Dezer dagen ben ik de gevangene van het Kremlin. Om de eenvoudige reden dat mijn accreditatie en visum verlengd moeten worden en de Russische bureaucratie een eindeloos labyrint is, waarin vele verkeerde wegen worden ingeslagen. Daarom kan ik tot volgende week vrijdag niet terug naar Georgië of naar Zuid-Ossetië om daar de stand van zaken op te nemen.Het heeft iets heel frustrerends, omdat ik steeds nieuwsgieriger word naar wat zich in de Georgische dorpen rond Tschinvali en in die stad zelf heeft afgespeeld. Georgië roept dat er op grote schaal etnische zuiveringen hebben plaatsgevonden. Maar alle verslagen en rapporten die ik erover lees wijzen vooralsnog op incidenten, hoe vreselijk die ook zijn. Rusland doet op zijn beurt ook zijn best om Saakasjvili van genocide te beschuldigen, maar ook daarvoor is vooralsnog geen enkele bewijs geleverd. Over een week weet ik meer. Lees verder »

Gisteren hadden we onze buren Zoja en Ljonja op bezoek. Verstandige veertigers met een scherpe kijk op de wereld. We mochten elkaar vanaf het moment dat we elkaar zagen, zo’n half jaar geleden. Maar tot een ontmoeting was het door wederzijds tijdgebrek nog niet gekomen. Tot gisteren dan.

,,We zijn nog nooit in ons leven bij buitenlanders op bezoek geweest”, zei Zoja, waarna ze zich ervoor verontschuldigde dat ze geen andere taal sprak dan Russisch. Ook Ljonja verontschuldigde zich voor zijn onvermogen om Engels of Duits te spreken. Maar nadat we hem ervan hadden verzekerd dat dat helemaal niet erg was en dat we het juist leuk vonden om Russisch te praten, bekende hij dat hij het heel opwindend vond om bij ons over de vloer te komen. Lees verder »

Vorige week woonde ik in Tbilisi de persconferentie bij van de Georgische president Saakasjvili en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Rice. Saakasjvili had kort daarvoor het door de Franse EU-voorzitter Sarkozy bekokstoofde staakt-het-vurenverdrag getekend. De met drie uur verlate persconferentie wees er op dat die ondertekening niet zonder slag of stoot had plaatsgevonden. Wat je je kunt voorstellen, want sommige van de verdragspunten pakten niet gunstig voor Georgië uit.

Het was een vreemde bijeenkomst, waarover ik in NRC Handelsblad uitvoerig heb geschreven. Saakasjvili gaf Europa ervan langs, omdat sommige EU-landen in april de Georgische toetreding tot de NAVO hadden geblokkeerd en hij hen had gewaarschuwd voor de gevolgen daarvan. Met die gevolgen bedoelde hij de huidige Russische ‘inval’. Terwijl we toen toch al een week wisten dat Saakasjvili met binnenvallen was begonnen en dat de Russen op dit gebied niet veel te verwijten viel.

Lees verder »

RTL4-cameraman Stan Storimans kwam vorige week in Gori om bij een Russische luchtaanval in Gori waarbij clusterbommen werden gebruikt, de gemeenste wapens die er zijn. Meer dan honderd landen in de wereld hebben sinds mei van dit jaar die bommen uit hun arsenaal verwijderd, maar Rusland wilde aan de onderhandelingen over die verbanning niet deelnemen. Lees verder »

Toen Oleg Klimov en ik zondagmiddag uit Tbilisi vertrokken (weer met de taxi naar de Armeense hoofdstad Jerevan), gingen we eerst nog even naar het Sheratonhotel om onze  goede vriend, de schrijver Pieter Waterdrinker op te halen, die met ons meereisde.

In de lobby van het hotel wemelde het van de Amerikanen. Een gestrande toeristengroep? Of Amerikaanse militairen? Lees verder »

Sinds maandagochtend ben ik weer terug in Moskou. Na mijn kleine frontervaring van afgelopen weekend was het tijd om even in de pitch te gaan zitten en het nieuws vanaf de andere kant te volgen. Een dezer weken hoop ik naar Tschinvali te gaan, maar die eer hebben de Russen vooralsnog maar aan een enkele westerse journalist gegund. Die journalist werd in een geblindeerde auto door het oorlogsgebied vervoerd en mocht blijkbaar bepaalde dingen niet zien die zich in de dorpen rond Tschinvali afspeelden. Lees verder »

Sinds vanmorgen is het staakt-het-vurenverdrag door beide partijen ondertekend. Reden om eindelijk eens te gaan kijken of iedereen zich eraan houdt. Om twee uur vanmiddag vertrokken we dan ook naar Kaspi. Volgens de laatste geruchten waren de Russen sinds gisteravond tot dat stadje, op 45 kilometer van Tbilisi, opgetrokken. Kaspi ligt halverwege Tbilisi en Gori, op zo’n veertig minuten rijden.  Lees verder »

Gisterenmiddag stond ik op het punt om naar Gori te gaan. De Russen zouden zich terugtrekken om plaats te maken voor Georgische politietroepen. Ook zouden de vluchtelingen weer terug mogen keren. Reden genoeg dus om de schade op te nemen.

De taxichauffeur stond al klaar, toen ik op de telex las dat er opnieuw geschoten werd en dat  de Russische troepen helemaal niet van plan waren weg te trekken. Ook zouden Tsjetsjeense soldaten nog altijd aan het plunderen zijn. ,,De kozakken zijn in onze stad “, zei een van de vluchtelingen uit Gori over wie ik gisteren een reportage in NRC Handelsblad (en vandaag in NRC.Next) maakte. Lees verder »

Gisterenmiddag om twee uur plaatselijke tijd brak er lichte paniek uit onder de journalisten en diplomaten in Tbilisi. Russische tanks zouden vanuit Gori oprukken naar Tbilisi. Was het bestand nu al verbroken? Zou het onvoorstelbare toch gebeuren en Tbilisi alsnog worden ingenomen?

De hele dag waren we al overspoeld met berichten over plundering in de door de Russen veroverde dorpen. De Zuid-Ossetische militias zouden op grote schaal huizen leeghalen, vrouwen verkrachten, etc. De Russen ontkenden dat zij deelnamen aan het overwinningsfeest.

Lees verder »

Nadat ik mijn vrouw vanuit het door oorlog geteisterde Georgië naar Moskou had vergezeld, ben ik teruggekeerd naar Tbilisi. Niet om de held te gaan uithangen aan het front, maar om de ontwikkelingen rond de Ossetische oorlog van Saakasjvili van nabij te kunnen volgen. Mijn grote vraag is namelijk wat er met hem gaat gebeuren als de wapenstilstand is ondertekend en het volk erachter komt wie afgelopen donderdagnacht met het geweld is begonnen. Lees verder »