Een fijne reactie:

,,Beste Next redactie,

Ik heb een hele tijd geleden alweer een van de eerste proefnummers van wat toen NRC.nu en nu NRC.next heet mogen ontvangen voor lezersonderzoek en heb toen al aangegeven meteen abonnee te worden als de krant er zou komen.

Ik heb net het laatste 0-nummer (weliswaar erg klein) op jullie website doorgebladerd en gefeliciteerd met dit produkt, heb net meteen een jaarabonnement genomen. Ik verheug me straks NRC.next te kunnen lezen in mijn dagelijkse trein woon-werk verkeer van Rotterdam naar Amsterdam.

Heb alleen een slot nog een vraag/suggestie: wordt NRC.next ook gedrukt met nietje in de rug zoals bij Spits en Metro gebruikelijk? Dit maakt lezen in de trein nml enorm veel aangenamer.

Met vriendelijke groet / kind regards,
Xander Mol”

Beste Xander,
Welkom! En natuurlijk komen er twee nietjes in de rug. Niks hinderlijker dan een krant die uitelkaar valt. HN

Woensdag kwam het nieuwe 0-nummer van de persen en konden we meteen met de trein naar Amsterdam voor een lezersonderzoek. Een kwalitatief onderzoek, zoals dat heet: twintig mensen uit de doelgroep (in dit geval: 20-40 jaar en hoger opgeleid) kregen elk een kwartier om nrc.next door te kijken en werden daarna een half uur ondervraagd. Een voor een. Via een video-verbinding konden we meekijken. Razend interessant om te zien wat een lezer met je krant doet. Waar bladert hij achteloos langs? Waar blijven zijn ogen haken?

Het werd een geweldige middag:
,,Bladert net zo makkelijk als Spits maar heeft veel meer inhoud.”
,,Nu weet ik eindelijk hoe het echt zit met die Taïda-zaak.”
,,Je kunt het in etappes lezen, prettig.”
,,Die cd-recensies gewoon doordeweek, heerlijk.”
,,Dit is niet wat er vandaag allemaal is gebeurd, het is wat er vandaag speelt!”

Interessant: geen van de ondervraagden ziet een krant als primaire nieuwsbron. ,,Als er iets is gebeurd hoor ik het wel in het journaal.”
En: Bijna iedereen pakt Spits of Metro mee: ,,Het wordt in je handen gedrukt dus lees je het.”
Maar: Geen van hen heeft er echt genoeg aan. ,,Als ik met de trein naar Maastricht ga heb ik ze al bij station Amstel uit. Hier doe ik veel langer mee.”

Enthousiasme over de inhoud betekent niet dat iedereen nu een abonnement gaat nemen.
,,Een proefabonnement zal ik zeker nemen, en dan hangt het daarna van mijn bui af of ik doorga.”
,,Moeilijk oordelen na één nummer. Hij is compact en er staat veel in en hij komt ‘s ochtends. Maar nu heb ik het Parool en daar doen ze veel aan Amsterdam.”
,,Een abonnement? Ehm, nou dat moeten ze me een proefabonnement opdringen en me daarna niet meer bellen.”

De prijs (1 euro per dag, maar bij een proefabonnement nu al vanaf 5 euro per maand – kijk hier) was voor niemand een belemmering. De belemmering is de stap om zelf actie te ondernemen om je ergens op vast te leggen. Wat je noemt een uitdaging voor de mensen van marketing. Maar hoe dan ook: aan de formule van de krant hoeven we niet verder te sleutelen.
HN

Met een redactie die een week in dienst is een proefnummer maken – je moet het een keer gedaan hebben. (Ter herinnering: later deze week is er een groot media congres in Noordwijk en daar moeten potentiële adverteerders nrc.next kunnen doorbladeren.)

De onderwerpen waren snel bepaald. Waarom is juist die ene scholiere uit Kosovo/Winterswijk een nationale zaak geworden? Welke regels schendt Iran nu eigenlijk als het werkt aan kernenergie? Wat is het belang van de overdracht van ruim 200 Nederlandse schilderijen aan een Amerikaanse? Etc. De aanpak leverde ook geen problemen op.

Maar waarom lukt het niet het artikel van de computer op de pagina te krijgen? Hoe kan het dat de advertenties hele andere maten hebben dan het advertentiebedrijf had opgegeven? Wat is de zetaanwijzing om dat inzetje op een nieuwe manier te presenteren? Dat bleken de werkelijke vragen van vandaag te zijn.

De zelfgestelde deadline werd uiteindelijk met een uur overschreden. Geen ramp: de persen gaan pas morgenochtend vroeg draaien. Maar eh… inhoudelijk zal het wel goed komen, zonder routine maak je geen krant. We zullen dit proefnummer een dezer dagen hier op de site zetten – kan iedereen zelf oordelen. HN

ps: er kwam dit mailtje: ,,Niet om het 1 of ander, maar we zien voortdurend foto’s van allerlei al dan niet nieuwe medewerkers. Wordt het niet eens tijd voor een foto van de nieuwe hoofdredacteur? We willen nu wel eens weten wie die Willem-Jan Makkinga is!
Groet,
Daan Kuiper”

Beste Daan, Willem-Jan Makkinga is de gedelegeerd uitgever. Hoofdredacteur is Folkert Jensma, dezelfde dus als die van NRC Handelsblad en www.nrc.nl. De dagelijkse leiding is in handen van ondergetekende, voor deze keer links op de foto.

Wat doe je als een bron een verhaal voor publicatie wil lezen, maar onbereikbaar is terwijl de deadline nadert? Mag je, als je een kind op een schoolplein hebt gesproken, dat kind met voor- en achternaam in de krant zetten? Wat zeg je tegen advocaten als die je bellen met ‘bijzonder nieuws, exclusief voor jou?’

Deze en andere vragen kwamen aan de orde tijdens een nadere kennismaking met de chefs van de grote deelredacties, afgelopen donderdagmiddag. Hun was gevraagd iets te zeggen over de dagelijkse keuzes waarvoor zij staan. Doel, opnieuw: nrc beter leren kennen.

Het grootste deel van de dag werd trouwens ingeruimd voor kennismaking met ted en shell: de computerprogramma’s waarmee NRC Handelsblad en straks ook nrc.next worden gemaakt. In de ruimte die wat overdreven ‘de grote vergaderzaal’ heet, was daarvoor een aantal bureaus met computers neergezet. Het zag er zeer redactie-achtig uit. Dus het besluit was snel genomen: hier blijven we voorlopig lekker zitten.

Was er dan geen speciale redactiezaal voor nrc.next? Nee, die was er niet. De NRC mag dan tegen de trend ingaan door in één keer meer dan twintig nieuwe redacteuren aan te nemen, dat betekent nog niet dat er op Marten Meesweg in één keer twintig bureaus bij kunnen worden gezet. Die ruimte is er eenvoudig niet. Over een interne verhuizing wordt wel gedacht en getekend, maar het devies is: zoveel mogelijk werkplekken dubbel gebruiken, want NRC Handelsblad wordt ‘s morgens gemaakt, en nrc.next juist ‘s middags en ‘s avonds. Alleen, deze eerste maand verschijnt next nog helemaal niet en worden de nieuwe redacteuren juist zoveel mogelijk gemengd met de zittende redactie. Vanuit de gedachte: als je elkaar goed kent werkt het straks makkelijker. Maar ja, geldt dat ook als je met elkaar moet vechten om een bureau? Plus: waar maken we dan onze proefnummers? Waar bedenken we onze plannen? Elke extra plek is dan toch meegenomen. Vrijdagmorgen hebben de wanden volgehangen met next-covers (die we elke dag trouw maken). Vanaf nu geldt dus: wees welkom in de voormalige grote vergaderzaal. HN

Vandaag 20 nieuwe redacteuren ontvangen op de Marten Meesweg. Hoofdredacteur Folkert Jensma begon met een inspirerend betoog over waar wij voor staan (als in: principes, niet taken), Gijsbert van Es vertelde iets over de organisatie maar bovenal was het doel: onderling kennismaken. Wíj hadden de sollicitatieformulieren gelezen, wíj hadden gesprekken gevoerd (eerste ronde, tweede ronde…) maar zíj zagen elkaar voor het eerst. Met wie gaan we eigenlijk die krant maken?

Een diverse groep, als ik het mag samenvatten. Van mensen die stuk voor stuk iets bijzonders hebben. School voor journalistiek, met twee anderen Nederlands persbureautje in Rusland opgericht, werken in zo’n ‘catered chalet’ in Zwitserland, daar besloten van hobby fotograferen je beroep te maken, vervolgens fotoredacteur bij Volkskrant Magazine en nu bij nrc.next. Of: Internationale betrekkingen studeren, stage bij Buitenlandse Zaken maar ook een boek schrijven over dance. Of: Een jeugd doorbrengen in ballet en jezelf daarna opnieuw uitvinden als journalist. Enzovoort. Mensen om vrolijk van te worden.

We hadden ervoor gekozen ieder iets te laten vertellen over zijn/haar ‘beslissende moment’ (je moet iets) en dat leverde verrassende inzichten in personen op maar via omwegen ook inhoudelijke discussie over nrc.next. Vertrouwenwekkend om dan iedereen al ‘wij’ en ‘onze krant’ te horen gebruiken. Daarna lunchen met chefs van deelredacties en uiteindelijk borrel op de redactiezaal met iedereen. Een mooie dag. HN

Vandaag met next-pionier Gijsbert van Es en uitgever Willem-Jan Makkinga op bezoek geweest bij Van Walbeek Etcetera, het reclamebureau dat straks de campagne voor nrc.next gaat verzorgen. De campagne is grotendeels klaar, het ging om een paar puntjes op de i. Een mens is geneigd te denken: zo’n reclame verzin ik ook, maar doe het maar eens. Verder dan ‘meer weten in minder tijd’ of ‘de tom-tom van het nieuws’ kom ik niet als ik een slagzin voor nrc.next zou moeten bedenken. Gelukkig heeft het reclamebureau allang een veel betere – en het heet trouwens niet eens een slagzin. Slagzin is geen Engels.

Daarna snel naar Rotterdam: morgen komen twintig nieuwe collega’s op de krant – eindelijk – en we willen ze allemaal een ‘nrc.next starterspakket’ geven, maar dat moet nog wel even uitgezocht en gesorteerd worden. Een toegangspasje, een wachtwoord voor het computersysteem, een beschrijving van alle deelredacties, een plattegrond, een lijst met telefoonnummers, een telefoon, etcetera. Om half zeven lopen Titia, Peter Leijten en ik nog kopieën te maken, te nieten en enveloppen te vullen. Maar je zou kunnen zeggen: dat is ook reclame. HN

Annelies Kuiper (31) wordt fotoredacteur. Annelies werkte als beeldredacteur voor het Volkskrant Magazine, is freelance fotograaf en parttime docent fotografie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Zij heeft journalistiek gestudeerd in Zwolle en fotografie aan eerdere genoemde academie. HN

Ook nieuw is Hedi de Vree (29). Hedi werkt nu freelance voor de Volkskrant, liep bij die krant dit jaar stage en was er betrokken bij het project jongerenkrant. Zij heeft Talen en Culturen van Latijns-Amerika gestudeerd aan de Universiteit Leiden en literatuur, politicologie en geschiedenis aan de Universidade de Sao Paulo. In 2005 heeft ze de PDOJ in Rotterdam gevolgd. HN

Ook verwelkomen we Juliette Vasterman (25). Juliette komt van het ANP, waar ze sinds 2004 werkt als redacteur/verslaggever. Sinds 2002 is ze stringer voor de Washington Post. Als freelancer werkte ze onder meer voor Elsevier, de Volkskrant, Intermediair en de IJmuider Courant. In 2001 liep ze stage op de redactie Economie van NRC Handelsblad. Ze heeft gestudeerd aan de School voor de Journalistiek in Utrecht. HN

Tijd om weer wat nieuwe redacteuren voor te stellen. Daan van Lent (39) werkt sinds 1996 bij FEM en FEM Business en was daar vijf jaar adjunct-hoofdredacteur. Eerder was hij redacteur bij Milieu Magazine en Foodmagazine. Hij heeft juridisch-politieke betrekkingen gestudeerd aan de Universiteit Leiden en MA international journalism aan de City University in Londen. HN