Nog maar net terug van het feestgedruis in Vancouver stort premier Balkenende zich maandagavond opnieuw met een biertje in de hand in een mensenmenigte. Samen met de lijsttrekker van de plaatselijke CDA-afdeling bezoekt hij de drie grote studentenverenigingen van Leiden: Augustinus, Minerva en Quintus. En mag de minister-president bij een Kamerdebat nog wel eens uit vorm zijn, in Leiden weet hij de massaal toegestroomde studenten met een paar rake grappen en een uit volle borst gezongen Io vivat gemakkelijk voor zich in te nemen.

De middag begint bij Augustinus, van oorsprong een katholieke vereniging. Nadat de leden een lied gezongen hebben over de oprichters van hun vereniging, de katholieke politici Aalberse en Ruys de Beerenbrouck, bedankt hij hen namens het CDA én, gekscherend, de rest van het kabinet. In een kort praatje stelt Balkenende dat wie tijdens zijn studententijd geen lid wordt van een vereniging, écht wat mist. Gejuich is zijn deel. Nadat hij de gemeente is voorgegaan bij het Io vivat, vertrekt hij te voet naar Minerva,  de oudste studentenvereniging van de stad.

Daar wacht hem een typisch ‘Leids’ welkom. Damiaan Sprenger, de vicepresident van de sociëteitscommissie, klimt op een grote tafel en spreekt hem toe op een wijze die in iedere andere context ronduit pijnlijk zou zijn. Hij refereert aan het feit dat de gast van de avond uit “een gat” in Zeeland komt, tijdens zijn studententijd lid was van een “abjecte knorrenclub waarvan de naam me doet denken aan een laxeermiddel” (Balkenende was lid van het VU-corps L.A.N.X.) en dat het een wonder is dat hij het er, ondanks het feit dat hij niet in Leiden heeft gestudeerd, toch nog redelijk van af heeft gebracht.

Als Balkenende vervolgens de tafel beklimt, toont hij zich niet van zijn stuk gebracht. “Er was me van tevoren verteld dat het heel bijzonder was dat ik op deze tafel mocht staan, maar ik hoor nu net dat iedereen die jarig is dat mag doen. Zo veel stelt dat dus allemaal niet voor.” Dan wijst hij de vorige spreker met nauwelijks verholen plezier op de samenstelling van het huidige kabinet. “Bos: VU. Rouvoet: VU. Ik: VU. Geen Leidenaar te bekennen. We hadden een paar jaar geleden De Hoop Scheffer – die was recentelijk weer wat in het nieuws  – maar sindsdien is het niks. U moet zich weer wat meer gaan inspannen hier in Leiden.”  De premier laat zich niet zomaar afzeiken.

Zijn lofzang op het studentenleven wordt op Minerva overigens  niet met applaus begroet. Klappen doet men daar niet. Men roept “Bravo”. “Daar hadden we hem van tevoren wel voor gewaarschuwd hoor”, zegt praeses Evelien Sandberg. Na een bord pasta te hebben genuttigd, het derde biertje van de middag bij de hand, vertrekt Balkenende naar Quintus. De das van Minervahuis Vliet 15 die hij zojuist heeft ontvangen, doet hij voor de deur snel af.

Na zijn bezoek aan Quintus, waar hij zich net als op de andere verenigingen overigens voornamelijk met vrouwelijke studenten onderhoudt, is er voor de pers ruimte om wat vragen te stellen. De jovialiteit van kort ervoor verdwijnt. Over eventuele bezuinigingen op het hoger onderwijs en de basisbeurs wil hij nog niks zeggen, “zolang de commissies aan het werk zijn die de heroverweging van de overheidsfinanciën in kaart brengen.” Wel laat hij zich ontvallen dat er rekening mee moet worden gehouden dat studenten later in hun leven profijt hebben van hun studie. Gaat daar de deur naar een leenstelsel op een kier? “Nee hoor. We wachten het werk van de commissies rustig af.”

Dit verhaal is geplaatst op maandag 15 februari 2010 om 22:25 uur.