappelijke participatie gerichte ondersteuning van huishoudens met schoolgaande kinderen’.
Toegegeven, dat is een met opzet wat contrastrijke samenvatting van de realiteit. Ons parlement besprak ook de invoering van de OV-chipkaart, hinderjongeren in Gouda en afkeer van de militaire dienstplicht toen de minister van defensie een jongeman was. Die relatief zorgeloze agenda berustte misschien op een correcte taxatie van de invloed van het Nederlandse parlement. Ook in deze kwesties, die het gevolg zijn van specifiek Nederlandse ingewikkeldheden of vormen van probleemvermijding, kwamen kabinet en Kamer overigens niet verder dan nieuwe vergaderingen uitschrijven.
Nog veel onoverzichtelijker is de crisis in het kapitalisme. Daar voerde minister van financiën Wouter Bos deze week in Amsterdam een door deze krant georganiseerd debat over met Robeco-econoom Lex Hoogduin en met de econoom Arjo Klamer. De minister toonde zich hoopvol, de politiek kan wel degelijk invloed uitoefenen, al zijn de marges smal en kunnen zij bijna alleen nog maar in Europees verband worden benut.
Bos was zichtbaar in zijn element, al was zijn opmerking dat ‘de socialisten Wall Street binnenmarcheren’ voorbarig. Hij heeft een over het algemeen goed beoordeelde begroting geproduceerd. Hoogduin gaf de minister een compliment omdat hij niet aan allerlei knoppen had zitten draaien en de crisis even liet uitwoeden. Het gevaar bestaat dat de Gemeenteraad van Nederland het de minister volgende week ook te makkelijk maakt bij de Algemene Financiële Beschouwingen.
Hoeveel overzicht en beheerst optimisme Bos ook ten toon spreidde, één element ontbrak in zijn beschouwingen. Dat is de aardbeving van het huidige kapitalisme. De universele wijsheid van het op de vergaand vrije markt gebaseerde economisch beleid, waar sociaal-democraten in West-Europa zich grommend aan hebben overgeleverd, is ontkracht. De PvdA moest van Wim Kok de ideologische veren afschudden tijdens Paars, het eindeloze privatiseringsmantra en het organiseren van de overheid als een bedrijf – dat allemaal staat op losse schroeven. Onze welvaart is er niet automatisch mee gediend.
Wat in de financiële wereld, vooral in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten, is gebeurd was al een aantal jaren in aantocht. De eerste scheuren werden afgedaan als incidenten. Toen in 2002 een aantal succesverhalen van het gloriërende kapitalisme onder verdachte omstandigheden omvielen, MCI Worldcom, Global Crossing en Enron voorop, dwong het Congres de regering-Bush tot maatregelen om herhaling te voorkomen. De Sarbanes-Oxley-wet bezorgde vooral accountants in binnen- en buitenland veel extra declarabele uren, maar de grondoorzaken werden niet aangepakt. De perverse beloningsprikkels van directeuren garandeerden immers dat ‘aandeelhouderswaarde’ zou worden gecreëerd.
Toen al maakten zogenaamde Reagan-conservatieven, die de overheid als bron van alle kwaad zagen en belastingverlaging zagen als hét wondermiddel, bezwaar tegen de enorme uitbreiding van de overheidsuitgaven door Bush c.s. De na 911 afgekondigde oorlog tegen het terrorisme en de met Saddam Hussein begonnen verbouwing van het Midden-Oosten bezorgden bevriende bedrijven miljarden in aanbestedingsvrije opdrachten. Clintons begrotingoverschot werd een megadeficit.
Het Paulson-plan om voor 700 miljard de casinoverliezen van Wall Street op te kopen is het voorlopig hoogtepunt van een roekeloos ultra-kapitalisme waarbij de extreme winstkansen privaat blijven en de immense risico’s voor de belastingbetaler zijn (‘om het syteem niet in gevaar te brengen’). De Democraten willen niet de schuld krijgen dat zij het systeem laten omvallen, de Republikeinen laten de hoofddaders opnieuw ontkomen met minimaal kleerscheuren. Bovendien zadelen zij een eventuele president Obama op met een staatsschuld die hem ieder nieuw initiatief, bijvoorbeeld voor een fatsoenlijke gezondheidszorg, onmogelijk maakt.
Toen Wouter Bos een jaar geleden een conferentie opende om Amsterdam (na de ABN Amro-implosie) als financieel centrum op de kaart te zetten, begon hij met een verwijzing naar het begrip ‘conventionele wijsheid’, gelanceerd door de grote Amerikaanse econoom John Kenneth Galbraith. De in 2006 overleden keynesiaan hoopte dat zijn zoon James nog eens zou beschrijven hoe de conventionele wijsheid van de ongebreidelde vrije markt de wereld intussen heeft ontwricht.
Galbraith de jongere, econoom aan de universiteit van Austin, Texas, publiceerde vorige maand die analyse. In ‘The Predator State: How Conservatives Abandoned the Free Market and Why Liberals Should Too’ beschrijft hij hoe in Amerika de laatste bijna acht jaar een verbond van zakenlui en lobbyisten, die geen enkele boodschap hebben aan een sluitende begroting, de staatskas hebben leegeschud. De publieke zaak hebben zij uit ideologisch vermomd egoïsme geruïneerd, van milieu tot verkeer tot gezondheidszorg. Globalisering als smoes hadden zij niet nodig.
Deze conservatieven-in-naam, met vice-president Cheney aan het roer en ex-Goldman Sachs-bankier Paulson nu op Financiën, hebben voorkomen dat serieus toezicht werd uitgeoefend op enige zakenactiviteit, en met name op de grootschalige handel in de financiële hocuspocus-produkten die het vertrouwen in het banksysteem hebben verwoest. Nu het fout loopt doen zij nog één greep in de publieke kas. Het is een radicaal boek. Maar zijn de feiten dat niet ook?
Als conservatieven de vrije markt allang niet meer serieus nemen, waarom zouden sociaal-democraten dat dan nog wel moeten doen, is de vraag die Galbraith de Democraten in Amerika, maar per implicatie heel Europa voorlegt. De voorbeelden zijn te talrijk om allemaal te noemen. Het zijn dogmatische Nederlandse missers, ons vaak opgedrongen door de een of andere EU-richtlijn, waar we nodig over moeten nadenken, ook in Brussel.
De ontwrichtende bonussen in het bedrijfsleven, de even demotiverende beloningen van bazen in (vaak volgens de zelfde dwaalleer gepseudoprivatiseerde) publieke diensten als vervoer, betaalbare woningbouw, onderwijs en zorg, het grootscheepse misbruik van belastingregels door opkoopfondsen (waar Bos nog steeds veel te toeschietelijk over denkt), het is maar een eerste lichting schijnzekerheden waar het fundament onder is weggevallen.
zaterdag 27 september 2008, 11:32 uur
De omstandigheden waaronder de beurscrisis tot stand kwam, als ultrakapitalisme aanduiden lijkt me behoorlijk bezijden de waarheid.
Overheden erkennen de rechtspersoon als legitiem rechtssubject. Hierdoor kunnen bestuurders en werknemers van deze rechtspersonen ongehinderd hun gang gaan met plundering en zelfverrijking, terwijl ze de risico’s op in dit geval de belastingbetaler kunnen afwentelen. Hierdoor is een omgeving geschapen waarin functionele psychopaten het beste gedijen, blijkt uit onderzoek.
De Amerikaanse overheid beschermt hypotheeknemers tegen hypotheekschulden door ze in staat te stellen schuldenvrij weg te lopen als ze het huis waar ze in wonen en waar de hypotheek op rust verlaten.
De personen die deze subprime hypotheken verkochten kregen hier bonussen voor terwijl hun opvolgers en -weer- de belastingbetalers nu met de brokken zitten.
De Amerikaanse dollar is wettig betaalmiddel; door overheidsingrepen wordt voorkomen dat meer solide alternatieven, zoals de Liberty Dollar, voet aan de grond krijgen.
In deze gevallen is denk ik sprake van nogal forse overheidsingrepen die rechtstreeks in verband staan met de kredietcrisis.
zaterdag 27 september 2008, 16:05 uur
‘Ultrakapitalisme’ is wat mij betreft een passende term voor het scenario dat zich nu voor onze ogen afspeelt. Sinds de jaren tachtig van de twintigste eeuw zijn in het Westen veel markten, de geldhandel voorop, zoveel mogelijk geliberaliseerd. Tot dan toe prima functionerende overheidsdiensten moesten ook ineens ‘op afstand gezet’ worden, zodat er, naar de voorstanders predikten, eerlijke concurrentie op een vrije markt kon ontstaan, uiteraard met marktconforme salarissen. Voor elk nieuw organisatorisch monstrum werd er heel gauw wel weer een nieuwe naam verzonnen, bijv. de QUANGO, een acroniem uit Groot-Brittannië dat staat voor ‘quasi-non-governmental-organization’.
Ik heb het al eerder opgemerkt: de neoliberale marktideologie is een (af)godendienst. Nergens en nooit heeft iemand aan kunnen tonen dat dit systeem het beste en eerlijkste resultaat voor iedereen oplevert; of dat respect en vertrouwen automatisch gewaarborgd zijn. Wat je ook ziet is dat de innerlijke tegenstrijdigheden en doodlopende redeneringen binnen het kapitalisme volkomen taboe zijn, en tot anathema’s verklaard worden. Sterker nog: Amerikaanse conservatieven noemen iedereen die ook maar één vraagtekentje durft te plaatsen meteen een communist, die maar beter meteen opgehangen moet worden. Het is het psychische ziektebeeld van de ‘cognitieve dissonantie’: de realiteit wordt aangepast aan de theorie, en niet andersom. Ongetwijfeld zijn alle rechtse Amerikaanse columnisten nu, terwijl ik dit schrijf, al weer bezig met het verzinnen van schitterende, barokke apologieën hoe fabelachtig mooi het mechanisme van de zelfreiniging binnen het kapitalisme wel niet is (uiteraard onder weglating van hoe de kredietcrisis kon ontstaan en waarom ze juist niet binnen het systeem zelf beteugeld kon worden… want voor dat laatste was Vadertje Staat wél weer goed genoeg).
Ik heb het woord ‘neoliberaal’ hierboven gebruikt, hoewel niemand ooit precies aangegeven heeft wat het inhoudt. Ik gebruik het omdat het passend het huidige doorgeslagen marktliberalisme onderscheidt van het vrije-marktdenken dat in de dagen van Adam Smith c.s. beschreven werd. Toen kon men met enige reserve er nog van uitgaan dat handelende individuen en instellingen weliswaar het Romeinse do ut des beginsel gepraktiseerd werd, maar ook dat dit ingebed was in sterke maatschappelijke banden (familie, en vooral religie). Dat kan men tegenwoordig werkelijk niet meer; de beloningsstrategieën in het bedrijfsleven (en ook de v/h overheidsinstanties!) die je nu ziet hebben geen enkel verband meer met de geleverde arbeidsprestatie. Sterker nog: ben je hier of daar één jaartje CEO, en draai je de firma de soep in, dan kan toch nog een afscheidspremie van enkele tientallen miljoenen Euro’s je deel zijn (bijvoorbeeld omdat, zoals in die kringen gebruikelijk is, er een ‘afbreukrisico’ is). En ben je een heel matig topman, dan nog kun je halverwege de rit je contract openbreken en je salaris verdubbelen, ‘want anders ga ik naar het buitenland toe’… het lijkt warempel wel of je met een stel bozige kleuterige dwingelanden te maken hebt, en misschien is dat ook wel zo.
Geld trekt heel veel dwaalleren, ideologieën, en psychopathieën aan. Nieuw is dat allemaal niet (zie de Dans om het Gouden Kalf, of de Orgie ten paleize van Koning Belshazzar, beide in het Oude Testament).
Het staat buiten kijf dat de zelfverrijking op de bovenste etages niet incidenteel is, maar een patroon vormt. Wettelijk zal er momenteel niet zoveel aan te doen zijn, maar het zou wel een genoegdoening betekenen als de aanjagers van de ellende waarin onze economieën verkeren, voor héél lange tijd door iedereen met de nek aangekeken zouden worden.
zaterdag 27 september 2008, 17:15 uur
De analyses over de oorzaken en de gevolgen van de kredietcrisis roepen een aantal boeiende vragen op: welke rol hebben wij als burgers, kiezers, leden van politieke partijen, als consumenten, aandeelhouders, werknemers etc. gespeeld en wat kunnen wij doen om de nadelen die aan ieder systeem zitten, binnen de perken te houden?
De meeste democratiën zijn in antwoord op die vragen tot stand gekomen of, zoals in de jaren dertig, onder druk komen te staan.
Laten we hopen dat thans de democratische waarden diep geworteld zijn en dat we niet alleen een beter functionerende economie maar ook een modernere democratie aan deze crisis overhouden.
zaterdag 27 september 2008, 21:09 uur
“Toen Wouter Bos een jaar geleden een conferentie opende om Amsterdam (na de ABN Amro-implosie) als financieel centrum op de kaart te zetten,…..”
De financiële wereld is, evenals Amsterdam, gebouwd op drijfzand.
Volgende week een artikel over FORTIS?
Wouter Bos wil zich er nu wel mee bemoeien! Dat heeft ongetwijfeld te maken met de rampspoed in de V.S.
Overigens hoorde ik vanavond op het journaal dat de kredietcrisis in de V.S. DE aanleiding is voor de problemen bij/van FORTIS. Dat lijkt me onvolledig.
God, wat ben ik blij dat mijn man jl. mei de aangeboden ontslagvergoeding van AAB (na 35 jaar) heeft aangenomen.
zondag 28 september 2008, 12:31 uur
Ik hoop dat deze financiele crisis in ieder geval een einde zullen maken aan dat eeuwige gewijs naar de superieure Verenigde Staten, waar alles 10 jaar eerder lijkt te gebeuren (En dat klopt ook, want wij namen alles tien jaar later kritiekloos over).
Dat we voortaan bij een privatisatie (in de zorg, bijvoorbeeld) kijken naar intrinsieke argumenten, in plaats van een domme verwijzing naar de “enorme efficientie” in de VS. Dat we het Europese “stakeholder-model” verfijnen, in plaats van domweg de voor-en-door-beleggers economie van de VS te kopieeren.
Frank Lenssen heeft gelijk. Neo-klassieke economen hebben ongehinderd door de realiteit een theorietje opgehangen. Om vervolgens dat theorietje te verwarren met de werkelijkheid. Door al het lelijke dat uit de hoge hoed van fusies, overnames en splitsingen kwam aan te duiden als “marktfalen”, werd “marktwerking” automatisch de enige logische oplossing.
De markt faalt helemaal niet. Ze doet precies wat ze doet, en als dat niet wenselijk is, dan moet je verdomd goed beleid maken dat er voor zorgt dat de uitkomsten van de markt wél gunstig zijn.
Milton Friedman is dood. Laten we hem begraven, want het lijk ligt behoorlijk te stinken.
zondag 28 september 2008, 16:38 uur
Ik ben gepensioneerd en wel vervroegd.Reden onze divisie werd verkocht aan een Amerikaanse firma.Geld verdienen werd een doel op zich en vanuit mijn optie was geld verdienen een afgeleide van het product of dienst waarmee je de samenleving dienstbaar was.Verder kwam er een hire and fire cultuur.Kortom ik had geen plezier in mijn werk en greep de eerste beste gelegenheid aan om mijn laboratoriumjas aan de kapstok te hangen.Inmiddels zijn we veramerikaniseerd en is het in alle geledingen van de samenleving doorgedrongen. Niet alleen het bedrijfsleven maar ook de overheidsdiensten en de zogenaamde zelfstandige bestuursorganen is de nieuwe ideologie doorgedrongen en dat wreekt zich.In onze samenleving zijn we niet beschermd tegen allerlei soorten mistoestanden die daaruit voortkomen.De kwaliteit van de dienstverlening is helaas daardoor overal drastisch afgenomen. We kennen bijvoorbeeld de problemen in de verpleeghuizen. Ik heb daar 7 jaar terug iemand uit gehaald omdat er te veel mensen onverklaarbaar overleden. Nu moet ze helaas terug daar het zelfstandig wonen echt niet meer kan.Toen ze daar vertrok waren er 90 mensen en als ik goed geïnformeerd ben zijn ze alle negentig nu overleden.Ik vermoed dat het wel of niet reanimeren al lang een gepasseerd station is.Wat ik met politie en justitie heb meegemaakt is werkelijk niet te geloven. Onze rechtstaat is een fictie. N.Hertz die gastcolleges geeft in Utrech heeft daar een fraai boek over geschreven.
Ik had nog een zoon op het gymnasium toen ik niet meer werkzaam was en dat werd omgetoverd in een studiehuis. Geen ruimtes, geen computers,leermateriaal stencils vol fouten, leraren die niet meer konden functioneren en overspannen werden etc. etc.etc. Kortom ik kon meteen starten met vrijwillegerswerk. Dat doe ik nu op vele fronten en ik val nog dagelijks van de ene verbazing in de andere. Van de kredietcrises wel het minst. De zorgplicht van finaciele instellingen is werkelijk een grote fopspeen. Ook daar staat geld verdienen voorop. Ik zag vorige week tegenlicht over de oplichting middels de beleggingen in de Dominicaanse republiek. Justitie was gevraagd te komen en ook de AFM. Ze waren beide er van vijf jaar geleden er van de hoogte gesteld dat klanten werden bestolen.Alleen justitie was komen opdagen maar kon alleen vertellen dat een en ander nog in onderzoek was. De AFM liet het helemaal afweten. Als klap op de vuurpijl werd gezegd dat het kantoor om investeerders er in t luizen nog steeds hier ten lande operationeel is.
Ik heb veel met de Gestapo meegemaakt. Maar niet dit! Wij hebben het Rijnland model verruild voor het Angelsaksise zonder controle organen en dat zal nog veel ellende veroorzaken. In de VS worden crimin
zondag 28 september 2008, 22:35 uur
tja, de markt is vrij gelaten. de erfenis van thatcher, reagan en greenspan. Het communisme viel eind jaren tachtig, het systeem was van binnenuit failliet. In het westen ging daardoor de slinger extreem de andere kant op. “de markt corrigeert zich zelf altijd”, werd het credo.
Neen, net zoals in het communisme profiteerden enkelen volop. Topsalarissen, bonussen het kon niet op en oh wee als de overheid er zich mee bemoeide; dat zou “de markt verstoren”. Maar nu de zaak op instorten staat schreeuwt men om overheidsingrijpen. Bij winst mag de overheid niet ingrijpen maar bij verlies wel. Tja, ook bij de top in de financiele wereld werkt het kapitalisme kennelijk maar een kant op net zoals destijds de partijleiders in het oostblok ook het communisme voor het volk lieten gelden maar niet voor henzelf. Die vergelijking kwam het weekend bij me op.
Vrijheid is goed maar er dient altijd toezicht te zijn om excessen te voorkomen. met name de VS hebben dat toezicht achterwege gelaten met het oog op de “vrije markt”. Ieder tegengeluid werd namelijk door de vrije marktadepten afgedaan met als “achterhaald”of “jullie snappen het niet”. Nu blijkt pijnlijk dat die genomen vrijheid ernstig misbruikt is. Wellicht een kans om nu weer wat “orde op zaken” in te stellen en dan geen codes maar echt regels
zondag 28 september 2008, 22:58 uur
Ik was nog niet klaar met mijn verhaal.In de VS worden foute financiële toppers vanachter hun bureau gesleurd en belanden zonder pardon achter tralies. In Nederland is kennelijk alles geoorloofd. Het grote graaien is in feite gelegaliseerd en de top down werking zie je ovoeral. Hoe kan een land in zo een korte periode zo verloederen. De topsalarissen slaan echt nergens op laat staan de bonussen. Maar kennelijk mag dat allemaal via louche een tweetjes van bestuurders en commissarissen geregeld worden. De enige oplossing is dat er een grote puinruimer komt.Ook in de politiek. Ik heb in een ruk van van Buitenen de loopgraven van Brussel gelezen.Sindsdien stem ik niet meer.We kunnen terroristen bestrijden maar onrecht kweekt anarchie en terreur.Kortom terreur bestrijding is in de huidige situatie zinloos.
maandag 29 september 2008, 16:03 uur
Zou het verhelderend zijn de economie te zien als een distributiesysteem? Een systeem dat voedsel en andere producten distribueert over de aardbol zodat ze ter beschikking komen aan de wereldbewoners. Vanuit dat oogpunt bekeken heeft de vrije markt economie gefaald. Slechts een derde deel van de wereldbevolking heeft voldoende de beschikking over producten om aan hun behoeften te voorzien (en vaak zelfs in zeer ruime mate); tweederde deel lijdt gebrek omdat de winkels leeg zijn of omdat ze het geld niet hebben om de spullen in de winkels te kopen. Voor deze laatste groep betekent de vrije markt absoluut geen vrijheid van leven, omdat het leven in beslag genomen wordt door de zorgen om het bestaan. Ik denk dat het kapitalisme (evenals vroeger het communisme) geen antwoord heeft gegeven op de roep van de mens om te leven in geluk en vrijheid. Hopelijk vormt de huidige crisis een opmaat om toe te groeien naar een meer menswaardig systeem waarin de mensen in de wereld geen gebrek meer hoeven te hebben. We leven immers in een wereld van overvloed. Decennia lang heeft de aarde meer voedsel geproduceerd dan nodig zou zijn om alle mensen te voeden. Er was honger omdat het ongelijk werd verdeeld (door de markteconomie). Een geweldige uitdaging dus om vanuit het failliet van communisme en kapitalisme een nieuwe economische ordening te creeren die recht doet aan de behoefte van ieder mens op aarde op een menswaardig bestaan.
dinsdag 30 september 2008, 12:12 uur
Opnieuw dus een uitstekend stuk van Chavannes. Terecht dat hij Galbraith noemt als een van diegenen die waarschuwde tegen ongebreideld kapitalisme. Maar ook recent zijn er interessante boeken verschenen. Zoals Superkapitalisme van Robert Reich (Amerikaan) en natuurlijk The Shock Doctrine van Naomi Klein. Hoop dat politici over de hele wereld er toe komen deze lezen!
dinsdag 30 september 2008, 15:05 uur
[...] Geplaatst bij ‘Failiet ultra-kapitalisme móét gevolgen hebben in Nederland’ [...]
dinsdag 30 september 2008, 22:31 uur
Hoe kun je van het failliet van het ultra-kapitalisme spreken als deze ‘crisis’ geheel government-made is. Zonder overheidsgarantie van Fannie Mae or Freddie Mac zouden banken nooit hypotheken verleend hebben aan mensen zonder krediet.
donderdag 2 oktober 2008, 09:27 uur
Het artikel van Marc Chavannes begint redelijk genoeg (natuurlijk zal de crisis gevolgen hebben voor Nederland en natuurlijk is het potsierlijk als regering en kamer daar geen aandacht voor lijken te hebben), maar dan draaft hij door met “de greep in de publieke kas” als dieptepunt. Het is treurig en kostbaar als de grootste economie ter wereld zo slecht bestuurd wordt – maar erger dan dat is het ook niet.
Of de PvdA zijn ideologische veren wil afschudden moeten we maar aan die partij overlaten, maar de kwaliteit van deze column was beduidend beter geweest als Marc Chavannes de wereld wat minder door een ideologische bril had bekeken.
zaterdag 4 oktober 2008, 09:43 uur
Op de dag van Leiden´s ontzet, vindt een vergelijkbare operatie plaats in de reëele wereld van vandaag. De gevolgen van het ontzet van Leiden waren destijds bijzonder groot; dus niet uit te sluiten valt, dat het ontzet van Fortis ook vergaande gevolgen gaat krijgen.
De schreeuw die nu algemeen door de straten gaat is; ´Meer toezicht!; alstublieft Overheid geef ons meer toezicht!´. Maar zoals de invoering van Kenteken deel III de autodiefstal niet uit wist te bannen en de invoering van de Legitimatieplicht de misdaad en de wetsovertreding niet lijkt te gaan uitbannen, zo zal vrijwel zeker de invoering van meer en strak toezicht maar marginaal resultaat gaan opleveren.
We zijn dus weer terug bij onszelf. Wat doen wij wanneer wij handelen. Geven wij ons in alles rekenschap van de maatschappij om ons heen of doen we maar wat onszelf het beste uitkomt. Leven in een maatschappij die vooral gedreven lijkt te worden door ´ídeaalbeelden´ is het voor ieder individu moeilijk om afstand daarvan te bewaren en fatsoenlijk en maatschappelijk verantwoord te leven.
Dus wat mij betreft kunnen alle ´jij´bakken voorlopig wel even achterwege blijven. Laten we vooral eerst critisch naar onszelf kijken.
Vraag je bijvoorbeeld eens af, waarom je wel naar de ´Miljonairsbeurs´ zou gaan of naar een overhypte Eredivisiewedstrijd met atletisch zwakkke semi-miljonairs op de grasmat.
De dolle dagen die net achter ons liggen, zeggen veel. Niet over anderen, maar over onszelf.
Daar ligt de sleutel.
zaterdag 11 oktober 2008, 20:40 uur
Sinds jaar en dag wordt gewezen op het terechte eigenbelang om als fietser zichtbaar te zijn, met andere woorden: licht op je fiets! Bepaald geen hogere wiskunde zou je zeggen… Toch zie je nog steeds het grootste deel van de fietsers zonder licht door de duisternis zwalken, soms zelfs met een kind achterop. Terwijl zij zich voor 5-10 euro eenvoudig een adequate led-verlichting kunnen verwerven. We worden steeds weer overvallen door de grenzeloze domheid van veel mensen. En daar hoort volgens mij ook bij om je spaargeld in handen te geven aan exotische banken vanweg een half procentje meer. Het punt is of de gemeenschap dan maar automatisch voor de risico’s dient op te draaien…
zaterdag 11 oktober 2008, 20:41 uur
Sinds jaar en dag wordt gewezen op het terechte eigenbelang om als fietser zichtbaar te zijn, met andere woorden: licht op je fiets! Bepaald geen hogere wiskunde zou je zeggen… Toch zie je nog steeds het grootste deel van de fietsers zonder licht door de duisternis zwalken, soms zelfs met een kind achterop. Terwijl zij zich voor 5-10 euro eenvoudig een adequate led-verlichting kunnen verwerven. We worden steeds weer overvallen door de grenzeloze domheid van veel mensen. En daar hoort volgens mij ook bij om je spaargeld in handen te geven van exotische banken vanwege een half procentje meer. Het punt is of de gemeenschap dan maar automatisch voor de risico’s dient op te draaien…
maandag 13 oktober 2008, 00:43 uur
Ik ben maar een leek op financiëel gebied. Dus daarom wil ik voorstellen de term ultra-kapitalisme te vervangen door crimineel-kapitalisme. Met Alan Greenspan als de godfather van de financiele mafia en Cheney en Bush als de uitvoerders. De knokploeg als het ware. En de vele financiële managers zijn de mafia knechten.