De overeenkomst tussen de trein en het ziekenhuis: je hebt ze allebei op gezette tijden nodig en je hebt er geen invloed op. De overheid ook niet. Maar als er iets misgaat moet een minister wel beterschap beloven. Daarom roept de regering graag ‘de markt’ te hulp om deze publieke taken goed en betaalbaar te organiseren. Dat is en blijft een vorm van gokken met beleid.

Na een beetje sneeuw en enkele dagen flink vriezen lag het Nederlandse spoorsysteem goeddeels plat. Op de borden verschenen vertraagde treinen die nooit zouden rijden. De website van  NS Reizen raadde de reiziger aan wat extra tijd te nemen, maar al snel had hij alle tijd van de wereld, op het perron van vertrek. De NS veranderde van een jolige Spoordeelwinkel in een krakend ijspaleis.

Lees verder »

Solide en solidair in crisistijd! Het uitroepteken hoort bij de titel die de Vestia Groep op haar Verantwoordingsverslag 2009 drukte. De grootste woningbouwvereniging van het land heeft het beste voor met  haar 89.000 klantjes. Zij doet meer dan zorgen dat de keukengeiser niet drupt. Heel vervelend dat zij andere corporaties dreigt mee te sleuren na een mislukt casinobezoek.

Vestia is echt sociaal. De corporatie doet ook aan het ‘professionaliseren van leefstijlvormen’, helpt buren om elkaar te ontmoeten, en heeft voor rotjongens een ‘lik-op-stuk-beleid’. Het verslag leest als een tijdsdocument: begonnen  om de arbeidersklasse aan geschikte woningen te helpen, groeide zij uit tot buurtregisseur en straatcoach – de partij, de kerk, de staat, iedereen trekt zich terug. Niet Vestia.

Lees verder »

In groep acht zitten 26 leerlingen. Er zijn maar 5 meisjes. Hoeveel procent ongeveer van de leerlingen van groep acht is een meisje? A ongeveer 1/5%, B ongeveer 5%, C ongeveer 20%, D ongeveer 25%.

Deze rekenvraag (kladpapier toegestaan) uit de Cito-toets (‘Eindtoets Basisonderwijs’) van 2011 vat aardig samen wat er ‘ongeveer’ mis is met het rekenonderwijs in Nederland. Kinderen gaan naar het voortgezet onderwijs met een globaal gevoel voor getalletjes, ontwikkeld aan de hand van verhaaltjes. Zij leren winkelen maar niet echt rekenen.

Dat krijg je met te veel dokters aan het bed van een vrij gezonde patiënt. Aan het Nederlandse onderwijs is decennialang geopereerd door idealisten en kleine kapiteins. Allen hadden het beste voor met zichzelf, en natuurlijk met de kinderen. Iedere ingreep riep een radicale correctie op. Op den duur klonk steeds de wijsheid ‘Nu afblijven’, maar dan bedacht iemand de definitieve verbetering.

Lees verder »

Het CDA mag vandaag best trots zijn. Als we hier min of meer dagelijkse tv-satire hadden, zoals Jon Stewart en Stephen Colbert in de VS of Les Guignols de l’Info in Frankrijk, dan zouden de voormannen en -vrouwen van het CDA er hoofdrollen in spelen. Bij gebrek aan die traditie doet Henk Bleker wat hij kan.

Intussen flikken de Nederlandse christen-democraten het toch maar, met velen nadenken over wie zij willen zijn en  plannen eraan voor de praktijk verbinden. Het CDA-congres in Utrecht vandaag was overtekend nadat een extra zaal was gehuurd. Op last van de brandweer mocht er niemand meer bij.

Christen-democraten willen massaal discussiëren over het werk van een commissie met de opwindende aanduiding Strategisch Beraad. Ik weiger daar schamper over te doen. Politieke partijen zijn er om mensen te binden aan idealen. Hieraan heeft het flink ontbroken in de afgelopen technocratische jaren, toen men elkaar wijsmaakte dat de markt dé universele weg was naar efficiënte rechtvaardigheid.

Lees verder »

De publieke omroep-paragraaf van het PVV-verkiezingsprogramma uit 2010 was duidelijk: ,,Avond aan avond paraderen er linksmensen die door linkse omroepen worden uitgenodigd hun politiek-correcte meningen te debiteren. Dat allemaal op uw kosten.’’ Weg ermee. De VVD pleitte in haar programma voor één publiek tv-net minder.

Ook na de toelating door een PvdA-minister van de Telegraaf-omroepen WNL en Powned zijn VVD en PVV, met CDA-minister Van Bijsterveldt als onwillige uitvoerder, bezig de publieke omroep een kopje kleiner te maken. Ruim baan voor de commerciële omroepen.

Lees verder »

Heeft u het Woudagemaal zien pompen in Nieuwsuur? Druppeltje olie erbij en het stoomgemaal bij Lemmer spuugt weer viereneenhalf miljoen liter water per minuut in het Ijsselmeer, om de Friese boezem vier centimeter te verlagen. En die ingenieuze balgstuw bij Kampen? Prachtig toch? Vastberaden en saamhorig tegen het wassende water – daar kan geen islamofobie tegenop.

Dit is wat wij kunnen. Dit verbindt ons. De balgstuw als niet-Maxime. 130 kilometer, dat is consumptie-politiek. Heel veel water, dat zijn wij echt. Het is geen makkelijke nostalgie. Keiharde wind, immense regen en hoog water, dat is nu. Slim en verstandig dat Delta-commissaris Kuijken overal opdook op de dijk. Dit gaat over veel meer dan water. De politiek kan er van leren, in ieders voordeel.

Lees verder »

Doekle Terpstra, de moedige redder van HBO-instelling InHolland, laat er geen twijfel over bestaan. Anders dan bij de Technische Universiteit Delft, gaan bij InHolland de eisen niet omlaag. Integendeel. ,,We worden strenger en selectiever.” Geen slecht idee als je ziet hoe hij dat voornemen wereldkundig maakte. Zijn tweet (zie hierboven) lijkt inmiddels verwijderd te zijn.

P.S. Wie denkt dat ‘ijsen’ serieus gespeld is, wens ik een prachtige dag.

P.S. 2. Dan maar sport, moet Terpstra hebben gedacht. Hij twittert weer:

Wat hebben de rooms-katholieke kerk en het bankwezen met elkaar gemeen? Een verhoogde zelfdunk en een verlaagd vermogen tot schaamte.

Zeker bij de banken is niet het aanwijzen van schuldigen acuut, maar het nemen van maatregelen om verantwoordelijkheden te leggen waar zij horen.  De politiek zou daar wijzer en flinker kunnen zijn.

Banken zijn belangrijk om de economie gezond te houden. Bedrijven en burgers betalen elkaar via banken. Zij kunnen hun ambities realiseren door geld te lenen of tijdelijk tegen een vergoeding te parkeren. Dat is de publieke nutsfunctie van banken.

Daarnaast denken bankiers van oudsher dat zij slimmer zijn dan andere mensen. Zij hebben altijd voor eigen rekening gehandeld. En vooral met andermans geld. Dat levert winst op, voor de klant een graantje.

Lees verder »

Dat was lachen met Mark Rutte op College Tour. Een kerk vol Leidse studenten lag aan zijn voeten. Er zijn al te veel eindejaarslijstjes, maar van alle premiers die dit land heeft gekend, moet dit een van de meest goedlachse zijn. Geen geringe prestatie in een tijd van bijna-depressie.

Een opgeruimd karakter is voor een politicus in het tv-tijdperk een vereiste. Het lucht op, verbindt mensen en helpt problemen in proportie te zien. Maar de kijkers voelen ook of het echt is. Mitt Romney is met zijn perfecte gebit, haar en lach nog steeds geen Republikeins presidentskandidaat. Het machinale van zijn opgewektheid ontbreekt bij onze premier. Die lijkt echt vrolijk en niet te beroerd toe te geven dat hij soms iets niet weet.

Zo heeft Rutte zijn ongebruikelijke kabinet al ruim een jaar goedgemutst op de rails gehouden. De coalitie van VVD en CDA, met gedoogsteun van de PVV, gaat bijna fanaat door met het afgesproken bezuinigingsbeleid.  Geert Wilders laat zich weinig afleiden door sociale gevoelens op momenten dat de hardheid en soms onredelijkheid van in het regeerakkoord gemaakte keuzes zichtbaar worden.

Lees verder »

Minister Edith Schippers kwam donderdag in de Tweede Kamer met de schrik vrij. Een plafondlamp plofte spontaan naast haar spreekgestoelte neer. Of het even fortuinlijk afloopt met het cosmetisch  tot ‘persoonlijk gezondheidsdossier’ omgedoopte elektronisch patiëntendossier (EPD) is de vraag.

Het EPD is uitgegroeid tot een schoolvoorbeeld van Nederlands openbaar bestuur. Hoe een voor de hand liggend idee door ieders goede bedoelingen plus een dosis ondoorzichtig zakendoen verwordt tot een monster. In dit geval een monster dat al meer dan eens definitief is verslagen. Kennelijk zijn de zakelijke belangen te groot.

Het idee dat medische zorg door veel handen en hoofden optimaal wordt verleend als zij van elkaar weten wie wat heeft gedaan, is niet ingewikkeld. De vaak gebruikte schattingen van het aantal vermijdbare sterfgevallen (‘1900 per jaar’) door het ontbreken van zulke informatie zijn natte vingerwerk. Maar mensen hebben natuurlijk meer kans op goede zorg als al hun gegevens beschikbaar zijn. Eind jaren ’90 zaten we volop in de droom dat grote computersystemen ieder vraagstuk zouden oplossen. De automatiseringsbranche beloofde graag wonderen.

Lees verder »