De man om wie veel zal draaien
Dit wordt de komende anderhalf jaar een van de invloedrijkste politici van Washington. Hij heet Ben Nelson en is een conservatieve Democraat uit Nebraska. Sinds Republikein Arlen Specter deze week overstak naar de Democraten, beschikt die partij in principe over genoeg senatoren (zestig in de Senaat) om Republikeinen elke invloed ontnemen. Het betekent dat de vraag voortaan is of alle Democraten hun president volgen – en dan is Nelson de man die het eerste uit de boot dreigt te vallen. Het bleek meteen toen hij eind vorige week afstand nam van een idee dat Democraten na decennia hopen te verwezenlijken.
Met Specter in de gelederen hebben zij een unieke kans een overheidsverzekering tegen ziektekosten te beginnen, die concurreert met de private verzekeringsmaatschappijen. Het doel is om de zestig miljoen onverzekerden een polis te bezorgen, en de private maatschappijen te dwingen goedkoper te worden. Maar Nelson, die veel campagnegeld van verzekeraars ontvangt, ontnam zijn partij eind vorige week elke hoop. Uitleg van wat de man drijft: hier.
Verder zal er de komende honderd dagen uitvoerig aandacht zijn voor de opvolging van David Souter, het lid van het Hooggerechtshof dat zijn aftreden heeft aangekondigd. Souter hoort bij de vier vooruitstrevend georienteerde juristen van het Hof, en de vraag is wat voor soort opvolger Obama zoekt. Dit stuk geeft een aardige indicatie: het zal wel een gematigde kandidaat worden.




Abonneer je 


zondag 3 mei 2009, 13:04 uur
Zie ook de link die Jeroen gaf in 1 op het blog van woensdag 22 april 2009: “Jon Stewart: We don’t torture”:
http://www.tnr.com/politics/story.html?id=07bd4a20-60a7-44a9-ab92-115eeb62bd92&p=1
Een interessante analyse, zoals ik schreef in 2 op bovengenoemd blog in reactie op Jeroens post. Zie ook de reactie van Bob (5) op dat blog. Dit alles gaat heel relevant worden, vermoed ik.
zondag 3 mei 2009, 13:24 uur
De vraag of het juist is dat de uitvoerende macht (de President) na goedkeuring van de wetgevende macht (de Senaat) de personele invulling van de rechtsprekende macht mag bepalen, is een discussie waard, evenals trouwens de vraag of het terecht is dat in de VS het Supreme Court zo’n grote politieke invloed heeft.
De scheiding der machten, Trias Politica, bestaat die in de VS en zo ja, hoeveel komt daarvan terecht? Vergelijk het met Nederland, waar de benoeming van rechters heel anders verloopt en waar de politieke invloed van rechters, inclusief die van de Hoge Raad, veel kleiner is.
zondag 3 mei 2009, 17:57 uur
Kees (1)
Ik moest even terugkijken waar het ook alweer over ging, onder die John Stewart kop en las ook nu pas jouw laatste commentaar. Was het met je eens overigens. Met “eenheid” bedoelde ik eigenlijk alleen maar een overtuigende meerderheid en dan nog met name wat de economische oplossingen zou betreffen.
Kees(2)
benoemingen als aangekondigde maatregelen. De macht van de President is vnl. ontleend aan positie als staatshoofd met daarbijbehorend ontzag, zijn/haar positie als “Commander in Chief” van de krijsmacht en als hoofd-lijsttrekker van de winnende nationale partij. Voorts, zoals Bush duidelijk liet zien, heeft de President het recht om Executive Orders te promulgeren. Voor zover ik weet zijn dat vnl. interpretaties van de wet voor de gewone gang van zaken maar die kunnen dus wel via het gerecht getoetsd worden. In mijn korte levensloop heeft m.i. de Trias Politica vrij goed gewerkt, behalve onder Bush. Onder leiding van Cheney werd dit systeem op systematische manier ondermijnd. Reagan and Bush Sr. hadden de weg al gedeeltelijk geplaveid met de uiterst conservatieve selekties voor het Supreme Court van Rehnquist, Scalia en Thomas en meer gematigde conservatieven O’Connor en Kennedy. Bush Jr. zette die koers verder door met Alito en Roberts. Zodoende had Bush Jr. zowel een vriendelijk Supreme Court als een Republikeinse meerderheid in het Congres. Zijn Executive Orders werden daarom ook nauwelijks getest. Voorts was er al voor gezorgd dat de Attorney General, als hoofd van het Department of Justice een 2erangs jurist en langstondige vriend uit Texas werd. Onder zijn leiding, en met de nodige invloed van Cheney, werden de Executive Orders dan ook zo breed mogelijk toegepast. Achteraf bezien begonnen hier de moeilijkheden voor Senator Specter die, als ervaren jurist, de gang van zaken duidelijk kon waarnemen.
Die Trias Politica is natuurlijk de kern van de Amerikaanse Democratie, zoals bepaald en verfijnd door de Founding Fathers. (Overigens is de invloed van de Republiek der Nederlanden bij het vormen van de Amerikaanse grondwet niet obelangrijk geweest. Zie o.a. John Lothrop Motley’s, “The Rise of the Dutch Republic” van 1870 of zo).
De principiele taak van het Supreme Court is zowel het Congres als de President binnen de grenzen van de wet en met name de grondwet te houden. Een tweede taak is om de wetten die door het Congres gepasseerd zijn te interpreteren, als die via lagere rechtbanken uiteindelijk dit hoogste gerecht worden voorgelegd. Het Congres zelf moet de macht van de President beperken dmv het congressionele goedkeuringsproces, zowel over zijn/haar
Alhowel men zou kunen redeneren dat het systeem niet heeft gefunctioneerd onder Bush is het natuurlijk wel zo dat ten eerste Bush’s termijn afgelopen was en ten tweede dat zijn machtsmisbruik zo duidelijk funest was gebleken dat geen Republikein goede tractie kon krijgen in de race om het presidentschap. Zo blijkt dus dat de kiezers uiteindelijk ook een belangrijke inbreng in de balans van het systeem hebben. Dat is natuurlijk het mooie van een echte democratie: de president of premier, het kabinet, het congres of parlement en de rechters kunnen nog zoveel zeggen maar uiteindelijk beslissen de kiezers.
zondag 3 mei 2009, 18:03 uur
Met excuses voor de weggevallen letters hierboven. Ik zit niet achter mijn eigen computer en deze heeft de hik.
zondag 3 mei 2009, 19:17 uur
Toevalligerwijs kwam ik dit tegen, nota bene uit dezelfde krant. Voor wie het gemist heeft (misschien ben ik wel een van de heel weinigen). Niet nieuw, wel interessant en … bevestigend.
http://weblogs3.nrc.nl/wereld/2009/04/13/bestaat-er-in-de-vs-een-financieel-politiek-complex/
Dan ook dit maar toevoegen, had ik ook nog niet gezien. Minder ‘spectaculair’, maar voor de liefhebber:
http://weblogs3.nrc.nl/wereld/2009/04/03/de-uitgestoken-hand-van-barack-obama/
En ook dit, hoewel ook al bekend van ‘ons’ blog:
http://weblogs3.nrc.nl/wereld/2009/03/17/vs-bevestigen-met-marteling-karikatuur-van-zichzelf/
Ja, ik kan ook niet alles bijhouden! Dit blog kost me al (te) veel tijd. Maar ik klaag niet. Eigen keus
.
maandag 4 mei 2009, 10:48 uur
Artikel over het Nederlandse sociale verzekeringsstelsel gezien door de ogen van een hier wonende Amerikaan in de New York Times:
http://www.nytimes.com/2009/05/03/magazine/03european-t.html?em
Leuk artikel. De man is enthousiaster dan ik had verwacht.
maandag 4 mei 2009, 18:20 uur
Norms @6
Goed artikel. Dank voor de link. Ik heb al een tijd geprobeerd Amerikanen geinteresseerd te krijgen in een health-system a la Hollandaise maar, zoals zo vaak, ze begrijpen niet goed dat er een “third way” is, in dit geval een compromis tussen de collectieve en individuele aanpak. Veel Amerikanen, zelfs veel doctoren, willen nu op het “single-payer” model overschakelen. Ik zie dat als meteen van de hoge plank springen voor we weten hoe diep het zwembad is. Het zou een systeem a la Anglaise of Canadienne moeten worden en daar steekt het Nederlandse systeem m.i. nogal positief bij af.
maandag 4 mei 2009, 22:22 uur
Bob (3 en 7), dank voor je heldere uitleg! Je legt ook de zwakke plekken van het systeem bloot, en omdat deze rechters voor het leven benoemd worden, is de correctie door de kiezer niet altijd of helemaal voldoende. Principieel vind ik dat de uitvoerende macht zich zo min mogelijk moet bemoeien met de rechtspraak, die m.i. zo onafhankelijk mogelijk moet zijn. Dat is in het VS-systeem niet het geval vind ik na jouw uitleg. Omgekeerd moeten rechters zo min mogelijk politieke invloed hebben. Dat is bij ons beter geregeld. Bij ons toetst de 1ste Kamer (als het goed is) de kwaliteit van de wetgeving, niet de politieke inhoud ervan. Datgene wat in de VS het Supreme Court dus doet. Het (in meerderheid conservatieve) Supreme Court speelde met name bij de ‘verkiezing’ van Bush jr. (1ste termijn) op zijn minst een dubieuze rol. Bij ons kan een rechter een staking verbieden. Dat laat de wet toe, maar is vaak omstreden. De rechter maakt in zo’n geval in principe een politieke keus door de verschillende belangen af te wegen (en dat is dus politiek bedrijven). Maar dat is dan ook een gevoelig onderwerp hier, hoe weinig er relatief gezien ook sprake is van ‘stakingsdreiging’.
Op ons ziektekostenstelsel heb ik veel kritiek. Het is een privaat-publiek mengsel. De politiek stelt de inhoud van de zg. basisverzekering vast, je moet je verzekeren bij een particuliere maatschappij. Die ‘concurrentie’ zorgde voor een veel te ‘goedkope’ basisverzekering bij invoering (1-1-2006) en zoals voorzien gingen bij alle verzekeraars de premies voor deze verzekering daarna fors omhoog. Bovendien zijn deze premies nominaal en dus niet inkomensafhankelijk. Ik had veel liever een versie van het oude, op solidariteit gebaseerde, ziekenfondsstelsel ingevoerd gezien: premie inkomensafhankelijk. Naast de verplichte basisverzekering is er een veelheid aan aanvullende verzekeringen. Bob, als jouw vrouw die moest kiezen, zou ze weer terugdenken aan die eerste supermarktervaring in de VS die jij hier beschreven hebt! Je hebt ze in alle soorten en maten, met verschillende kortingen enz. Bovendien is deze verzekering ook nominaal, dus wie goed verdient kan makkelijk een riante aanvullende verzekering afsluiten, met allerlei ‘luxe’ (tandheelkunde etc.), wie krap bij kas zit zal hierop bezuinigen. Naast die nominale premie(s) betaal je dan ook nog een inkomensafhankelijke bijdrage (tot een jaarinkomen van max. ca. 32.000 euro). Heel onoverzichtelijk, alles bijelkaar. En met heel verschillende inkomenseffecten. Na invoering van dit nieuwe stelsel sinds 1-1-2006 was ik meer dan DRIE keer zoveel geld aan premie kwijt voor bijna dezelfde verzekering en hetzelfde aantal personen! Voor mij niet erg, maar voor veel anderen een heel grote achteruitgang. De eerste jaren was er een noclaim korting van 255 euro per verzekerde en sinds 2008 een verplicht persoonsgebonden eigen risico van 150 (nu 155) euro per verzekerde! Geen van beide vind ik goed, allebei riskant. Er is wel een zorgtoeslag die maximaal 57 euro per maand per verzekerde bedraagt. Uitgevoerd door de belastingdienst. Ja, de bureaucratie moet ook wat! En de kosten van de gezondheidszorg en inkomens van de specialisten: die zijn enorm gestegen:
http://www.parool.nl/parool/nl/265/GEZONDHEID/article/detail/154661/2009/02/06/Explosieve-stijging-inkomens-specialisten.dhtml
Nee, dat ziektekostenstelsel hier is verre van ideaal. Ondertussen is de kwaliteit van de zorg gedaald en bepalen verzekeraars steeds meer welke medische zorg je moet nemen, door deze ‘in te kopen’. Het is een neoliberaal monstrum, alles bijeen.
dinsdag 5 mei 2009, 00:31 uur
Kees (8)
Dank je voor de gedetailleerde uitleg van het nieuwe ziekteverzekerings systeem in Nederland. Ik ben hier overigens voor een paar dagen en heb al meer “research” gepleegd en zie nu ook de nadelen die jij beschrijft. Maar dan moet je wel bedenken wat voor troep wij er in Amerika van gemaakt hebben. Ten eerste heeft de verzekeringspremie bij ons ook een inverse relatie met het inkomen. Bij de betere banen betaald de werkgever de gehele of een groot gedeelte van de premie. Bij de slechtere banen betaald de werkgever weinig of niets. Dus is het meestal zo dat de slechtst betaalden het meest betalen. Omdat er zoveel mensen zonder verzekering zitten (zo’n 20% van de bevolking), die uiteindelijk toch behandeld moeten worden zijn die premies zeer sterk gestegen in de laatste jaren, soms wel met 40% per jaar. Dat is dus een verkapte belasting die eigenlijk gewoon via de premie verheven wordt. In mijn geval kost mijn polis (inclusief echtgenote)zo’n $15000 per jaar en dan zijn de eerste $400 nog voor eigen risiko en tandarts bezoeken zijn er niet bij inbegrepen. Het bedrijf betaald 80% van mijn premie, en dat is dus mooi, maar als ik zelfstandig zou werken of zonder baan zat zou ik dus het gehele bedrag zelf moeten betalen. Voorts krijgen groep polissen (zoals die van mijn bedrijf) een discount en als zelfstandige moet je dus nog meer betalen of een slechtere polis nemen. Gezien veel mensen de premie niet meer kunnen opbrengen zijn ze of niet of slecht verzekerd en stellen het doktersbezoek zo lang mogelijk uit. Dat werkt enorm kostenverhogend, waardoor de premies nog weer omhoog gaan. Het is dus een vicieuze cirkel. In vergelijking mag het Nederlandse systeem dan verre van ideaal zijn, maar voor de gemiddelde burger is het is in ieder geval beter dan het onze. Het “single-payer” systeem zoals het in Frankrijk bedreven wordt, waar er overigens ook nog een “deklaag” van prive verzekeringen bestaat, zou op papier misschien het beste zijn maar Amerika is nooit erg goed in het bedrijven van bureaucratische systemen. Als je bijv. het ziekteverzekerings systeem voor de veteranen neemt, dat in principe echt goed zou moeten zijn (“Support the Troops”, etc.) dan vind je een blamage. Ik ben dan ook bang dat een puur overheids bedreven systeem minder efficient zal zijn dan een privaat systeem, maar dan moet het laatste wel goed gereguleerd worden. De concurrentie zou de premies misschien niet zozeer beinvloeden maar wel de service niveaux.
Je kan er in ieder geval op rekenen dat dit DE discussie van 2010 gaat worden en dat er veel vuurwerk bij komt kijken. Limbaugh zal er een hartaanval van krijgen maar daar is die wel verzekerd voor
dinsdag 5 mei 2009, 01:23 uur
@ 6
Leuk artikel, Norms. Die eerlijkheid van hem als hij in de gaten krijgt hoeveel belasting hij moet betalen, hoe hij, in de geest, gaat lijken op Limbaugh etc. totdat hij de andere kant merkt.
Geeft ook wat nadelen weer.
Zoals bijv. die situatie met sociale huurwoningen, waar mensen die zich een veel hogere huur zouden kunnen veroorloven, rustig kunnen blijven zitten.
Het zou leuk zijn als O’Reilly, Beck en zo dit ook zouden lezen. En het zouden geloven.
dinsdag 5 mei 2009, 09:52 uur
Kees (8)
Je inzending over ziektekostenstelsel gelezen…
Ja ik heb deze dingen ook van familie in Nederland gehoord.Die zijn ook niet meer zo tevreden..dus voor ze dat hier zo willen doen denk ik toch dat er nog wel dingen moeten veranderen.
Mijn familie bestaat uit oudere mensen (!!!) en die zeggen ook dat ze er in de laatste jaren op achteruit zijn gegaan. Maar dat moet toch ook wel. Of heeft Nederland een geheim printertje…? Want de “gasbel” ( was dat niet ergens boven de Wadden..?) is toch al opgedroogd..of leeggehaald of hoe je het noemt. Ik herinner me nog dat toen dat gas gevonden was dat er zoveel dingen goedkoper zouden worden….maar het is al zo lang geleden dat mijn herinnering een beetje schemerig is.
Maar in ieder geval is mijn familie niet meer zo tevreden.
( Maar ik heb wel moeten lachen…..)Mijn zwager moet “Metamucil” innemen na het eten voor de spijsvertering….Dat wordt ( of werd) door de verzekering betaald….Wij gaan daarvoor gewoon naar de “drogist”….Net vandaag een heel grote pot gekocht “on sale” $ 8.99 en daar ben ik wel een maand of wat zoet mee……Valt hier echt niet onder “medicijnen” …gewoon om je systeem gezellig te houden…..
En zo zijn er meer dingen waar we het wel eens over hebben en dan krijg ik ook het idee dat er bij jullie in de laatste jaren ook veel veranderd is…en niet ten beste…..
Herinner me nog toen ik een kind was dat er iedere week een man aan de deur kwam van het ziekenfonds….het geld lag altijd al gereed en dan kreeg je geloof ik een zegeltje als je betaald had..O wat is dat lang geleden……
Ik ben blij dat ik hier Medicare heb ( hebben alle mensen boven 65…) Dat systeem zou er voor iedereen moeten zijn…maar het is ook niet vrij…al denken mensen dat soms. De premie wordt afgehouden van je Sociale Security ( A.O.W.) Maar wat je niet in handen krijg mis je niet….
Hier zouden we zo lang over kunnen praten…..
Wat ik ook leuk vond was wat er in dat artikel stond over “huurhuizen”
In Brazil deden ze het beter. In 1954 zijn wij daar, vanuit Indonesie, naar toe verhuisd waar wij gingen wonen in het hotel van de company ( heel mooi..met zwembad etc…)Dat stond boven op een heuvel…Op een tweede heuvel…veel groter…. waren huizen in een kring gebouw…Spaanse style…ook met zwembad…Daar zouden wij een huis krijgen zodra er 1 vrij kwam maar omdat het een poosje duurde gingen wij eens naar Petropolis ( wij zaten tussen Rio en Petropolis ( in de bergen)Nu komt het leuke…We vonden een aardig huis om te huren maar wel werd direct verteld dat de huur ieder jaar omhoog zou gaan…evenredig aan een verhoging in je salaris….Toen zijn wij maar in ons hotel gebleven…met alle verzorging..Toen ik in verwachting raakte moest ik injecties hebben…en de dokter kwam iedere dag naar het hotel…maar later kwam ik er achter dat ik voor de bevallng naar het ziekenhuis in Rio moest en daar was helemaal geen hulp. Je familie moest meekomen en die moesten je een bad geven…voor je eten zorgen….Toen hebben we maar besloten om naar Nederland te gaan….. Zo zie je ieder land is verschillend…..Weet niet hoe het daar nu is…maar heb het niet gemist…