,,In de ogen van het hele land heeft Medvedev politieke harakiri gepleegd.”  Die conclusie trok de Russische politicologe Lilja Sjevtsova gisteren na afloop van de eerste grote persconferentie van de Russische president. Een vernietigender oordeel was niet denkbaar. Achthonderd journalisten uit  binnen- en buitenland waren gistermiddag naar de Skolkovo-businessschool gekomen, symbool van de door Medvedev voortdurend aangekondigde, maar nog immer niet gerealiseerde modernisering. Velen verkeerden in de veronderstelling dat Medvedev mogelijk zijn kandidatuur voor de presidentsverkiezingen van maart 2012 bekend zou maken. Als hij dat deed was dat groot nieuws, want het zou betekenen dat Vladimir Poetin niet opnieuw opgaat voor het presidentschap en dus afstand deed van de opperste macht. Hoe vaak hebben beide verdedigers van het autoritaire systeem tenslotte al niet gezegd ‘binnenkort’ om de tafel te zullen gaan zitten om uit te maken wie van hen zich kandidaat gaat stellen. Lees verder »

In mei vorig jaar zag ik in Moskou de choreografie ‘Lied niet over de liefde’ van het Israëlisch-Nederlandse duo Uhri Ivgi en Johan Greben in een uitvoering van het Theater van Provinciale Dansen uit Jekaterinburg. Die choreografie  is onlangs in Moskou bekroond met de Gouden Masker Prijs – de meest prestigieuze theaterprijs van Rusland.

Ik stond tijdens die uitvoering perplex over de hoge kwaliteit van de groep jonge dansers uit de Oeral en beloofde ze te komen opzoeken als ik eens in de buurt zou zijn. Want het is natuurlijk op het eerste gezicht een raadsel waarom die voortreffelijke moderne dans uit de provincie komt en niet uit Moskou of Petersburg. Lees verder »

Vandaag gingen Oleg Klimov en ik op pad voor een reportage over drugsverslaving, die in heel Rusland – en dus ook in de provincie Sverdlovsk – zorgwekkend is. Steeds meer jongeren grijpen namelijk naar de spuit of naar andere middelen om in verlichtere sferen te komen. President Medvedev heeft het onlangs toegegeven en dat wil wat zeggen, want meestal doet het Kremlin alsof   alles prima geregeld is en geldt mooi weer spelen als de gebruikelijke kortetermijnpolitiek – een erfenis van de Sovjet-Unie.

Lees verder »

Sinds het begin van de avond ben ik in Jekaterinburg, in de Oeral, op de grens van Europa en Azië. Het is een voor Russische begrippen mooie stad, met veel theaters waar vooruitstrevende kunst wordt uitgevoerd. Een van die beroemde gezelschappen is het Theater voor Provinciale Dansen, dat een jaar geleden in Moskou optrad in een choreografie van het Nederlands-Israëlische duo Ivgi&Greven en  onlangs in Moskou de prestigieuze Gouden Masker Prijs won. Ik ga vrijdagochtend langs bij hun repetitieruimtes om de mooie ballerina Aljona Lezjava weer eens te zien. Lees verder »

Morgen viert Rusland opnieuw de Dag van de Overwinning, de belangrijkste nationale feestdag van het jaar. Rusland heeft tenslotte als geen ander land geleden in de Tweede Wereldoorlog, die vooral op het grondgebied van de Sovjet-Unie is uitgevochten.

De hele afgelopen week werd er bijna dagelijks  gerepeteerd voor de parade op het Rode Plein. Tanks, pantserwagens, vliegtuigen, raketten – het bekende militaristische machtsvertoon waarmee Rusland wil laten zien dat het er als grootmacht nog altijd toe doet. Het is me dit jaar gelukt een plaats op de tribune op het Rode Plein te bemachtigen. Om 6 uur morgenochtend moet ik me in de buurt van het Rode Plein melden, daarna volgt een periode van 4 uur wachten totdat het ‘Goedemorgen Kameraad President’ klinkt uit de kelen van de manschappen van de regimenten die staan opgesteld. Ik overweeg voor  de afwisseling  mijn uniform van luitenant ter zee 2de klasse aan te trekken, uit verbondenheid met hun lot. Lees verder »