Op de Chresjatik, de brede hoofdstraat van Kiev, kijkt Joelia Timosjenko je om de vijftig meter vanaf een lantaarnpaal aan. ‘Stem op mij’, lijkt ze te gebieden op de manshoge verkiezingsposters die daaraan als vaandels van de overwinnaar zijn bevestigd. In Kiev zal dat zondag, in de tweede en beslissende ronde van de presidentsverkiezingen, ook zeker gebeuren. Want anders dan in het industriële oosten en het zuiden van het land, waar de Russischtalige minderheid woont, heeft haar tegenstander Viktor Janoekovitsj weinig aanhang in de Oekraïense hoofdstad. ,,Natuurlijk stemmen we op ons Joel’tje”, zeggen Ljoedmilla (61) en Lidia (69) in koor, terwijl ze bij een bankje in de dikke sneeuw klagen over hun magere pensioenen. ,,Want alleen zij kan ons lot verbeteren.”

Dat ‘natuurlijk’ komt uit de monden van velen in het centrum van Kiev, vooral nadat de gasprinses, zoals Timosjenko ook wordt genoemd, donderdagmiddag op de televisie bekend heeft gemaakt dat haar regering drie dagen voor het verstrijken van de deadline zijn gasrekening aan Rusland heeft betaald. Alsof het beste meisje van de klas wilde laten zien dat ze over was. Velen leken  vergeten dat zij altijd uitstekende zaken met haar Russische collega Poetin doet.

Op de boulevard loopt ook een enkele Janoekovitsj-stemmer. ,,Van de twee kwaden lijkt hij me de minste”, zegt Irina Strikoen, een 28-jarige historica die bij de Academie van Wetenschappen werkt.  ,,Bovendien is hij een betere strateeg en heeft hij een goed team. Ook houd ik niet van het hysterische gedrag van Timosjenko.”

En dan is er nog een minderheid van ‘tegen beiden’-stemmers, zoals taxichauffeur Aleksandr  Sivets, die in zijn vrije tijd met veel moeite een eigen PR-bedrijfje probeert op te bouwen. ,,Ze hebben beiden alles fout gedaan en denken alleen aan de zakelijke belangen van hun aanhang”, zegt hij boos. ,,Dit land wordt geleid door corrupte zakenmannen. Voor twee miljoen dollar koop je een parlementszetel. Geld dat je er in een jaar uit hebt. Terwijl een goede president eerst zijn volk zou moeten verenigen door de economie op te bouwen. En zolang die corrupte zakenmannen de macht hebben en er geen onafhankelijke rechters zijn, zal er niet veel veranderen in mijn land.”

De campagnes van beide kandidaten, die vanavond zijn afgesloten, waren agressief. Er werd over en weer veel gedreigd en beledigd. Maar in feite zijn de kandidaten het wat hun ideologie betreft niet oneens met elkaar. Beiden zijn voor toenadering tot de EU en voor betere betrekkingen met Rusland. Logisch, want het Oosten is de beste buur en het westen heeft geld en investeerders. Het zou mij niets verbazen dat als straks Janoekovitsj wint, Timosjenko zijn premier wordt en beiden op constructieve manier samenwerken. Of omgekeerd natuurlijk, dat Timosjenko president wordt en het ineens heel goed met haar voormalige rivaal kan vinden. Want in het labyrint van de Oekraïnse politiek is alles mogelijk.

En al zijn veel verworvenheden van de Oranje Revolutie in mist opgegaan, toch is één ding bereikt en dat is dat, anders dan in Rusland ten tijde van verkiezingen, nu nog niemand wie er zondag gaat winnen. De verkiezingen zijn wat dat betreft al een overwinning van de democratie.

Dit verhaal is geplaatst op vrijdag 5 februari 2010 om 23:43 uur.