Wordt dat wat met Poetin’s ‘search and destroy’-missie in Irak? Tien miljoen dollar voor de scalpen van de moordenaars van de vier Russische diplomaten. Op zich een vreemd affaire. Onthoofdingen op video waren zeldzaam geworden in Irak. En waarom opeens Russen? Het wemelt van de complottheorieën. (Het Pentagon zit erachter!)

Veel kranten deden een beetje lacherig over de wraakexpeditie van Poetin. Moskou kan niks bereiken in Irak zonder hulp van Amerikanen of Saoedi’s, zo heet het. Poetin zal toch niet op eigen houtje een Russische doodseskader naar Bagdad sturen? Hij doet stoer om zijn achterban te sussen.

KGB-expert Josif Linder, die een boek schrijft over het gewezen hoofd ’speciale operaties’ (moord en sabotage) Soedoplatov, had een verfrissend perspectief voor ons. Natuurlijk stuurt Poetin geen Russische wrekers naar Irak. Moskou, aldus Linder, beschikt over genoeg oude contacten uit de entourage van Saddam Hoessein, die nu lid zijn van het anti-Amerikaanse verzet. Het kan een strijdgroep inhuren om discreet de moordenaars op te sporen en te liquideren, met tien miljoen kom je een heel eind. Dat lijkt me plausibel. (Met dank aan Oleg Klimov)

Op het ORT-nieuws: Poetin ontmoet een blond jongetje vlak buiten de muren van het Kremlin en geeft hem spontaan een buikslobber. So mellow was Poetin nog nooit! En dat terwijl ik hem ooit als Kinderschreck omschreef.

Nou niet meteen vuige grappen maken, dat is zooo Nederlands. Waardeer het gewoon. Vova had een fijn moment. Al dacht het jongetje daar misschien anders over.

Wist vandaag  de laatste vier flessen Bordeaux te bemachtigen in mijn buurtsuper. Er waren nog vijf flessen van honderd dollar, een kwart afgeprijsd. Verder stond de tien meter schappen akelig leeg. 

Rusland is van wijn verstoken, zoals gebruikelijk door bureaucratisch geblunder. Het geval wil dat de staat per 1 juli een nieuwe zegel op importwijn wenst – met de oude werd teveel gefraudeerd – maar niet de moeite nam die nieuwe zegels ook tijdig te drukken. Maanden geleden was al duidelijk dat het nooit zou lukken genoeg wijnflessen met de juiste zegels op 1 juli in de schappen te krijgen. Uiteraard gingen de Russen hamsteren. Gevolg: lege schappen. 

‘Dan drinken ze toch champagne?’, zullen ze wel denken in het Kremlin.  Lees verder »

O ja, Moskou is nu echt de duurste stad ter wereld, lees hier maar. Hoewel deze berekening op maat lijkt gesneden voor lieden die louter Bentley rijden, Cubaanse sigaren roken en cocaïne snuiven van de dijen van 14-jarige maagden, valt het niet te ontkennen dat de stad prijzig wordt. Komt door de oliedollars. Wil niemand mijn huisbazin informeren hoeveel huur ze werkelijk zou kunnen vangen voor ons vier-slaapkamer, 120 m2 hoogplafondige appartement met uitzicht op het Kremlin? 

Ambassadeur J.P. Dirkse van het Koninkrijk der Nederlanden organiseerde vandaag in het Poesjkinhuis een symposium voor het puikje van het Moskouse correspondentendom.  Vertrekkend collega Corine de Vries (Volkskrant) werd in het zonnetje gezet. Intellectuele kanonnen Hubert Smeets (Groene Amsterdammer) en Mark Chavannes (professor en NRC) waren ingevolgen als moderator en key-note speaker.  Het ging over het imago van Rusland, een kwestie die ik in dit blog eerder aansneed onder de noemer ‘why do they hate us?’

Mijn bijdrage aan dit soort debatten beperkt zich in de regel tot die van Statler & Waldorf aan een doorsnee Muppet Show. Ik kijk het eens aan, roep eens wat vanaf het balkon. Maar daarvoor had ik ditmaal geen tijd, want er werd zoveel verstandigs gezegd! Ik raakte niet uitgeschreven. Lees verder »

Ja kinderen, er was een tijd dat de hitlijsten vol stonden met liedjes over … Rusland! Daarmee viel te scoren, al moest je er wel een ernstig gezicht bij trekken. Het was in de eerste helft van de jaren tachtig, Rusland heette nog ‘Sovjet-Unie’ en werd geregeerd door angstige bejaarden die met bevende vingers boven de rode knop hingen. In het westen heersten twee ogenschijnlijk geschifte oudjes: Ronald Reagan en Margaret Thatcher.

Wij wisten volstrekt zeker hoe dit ging eindigen: in paddestoelen van vuur, gevolgd door een nucleaire winter en  neo-holenmensen die tussen de stralende puinhopen vochten tegen gemuteerde kakkerlakken. Wij dansten op de rand van de vulkaan. Lach maar. Dat dachten we echt. Enfin, zo raakte ik geboeid door Rusland, en hier zit ik nu. Lees verder »

Sterfte per honderdduizend Russische burgers, 1980-2005.

Groen: alcoholvergiftiging

Rood: moord

Geel: zelfmoord

Blauw: verkeersongevallen

(Met een bevolking van 143 miljoen komt een waarde van 30 per 100.000 dus neer op 42.900 moorden per jaar.) Lees verder »

Mijn postje over mayonaise heeft zowel instemming als woede gewekt, merk ik. Borrelpraat, een kwaliteitskrant onwaardig! Olga stoomt op zijn Russisch door van belediging naar verdachtmaking: ‘Of hij wordt ervoor betaald om een negatief beeld van Rusland te tonen.’ Mmm. Helaas moet ik dat nog altijd pro deo doen.

Mayonaise raakt kennelijk een gevoelige snaar. Mijn hypothese: Russen bevinden zich in de ontkenningsfase, dus reageren ze als zoveel verslaafden woedend als ze met de neus op de feiten worden gedrukt. Maar hoeveel mayonaise gaat er bij jou over de salade, Olga?  Wees eens eerlijk? En heb jij, zoals de meeste Russen, ook een voorkeur voor mayonaise met 67 procent vet of meer? Lees verder »

Terug in broeierig Moskou, na vier weken in Italië. Wat u afgelopen weken op dit weblog zag, was de automatische piloot: berichten die ik voor mijn vertrek klaar had gezet. Maar nu ben ik er weer! Bovenop het nieuws. 

Moskou was eerst heet en stoffig, daarna volgde een daverend onweer met een tropische stortbui en ging de zon onder in bizar fel oranje, alsof de stad in brand stond. Toch geen goed voorteken, want Nederland ging even later strijdend ten onder tegen Portugal.

Er wacht me een stapel van vier weken kranten om in te halen, maar zo op het eerste gezicht heb ik weinig gemist. Wat mijn laatste peiling betreft: ik moet van u dus een weekeind het Russische leger in. Goed, gaan we doen. (Bedankt dat ik mezelf niet levend hoef te begraven, waar daar zag ik toch tegen op.

Een geheimpje: een zekere groep journalisten, op een zekere website – en ja, er zijn buitenlanders bij betrokken! – is bezig een dagelijks dagboek van V. V, Poetin in de steigers te zetten.

Ik ben nu bijna terug uit Italië, dus we zullen eens zien hoe ver het project inmiddels is gevorderd. Voor de FSB: ik heb er niks mee te maken!

Toch vraag ik me af of het niet een beetje dubbelop is. Want over Vladimir Vladimirovitsj Poetin wordt al dagelijks een prachtig kinderboek geschreven. Kijk hier maar eens. Al loopt de engelse vertaling een beetje achter….