Het CDA mag vandaag best trots zijn. Als we hier min of meer dagelijkse tv-satire hadden, zoals Jon Stewart en Stephen Colbert in de VS of Les Guignols de l’Info in Frankrijk, dan zouden de voormannen en -vrouwen van het CDA er hoofdrollen in spelen. Bij gebrek aan die traditie doet Henk Bleker wat hij kan.

Intussen flikken de Nederlandse christen-democraten het toch maar, met velen nadenken over wie zij willen zijn en  plannen eraan voor de praktijk verbinden. Het CDA-congres in Utrecht vandaag was overtekend nadat een extra zaal was gehuurd. Op last van de brandweer mocht er niemand meer bij.

Christen-democraten willen massaal discussiëren over het werk van een commissie met de opwindende aanduiding Strategisch Beraad. Ik weiger daar schamper over te doen. Politieke partijen zijn er om mensen te binden aan idealen. Hieraan heeft het flink ontbroken in de afgelopen technocratische jaren, toen men elkaar wijsmaakte dat de markt dé universele weg was naar efficiënte rechtvaardigheid.

Lees verder »

De publieke omroep-paragraaf van het PVV-verkiezingsprogramma uit 2010 was duidelijk: ,,Avond aan avond paraderen er linksmensen die door linkse omroepen worden uitgenodigd hun politiek-correcte meningen te debiteren. Dat allemaal op uw kosten.’’ Weg ermee. De VVD pleitte in haar programma voor één publiek tv-net minder.

Ook na de toelating door een PvdA-minister van de Telegraaf-omroepen WNL en Powned zijn VVD en PVV, met CDA-minister Van Bijsterveldt als onwillige uitvoerder, bezig de publieke omroep een kopje kleiner te maken. Ruim baan voor de commerciële omroepen.

Lees verder »

Heeft u het Woudagemaal zien pompen in Nieuwsuur? Druppeltje olie erbij en het stoomgemaal bij Lemmer spuugt weer viereneenhalf miljoen liter water per minuut in het Ijsselmeer, om de Friese boezem vier centimeter te verlagen. En die ingenieuze balgstuw bij Kampen? Prachtig toch? Vastberaden en saamhorig tegen het wassende water – daar kan geen islamofobie tegenop.

Dit is wat wij kunnen. Dit verbindt ons. De balgstuw als niet-Maxime. 130 kilometer, dat is consumptie-politiek. Heel veel water, dat zijn wij echt. Het is geen makkelijke nostalgie. Keiharde wind, immense regen en hoog water, dat is nu. Slim en verstandig dat Delta-commissaris Kuijken overal opdook op de dijk. Dit gaat over veel meer dan water. De politiek kan er van leren, in ieders voordeel.

Lees verder »

Doekle Terpstra, de moedige redder van HBO-instelling InHolland, laat er geen twijfel over bestaan. Anders dan bij de Technische Universiteit Delft, gaan bij InHolland de eisen niet omlaag. Integendeel. ,,We worden strenger en selectiever.” Geen slecht idee als je ziet hoe hij dat voornemen wereldkundig maakte. Zijn tweet (zie hierboven) lijkt inmiddels verwijderd te zijn.

P.S. Wie denkt dat ‘ijsen’ serieus gespeld is, wens ik een prachtige dag.

P.S. 2. Dan maar sport, moet Terpstra hebben gedacht. Hij twittert weer:

Wat hebben de rooms-katholieke kerk en het bankwezen met elkaar gemeen? Een verhoogde zelfdunk en een verlaagd vermogen tot schaamte.

Zeker bij de banken is niet het aanwijzen van schuldigen acuut, maar het nemen van maatregelen om verantwoordelijkheden te leggen waar zij horen.  De politiek zou daar wijzer en flinker kunnen zijn.

Banken zijn belangrijk om de economie gezond te houden. Bedrijven en burgers betalen elkaar via banken. Zij kunnen hun ambities realiseren door geld te lenen of tijdelijk tegen een vergoeding te parkeren. Dat is de publieke nutsfunctie van banken.

Daarnaast denken bankiers van oudsher dat zij slimmer zijn dan andere mensen. Zij hebben altijd voor eigen rekening gehandeld. En vooral met andermans geld. Dat levert winst op, voor de klant een graantje.

Lees verder »

Dat was lachen met Mark Rutte op College Tour. Een kerk vol Leidse studenten lag aan zijn voeten. Er zijn al te veel eindejaarslijstjes, maar van alle premiers die dit land heeft gekend, moet dit een van de meest goedlachse zijn. Geen geringe prestatie in een tijd van bijna-depressie.

Een opgeruimd karakter is voor een politicus in het tv-tijdperk een vereiste. Het lucht op, verbindt mensen en helpt problemen in proportie te zien. Maar de kijkers voelen ook of het echt is. Mitt Romney is met zijn perfecte gebit, haar en lach nog steeds geen Republikeins presidentskandidaat. Het machinale van zijn opgewektheid ontbreekt bij onze premier. Die lijkt echt vrolijk en niet te beroerd toe te geven dat hij soms iets niet weet.

Zo heeft Rutte zijn ongebruikelijke kabinet al ruim een jaar goedgemutst op de rails gehouden. De coalitie van VVD en CDA, met gedoogsteun van de PVV, gaat bijna fanaat door met het afgesproken bezuinigingsbeleid.  Geert Wilders laat zich weinig afleiden door sociale gevoelens op momenten dat de hardheid en soms onredelijkheid van in het regeerakkoord gemaakte keuzes zichtbaar worden.

Lees verder »

Minister Edith Schippers kwam donderdag in de Tweede Kamer met de schrik vrij. Een plafondlamp plofte spontaan naast haar spreekgestoelte neer. Of het even fortuinlijk afloopt met het cosmetisch  tot ‘persoonlijk gezondheidsdossier’ omgedoopte elektronisch patiëntendossier (EPD) is de vraag.

Het EPD is uitgegroeid tot een schoolvoorbeeld van Nederlands openbaar bestuur. Hoe een voor de hand liggend idee door ieders goede bedoelingen plus een dosis ondoorzichtig zakendoen verwordt tot een monster. In dit geval een monster dat al meer dan eens definitief is verslagen. Kennelijk zijn de zakelijke belangen te groot.

Het idee dat medische zorg door veel handen en hoofden optimaal wordt verleend als zij van elkaar weten wie wat heeft gedaan, is niet ingewikkeld. De vaak gebruikte schattingen van het aantal vermijdbare sterfgevallen (‘1900 per jaar’) door het ontbreken van zulke informatie zijn natte vingerwerk. Maar mensen hebben natuurlijk meer kans op goede zorg als al hun gegevens beschikbaar zijn. Eind jaren ’90 zaten we volop in de droom dat grote computersystemen ieder vraagstuk zouden oplossen. De automatiseringsbranche beloofde graag wonderen.

Lees verder »

De Europese crisis is zo acuut dat er  daadkrachtig moet worden opgetreden. Er is  even geen tijd voor democratisch getreuzel. Daarvoor hebben de markten geen geduld.

Dit lijkt de boodschap in Brussel en Den Haag. Begrijpelijk, maar een illusie. Wie  de democratie buitenspel zet, riskeert een fikse boemerang. Wat de komende maanden staat te gebeuren, vraagt om verkiezingen. In een democratie.

De signalen van  vrijdagochtend waren verwarrend. Minister-president Rutte verdedigde enthousiast hoe de Duits-Nederlandse lijn van serieus begroten en streng toezicht het had gewonnen in een lange, bittere Brusselse nacht. Jammer dat de Britten zich terugtrekken op hun eiland. „Zij vroegen te veel.” Pech dat we graag hadden bemiddeld tussen Londen en Parijs/Bonn.

Tegelijk werd in De Telegraaf het bericht gepubliceerd dat er misschien wel 10 miljard euro extra moet worden bezuinigd, boven op de 18 miljard waaraan de gedoogcoalitie  hecht als een reddingsvlot.

Was het om de PVV, die alleen meewerkt aan beëindiging van de ontwikkelingssamenwerking, wat los te masseren? Om toch maar de hypotheekrenteaftrek of de WW aan te pakken? Of was het een signaal: niet moeilijk  doen over dat historische extra euroverdrag?

Lees verder »

Er zitten toch ook aardige kanten aan de oproep van Marja van Bijsterveldt? Ouders, bekommer je om de school en de schoolprestaties van je kinderen. Open deur eigenlijk. Ouderwets gezond gezinsverstand. Zij vergeet alleen dat Nederland een halve eeuw verder is. De minister van Onderwijs trekt aan één draad en haalt onze halve cultuur overhoop.

Natuurlijk zijn scholen geen wasstraat waar je je kind in stuurt en aan de andere kant weer schoon uit krijgt. De ouders die zich nu het meest miskend voelen zijn zich daar dagelijks van bewust. Zij besteden twee keer zo veel tijd aan hun kinderen als ouders dertig jaar geleden. Jonglerend met twee banen en school, judo en gitaar voor de kinderen. Zij ontplooien zich te pletter, en willen dat ook voor hun bloedjes. Allebei werken is ook nodig om de hypotheek te betalen. Zij forenzen over hele afstanden, de huizenmarkt zit vast en bij wiens baan wil je wonen?

Lees verder »

Kabinetten vallen in Nederland als de stemming te slecht wordt. Openlijk gaat het dan over iets relatief zakelijks – vroeger omroep- of grondpolitiek of vijftigduizend woningwetwoningen, tegenwoordig over belastingen of het buitenland, Srebrenica, Uruzgan, Hirsi Ali – maar eigenlijk valt de boel uit elkaar als men elkaar niet meer pruimt.

Afgaande op de stemmingsbarometer werd de vraag deze week actueel of Nederland het volgende land wordt dat in dit Europese stormseizoen toe is aan een regeringswissel. Na Griekenland, Italië, Spanje, het aanhoudende vacuüm in België en de junkstatus voor Portugal zou het gedoogkabinet-Rutte  weleens kunnen bezwijken in het komende half jaar. De humeurenoorlog is losgebarsten.

Lees verder »