David, Victoria en wij
Het meest opmerkelijke zinnetje uit de nrc.next van vandaag is wat mij betreft: ‘Titia Ketelaar had die iPod nooit moeten teruggeven. De NRC-regels zijn overdreven.’ De stelling van vandaag. Grappig en prikkelend (kan ik zeggen want ik heb het niet zelf bedacht) en het gaat ergens over. Dus stem even hier.
Even de achtergrond. Als redactie van nrc.next krijgen Titia en ik soms heel andere post dan toen we nog NRC Handelsblad op ons visitekaartje hadden staan. Zoals nu dus een uitnodiging om volledig verzorgd aanwezig te zijn bij de lancering van de parfumlijn van David en Victoria Beckham in Venetië. Doen of niet doen?
Als chef van de buitenlandredactie van NRC Handelsblad kreeg ik wel eens aanbiedingen voor een week vijf sterrenhotel Egypte (zodat u kunt schrijven over de fantastische mogelijkheden om te duiken aldaar) of een verzorgde trip naar IJsland (de helende kracht van de warmwaterbronnen) etc. Die reizen konden we – helaas, helaas – niet aannemen, moest ik dan antwoorden: als we een onderwerp de moeite waard vinden gaan we zélf (en betalen we zelf). Snoepreizen en dan een stukje in de krant als tegenprestatie, daar doen we niet aan. Dat tast de geloofwaardigheid van de krant aan. De lezer moet erop kunnen vertrouwen dat de berichtgeving op onafhankelijke wijze tot stand komt. Kolommen zijn niet te koop, behalve als er advertentie boven staat. Enzovoort.
Dat leidde in de praktijk nogal eens tot potsierlijke taferelen, met name voor collega’s van de redactie Economie. Stel dat Shell een groep journalisten uitnodigt om olieboringen bij Borneo te komen bekijken (denkbeeldig voorbeeld), dan moest die ene redacteur van NRC Handelsblad op eigen gelegenheid naar Borneo vliegen, zijn intrek nemen in een ander hotel dat de rest (want helaas zitten journalisten als ze op kosten van de krant reizen doorgaans niet in vijfsterrenhotels) en ter plekke dan aansluiting zoeken bij de groep.
Vandaar die toevoeging in het stijlboek: ,,Een reis kan alleen worden aanvaard indien de bestemming op eigen gelegenheid moeilijk kan worden bereikt of aan het daaraan verbonden programma anders niet kan worden deelgenomen.” Denk bij dat laatste met name ook aan het meevliegen met ministers of topmanagers: juist in het vliegtuig is er gelegenheid voor de informele contacten die zo’n reis extra nuttig maken.
Nu is een bedrijf als Shell een ding. Maar in de reis- en autojournalistiek gaat het faciliteren van journalisten nog een stapje verder. Natuurlijk heb je een testrit in een opel Zafira nodig als je als krant een stuk over de rijeigenschappen van de opel Zafira wilt schrijven. Maar is het nodig daarvoor mee te gaan naar een resort aan de Algarve (ja, juist dáár werd de opel Zafira bij de introductie aan de pers ter beschikking gesteld). Journalisten en vertegenwoordigers van de betrokken auto trekken dan een weekje intiem met elkaar op – schrijft de journalist daarna nog een kritisch stuk?
Natuurlijk kun je zeggen: aannemen die reis en gewoon zelf schrijven wat je wilt. Maar als krant wil je ook de schijn niet tegen je hebben. Onafhankelijkheid en betrouwbaarheid zijn nu eenmaal grondbeginselen.
Afijn, voor nrc.next gelden precies dezelfde regels. Afwijzen dus maar, dat aanbod van de Beckhams?
Nee, besloten wij. We waren gewoon erg nieuwsgierig naar hoe zo’n lancering verloopt, en zou het geen verhaal zijn om eens precies op te schrijven hoe dat dan gaat, inclusief de regels voor de media? Als je dan later een verhaal in een glossy ziet, dan weet je hoe dat tot stand is gekomen. Verder, eerlijk gezegd, hadden we er gewoon plezier in: laten we de regels van het stijlboek eens naar de letter toepassen en kijken wat er dan gebeurt.
Titia vertelde dat ze bij de organisatie vreemd opkeken toen zij de geschonken iPod kwam terugbrengen. Dat waren ze totaal niet gewend. Iedereen neemt namelijk altijd alles aan. Is het overdreven en ouderwets, dat ze dit deed? Of juist goed?
Ik had trouwens graag hier de foto willen laten zien van Titia en de andere verslaggevers samen met de Beckhams, hij is erg leuk. Maar dat kan dus niet: de journalisten mochten alleen met de sterren op de foto als ze toezegden dat die foto voor privégebruik zou zijn en niet openbaar zou worden gemaakt. En tsja, als je een afspraak maakt moet je je eraan houden.
Zo hebben we het ook met het stuk gedaan vandaag: de toegezegde twee pagina’s zijn er gekomen, de toegezegde ‘eenvijfde’ aandacht aan de geuren zelf ook. En we hebben geen aandacht besteed aan roddel en achterklap (maar daarin waren we toch al niet zo geïnteresseerd). Met dat kadertje links op de pagina hadden ze bij het organiserende parfumhuis wel moeite, maar ze ondernamen er niets tegen. Over zo’n kadertje was namelijk niets afgesproken.
vrijdag 29 september 2006, 09:57 uur
Leuk hoor zo’n stukje infotainment als hoofdartikel, maar van mij hoeft het niet. Ieder weldenkend mens weet toch al lang dat dit soort “sterren” slim genoeg zijn om commerciele mogelijkheden optimaal te benutten en hierdoor nooit meer hoeven te werken.
Ook vind ik het als abonnee jammer om te lezen dat nrc.next deels op mijn kosten naar een dergelijk evenement toegaat, had dan die iPod in ieder geval nog onder abonnees verloot! Goed om principes te hebben, maar schrijf hier geen artikel over en ga dan gewoon niet naar zo’n evenement.
PS: Wie neemt de parfum mee naar huis?
vrijdag 29 september 2006, 10:07 uur
leuk en aardig deze opzichtige rechtvaardiging met een stelling die je eigen professionaliteit moet onderstrepen. Het verhaal is echter flinterdun en een nrc voorpagina onwaardig. Er moet heel wat koffie doorheen om die “muskaat en steranijs met een hint van rozen” weg te spoelen.
vrijdag 29 september 2006, 11:27 uur
Dit artikel op de voorpagina was voor mij de reden om eindelijk mijn voornemen waar te maken nrc.next op te zeggen. Tussen al die mooie plaatjes zijn de lapjes tekst soms ver te zoeken. En als die dan nog gaan over de Beckhams – dan voor mij maar geen ‘daily glossy’.
vrijdag 29 september 2006, 12:25 uur
Leuk om te zien en goed dat jullie hier op deze kritische manier en vrij transparant (neem ik maar aan) mee omgaan.
vrijdag 29 september 2006, 17:55 uur
De vraag of Titia Ketelaar die iPod nooit terug had moeten geven is wat mij betreft de misleiding van het jaar. De vraag had natuurlijk moeten luiden: NRC-next had nooit mee moeten doen aan de geregisseerde reclamecampagne van de Beckhams.
Dan was de lezer 10%(3 pagina’s!) bladvulling bespaard gebleven.
Een btje minder luie krant had een mooi stuk geschreven over de kennelijk gebruikelijke manipulatie van de media bij introducties van nieuwe artikelen, films etc.
De Beckhams zullen jullie dankbaar zijn voor deze gratis reclame, dat dan weer wel.
zaterdag 30 september 2006, 13:56 uur
Een leuk geschreven artikel dat op een andere manier aandacht geeft aan een dergelijk fenomeen als de andere media. Een kijkje achter de schermen op een kritische manier. Hoewel de teneur in de andere reacties over het algemeen negatief is denk ik dat dit juist een onderwerp is wat zo nu en dan gewoon moet kunnen. Of hadden de mensen onder mij graag weer het zoveelste stuk willen lezen over de algemene bewauwelingen, over reclameuitingen gesproken.
Nee probeer maar mooi fris te blijven met artikelen die niet direct te maken hebben met het dagelijkse nieuws. Maar die wel invloed op ons dagelijks leven hebben. Want andere media doen daar dus wel aan mee, en die trachten ons wel te beinvloeden met een positief stuk over iets dergelijks. En dara kan de inteligentia misschien makkelijk doorheen prikken. Echter niet iedereen heeft die capaciteiten.
zondag 1 oktober 2006, 12:43 uur
Wat een leegte!!! Zonde van de pagina’s, inderdaad. Ik word als lezer graag serieus genomen en lees liever over internationale problemen of de verkiezingscampagne dan over zoiets sufs. Had het desnoods bewaard voor de achterste pagina’s van de krant.
zondag 1 oktober 2006, 16:56 uur
Tja, ik heb die twee pagina’s gewoon overgeslagen zonder er echt bij na te denken. Dat er niet alleen “hard” nieuws wordt gebracht is op zich natuurlijk alleraardigst, dat is onderdeel van het hele concept. Maar je kan het ook te ver doorvoeren. Ik zie de relevantie niet in van het artikel. De commercialisering van de samenleving? What’s new?
zondag 1 oktober 2006, 22:30 uur
NRC next no more!
Leuk, NRC next! jong, kort en krachtig maar toch mèt inhoud…. Pagina groot op de voorkant en twee volledige pagina’s binnenin, één grote parfum reclame maar ahum…wel met de zo bekende kritische ondertoon. NRC heeft zijn eigen vliegticket betaald natuurlijk! en niet in het aangeboden hotel gelogeerd, vooral geen verstrengeling…ja, ja
maandag 2 oktober 2006, 08:17 uur
Een kritiek die de laatste tijd ook vaker bereikt. De beloofde diepgang en de onderzoeksjournalistiek gericht op een jongere publiek, lijkt te verworden tot
Ik behoor tot de oudere groep lezers (40+) die de dagkrant gewoon teveel vind. De belofte dat Next een kwalitatief alternatief is voor de dagkrant: dezelfde kwaliteit, compacter, in de ochtend, voor de hele dag en meer beeld en fun. Het basisconcept is en blijft sterk. De invulling is momenteel mager, teveel fun.
Op deze wijze is het de vraag hoe Next zich stand gaat houden naast de door haar uitgever gewenste gratis Volkskrant. Ik mag hopen dat het is als met de gratis koffie bij de AH. Alleen als ik erg veel trek heb neem ik er een en heb altijd direct spijt. Geef mij maar mijn eigen esspresso thuis of nog liever een van de Urban. Daar rijdt ik zelfs voor om. Voor de Next wil ik ook blijven omrijden. De kwaliteit binnen de krant is er, dat weten we dankzij het grote zusje.
donderdag 5 oktober 2006, 00:27 uur
De keuze van het hoofdthema ligt uiteraard bij de redactie, en eigenlijk bevalt het mij wel om me af en toe te laten verrassen. Wij mogen als lezer wel verwachten dat die twee (drie) pagina’s gevuld worden met relevante inhoud. Wat dat betreft was de vulling in het parfumartikel wel heel dun.
Hoe het ook kan lieten jullie zelf op maandag meteen zien: themapagina’s over computergames. Ook geen “hard nieuws” en wat mij betreft net zo onbelangrijk, maar wel een inhoudelijk interessant en goed gevuld artikel. Daardoor blijft in ieder geval bij mij het beeld hangen van een krant met “body”, zelfs al was het natuurlijk maar een dun maandagkrantje met vooral veel sport.
vrijdag 6 oktober 2006, 00:48 uur
NRC NEXT, Blijf altjeblieft een krant, en wordt geen verdedelde Prive of Story.
vrijdag 6 oktober 2006, 18:29 uur
Ik vond het een prima stuk en ben blij dat ik nu meer weet hoe aanbieders proberen journalistiek te beïnvloeden, juist met zo’n ontzettend tastbaar voorbeeld!
Het enige waar ik me nogal aan stoorde was de stelling, maar met je uitleg begrijp ik hoe je hierop kwam. Na het lezen van het stuk leek mij de enige juiste stelling echter: Moet nrc.next ingaan op zulke journalistiek-beperkende aanbiedingen!
Maar ga nog steeds zo door met elke dag interessante en verrassende stukken te schrijven waar ik mijn dag goed mee door kom!