Wat is belangrijker, Bonifatius of calorieën?

fastfoodJan Paul Schutten, auteur van het Kinderboekenweekgeschenk van dit jaar, schrijft vandaag op de opiniepagina van NRC Handelsblad dat kinderen meer moeten leren over voeding.

 Dat doet hij pakkend: ,,Waarom zou je kinderen leren dat 754 staat voor de moord op Bonifatius? Leer hun liever dat 754 staat voor de calorieën van een burger met friet.”

Wie kan daar tegen zijn? Kinderen die leren over voeding zullen gezonder eten, langer leven en later een minder grote kostenpost zijn voor de gezondheidszorg. Iedereen blij.

Het probleem is alleen dat het onderwijs de laatste jaren al is overstelpt met taken. Kinderen weten te weinig van het milieu? Lespakket ertegenaan! De slavernij is in de vergetelheid geraakt? Projectweek! Homo’s worden gediscrimineerd? De remedie ligt op school!

Daar moest een eind aan komen, vond ook de commissie-Dijsselbloem. Het alom gewaardeerde eindrapport van deze commissie Parlementair Onderzoek Onderwijsvernieuwingen stelde in februari vorig jaar dat scholen zich voornamelijk moeten richten op basistaken als taal en rekenen. Niet alle maatschappelijke problemen hoeven op school te worden opgelost.

Het pleidooi van Schutten maakt daarom vermoedelijk weinig kans. Maar een interessant discussie-onderwerp is het wel. Heeft het onderwijs ruimte om opvoedkundige taken over te nemen? Wat vindt u belangrijker, Bonifatius of calorieën?


Dit bericht heeft 29 reacties op “Wat is belangrijker, Bonifatius of calorieën?”

  1. A.Stuijt zegt:

    Bij goede voeding kan Bonifacius er gewoon bij hoor! Wat je als kind kan opnemen aan leerstof als het kind gezond is, is indrukwekkend. Haast eindeloos. Gewoon, stevig doorstampen zowel met geschiedenis als verantwoorde voedinsgleer. Ik houd helemaal niet van dit soort schijnkeuzen. Je kunt kennisoverdracht óók regelen door het in iPod, Wii of andere electronische spelmogelijkheden te stoppen. Maar het meest belangrijk is een kind te leren een tempo, een ritme, een discipline en bijbehorend plezier te ontwikkelen. Inademen (diep) en uitademen (ook diep). En met veel training in goed bewegen.

  2. Martin van de Wardt-Olde Riekerink zegt:

    De taak van een school is mede het creeren van een gemeenschappelijke basis om met elkaar te communiceren over goed en kwaad. Voorbeelde en beeldspraken die wij gebruiken vragen om een gemeenschappelijk gekende context. Het kan daarom geen kwaad een bepaalde canon verplicht te stellen, ongeacht de direct toepasbare waarde ervan.

    Dat gezegd hebbende kan natuurlijk ook juist de direct toepasbare kennis een grote waarde hebben in het hiervoor geschetste debat. Want hoevel hebben wij vroeger niet gekletst over de aflevering van gisteren van ons favoriete televisieprogramma?

    Wat mij betreft mag daarom, naast aandacht voor de grote zaken als de rol van de kerk in de samenleving, de verlichting en het algemene beeld dat dat oproept over opkomst en ondergang van dynastien, er best iets meer praktische kennis ingestopt worden.

    En als dat betekent dat de slag bij Nieuwpoort en Bonifacius daarom moeten sneuvelen, dan zij dat zo. Uiteindelijk wil ik graag dat mijn kinderen goed functioneren in een maatschappij waarin calorien als discussieonderwerp een grotere plaats innemen dan godsdiensttwisten of het verzinnen van een manier om via internationale conflicten staatsschulden te vereffenen.

  3. Fred Versteeg zegt:

    Niet alle maatschappelijke problemen hoeven op school te worden opgelost. Inderdaad. Maar voedingsleer kan toch onderdeel zijn van biologie? En zoals Stuijt al terecht zegt, er zijn nog meer mogelijkheden die kennis op speelse wijze over te brengen. Dus niet ‘of’ ‘of’, maar ‘en’ ‘en’.
    En volgens mij heeft het Voedingscentrum al vele kleinere en grotere campagnes op basisscholen gevoerd de afgelopen decennia. Het wiel hoeft dus niet geheel opnieuw uitgevonden te worden.

  4. Johan Nijhof zegt:

    Een buitengewoon kortzichtig pleidooi van Schutten. Inderdaad, de keus die hij ons voorhoudt is een schijnkeus. Als 10% van de voorstellen van de politiek voor invoering van nieuwe vakken werd gerealiseerd, zouden de kinderen bedolven worden met lesstof. Ik kan u geruststellen, ze zijn al overbelast.
    Op de Duitse Grundschule van mijn dochter werd een projectweek gehouden over gezonde voeding, dat ging toen over een aantal uren gedurende één week. Voldoende om haar eetgewoonten grondig te wijzigen. Wij ouders en de school samen bleken overtuigend genoeg.
    Schutten wil een half uur per week. Dus zo´n 20 uur per jaar, dat worden in 12 jaar 240 uur. Mogen ze dan nadat bij de voorlichting het condoom voor de zoveelste maal om de banaan is afgerold, de gezonde banaan opeten?
    Schutten presteert het ook om Coca Cola, een agressieve vloeistof waarin je een roestig muntje schoon kunt maken en een van de grootste aanslagen op het gebit, te propageren als alternatief voor vruchtensap, met zijn snelle suikers. Bedank meneer Schutten maar voor je gaatjes.
    Maar wat vooral zo onnadenkend is, is de afkeer van geschiedenisonderwijs die hij ventileert. Er is zo weinig overgebleven, en waarom je de 754 calorieën van een burger met friet juist niet zou combineren met de doodslag op Bonifacius (moord is een volkomen misplaatste beschuldiging, en Bonifacius was in elk geval schuldig aan een misdrijf waarop de doodstraf stond – het vellen van een heilige boom) blijft geheel onduidelijk. Ik behoor niet tot het lezerspubliek van Schutten, maar kan mij nauwelijks indenken, dat een kinderboekenschrijver zo weinig op heeft met geschiedenis. De goede uit mijn tijd gaven nog een hoop historische kennis door.
    Een interessant discussieonderwerp is deze valse tegenstelling nauwelijks. Geschiedenis is broodnodig, brood is ook broodnodig. De consumptie van beide moet gepropageerd worden.

  5. Jakko Kan zegt:

    Het is erg dat het nodig is. Ik vind het een onderdeel van de opvoeding die door de ouders gegeven hoort te worden.

  6. Johan Verveer zegt:

    Een absurd artikel waarin eigenlijk gesuggereerd wordt het hele geschiedenisonderwijs maar bij het grofvuil te zetten. Alsof dat alleen maar om feiten zou gaan en niet nog veel meer om het ontwikkelen van maatschappelijk inzicht; waar kennis nu eenmaal een onontbeerlijke voorwaarde voor is. Men is dit laatste in Nederland nu juist zo’n beetje weer opnieuw aan het ontdekken; in het ons omringende buitenland is men die samenhang nooit kwijt geweest.

    Daarbij is er tegen de centrale rol van de calorieënleer, die geen onderscheid maakt tussen voedselkwaliteiten pur sang, van alles en nog wat in te brengen. Iedere huisvrouw weet dat je het op een onbewoond eiland langer uithoudt met een kilo andijvie dan met een kilo hagelslag, en dat betekent dat je er met calorieën alleen helemaal niet komt.

    Goed, de voedingsleer dus. Daar wordt in het biologie-onderwijs voldoende aandacht aan besteed. Het probleem is eerder dat kinderen op dezelfde scholen waar ze dit leren, worden verleid met een overdaad aan ongezonde voeding die ze ook op de tv-reclames zien en waar eigenlijk al niet. Zo halen we de effecten van goed onderwijs onderuit, want het ontgaat kinderen niet dat wat we met de mond belijden niet spoort met onze daden.

    De oplossing: bedrijven verplichten gezonde voeding te produceren zonder de verkeerde E-nummers, stoppen met overal suiker aan toe te voegen, en scholen verplichten gezonde voeding te verkopen en alle reclame voor ongezonde voeding verbieden. Dan zien kinderen eindelijk met hun eigen ogen hoe gezonde voeding er uit ziet, en kunnen ze zelfs ervaren dat het lekker is.

    O ja, en verder blijven we nu eindelijk eens met onze tengels van het geschiedenisonderwijs af. Dat kost niets en heeft bovendien geen ongezonde effecten.

  7. Max Molenaar zegt:

    Veel meer praktische voorlichting via ICT nodig
    Intensieve preventieve voorlichting over ziekten, ongelukken en financiële en psychosociale problemen is noodzakelijk. Want dat is volgens veel onderzoeken zeer doelmatig en kan goedkoop via ICT. Dat geldt ook voor voedingseducatie in het kader van middelbaar onderwijs en basisonderwijs.

    Daartoe moet er veel minder onderwijs worden gegeven in minder belangrijke vakken zoals Frans, muziek, tekenen, literatuurgeschiedenis en kunstgeschiedenis.

    Het rendement van onderwijs kan sterk verbeteren zonder veel extra kosten. Bied alle onderwijs daartoe ook aan via webvideo’s (weblectures), MP3, enz… Zie onderstaande deskundige bronnen over weblectures.

    Renée Filius, De huiskamer als cursuslokaal – Flexibel leren met weblectures, Develop, nr. 4, 2008. Dit artikel beschrijft argumenten voor weblectures. Renée Filius is adviseur Hoger Onderwijs bij een universitair
    ICT-expertisecentrum.
    http://www.uu.nl/uupublish/content/Develop_4-2008_filius.pdf

    MEER INFORMATIE OVER WEBLECTURES
    1. http://www.cms.uva.nl/triple-l/
    2. http://www.videoaktiv.org
    3. http://video.surfnet.nl/info/webstroom/
    4. http://www.logicmatters.co.uk/MakeWeb.htm

  8. Veronica Cramer zegt:

    Er zijn veel kinderen die heden ten dage zonder te hebben ontbeten op school komen.
    Excuus: ze wilden niet uit bed komen.
    Heb ik ook gehad. Dan moet je de wekker gewoon eerder zetten en ze de avond ervoor de kleertjes laten uitleggen. En op tijd naar bed. Een kind in de groei heeft zeker 10 uur slaap nodig.
    Voor het naar bed gaan graag de drukke dag van springen, hollen, fietsen en schreeuwen afbouwen. Liefst met een kwartiertje voorlezen.
    Dan worden ze nog na twee uur wakker vanwege kramp in de benen. Groeistuipen, ik wens het U niet toe.
    Een kind moet een goed ontbijt voor ze naar school gaan. Dat hoeft helemaal niet duur te zijn.
    Een bak havermout met fruit of een flinke klodder jam en goede melk kost misschien 8 centen. Kan je kopen in bulk. Het kind hoeft geen keuze over
    88 verschillende cerials voor 8 uur ‘s ochtends.
    Wil gewoon te eten.
    Er wordt daarna op school onmiddellijk een beroep gedaan op het brein. De energie moet er dan wel zijn.
    Mijn zonen vonden Fast food’s voedsel vies. Je kunt veel goedkoper de koelkast vullen en ze zelf tussen de middag een sandwich laten bouwen. Sta je van te kijken, hoe dat eruit ziet, als je in parachuteert.
    (Ik was single werkende Moeder).
    20 centimeter hoog met volkorenbrood, boter, sla, kaas, brood, sla ham en brood, sla en cervelaat worst + knoflook, bieslook en peterselie, uit de tuin.
    Ziet er prachtig uit en ruikt heerlijk.

    Wanneer een persoon tegen het 23e jaar niet zelf weet hoe zichzelf te voeden gaat zij/hij in de eerste plaats heel snel blut en daarna snel dood.
    Dat is geen taak van de school, dat is de taak van de ouders.
    Slechte voedingspatronen worden geinstigeerd door de reclame.
    hoe zich te voeden

  9. Hans van den Berg zegt:

    Ik denk dat huidig en toekomstig functioneren van mensen wel wat belangrijker is dan Bonifatius en Slag bij Nieuwpoort.
    Overigens is het de vraag of we van beide soorten aanpak leren wat verantwoord handelen betekent. Het lijkt er toch nog steeds op dat we op deze manier weinig tot niets leren.
    De praktijk zal wel uitwijzen, vermoed ik, dat de wal het schip zal keren, de dikke mensen blijven gewoon door eten tot het eten opraakt, de verloedering van ons milieu (ook een onderwerp waar op scholen veel te weinig aandacht aan wordt besteed) gaat door tot iedereen elkaar de kop inslaat om de laatste beetjes leefbare aarde. Voorbeelden te over (lees bijvoorbeeld ‘Ondergang’ van Jared Diamond), maar we leren er niks van. Ook mensen, met al hun intellectuele vermogens, zitten zo niet in elkaar.
    Het is niet anders.
    Groeten van deze bioloog in ruste

  10. Annemarie Pera zegt:

    Ik ben het hier helemaal mee eens. Zelf logopedist van beroep en merk dat kinderen steeds minder weten over de wereld waarin ze leven. Groeien pizza’s niet in de supermarkt, is kipfilet echt van kip, zit er vis in de visfiguurtjes, hoe ziet een bloemkool eruit, enz. Verbazing alom tijdens de behandeling! Veel kinderen hebben echt geen idee!
    Ik vind echter wel dat ouders daar een zeer belangrijke rol in hebben. Makkelijke maaltijden of voedsel bereiden wat de kinderen lekker vinden, allemaal slechte voorbeelden. Ouders kiezen voor de makkelijke weg en daar ligt ook een zeer groot probleem. Dan kan voedingsleer een onderdeel worden op school, maar ouders kopen thuis weer gewoon de kant-en-klaar maaltijden.
    Ik werk zowel in de reguliere praktijk als op ZMLK onderwijs. In het ZMLK onderwijs bovenbouw is er echter wel een vak gericht op voedsel bereiden: huishoudkunde! Deze kinderen weten meer dan sommige kinderen uit het reguliere onderwijs bij mij in behandeling.

  11. Harrie Gielen zegt:

    Dat voedingsonderwijs nuttig kan zijn: akkoord. Maar waarom het geschiedenisonderwijs in twijfel trekken? Dat slaat helemaal nergens op.
    Zo lust ik er nog wel eentje. Waarom hoofdrekenen als er rekenmachines zijn. Waarom leren spellen als er spellingscontroles zijn. Waarom leren schrijven als je kunt typen? Wat heb ik aan biologie als ik later advocaat word? Waarom iets leren als alles op internet staat?

  12. Gerben Schlief zegt:

    Misschien is het handig eens te stoppen met kinderen teveel informatie toe te dienen.

    Een kind krijgt niet meer de kans om kind te zijn als hij of zij alleen nog maar moet leren leren leren en leren.

    Het conditioneren mag wel eens wat minder lijkt mij.

  13. Jonathan Knibbe zegt:

    ik denk dat elk kind weet dat een appeltje gezonder is dan een zak chips, een zak chips is alleen veel lekkerder, daar kan geen lespakket wat aan veranderen…

  14. nico van mourik zegt:

    Het lijkt mij bijzonder ongewenst dat dit soort zaken veel aandacht op scholen krijgen. Niet omdat het niet belangrijk is. Integendeel: het is zeer belangrijk. Maar. Het is typisch iets dat bij de verantwoordelijkheid van de ouders hoort. Ik vraag niet aan de school om steeds meer mijn kinderen op te voeden. Een deel van de opvoeding is prima (ook onvermijdelijk aangezien ze daar een aanzienlijk deel van hun leven doorbrengen) maar juist dit soort zaken is een punt waar ouders hun verantwoordelijkheid moeten nemen.

    Als ze er op school aan iets wil doen dan kan dat op een andere manier: haal bijvoorbeeld op alle scholen het ongezonde snackvoer uit de kantines! Het is te idioot voor woorden dat er soms broodjes kroket, snoep, chips en koeken worden verkocht op een school. De smoes dat de leerlingen het anders wel bij een supermarkt op de hoek halen is natuurlijk een verschrikkelijk zwaktebod. Als je als schoolleider een beetje dame/vent bent dan lever je gezonde snacks tegen een spotprijs. Dan kun je ze ook nog wat leren over geschiedenis en zo de algemene kennis van de kinderen vergroten (die tegenwoordig zo dramatisch slecht is)

  15. susanne smit zegt:

    Voedingsadvies op school lijkt me een uitstekend plan! Alleen begrijp ik de discussie niet! Ten koste van…? Wat is belangrijker dan gezondheid?

    Droevig vind ik echter, dat de overheid nu moet inspringen om deze noodzakelijke kennis aan jongeren door te geven. Eigenlijk moet dit toch een taak van de ouders zijn. Maar, misschien is het gewoon niet hip om met je moeder te gaan koken terwijl de klasgenootjes druk bezig zijn met yoga voor jongeren, tennis- en zwemles. Of – misschien heeft mama gewoon geen tijd, of misschien weet ook zij niet wat nu goede voeding is, of misschien – kan ze helemaal niet koken…? Want, tenslotte, koken kost tijd en die kun je beter in je carrière stoppen!

    Het is in principe een maatschappelijk probleem en geen onderwijs probleem.

  16. Henk Eijkelboom zegt:

    Met verbazing lees ik de laatste tijd allerlei weblogs over onderwijs, de meningen en stellingen tuimelen over elkaar heen, er wordt gesteld wat allemaal moet en door wie.. Kinderen worden overvoerd, met of zonder ontbijt, met leerstof of ze hebben een tekort van toch wel essentiële weetjes. Vakken zijn belangrijk of juist overbodig, veel maatschappelijk falen wordt aan onderwijs toegeschreven. Hierbij valt het op dat altijd een of ander institutie de eigenlijke oorzaak is, of minstens aan de wortel van dit falen ligt. Mijns inziens wordt bij al deze meningen / stellingen voorbij gegaan aan de essentie van onderwijs: nieuwsgierig zijn naar eigen vermogen, nieuwsgierig zijn naar anderen en nieuwsgierig zijn naar de wereld. In de huidige onderwijspraktijk wordt de leerling gevraagd naar zaken, vakken, feitjes die door anderen als belangrijk worden geacht en dus door een ieder geleerd moeten worden. Dit proces begint al in de voorschoolse opvang: iedereen maakt een giraf van dezelfde wc-rollen, bij voorkeur nog beplakt met een stukje papier dat door de leidster netjes uit een malletje is geknipt. Ontwikkelingsgericht? Dat gaat zo door in de rest van het basisonderwijs: een leerling die na vier maanden leesonderwijs nog niet tot “lezen”komt wordt aangemeld voor “extra”les en in ieder geval in het leerlingvolgsysteem aangemerkt, in het meest positieve geval,als een “zwakke”leerling of, in de minder positieve gevallen, als een probleemleerling. Het is bijna vanzelfsprekend dat een eenmaal verworven etiket de leerling achtervolgt gedurende de hele schooltijd. We weten notabene al meer dan honderd jaar dat bij leerlingen van zes jaar zo’n 30% na vier maanden kan lezen, de volgende 30% doet er vier maanden langer over en de rest is er pas aan toe als ze zeven jaar zijn. Nog daargelaten dat op die leeftijd jongens nog wat later zijn dan meisjes.
    Denk eens in wat dit soort ervaringen van uit het kind bezien betekenen: ik ben dommer dan de rest, ik kan dit niet, ik maak altijd fouten. Zou dat invloed kunnen hebben op hun plaats in de maatschappij als zij eenmaal volwassen zijn en uitstekend weten wat ze allemaal niet kunnen, maar jammer genoeg (we hebben het al zo druk) nog geen notie hebben wat ze wel kunnen?
    Onderwijs zou zich meer kunnen richten op Waar ben ik goed in? Waar is een ander goed in? Belangstelling voor een ander is geboren, zou dat door kunnen werken in de maatschappij als deze leerlingen eenmaal volwassen zijn?

  17. Veronica Cramer zegt:

    #10 Annemarie Pera.
    Mijn zoon ging naar een doodgewone Junior Highschool met het volle programma 1982.
    Huishoudkunde was daar een normaal vak, net als het timmeren van een vogelkooi, leren van een muziekinstriment en leren op een naaimachine.
    Er stonden 10 fornuizen met oven, 5 aan 5 met de kont tegen elkaar en daar werd op geoefend. De trek en het vertrouwen om zelf voedsel te kunnen bouwen werd daar geboren en thuis beoefend. Ook heb ik nooit meer een lap op een spijkerbroek gezet. Dat kon hij zelf, ruineerde machinenaalden, maar aldoende leert men.
    Dit soort bezigheden leren het onderwijzend personeel een kind kennen op een moment dat ze echt nog graag willen leren. Belangrijk.
    11. Harry Gielen.
    Leuk plan. Alles staat op het internet dus al die ballast hoef ik niet meer te leren als ik later
    advocaat wordt. U haalt dat nooit want er zijn maar weinig beroepen waar zo veel huiswerk wordt vereist.
    #12. Gerben Schlief.
    Een kind kan al spelende leren. Zelf op een stoeltje staand met een enorm plastic mes de champions te snijden. Vinden ze mooi. Gaan in hun eigen omelet voor lunch. Hoef je maar twee en half voor te zijn.
    14. Nico van Mourik.
    In mijn stad is slecht voedsel voor kinderen niet meer te verkrijgen uit de automaten op school. Allemaal vervangen door goede voeding voor
    opgroeiende kinderen.
    Het omkopen van het schoolbestuur is afgelopen.

    Wat Bonifatius en calorien met elkaar te maken hebben ontgaat mij volkomen.
    Geschiedenis en voedsel zijn beiden belangrijk.
    Het een voor achtergrond informatie en het ander om het vege lijf in stand te houden.

  18. Margreet Gotter zegt:

    “Zij die de geschiedenis niet kennen, zijn gedoemd hem te herhalen”.

    Daar heeft Jan Paul Schutten zeker nog nooit van gehoord!

    Oorlogen zijn internationale problemen, vreetzucht en persoonlijk probleem. Alleen aan dat laatste kan iemand zelf werken.

  19. Robert Nolet zegt:

    Henk Eijkelboom,

    Dat klinkt bijna als een pleidooi voor het afschaffen van onderwijs omdat anders de domme leerlingen misschien zouden realiseren dat ze dom zijn.

  20. Jurate Chimarios zegt:

    Leer mensen over voeding ‘je bent, wat je eet’, zeer belangrijk om mee te nemen in de opvoeding, zowel op school als thuis, dat wel. Op de kinderdagopvang beginnen is een tip. Mijn zoontje van 5,5 is zeer bewust van wat gezond of niet gezond is en ik heb weinig discussie om maar zeer zelden een patatje te eten waarna we weer over gaan op een appel te gaan eten. Hij beseft nu reeds het belang van… en dat is wat met noemt, ‘jong geleerd, oud gedaan’

  21. Harrie Gielen zegt:

    Leren over en goede voeding ervaren, doe je in de eerste plaast thuis. Niet op school. Als je thuis goed te eten krijgt en de ouders daar bewust mee omgaan, dan komt het wel goed. Lijkt me in de eerste plaats niet verantwoordelijkheid van de school.

  22. Erik Thomassen zegt:

    Zo zie je: laag-/ongeschoolde importbruiden (m/v) zijn een veel groter probleem dan menigeen denkt. Het komt erop neer dat de juffen ook nog eens pappie en mammie moeten spelen, want in de opvoeding ontbreekt het blijkbaar gewoon aan ALLES. (De route naar mijn dochter’s school ligt ‘s ochtends bezaaid met leeggegeten chipszakjes). Onthutsend weinig aandacht op school blijft over niet alleen voor taal en rekenen, maar ook voor belangrijke vorming zoals (echt) zingen, toneelspelen, tekenen. En voor kinderen die wel opgevoed zijn en goed meekomen wordt het allemaal nog vervelender.
    Dus: onmiddelijk stoppen met toelaten van nieuwe mensen uit achterstandssituaties. Asielzoekers opvangen in de regio. Onze samenleving zou meteen opveren!

  23. Henk Eijkelboom zegt:

    #19 Robert Nolet
    Niet afschaffen van onderwijs, wel teruggaan naar de kern en die is niet het opleiden tot de advocatuur of een of ander hoogleraarschap, maar samen met anderen een speurtocht inzetten naar jouw talenten en de talenten van je klasgenoten. Daarnaast nog wat handige hulpmiddelen als lezen en rekenen leren.De inhoud van het onderwijs dus radicaal omzetten en niet meer de hulpmiddelen als lezen en rekenen tot de allerbelangrijkste vakken maken. Let wel ik beweer niet dat ze niet belangrijk zijn, ze zijn heel belangrijk, maar slechts instrumenten om ideeën en meningen aan anderen te geven of van anderen te krijgen.
    De opmerking dat domme leelringen zouden merken dat ze dom zijn begrijp ik niet. Wat bedoel je met dom? Als jij dom vindt dat iemand iets niet weet dan is honderd procent van de wereldbevolking dom. Ikzelf weet meet niet dan wel, ik heb een leuk vak geleerd, weet daar veel van maar de lijst van dingen die ik niet weet is duizend maal langer, om je een idee te geven: ik weet niets van de Chinese taal,ik kan ook geen Hindi if Taiwanees, of gewoon Russisch, ik weet eigenlijk niets van techniek want ik kom nog dagelijks dingen tegen die ik niet wist, ik kan niet jodelen, ik weet niets van zebravinken in de Sahel, zo kan ik nog wel doorgaan. Ben ik nu dom?
    Als mensen op school zouden leren wat ze wel en niet kunnen is dat heel verrijkend voor henzelf. Natuurlijk is er een zeer grote diversiteit in kennis en kunde tussen alle mensen, maar om nou te zeggen dat anderen, die toevallig niet weten wat ik weet of niet kunnen wat ik kan, dom zijn lijkt me wat overdreven.

  24. hanne keh zegt:

    Waarom moet school kinderen iets leren dat ze thuis horen te leren?
    Gewoon gezond eten leer je thuis. En dan hoef je echt niet overspannen calorieen te gaan tellen. Gewoon je gezonde verstand gebruiken.

    Geschiedenis hoor je wel op school te leren, net als rekenen en lezen. Dat Bonifatius hier voor misbruikt wordt. Bah.

  25. Gerben Schlief zegt:

    @17

    Dat is toch conditionering van een kind, al is het spelenderwijs.

    Mij lijkt het toch dat een kind dingen ook moet beleven op zijn of haar eigen wijze en dat er niet teveel voorgekauwde troep in de beleving wordt gedrukt.

  26. A.Stuijt zegt:

    @25: raadpleegt u eens wat literatuur over conditionering. Overigens zijn vormen van conditionering zelfs noodzakelijk af en toe. Leren lopen is er één van.

  27. Veronica Cramer zegt:

    #25 Gerben Schlief.
    Over het voorkouwen van troep in de belevingswereld van kinderen.
    Dat lukt niemand. Wijzen ze zonder meer af.
    Wat wel lukt is om datgene in huis te hebben waaruit een kind kan kiezen. Vers en gevarieerd. Zo kun je ze betrekken in de beslissingen en weten ze tenminste
    waarom een bos wortels wordt verkocht met het loof eraan.
    Dat is geen conditionering dat is een kind helpen om het onderscheid te kennen tussen wat je als consument wel en niet wilt en dat niet alleen wat voedsel betreft.

  28. Gerben Schlief zegt:

    Kinderen wijzen juist dat allang niet meer af omdat het tempo in onze maatschappij al voor hen is bepaald.
    Ieder kind moet in dat tempo volgen anders dient het af te haken of zichzelf te veranderen zodat het “mee kan”.

    Heel anders dan in enkele landen waar een kind nog normaal een kind mag zijn.

    @26 Het raadplegen van literatuur: Misschien eens handig voor u om eens het boek 1984 te gaan lezen.

    Het leren van iets aan een kind wordt zoveel gedaan tegenwoordig dat een kind geen tijd meer heeft om normaal kind te wezen.

    Je ziet niet voor niets alleen de buitenlandse kinderen nog gezond buiten spelen, in plaats van de Nederlandse kinderen wier jeugd ontwricht wordt met de druk van het moeten presteren.

    Wat voor toekomst heeft een kind die niet eens zijn of haar eigen jeugd een klein beetje mag bepalen?
    Een kind wat helemaal niets mag bepalen in de jeugd zal later enkel een naloper worden en niets meer toevoegen van zichzelf.

  29. Diana Jasperse zegt:

    Op het MBO waar ik werk lijkt het wel een snackbar, ze lopen om 9.00 ‘s morgens al in snacks te happen.
    De school laat de buitenfirma (Cormet) hierin vrij ‘anders halen ze het wel buiten de deur’.
    Met rode of groene stickertjes wordt de deelnemer erop gewezen dat iets slecht of goed is om te eten.
    En zo sussen wij ons geweten. Het bedrijf mag gewoon A-4tjes op de tafeltjes in de kantine leggen met ‘broodje kroket + 1 kroket extra vandaag voor …) Oftwel vreet je lekker vol op school.
    Ik vind dit verschrikkelijk. Ban die vette zooi uit de school!! (Horizon College).

Reageren op dit bericht is niet meer mogelijk.