Aan alles komt een einde. Bloggen over Amerikaanse politiek heeft in mijn geval iets voorspelbaars gekregen, zoals lezers de laatste maanden merkten. Ik blijf het volgen voor de papieren krant (wordt allen abonnee!) maar wil de tijd die mij nog rest als correspondent gebruiken voor zoveel mogelijk niet-politieke onderwerpen. Misschien dat ik me ooit aan Twitter overgeef. Misschien aan iets anders op het web. Ik weet het niet. Maar dit is voorbij. Hartelijk dank voor de eindeloze stroom reacties, de tips, het gesakker op mijn fouten. Het was me een genoegen.

De uitslag van de senaatsrace in Californie is binnen, bovendien blijkt Harry Reid in Nevada zijn zetel te hebben behouden, en daarmee is het algemene beeld van de avond compleet: Democraten lijden een forse nederlaag in het Huis van Afgevaardigden maar behouden hun meerderheid in de Senaat (hoewel ze ook daar behoorlijke verliezen leden). Obama is afgewezen. Washington is afgewezen. Het establishment is afgewezen. Het Tea Party-gevoel doet het goed. Maar het leidt tot een verdeeld Congres. Hier en hier betrouwbare updates. Meer later vandaag in de papieren krant.

Voorzitter Tim Kaine van de Democraten erkent dat zijn partij de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden heeft verloren. Vraag is alleen nog hoe groot het verlies wordt. Voorspellingen gaan nu in de richting van meer dan zestig zetels. Een klap. Snippers: geen Afro-Amerikanen meer in de Senaat, veel nieuwe vrouwelijke gouverneurs (onder wie de eerste Republikeinse van Indiase afkomst), alsmede de wonderlijkste toespraak die een verliezer in lange tijd gaf: Christine O’Donnell – de veelbesproken kandidaat uit Delaware die kansloos  was – roept op tot een feestje.

Nagenoeg alle uitslagen van het Huis van Afgevaardigden wijzen op de voorspelde ruime overwinning van Republikeinen. Voor de Senaat is het beeld minder eenduidig. Overwinningen voor Democraten in Delaware, Connecticut en West Virginia. Dit betekent dat de Democraten de rest van de nacht nog maar een overwinning nodig hebben om de meerderheid in de Senaat te behouden. Het zal nu afhangen van Illinois, Colorado, Nevada, de staat Washington of Calfornie. In de laatste staat wijzen alle peilingen op een Democratische zege, met andere woorden, zoals het er nu voorstaat houden Democraten een meerderheid in de Senaat.

Vooraf: exitpolls zaten er in het verleden soms ver naast. Dus neem ze met een korreltje zout. Hoe dat ook zij, de eerste exitpolls laten zien dat kiezers zich vandaag hebben laten leiden door de zwakke economie. Mensen die naar de stembus gingen zijn bovendien ontevredener over de president (54 vindt hij zijn werk niet goed doet, 45 procent van wel, aldus CNN), dan de bevolking als geheel. Een andere aanwijzing dat Democraten een zware avond tegemoet lijken te gaan: Democraten in Deleware, waar de omstreden Tea Party-favoriet Christine O’Donnell de Republikeinse kandidaat is, waren eerder op de dag erg bezorgd over de lage opkomst onder Democratische kiezers. Later meer.

De kans dat Republikeinen morgen de Congresverkiezingen winnen wordt alleen maar groter – hier, hier, hier. Intussen zijn er weinig aanwijzingen dat de media zich veel aantrekken van The Rally to Restore Sanity and/or Fear. ABC huurde zelfs de conservatieve activist Andrew Breitbart in als analist voor verkiezingsavond, niet bepaald een man met een smetteloze reputatie.

Dezelfde Breitbart liet gisteren nogal van zich horen. Hij had een opname in handen gespeeld gekregen waaruit zou blijken dat verslaggevers in Alaska opzetjes maakten om een Tea Party-kandidaat onderuit te halen. De zender waarvoor de verslaggevers werken zegt dat de opname incompleet is en daarom een verkeerde indruk wekt – dat zou bij Breitbart niet voor het eerst zijn -, maar voordat de zender zijn lezing gaf had Sarah Palin haar commentaar al gegeven. En hoe:

Lees verder »

Ik ben zaterdag niet op de Rally to Restore Sanity and/or Fear. Ik ben in het Westen van de VS, omdat ik vermoed dat daar, en niet op het protest in Washington, de Congresverkiezingen zullen worden beslist. (Nu maar hopen dat ik me niet vergis.) Het protest van Jon Stewart en (in mindere mate) Stephen Colbert is in elk geval een fascinerend initiatief. Ik schreef er vrijdag over in de papieren krant (alleen voor abonnees). Bij de voorbereidingen voor het stuk raadden enkele Stewart-kenners me aan terug te kijken naar een uitzending van het CNN-programma Crossfire uit 2004. Jon Stewart kraakt daarin het format van dat programma af: links slaat rechts de kop in (en andersom). Volgens Stewart is dat het hele probleem van de moderne media. Ze kloppen tegenstellingen op, ze zoeken conflict om het conflict, ze construeren een wereld vol controverses omdat politici dat nu goed uitkomt. Zijn weerzin tegen dat verschijnsel – journalisten als paladijnen van politici – bracht hem ertoe het protest van vandaag te beleggen. En die weerzin bestaat dus al jaren. Vandaar dat ik ook u aanbeveel dat programma uit 2004 terug te kijken. Zie hieronder. 

Lees verder »

Het hele jaar is het gegaan over de kracht van de Tea Party. Maar nu het erop aankomt blijkt de beweging eerder een risico dan een garantie voor Republikeins succes, volgende week dinsdag.

Onderzoekers zijn het erover eens – hier, hier, hier - dat Republikeinen de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden gaan heroveren. Minder zeker is de Senaat. Het hangt op een paar zetels. En al ligt het voor de hand dat volgende week veel vergelijkingen met 1994 worden gemaakt - toen Democraten na twee jaar Bill Clinton het Congres verloren -, het is van belang te constateren dat Republikeinen destijds hun meerderheid in zowel het Huis als de Senaat terugwonnen. Zonder Tea Party.

Lees verder »

Er zijn twee manieren om naar de lopende campagne voor de Congresverkiezingen te kijken. Het grote verhaal blijft hardnekkig hetzelfde: Democraten lijken op een zware nederlaag af te gaan. Tegelijk pakt die nederlaag volgens sommige serieuze onderzoekers zo groot uit, dat het over een week niettemin een spectaculaire avond kan worden.

Hier de prognose van een goede cijferaar: de Republikeinen staan op het punt meer dan vijftig zetels te winnen (bij een winst van 39 heroveren ze de meerderheid). Hier een conservatievere prognose van een andere serieuze cijferaar, die ook uitkomst op een Republikeinse meerderheid. En hier een uitwerking per race, waaruit vooral blijkt dat de races die nog onbeslist lijken op dit moment bijna allemaal in Democratische handen zijn, met andere woorden: de nederlaag kan makkelijk nog veel groter worden.

Dus: wat kunnen strijdlustige Democraten hier nog tegen ondernemen?

Lees verder »

Kentucky is een Republikeinse staat – hier. De Republikeinen nomineerden er eerder dit jaar de libertaire Tea Party-kandidaat Rand Paul voor de Senaat. Zijn campagne begon zeker niet probleemloos, maar hij lijkt nu in de peilingen een veilige voorsprong – hier de grafiek - te hebben genomen.

Dus wat kan zijn Democratische opponent hier nog tegen doen? Het is een Republikeins jaar. Zijn kansen lijken vrijwel nihil. En dan komt hij hiermee:

Lees verder »