De schrijver Ivan Sergejevitsj Toergenev zei het al: er is geen land waar zoveel gelogen wordt als Rusland. Ik heb het zelf weer eens meegemaakt. De afgelopen week was ik in Krasnodar, een stad met officieel zo’n 800.000 inwoners, terwijl er inofficieel zo’n 1,2 miljoen wonen. Krasnodar is de hoofdstad van het beroemde landbouwgebied de Koeban. Lees verder »

In Krasnodar bestaat een ander Rusland dan in Moskou. En met een ander Rusland, bedoel ik het echte Rusland. Hier, op meer dan 1200 kilometer ten zuidoosten van Moskou, zie je geen dure winkels waar miljonairs tot diep in de nacht aan het winkelen zijn. Evenmin kom je er gewapende lijfwachten tegen die de inzittenden van zwarte Mercedessen en BMW’s beveiligen. Lees verder »

Bij de nieuwe bakkerswinkel annex tearoom bij mij om de hoek, kost een brood al gauw 170 roebel (5 euro). Een gewone Rus kan het niet betalen. Hij zou wel gek zijn: de voedselprijzen blijven maar stijgen, ondanks de beloftes van de regering om daar iets tegen te doen. En behalve brood, moet er bij hem of haar ook nog wat kaas, melk, groente, vlees en fruit op tafel komen en die worden ook alsmaar duurder. Lees verder »

Mijn vrouw leest dezer dagen het eerste deel van het epos van Anatoli Rybakov over de Stalintijd. In dat deel, Kinderen van de Arbat, viel het haar op dat enkele jonge hoofdpersonen uit de nieuwe betere kringen niet zo heel veel verschillen van de jeugdige Russische rijkelui van nu. Lees verder »

,,Saakasjvili bouwt en bouwt maar: bruggen, paleizen, fonteinen”, zegt de vrouw met de gouden tand op het bevroren terrein aan de rivier in het centrum van Tbilisi. ,,En wij hebben niets te vreten.” Lees verder »

Tbilisi is aan de vooravond van de presidentsverkiezingen in een wintersprookje veranderd. De Georgische hoofdstad wordt bedekt door een dikke laag sneeuw. De schilderachtige straatjes achter de Roestaveliboulevard en hun huizen met Turkse balkons zijn in hun winterdracht te mooi om waar te zijn. Een beter verkiezingsdecor kan Michail Saakasjvili zich niet wensen.

Georgiërs zijn de aardigste mensen ter wereld en dat wordt nu nog eens versterkt. Ze gooien sneeuwballen naar elkaar en begroeten iedereen die ze tegenkomen. Het is weer om verliefd te worden. Lees verder »