geheel bewolkt 12 °C
0 files, 0 km
AEX: 310,03 
De klootzak is verliefd
U denkt misschien: ze hebben het in de VS nog over Iran of de hervorming van het zorgstelsel. Niet gisteren. Gisteren ging verloren aan alweer een Republikein die werd betrapt op leugens over een andere vrouw. En alweer werd hij getipt als tegenkandidaat van Obama in 2012. Reactie van een conservatieve blogger: klootzak.
De zaak kreeg extra aandacht omdat de man in kwestie, gouverneur Mark Sanford van South Carolina, zich niet beperkte tot de bekende plastic teksten over fouten, excuses en de hulp van God die juist nu hard nodig is. Sanford bleek daar niet toe in staat – hij is nog altijd smoorverliefd:
Sanford was eerder dit jaar de leidende Republikeinse opponent tegen Obama’s plan de economie te stimuleren. Ook had hij eerder opvattingen over Clinton. Dus de reacties bleven gisteren maar komen.
Hij is natuurlijk niet de eerste met dit type probleem, dus het is redelijk bekend welke strategie de beste is om te overleven. Maar het is een uitzonderlijk verhaal. Sanford was een kleine week zoek, leidde zijn medewerkers om de tuin over zijn verblijfplaats, de e-mails met zijn Argentijnse geliefde liggen op straat, en de indruk bestaat dat hij op kosten van de overheid naar Argentinie reisde.
Dus het ziet er naar uit dat de man moet aftreden. Weer een klap voor de Republikeinen. Al zijn er ook kandidaten die stiekem plezier hebben over de vroege uitschakeling van zoveel concurrenten voor 2012. Deze man bij voorbeeld.
Abonneer je 
donderdag 25 juni 2009, 16:23 uur
Natuurlijk zijn er ook Democratische politici die sexuele avontuurtjes nastreven maar die staan dan meestal niet te moraliseren over persoonlijk gedrag, meestal met frequente Bijbelse aanhalingen. Het is frappant hoe vaak GOP vertegenwoordigers dezer dagen met de broek rond de enkels staan en dat verraad de massale hypocrisie binnen de huidige partij. Het gaat vaak helemaal niet om wat goed zou zijn voor het land maar wat goed is voor de strebers zelf en de “behoudende” klasse in het algemeen. Zo ook met de zorgkwestie: het kan ze niet schelen dat miljoenen mensen een belabberd bestaan leiden vanwege het korte medische strootje dat ze getrokken hebben. Vrijwel iedereen die zich tegen een “public option” zorgpakket keert is of verzekerd via Medicare, of TRICARE (voor veteranen) of via een werkgever polis. Ik heb er namelijk een gewoonte van gemaakt om iedereen die zich negatief uitdrukt over “universal health-care” te vragen hoe ze zelf verzekerd zijn. Zo vertelde een veteraan me dat de overheid nooit een zorg programma op efficiente manier zou kunnen uitvoeren en voorts dat Obama hem zijn prachtige TRICARE Prime polis zou willen afpakken. Hij vergat volledig dat het TRICARE programma door civiel overheidspersoneel bedreven wordt. I rest my case.
donderdag 25 juni 2009, 16:58 uur
Bob, helaas heeft de Veteraan gelijk, de overheid is heel slecht in bedrijfsvoering. De ambtenaren spelen met het geld van een ander en ze hoeven niet eens een “break even” te bereiken. Je gooit er gewoon meer belastingeld tegenaan als er geld bij moet. Nog nooit met overheidspersoneel te maken gehad zeker? Het wordt straks echt een twee klassen samenleving. Zij die onder public health vallen en de mensen die gewoon grof extra betalen voor behandeling in een prive kliniek. Zie Canada. Of het wordt als in Nederland, waar, ook al wil ik het zelf betalen, buiten de quota geen hulp krijg ook al staat dat deel van het ziekenhuis leeg. Het gelijkheid beginsel van de kommunistische staat. Wat een wereld!
donderdag 25 juni 2009, 18:27 uur
John (2), maar is het gelijkheidsbeginsel ook niet een van de kernwaarden van de VS?
http://nl.wikipedia.org/wiki/Gelijkheidsbeginsel
Ik vind het een heel goed en humaan uitgangspunt. Waarom zou iemand met meer geld voor moeten gaan als het om zorgverlening gaat? Zo iemand is echt niet meer gelijk dan iemand die weinig of geen geld heeft. Ik vond Bobs verhaal, als zo vaak, overtuigend.
Bij ons zijn de schandalen helaas veel minder smeuïg dan in de VS en GB:
http://www.nrc.nl/binnenland/article2281763.ece/Bonnetjes-_schandaal_beperkt_tot_zonnebril_
De leider der sociaal-democraten, tevens minister van financiën, declareert de kosten van zijn tijdens een ambtsreis verloren zonnebril ad euro 163. De goeie man heeft dan ook een karig salaris (130.000 euro bruto per jaar exclusief onkosten). En een doorlopende reisverzekering dan? Ja zeg, die moet ie dan natuurlijk ook declareren, en hij zal wel becijferd hebben dat dat duurder is voor de belastingbetaler.
Ook boeiend: de declaratie van een toneelkaartje ad euro 44,20 door een staatssecretaris (v).
donderdag 25 juni 2009, 18:45 uur
Hoe rot ik het ook vind voor zijn vrouw en kinderen, ik vind deze man wel veel sympathieker en authentieker vooral, tenminste van dat kleine stukje wat ik hierboven zie, dan die Ensign van vorige week.
Die vond ik alleen maar hypocriet.
Ik begon die emails te lezen, maar ik ben er gauw mee gestopt – wilde het niet. Te privé.
donderdag 25 juni 2009, 23:44 uur
@ Tom-Jan
Ik ben benieuwd waar je ” redelijk bekend welke strategie de beste is om te overleven. ” naar wilde linken, maar wellicht bedoel je dit artikel van Politico over “Damage-Control”, gebruikelijk bij dit soort kwesties, waar vaak de politieke carriere van de adulterer aan een zijden draadje bungelt.
The traditional rule book for adultery damage control always recommends something like this: cheating candidate confesses, sheds a tear if he can (and it has always been a he), and then pleads for mercy with a pained, tight-lipped wife standing mutely by his side.
That’s how Suzanne Craig handled it when her husband, then Idaho Republican Sen. Larry Craig, admitted that he pled guilty to disorderly conduct after he was arrested for lewd behavior in a men’s bathroom stall. Louisiana Republican Sen. David Vitter came clean about his involvement in a Washington, D.C., prostitution ring with his wife, Wendy Baldwin Vitter, standing next to him. And a shell-shocked Silda Wall Spitzer, stood next to her husband, then-New York Gov. Elliot Spitzer, after he was caught on a federal wiretap soliciting a high-priced prostitute.
But increasingly, say feminists, communications experts and political consultants, political wives are not only staying home – they’re speaking out.(…)
It was the experience of Silda Spitzer, say experts, that really changed apology attitudes. Although she stood next to her husband through two excursing press conferences, her agonized expression undid any political benefit he might have expected from having her by his side.
http://mobile.politico.com/story.cfm?id=24175&cat=politics
Met name de Lutheranen en Baptists in de VS, zo is mij verteld, hechten veel waarde aan ‘forgiveness’ zeker na (publieke) bekentenis der zonden. Dat de vrouw erbij wordt gesleept is vooral om de politieke carriere van de man te proberen te redden, zij moet als het ware voorop gaan in het vergeven. Als zij het hem kan vergeven, dan moeten anderen dat zeker kunnen, zo is de redenering.
http://www.elca.org/What-We-Believe/New-or-Returning-to-Church/Dig-Deeper/Sin-and-forgiveness.aspx
donderdag 25 juni 2009, 23:56 uur
John — Ik heb juist aardig wat te maken gehad met de Amerikaanse overheidsinstanties en moet zeggen dat er zowel heel bekwame als ongeloofelijk onbekwame eenheden bestaan. Maar dat TRICARE programma voor veteranen, dat de medische zorg voor meer dan 8 miljoen mensen behartigd, wordt kennelijk zeer geapprecieerd door de klanten. Verder ben ik er inderdaad ook bang voor dat we met een twee klassen systeem komen te zitten maar dat zitten we nu toch ook? Veel mensen zijn of niet of onder-verzekerd. Vaak bieden polissen weinig dekking of bevatten een groot eigen risiko. Voor mij en mijn vrouw samen zou een kwaliteits polis met een eigen risiko van $1000 zo’n $15,000 p/j kosten en veel mensen kunnen dat niet opbrengen. Het gemmiddelde gezinsinkomen in mijn staat ligt op hooguit $35,000 p/j. Daarom geloof ik dan ook dat de lagere inkomensgroepen in ieder geval een basis verzekering moeten krijgen die ze zich kunnen veroorloven, met of zonder subsidie. Ik neem aan dat prive verzekeringen blijven bestaan omdat het Congres niet anders zal willen maar de premies moeten lager worden gezien er geen onverzekerden meer zouden zijn en we dus geen verkapte belasting meer zouden betalen, zoals die momenteel in onze premies verrekend wordt. De verzekeringsmaatschappijen zullen meer regulering moeten slikken maar dat wordt hoog tijd. Er werd veel te veel verdiend. Als je Wellpoint, UnitedHealth of Assurant (de grootste drie ziekteverzekeraars) in je Google balkje typt, samen met het woord “scandal” zal je zien waar ik het over heb.
donderdag 25 juni 2009, 23:58 uur
@ aanvullend (5)
Helemaal vergeten te melden dat bij deze heren Ensign en Sanford de vrouwen het dus gelaten hebben bij een geschreven verklaring voor de pers, in het geval van Sanford zelfs met het uitdrukkelijke verzoek aan de pers om haar en haar kinderen met rust te laten.
hier een foto van Silda Wall Spitzer en Elliot Spitzer, zoals in het vorige bericht genoemd.
vrijdag 26 juni 2009, 00:11 uur
Julian (5) heb de link alsnog aangebracht
vrijdag 26 juni 2009, 17:22 uur
In Nederland vinden we het privé-leven van een politicus/ca een privé-aangelegenheid, tenzij sprake is van een strafbaar feit of laakbaar gedrag, zoals in het geval van oud-wethouder van Amsterdam Rob Oudkerk (PvdA):
http://nl.wikipedia.org/wiki/Rob_Oudkerk
Maar oud-minister Jan Pronk (PvdA) kon gewoon aanblijven als minister nadat hij ten tijde van zijn eerste ministerschap (1973-1977) onder invloed van alcohol met zijn auto in een greppel reed:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Pronk_(politicus)
Vreemgaan door politici is hier, anders dan in de VS, geen issue. De vraag is of dat terecht is. Ik ben geneigd om daar nee op te antwoorden. Als sprake is van stiekem vreemdgaan (pleonasme?) heeft iemand in de privé-sfeer het vertrouwen van tenminste zijn/haar partner geschonden. Dan rijst de vraag of zo iemand wél betrouwbaar is in een politieke functie. Voor mij is dat op z’n minst twijfelachtig, omdat ik denk dat iemand betrouwbaar is of niet, en niet wel in het openbaar en niet privé of omgekeerd. Alle heisa die er in de VS omheen wordt gemaakt vind ik een vreemde vertoning en politiek irrelevant. Dus de stelling is dat wie privé onbetrouwbaar is gebleken daarmee zichzelf ook voor een politieke functie heeft gediskwalificeerd. Uiteraard moet die onbetrouwbaarheid dan wel onomstotelijk vaststaan.
vrijdag 26 juni 2009, 23:02 uur
@ Kees
Ien Dales Kees?
zaterdag 27 juni 2009, 01:45 uur
@ Kees
En omgekeerd, als je vrouw een keer heeft ‘gespijbeld’ voor haar werk of heeft gelogen tegen iemand in een winkel, bedrijf of overheid, denk je dat ze dan ook: misschien gaat ze ook wel vreemd?
zaterdag 27 juni 2009, 19:25 uur
Julian (10 en 11), ik heb ‘meer dan eens’, zeg maar ‘geregeld’ contact gehad met Ien Dales in haar Rotterdamse tijd. Ik vond haar een verdomd aardige vrouw. Ik was onder de indruk van haar, wat niet vaak voorkomt bij mij. Ze behoort tot de selecte groep bijzondere mensen met wie ik ooit kennis heb gemaakt.
De ‘vergrijpen’ die jij noemt vind ik niet zo zwaar als vreemdgaan, want dat zou voor mij het einde van mijn huwelijk betekenen. Maar als iemand als politicus/ca (want daar had ik het over) in dezelfde mate onbetrouwbaar is, dan zou ik mijn hand niet in het vuur durven steken voor de betrouwbaarheid van die persoon (m/v) op privégebied.
zondag 28 juni 2009, 02:38 uur
@ Kees,
Akkoord, je zou het kunnen beschouwen als minder zware vergrijpen. Maar ik blijf het een vreemde vergelijking vinden. Ik wil best aannemen dat er mensen zijn die op meerdere gebieden onbetrouwbaar zijn gebleken, maar dat geldt niet voor iedereen, en dus kun je dat niet zonder meer zo stellen.
En wat is dan een ‘vergelijkbaar’ vergrijp als vreemdgaan, in de politiek? Een verkiezingsbelofte niet nakomen? Liegen over massavernietigingswapens? Zouden GW Bush en Cheney ook niet te vertrouwen zijn als echtgenoot? Als vader? Of dichter bij huis, wat is een met vreemdgaan vergelijkbaar vergrijp op de werkvloer? Liegen op je CV? Stiekem voor een andere baan soliciteren? Illegaal gif lozen? Hem proberen te drukken? De warenwet overtreden? Als je weet dat de bakker vreemd is gegaan, durf je dan nog zijn brood te eten? Stap je over op een andere verzekering als het je verzekeringsagent betreft? Is een politieagent dan misschien ook wel corrupt?
En komt iemand ooit van zo’n zonde af? Zo’n één op de vier mannen is wel eens vreemd gegaan, en onder vrouwen is dat ongeveer hetzelfde.
Nou ja, zo probeert iedereen op zijn manier het gedrag van anderen te voorspellen. Misschien zou je eens iets van George Kelly moeten lezen, je had het onlangs al over ‘referentiekader of iets dergelijks’.
“Thus, individuals, like incipient scientists, are seen as creatively formulating constructs, or hypotheses about the apparent regularities of their lives, in an attempt to make them understandable, and to some extent, predictable. However, predictability is not pursued for its own sake, but is instead sought as a guide to practical action in concrete contexts and relationships.”
O, en Ien Dales zei ‘je kunt niet een beetje integer zijn’.
http://www.integriteitoverheid.nl/contents/library/43/speechministerdalescongresvngjuni1992.pdf
zondag 28 juni 2009, 13:16 uur
Sanford woonde al lang gescheiden van zijn vrouw.
Laat de mensen AUB BLIJVEN LIEGEN ter bescherming van hun privacy, als ze maar niet liegen over belangrijke zaken, waardoor anderen schade zouden lijden.
Sanford zou echter wel eens moeten stoppen te liegen over zijn geloof, om met hernieuwde inzichten aan de rest van leven te beginnen.
maandag 29 juni 2009, 20:34 uur
Julian, 13 laatste zin. Zo kun je ook niet ‘een beetje betrouwbaar’ zijn. Het gaat mij niet om een moreel oordeel, dus woorden als ‘zonde’ e.d. zijn niet to the point. In mijn stelling beperk ik me tot de ‘erebaan’ van politicus en laat ik bakkers en andere gewone burgers buiten beschouwing.
http://weblogs3.nrc.nl/opklaringen/2009/06/13/politiek-als-beroep-vooruit-maar-dan-sober-en-met-eer/
Citaat uit die column:
“In de bundel ‘Beroepstrots’ wijst Dorien Pessers op de betekenis van ‘eer’ als „het verlangen boven je zelf uit te stijgen”. Anders gezegd: begrippen als eer en soberheid uit de kast halen. Is het een brug te ver dat ook te vragen van politieke ambtsdragers, zelfs als zij hun werk als een beroep zijn gaan zien?”
Een politicus moet vrij zijn van elke schijn van onbetrouwbaarheid. Het is twijfelachtig of iemand die (op welk gebied ook) onbetrouwbaar is gebleken in staat is om boven zichzelf uit te stijgen. Ik zei niet dat iemand die privé onbetrouwbaar is gebleken per definitie ook als politicus/ca onbetrouwbaar IS, maar dat zijn/haar betrouwbaarheid volgens mij in dat geval op zijn minst twijfelachtig is. En elke schijn van twijfel aan betrouwbaarheid vind ik in strijd met de ‘eerbaarheid’ van het ambt van politicus.
Ik heb van nabij gezien hoe het private en publieke door elkaar kunnen lopen. Het betrof de burgemeester van een jou bekende stad. Hij probeerde zelf een uitkering voor zijn zoon te regelen, buiten alle regels om. Bij Sanford liep het private en publieke ook doorelkaar heen. Dat is ‘machtsbederf’, waar Ien Dales het over had. Dat nu dient m.i. ten alle tijde voorkomen te worden. Dus dient elke schijn van onbetrouwbaarheid vermeden te worden. Ik vind dus dat minstens een op de vier mensen ongeschikt is voor het ereambt van politicus. Rechtlijnig? Ja. Ongenuanceerd? Ja. Helder? Lijkt me wel. Ik ben zelf trouwens geen ambtenaar of politicus, maar een gewone burger. Wel zo veilig
.
dinsdag 30 juni 2009, 00:57 uur
@ Kees
Dat vind ik allemaal prima dat jij dat vindt, zoals gezegd heeft iedereen zo zijn manier om gedrag van anderen ‘te voorspellen’, ik maak alleen maar bezwaar tegen de zogenaamde ‘logica’. Een ander doet dat op basis van statistieken, over criminaliteit, etc. Ook helder, ongenuanceerd, en rechtlijnig, maar dat terzijde.
woensdag 1 juli 2009, 17:33 uur
Ach logica, Julian. Dat is ook maar betrekkelijk. Ik hou van wiskunde en moet in dit verband denken aan het volgende:
“Het eerste gebruik van de waarschijnlijkheidsleer door de Franse wiskundigen Blaise Pascal (1623-1662) en Pierre de Fermat (1601-1665) dateert van de 17de eeuw en begon met het numeriek begrijpen en voorspellen van eenvoudige kansspelen. Vele anderen hebben deze bevindingen in een wiskundig kader geplaatst zoals we de waarschijnlijkheidsleer of kansrekening tot op heden formuleren en in ons dagelijks leven gebruiken. Welk weer wordt het morgen? Wat is de kans dat mijn ziekte geneest met deze nieuwe behandeling? Wie wint er de Tour de France volgend jaar? Wat is de slaagkans in de eerste Bachelor Natuurkunde?”
Mijn ‘kansberekening’ komt in dit geval neer op de simpele gedachte dat wie er geen been in ziet om zijn partner te bedriegen een grotere kans loopt om ook publiekelijk de boel te bedonderen dan iemand die er wél een been in ziet om zijn partner te bedriegen.
Dan heb ik het niet over zekerheid maar over waarschijnlijkheid. Daar moeten we het nu eenmaal vaak mee doen, los van elke logica.
woensdag 1 juli 2009, 18:38 uur
@ Kees,
Dat je dat waarschijnlijk vond, dat heb je al duidelijk gemaakt. En ik noem het vooringenomenheid, dat vind je niet erg neem ik aan.
woensdag 1 juli 2009, 18:57 uur
Dat vind ik niet erg, maar wel iets anders, Julian
woensdag 1 juli 2009, 20:43 uur
Meanwhile, Sandford slaagt erin om het van kwaad tot erger te maken. Na verwijzingen naar de bijbel (King David) heeft hij inmiddels de Argentijnse, die hij -wat is het 5 keer?- heeft ontmoet, zijn ’soul-mate’, ‘and also blabbed about “crossing the line” with other women romantically — but stopping short of sex’.
http://www.salon.com/opinion/walsh/politics/2009/07/01/sanford/
woensdag 1 juli 2009, 22:35 uur
zijn soulmate…te noemen (20)