Het examen kan ook een nachtmerrie zijn. NRC-redacteuren maken hun ‘slechtste’ vak opnieuw. Warna Oosterbaan maakte gisteren Grieks (vwo). Slotaflevering. 

Op donderdag 20 april 1967 zat ik om negen uur nerveus te trillen achter een tafeltje in de aula van het Baarnsch Lyceum. Ik kreeg een dubbelgevouwen vel papier, ik sloeg het open en daar stonden 27 regels vol met vreemde lettertjes, 2400 jaar daarvoor geschreven door de Griekse toneeldichter Euripides. Het was een passage uit Medea, de tragedie over de vrouw die met Jason was getrouwd, maar door hem in de steek was gelaten omdat hij liever met een koningsdochter trouwde. Uit wraak besluit Medea hun beide kinderen te doden, en in de regels die we moesten vertalen deelt Medea haar verschrikkelijke plan mee aan het koor.

Lees verder »

Het eindexamen kan een nachtmerrie zijn. NRC-redacteuren maken hun ‘slechtste’ vak opnieuw. Antoinette Brummelink zette zich vanochtend aan aardrijkskunde (vwo).

Waarom bouwt een boer zijn huis op een terp? Omdat hij dan hoog zit en lekker droog blijft als het water komt. Dat is wat ik me herinner van mijn eindexamen aardrijkskunde: de antwoorden lagen zo voor de hand, dat ik er niet op kon komen. En als ik er wel op kwam, dan kon ik niet geloven dat ze goed waren en verzon ik iets anders. Althans, zo verdedig ik deze smet op mijn cijferlijst (5) na veertien jaar nog steeds.

Lees verder »

Het eindexamen kan een nachtmerrie zijn. NRC-redacteuren beleven deze weken hun ‘slechtste’ vak opnieuw. Marieke van Twillert boog zich over het examen economie (vwo) van gistermiddag.

Eindexamenschrijvers mogen graag actuele situaties in de vragen voor het economie-examen weven. Goede vriend R., in 1986 klasgenoot, heeft de examens vwo economie 1 van ons jaar bewaard (!) en leest voor aan de telefoon. Hij roept verheugd dat de eerste vraag over zure regen ging. En of het nou voordeliger was om in een oude auto te blijven rijden en loodhoudende benzine te tanken of dat het beter was een dure, nieuwe auto te kopen die op loodvrije benzine kon rijden. Het was nog de guldentijd en zure regen – ja, hoe is het daar eigenlijk mee afgelopen?

Lees verder »

Het eindexamen kan een nachtmerrie zijn. NRC-redacteuren beleven deze weken hun ‘slechtste’ vak opnieuw. Hester van Santen (ze haalde slechts een acht) wierp zich gisteren op het examen biologie (havo).

Een brugklas vol proefkonijnen zat klaar toen een klasgenoot en ik binnenkwamen met felgekleurde drankjes die we voor hen hadden bereid. Wij zaten in 5 vwo, en onze leraar biologie vond dat zijn leerlingen het best leerden door zelf onderzoek te doen. Het was 1996, het studiehuis bestond nog niet, maar wij hadden elke week twee uur practicum.

Lees verder »

Het eindexamen kan een nachtmerrie zijn. NRC-redacteuren beleven deze weken hun ’slechtste’ vak, opnieuw. Bart Funnekotter maakte gisteren het examen wiskunde A (vwo).

Niemand in mijn familie heeft ook maar enige aanleg voor exacte vakken. Dat was mijn excuus toen ik in 1992 een 5,4 haalde voor mijn vwo-eindexamen wiskunde A – en daarmee een 5 op mijn lijst. Na bijna twintig jaar kan ik bekennen dat die onvoldoende niet zozeer te maken had met het ontbreken van een wiskundeknobbel, als wel met het feit dat ik zes jaar lang mijn huiswerk niet had gemaakt.

Lees verder »

Het eindexamen kan een nachtmerrie zijn. NRC-redacteuren beleven deze weken hun ’slechtste’ vak, opnieuw. Leonie van Nierop wijdde zich vanochtend aan het examen Duits (havo).

Haar lessen zijn stukken aantrekkelijker geworden, zegt Betty Rutgers, docent Duits op het Pieter Nieuwland College in Amsterdam. Dat komt goeddeels door het ‘smartboard’, waarop ze bewegend beeld kan tonen. En ook Louis van Gaal doet een duit in het zakje. Laatst liet Rutgers een gesprek met de coach van voetbalclub Bayern München zien. Leerlingen mochten bedenken hoe hij zijn uitspraak zou kunnen verbeteren. Ze hadden dolle pret.

Lees verder »

Het eindexamen kan een nachtmerrie zijn. NRC-redacteuren beleven deze weken hun ’slechtste’ vak. Derk Walters boog zich vanochtend over het examen geschiedenis (havo).

Het maken van een geschiedenisproefwerk was, samen met voetballen bij gym, een van de grootste geneugten van mijn middelbareschooltijd. Geen meerkeuzevragen, geen strak afgebakende antwoordmogelijkheden. We moesten, benadrukte mijn leraar altijd, onze antwoorden vooral goed beargumenteren. Dat deed ik.

Lees verder »

Het eindexamen kan een nachtmerrie zijn. NRC-redacteuren maken deze weken hun ’slechtste’ vak. Annemarie Kas, een oprjochte stads-Friezin, zette vanochtend haar tanden in het examen Fries (vmbo).

„Do kinst it”, mailde Anna Marije Bloem me, in aanloop naar het Friese vmbo-examen van vanochtend. Bloem is leraar Fries aan de christelijke scholengemeenschap Bogerman en geeft les aan twee vmbo-examenklassen, op locaties in Wommels en Koudum. Sympathiek, want ik kin it helemaal niet, al ben ik geboren en getogen in Friesland. Ik spreek alleen een bytsje stadsfries, uit Leeuwarden. Vriendinnen die Friestalig zijn opgevoed, lachen besmuikt als ik Fries probeer te spreken, en na jaren Randstad is inmiddels ook de kenmerkende rollende ‘r’ grotendeels verdwenen.

Lees verder »

Het eindexamen kan een nachtmerrie zijn. NRC-redacteuren maken de komende weken hun ’slechtste’ examen, opnieuw. Karel Berkhout boog zich gistermiddag over Latijn.

Lang nadat ik het gymnasium had afgerond kocht ik in een antiquariaat een oud boekje met idioom voor conversaties in het Latijn, vermoedelijk bestemd voor leerlingen van seminaria. Haud multum latinum scio luidde het eerste zinnetje: ik beheers het Latijn niet goed. Dat zette me aan het denken. Zes jaar lang (in mijn geval zeven) elke week gemiddeld vijf uur Latijn – en wat had het me gebracht?

Lees verder »

Het eindexamen kan een nachtmerrie zijn. NRC-redacteuren maken de komende weken hun ’slechtste’ examen, opnieuw. Guus Valk heeft gistermiddag natuur- en scheikunde 2 (vmbo) gemaakt in Tel Aviv.

Ik ben een alfa,  zoals vrijwel al mijn collega’s. Alfa, dat betekent vooral: geen bèta.  De meeste journalisten die ik ken,  weten niets van exacte vakken. Ze  vulden, net als ik destijds, hun  vakkenpakketten met geschiedenis, Latijn of Frans. Ze gingen  daarna Nederlands of geschiedenis studeren en klitten hierop gezellig samen bij de alfabolwerken  die de kranten zijn. Als correspondent in het Midden-Oosten kan ik verklaren: natuur- en scheikunde, dát moet verplichte lesstof zijn voor iedereen  die journalist wil worden in een  oorlogsgebied.

Lees verder »