Nu in het Engels verkrijgbaar: de Nieuwe Chronologie van het Russische wiskundige Anatoli Fomenko.

Fomenko bewijst dat de geschiedenis van de mensheid  800 na Christus begint. Rond 1050 ontstaat een Eurasiatisch wereldrijk, dat in 1500 uiteenvalt. In de scherven van dat Rijk fantaseert men dan elk een eigen geschiedenis bij elkaar. Fomenko vouwt die nep-geschiedenis samen door bizarre rekenmodellen op   historische bronnen los te laten.

Enkele resultaten: de Mongolen hebben nooit bestaan. Het antieke Egypte, Griekenland en Rome zijn Italiaanse uitvindingen. De Gothen zijn tevens de Bijbelse naties Gog en Magog. Christus werd geboren in 1053 na Christus. (noem je zo iemand een nakomertje?) Kijk  eens naar dit filmpje. 

De geschiedenis zoals wij die kennen is één grote samenzwering. Historici zijn al eeuwenlang bezig met liegen, het vervalsen van documenten en het gladstrijken van tegenstrijdigheden. 

Mooi zo. Eindelijk neemt iemand historici serieus, Opus Dei is er niks bij. Fomenko schijnt overigens een verdienstelijk wiskundige te zijn, hij kan ook fraai tekenen. Ligt het weer aan die verrekte paddestoelen? Misschien, hoewel paranoia voor iemand die in Sovjet-Unie opgroeide niet eens zo’n vreemde houding is.  

Gisteren in de krant een verhaal over de elandenboerderij van Jaksja: zie hier. Het gaat over een zinloos experiment uit de Sovjettijd om de eland te domesticeren. In 1971 lieten Sovjetgeleerden bij datzelfde dorp Jaksja drie atoombommen exploderen om de rivier Petsjora om te leggen. Nu herinnert alleen een vies radioactief meertje aan die mislukte proef.

De eland als boerderijdier was ook geen succes, maar valt meer in de categorie onschuldige Sovjetwaanzin. (Zoals pogingen graan en sinaasappels boven de Poolcirkel te verbouwen en het raadsel van de genialiteit te doorgronden door Lenin’s brein tot carpaccio te snijden en elke cel te tellen) Het idee een nuttig Sovjetburger te maken uit deze slungel met zijn spillebenen, torpedokop en vingergewei van velours is al bijna even koddig als de eland zelf.

Zie hem hier door de stad draven of in een auto plaats nemen. Hier een fansite waar je onder meer met waterbalonnen op ze mag gooien. Hier en hier blijkt dat het leven op de boerderij ook voordelen heeft. En dit is de website van de tweede Russische boerderij in Kostroma, ooit opgericht om honderden elanden te fokken voor de kolchozen van de Sovjet-Unie. De vraag viel tegen. (Foto Oleg Klimov)

Hier vindt u het onberispelijke item dat Vesti, Ruslands meest bekeken tv-journaal, zondag in prime time uitzond over onze fietstocht en het syndroom van Down. Met dank aan Remco.

Ik liet het vandaag voor de krant nog even liggen. Moskou’s politiechef Pronin zegt dat de drie jonge skinheads die vorige week in Moskou met een zelfgemaakte bom op een markt twaalf buitenlanders vermoordden, al acht aanslagen op hun kerfstok hadden. Zo zouden ze hun explosieven hebben uitgeprobeerd op een Oosterse waarzegger. ‘Engeltjes zijn het niet’, aldus Pronin.

Ik vertrouw het nog niet helemaal. Ruslands finest hebben er, nog meer dan andere politiekorpsen, een handje van verdachten zoveel mogelijk misdaden in de schoenen te schuiven. Dat is goed voor hun oplossingspercentage.

Miss Hot 2006 heeft mij besmet: ik ben  koortsig en snotterig. Misschien tijd om Ingaron te slikken? Sinds februari adverteert de fabrikant in heel Moskou op grote billboards met ’s werelds eerste en enige geneesmiddel tegen vogelgriep, made in Russia. Terwijl het Avondland ten onder gaat, zijn wij hier voor nog geen duizend roebel  immuun voor de naderende pandemie. (Zie ook deze post) 

Helaas, het vogelgriepvirus laat het tot zover lelijk afweten. Misschien is hij een laatbloeier, misschien is hij gewoon niet zo gevaarlijk als gevreesd. Bij de Russen is het virus geheel onder de radar gezakt. Dus versterkt Ingaron volgens de jongste reclameborden nog slechts de immuniteit. Tsja, dat geldt ook voor worteltjes en havermout.  

Het kan zijn dat de Russische autoriteiten Ingaron dwongen in te binden: naast vogelgriep genas het wondermiddel namelijk ook nog hepatitis B en C,  herpes en chlamydia. De staat heeft veel minder geduld met kwalzalvers dan vroeger.  

Het is weer volbracht, de jaarlijkse Red Square Bikeride van Downside Up. Zo’n 180 kilometer heuvel op, heuvel af, door felle zon en malse regenbuien, doorweekt van zweet en modder. De fietstocht leverde 160.000 dollar op, twintig procent van het budget van de stichting Downside Up. Het leeuwendeel komt van bedrijven die teams laten meerijden.

De rest van het geld proberen wij bijeen te krabbelen, in mijn geval met matig succes. Donor fatigue, vrees ik: dit is al mijn derde rit voor Downside Up. (Maar het gironummer staat nog open!) Lees verder »

Ik vertrek nu om een paar honderd kilometer te fietsen voor Downside Up, een Russische stichting die kinderen met het Downsyndroom helpt en uw steun echt verdient. Mijn grote dank aan degenen die geld hebben gedoneerd – stuurt u een e-mail als u een verslagje wil naar zwol@nrc.nl?

MAAR … Het eindbedrag is nog lang niet genoeg! De rekening staat de komende weken nog open, het kan nog steeds. Postbank 1591442, CN van Zwol, met de vermelding ‘Downside Up’.  Lees deze post als u zich afvraagt waar het allemaal goed voor is.

Over nationalisten gesproken: ik besprak eerder zanger Oleg Gazmanov, handelaar in patriottenmuziek. Maar is God wel op de hand van Rusland? Als je dit filmpje bekijkt, ga je twijfelen.

Gezien? Arme Oleg. Om het goed te maken hier nog wat videoclips van Oleg Gazmanov. ‘Product van de USSR’ (eerder abusievelijk vertaald als ‘Geboren in de USSR’), een clipje over jongens van de gestampte pot in Tsjetsjenië (waar de Russen op een of andere manier altijd slachtoffers lijken te zijn) en deze jeugdzonde, toen hij nog moest leren playbacken.

In de papieren krant vandaag een stuk over Russische ‘sofa-skinheads’ die maandag een bloedige bomaanslag op een oosterse markt pleegden, de eerste in haar soort. Hier vindt u het.  

Eigenlijk werken ze hetzelfde als de jongste generatie Al Qaeda-wannabees in Europa: hoogst beïnvloedbare vriendengroepjes die te lang op op de sofa achter het toetsenbord zitten, geïsoleerd raken, elkaar via chatrooms ophitsen en dan zonder coördinatie tot terreur overgaan. Rusland heeft er een probleem  bij. 

Een Russische kennis stelde vandaag dat de skinheadterreur ook samenhangt met postkoloniale Sovjetnostalgie. ‘Dat soort jongens denkt dat de wereld vroeger bang was voor Russen en nu op ze neerkijkt. Dus forceren ze de zaak.’ Respect, man.

Het gaat niet goed met Boris Jeltsin. U herinnert zich hem? De vorige president van Rusland, die met hart- en drankproblemen? Nou, nadat hij het atoomkoffertje op 31 december 1999 aan de vitale Poetin overgaf, wankelde hij een jaar lang als zombie door het leven. Je trof hem vooral naast zijn vrouw op bankjes in het park, in de mist, mompelend over wat er allemaal fout was gegaan.

Daarna was Boris opeens terug: ontspannen, gebruind, blakend van gezondheid. Wat hadden ze met hem gedaan? Een nieuw hart? Een infuus met elandenbloed? Enfin, alles ging goed, Boris was nooit meer dronken. Lees verder »