Hoeveel demonstranten waren er nu?
Vanmiddag was ik nog even op het Manegeplein om te zien hoeveel betogers Verenigd Rusland had weten op te trommelen voor de pro-Kremlindemonstratie ter gelegenheid van de Dag van de Grondwet. Volgens de staatstelevisie waren het er 25.000, volgens mijn eigen waarnemingen 5.000, van wie een groot deel na een paar minuten op het koude plein te hebben gestaan al gauw de stad introk om boodschappen te doen of naar de dure winkels te kijken. De meeste aanwezigen kwamen namelijk uit de provincie en een door de partij betaald dagje Moskous klatergoud kijken is natuurlijk nooit weg. Bovendien kregen velen een bonus van driehonderd roebel. Een van de sprekers zei: ,,Wie is er tegen ons?” Om zelf het antwoord te geven: ,,De oligarchen, de media die de betoging van zaterdag hebben verslagen, het Westen, Gorbatsjov die al een keer een land in de vernieling heeft geholpen en dat nu opnieuw wil doen, Congresleden.”
Waarom de oligarchen ineens werden genoemd was me aanvankelijk een raadsel. Wat hadden Poetins beste en naaste vrienden ineens misdaan? Maar kort daarna kwam het nieuws dat Michail Prochorov (goed voor 18 miljard dollar) zich kandidaat ging stellen voor de presidentsverkiezingen en dus Poetins tegenstander was geworden. De media (ook de staatsmedia) kregen ervan langs, omdat ze de demonstratie van zaterdag op een objectieve, journalistieke wijze hadden verslagen en ook nog eens hadden uitgezonden; het Westen krijgt altijd op zijn kop, tot het moment dat er grote contracten in het Kremlin moeten worden ondertekend en alles ineens koek en ei is; Gorbatsjov heeft opgeroepen tot nieuwe verkiezingen en betwist de overwinning van VR, bovendien is dankzij zijn beleid de Sovjet-Unie uiteengevallen; de Congresleden spreken voor zichzelf, want dat zijn sowieso de aartsvijanden van het Russische volk.
Opvallend was dat bijna niemand zin had om de leuzen ‘Poetin! Rusland!’ te scanderen. Gejuicht werd er op bevel alleen in de voorste gelederen, waar ook de tv-camera’s stonden opgesteld, die, inzoomend op de aanwezigen (kinderen en bejaarden uit de provincie, vakbondsleden uit Moskou), de indruk vestigden dat het hele plein zwart zag van de mensen. Wat is er toch met VR aan de hand, dat niemand, behalve de Doemaleden natuurlijk, ook maar iets om die partij geeft?
Omgekeerd evenredig was de stemming zaterdag op Bolotnaja Plosjad. Iedereen die daar heen was gekomen, was enthousiast en vol hoop, hoe bang ze soms ook waren voor een gewelddadig ingrijpen van de politie. Die angst hoor ik, nu de demonstratie voorbij is, steeds vaker bij mijn jonge vrienden en kennissen. ,,We waren doodsbang. Waarom denk je anders dat we vroeger nooit durfden te demonstreren?” zeggen ze meestal. Een erfenisje van Stalin, zullen we maar zeggen.
Volgens de autoriteiten waren op Bolotnaja Plosjad slechts 25.000 betogers. Ikzelf telde er echter 60.000 met een uitloop naar 80.000 omdat de menigte zich steeds ververste. Andere onafhankelijke waarnemers hebben het over 100.000 à 150.000, wat me weer wat verdreven lijkt. Maar een satellietfoto geeft meer duidelijkheid. Kijk zelf maar en reken vooral, dan blijkt dat de autoriteiten proberen het protest te bagatelliseren. Luchtfoto van de demonstratie van zaterdag
maandag 12 december 2011, 22:37 uur
Afgelopen zaterdag (10.12) waren er dus zoveel:
http://jedimik.wordpress.com/2011/12/10/10dekabrya/
dinsdag 13 december 2011, 17:01 uur
Zouden zij geen tegemoetkoming hebben gekregen in de reiskosten? Ik ben benieuwd naar het budget dat de organisatoren van een of ander ter beschikking hebben gekregen.
Het aantal mensen lijkt mij minder groot dan de massa die je ziet bij de intocht van de Vierdaagse. Dat zijn er normaliter zo rond de 40.000
dinsdag 13 december 2011, 17:45 uur
Citaat over demonstreren in de eu, met dank aan Dhr. F. ter Horst.
Volgens professor Schachtschneider van de universiteit van Nürnberg, Duitsland, is via een achterdeurtje de doodstraf opnieuw ingevoerd in de EU-landen die het Verdrag van Lissabon hebben ondertekend. In een kleine voetnoot van het Verdrag staat namelijk vermeld dat het Handvest van de EU, waarin staat dat er geen doodstraf in de EU is, zal worden nageleefd, behalve in het geval van oorlog, rellen en grote sociale onrust (lett: ‘ontreddering’ of ‘omwenteling’).
woensdag 14 december 2011, 15:44 uur
Dit is zo zielig…
er staat op youtube ook een video waarin men laat zien wat voor mensen er voor Verenigd Rusland gingen protesteren.
Allereerst waren er maximaal 5000 mensen, ten tweede waren er heel veel Tadjikse en Oezbeekse gastarbeiders die niet eens Russisch kunnen.
Veel mensen waren door hun vakbond gedwongen om te gaan en steunen Poetin helemaal niet.
Ook was er veel schooljeugd dat gedwongen was te gaan.
Al met al is het gewoon zielig om te zien hoe bang Poetin en zijn dievenbende zijn…
maandag 2 januari 2012, 16:31 uur
Een weldoordacht artikel geschreven met inachtneming van de ware beroepsethiek van de journalist, over de protest”beweging” in Moskou vind je onder de volgende link:
http://www.opendemocracy.net/od-russia/nicolai-n-petro/russia's-smouldering-white-revolution
Volgens dit artikel hebben de huidige politieke leiders niets van deze jongens en meisjes te vrezen.
maandag 2 januari 2012, 18:57 uur
“Page not found” lees ik na aanklikken van de link in reactie nr.5. In Google intikken “russia’s smouldering” heeft wel het gewenste resultaat. Het artikel is ook als pdf-bestand afroepbaar.
Internetsites zijn niet onveranderlijk. De vanwege de foto van de met fotograaf Heinrich Hoffmann toastende Stalin en Molotov door mij op 27 juni 2011 in nr. 35 van ’70 jaar Molotov-Ribbentrop’ van 17 augustus 2009 gegeven link werkt niet meer.
In nr.394 van ‘Katyn en verder’ van 17 april 2010 schreef ik op 26 juli 2011, dat “uitgezonderd de jongste twee weken” sinds kort het complete archief van DER SPIEGEL vanaf 1947 online vrij toegankelijk is. Jongste twee weken is inmiddels laatste twaalf maanden geworden.
vrijdag 13 januari 2012, 19:18 uur
Hierbij meld ik een verdere ontwikkeling in aanvulling op mijn reactie nr.6 hierboven.
De foto van de in augustus 1939 toastende Stalin, waarvan hij publicatie tegenhield (het verdrag van vijf weken later heette openlijk vriendschapsverdrag, overigens het enige verdrag ooit van nazi-Duitsland met die titel: de atmosfeer was enigszins veranderd nadat de Duitsers hun veroveringen Bialystok en Brest-Litovsk aan de Sovjets hadden overgedragen en ook bereid bleken om het Galicische oliegebied te ontruimen), is inmiddels rechtstreeks te vinden op http://www.boell-bremen.de/dateien/Festschrift_Arendt_2008.pdf, blz.9.
Maandenlang had de link in nr.35 van ’70 jaar Molotov-Ribbentrop’ het wel gedaan, een paar weken geleden verscheen daar de mededeling dat de server overbelast was en dat aan een oplossing werd gewerkt. Bij aanklikken nu krijg je de homepage van de Heinrich Böll Stiftung Bremen, je kunt dan bovenaan “Hannah-Arendt-Preis” aanklikken en daarna in de linker kolom “Downloads”. Het pdf-bestand “Festschift 2008″ is ook op die manier afroepbaar.