Een ontwerp uit de eindexamencollectie van Anne Bosman

Vijftigduizend euro. Anne Bosman (23) had het wel kunnen gebruiken, met zijn ambities om zich aan te melden voor twee prestigieuze masteropleidingen in Londen, die beide een flinke som collegegeld rekenen. Het is de hoofdprijs van een nieuwe modeprijs: de H&M Design Award, een initiatief van de bekende Zweedse modeketen. Daarnaast krijgt de winnaar de kans zijn ontwerpen te tonen tijdens de Stockholmse modeweek en zullen vijftien items uit die collectie verkocht worden bij H&M.

Een ontwerp van Anne Bosman

Bosman studeerde afgelopen zomer cum laude af aan de mode-opleiding van ArtEZ in Arnhem. Tijdens zijn eindexamenshow bleek Margareta van den Bosch, creatief adviseur van H&M, in het publiek te zitten. Zij bekeek de eindexamenshows van de veertien beste mode-opleidingen in Europa, verspreid door Zweden, Groot-Brittannië, Duitsland, Denemarken, België en Nederland, en selecteerde in ieder land vijf favorieten.

Bosman, die met zijn afstudeercollectie ook al de finale van de Frans Molenaar Coutureprijs behaalde, werd vervolgens tot Nederlandse winnaar verkozen door een lokale vakjury. Zijn collectie bestaat uit grote, kimono-achtige jassen, met grafische, pastelkleurige prints. Opvallend zijn de gigantische rugzakken, die hij inspireerde op de tijd dat hij als basisschoolleerling rondliep met een fikse schooltas.

Bosman zegt gefrustreerd te zijn over hoe ingetogen mannen zich tegenwoordig kleden en hoopt terug te gaan naar de tijd van Lodewijk XIV, toen mannen zich minstens zo uitbundig aankleedden als vrouwen. „Ik verwacht niet dat iedereen volgend jaar op de fiets zit met een pak uit mijn collectie hoor, ik wil vooral laten zien dat het best wat extremer kan.” Van de zes finalisten is hij de jongste, de enige man en de enige met een herencollectie.

Een ontwerp van Anne Bosman

Dinsdagavond, de avond voordat tijdens een show op de Mercedez Benz Fashion Week in Stockholm de winnaar bekendgemaakt zal worden, is Bosman allerminst zenuwachtig. De genomineerden presenteerden hun collecties weken geleden in Londen al aan de internationale jury, bestaande uit onder meer modejournalist Hillary Alexander, mode-ontwerper Christopher Kane en H&M’s hoofdontwerper Ann-Sofie Johansson. Bosman hoopt in elk geval op de publieksprijs, waarvoor de afgelopen week online stemmen uitgebracht konden worden. De avond voor de bekendmaking van de winnaar ligt hij met bijna 700 stemmen ver voor op zijn tegenstanders.

H&M werd de afgelopen paar jaar een stuk modieuzer. Het begon in 2004 toen H&M in samenwerking met Karl Lagerfeld een collectie ontwierp. Het was het begin van een jaarlijkse traditie: voor maart staat een collectie van het Italiaanse modehuis Marni in de planning. „Door die ontwerpsamenwerkingen is er een nieuw, modieuzer publiek op ons afgekomen”, zegt creatief adviseur Margareta van den Bosch, al 25 jaar in dienst bij H&M. De modeprijs past in dat streven.

„Daarnaast heeft H&M altijd al een band gehad met jonge ontwerpers”, zegt ze. De eindexamenshows van de veertien academies zijn niet willekeurig geselecteerd, maar worden al jaren door afgevaardigden van het Zweedse modehuis bezocht. „We zijn altijd op zoek naar jonge, talentvolle medewerkers.” Ook voor hun dertig stageplekken per jaar staat H&M in nauw contact met internationale mode-opleidingen.

Een ontwerp van Anne Bosman

„Dat de grootste speler in de Zweedse modewereld aandacht schenkt aan jong talent is heel bijzonder”, zegt Esther Coppoolse, chef mode van de Nederlandse ELLE en lid van het Nederlandse jurypanel dat Bosman selecteerde. „H&M heeft een gigantisch bereik. Met hun ontwerpsamenwerkingen maken ze grote modenamen beschikbaar voor een groot publiek en nu schenken ze nog onbekende ontwerpers een groot podium. Dat past heel erg bij de democratische mode-ethiek van H&M.”

De beslissende show vond gisteren plaats in een grote tent in de Kungsträdgården (‘koningstuin’), één van de locaties van de Zweedse modeweek. Bij binnenkomst ligt de grote ontknoping al klaar op de klapstoeltjes: een folder waarin beschreven staat dat Stine Riis de winnaar is en nu haar collectie zal tonen middels een catwalkshow. Een prijsuitreiking is er niet.

De Deense Riis (28), afgestudeerd aan het London College of Fashion, ontwierp een grafische collectie bestaande uit strak gesneden jurken, rokken en blouses waarin contrasterende materialen als leer, bont, wol en metaalachtige glansstoffen met elkaar gecombineerd worden. Zelf omschrijft Riis het als „sobere, futuristische elegantie”. De jury roemt haar „moderne, volwassen collectie vol energie en excellence.”

Tien minuten nadat het eerste model de catwalk betrad, is de show al weer afgelopen. De lichten gaan aan, het publiek stroomt richting de uitgang. En die publieksprijs dan?

Even later valt op de website te lezen dat die naar Bosman gaat. Hij kan direct zijn koffers weer pakken, want de prijs houdt in dat hij nu een maand lang stage mag lopen bij de jonge ontwerper Christopher Kane in Londen. Wanneer, wat hij er gaat doen en of hij ervoor betaald krijgt, hoort hij later nog.

Fotografie: Peter Stigter

Winnaressen Jitske Lundgren en Carlien Helmink geflankeerd door presentatrice Lonneke Engel en Maxime Verhagen

“Wat zou ze aan hebben?” was vrijwel de enige zin die afgelopen vrijdag op het terrein van de Amsterdam Fashion Week te horen was. Prinses Máxima werd namelijk verwacht als bezoeker van The Green Fashion Competition. Hoewel de Amsterdamse modeweek dit jaar z’n zestiende editie viert, was het de eerste keer dat de prinses haar opwachting maakte. En dat betekende extra beveiliging, een reut paparazzi bij de ingang en een tribune die maar liefst twee keer zo vol zat als vorig jaar.

Het was de tweede keer dat The Green Fashion Competition werd georganiseerd: een internationale wedstrijd voor ontwerpers die zich op duurzame kleding richten. De wedstrijd is een initiatief van de Amsterdam Fashion Week en het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie met als doel duurzaam ondernemen te stimuleren, en het geitenwollensokken imago van ecomode op te poetsen.

Een ontwerp van Carrie Parry

De avond werd geopend door Elsien Gringhuis, de winnares van vorig jaar die dankzij de geldprijs van 25.000 euro haar collectie kon laten produceren. Ze toonde haar nieuwe collectie: minimalistische jurken en rokken tot net boven de knie, uitgevoerd in groen, zwart en wit, en versierd met veiligheidsgordels. Lonneke Engel, topmodel en presentator van de avond, droeg een groen ontwerp van Gringhuis’ hand.

Vervolgens was het de beurt aan de vier genomineerden in de categorie jonge, beginnende ontwerpers. Ze presenteerden ieder drie ontwerpen. Door de zevenkoppige jury, bestaande uit onder meer modejournalist Georgette Koning, Tonny Tonnaer van jeanslabel Kings of Indigo en Manolo Marquez van ABN Amro, werd Carrie Parry tot winnaar uitgeroepen. De in Brooklyn-woonachtige ontwerpster presenteerde een draagbare en kleurrijke damescollectie, vervaardigd uit duurzame materialen en lokaal geproduceerd. De opvallendste outfit: een broek en een blouse met een zwart-witte bloemenprint, gecombineerd met een felroze jasje. Maxime Verhagen, minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, overhandigde haar een cheque van 15.000 euro.

Een jurk van Studio Jux

Nieuw is dat er dit jaar ook een prijs van 25.000 euro werd uitgereikt aan reeds gevestigde modemerken die hun bedrijf naar een hoger niveau willen tillen. Die ging naar het Nederlandse duo Studio Jux.

Studio Jux (“Jux is Duits voor plezier”) werd in 2008 opgericht door ontwerpster Jitske Lundgren en manager Carlien Helmink. Hun draagbare en comfortabele dames- en herenkleding wordt geproduceerd in een eigen atelier in Kathmandu, Nepal, om de werkgelegenheid daar te stimuleren. Sympathiek is dat in elk kledingstuk een labeltje met een cijfer genaaid is, waarmee je op hun website kunt nagaan welke Nepalese kleermaker het betreffende item in elkaar heeft gezet.

En Máxima? Zij droeg een bruin, nauwsluitend jurkje met pailletten van de Nederlandse ontwerper Jan Taminiau. De Nederlandse ontwerper wiens kleding ze al eerder droeg bij onder meer de opening van de Arnhem Mode Biënnale in 2009 en een staatsbezoek aan Duitsland afgelopen april.

Fotografie: Peter Stigter

Ontwerpen van Marije de Haan

De donderdag op de Amsterdam Fashion Week stond ook dit jaar in het teken van jonge talenten. Onder de noemer Fashion Week Lab krijgen vers afgestudeerde ontwerpers de kans hun collecties aan het modepubliek te tonen in het Machinegebouw op het Westergasterrein: een kleinere en minder dure ruimte dan de hoofdzaal. Acht jonge ontwerpers presenteerden in groepjes van twee hun maximaal tien outfits tellende collecties. De vier opvallers:

Een juten trui van Melissa Siegrist

Melissa Siegrist studeerde in 2010 af aan ArtEZ met een damescollectie vol kenmerken uit de mannenmode. Nu draaide ze het om: ze ontwierp een sportieve mannencollectie die juist vrouwelijk oogde. Zo waren er semi-transparante broeken van witte zijde en zelfs een korte rok te zien. Maar dan wel weer in combinatie met stoere bomberjacks. In een aantal outfits verwerkte ze grove jute, hetgeen ze er op knappe wijze modieus en verfijnd uit liet zien.

Een ontwerp van Winde Rienstra

Er werd flink geapplaudisseerd voor Winde Rienstra, die vorig seizoen ook al aan Fashion Week Lab deelnam. De vergelijking met Iris van Herpen is ook deze keer snel gemaakt: beide ontwerpers maken 3D-objecten die het midden houden tussen sculpturen en kledingstukken. Voor haar grotendeels ecologisch verantwoorde ontwerpen –ze stond vorig jaar in de finale van The Green Fashion Competition- gebruikte Rienstra dit keer hout, papier en karton in combinatie met zijde. Van papier en zijde vouwde ze grote harmonicavormen die ze op verschillende manieren rond het lichaam vouwde. Van karton maakte ze spectaculaire, twee decimeter hoge schoenen waarop de modellen zich helaas tergend langzaam en wiebelend voortbewogen.

Uniseks kleding bij Nieuw Jurk

Het zijn financieel barre tijden voor creatieven, en daarom noemde ArtEZ-alumnus Esther Meijer -de ontwerper achter Nieuw Jurk- haar nieuwe collectie Krisis. Haar inspiratiebron was dan ook armoede: een katoenen jurkje zag eruit als een vuilniszak waarin gaten voor hoofd en armen zijn geknipt en in een aantal ontwerpen waren vrolijke en verdrietige gezichtjes verwerkt. De collectie, die ze overigens financierde middels crowdfunding, is uniseks en one-size-fits-all: wat resulteerde in veel wijde shirts in combinatie met leggings. Meijers ontwerpen hebben een gevoel voor humor en nonchalance vergelijkbaar met de ontwerpen van Bas Kosters, bij wie ze haar carrière ooit begon als stagiaire.

Het  hoogtepunt was de collectie van Marije de Haan, alumnus van de kunstacademie in Den Haag en winnaar van de G-Star Raw Talent Award 2010. Haar mannencollectie inspireerde ze op Black Bart: een Amerikaanse crimineel die postkoetsen beroofde in driedelig pak en een bolhoed, en met een graanzak over zijn hoofd. Dat laatste leidde tot kledingstukken die het hoofd bedekken: de kraag van een overhemd kon bijvoorbeeld tot de kruin dichtgeknoopt worden. Zo waren er meer variaties op klassieke mannenkleding te zien: er was een zwart-wit gestreept overhemd met een sleep tot op de grond, en een denim overhemd met een rafelige strik. Stuk voor stuk erg mooi in elkaar gezet. Bijzonder noemenswaardig was ook de modelkeuze: naast een prachtige kale man met een lange grijze baard, liep ook stylist, visagist, vintage mode-verzamelaar  en winkeleigenaar Ferry van der Nat mee.

Fotografie: Peter Stigter

,,Wat een mooi meisje,” zei mijn vriend vanmorgen over het model dat een push-up beha aanprijst in de Hema-campagnes die sinds vandaag op flink wat abri’s door heel Nederland te zien zijn. Op het eerste gezicht is het dan ook nauwelijks te zien, maar de blondine die licht verleidelijk de camera inkijkt, is toch echt een jongen.

Namelijk de in Bosnië geboren Andrej Pejic (20). Het mannelijke topmodel heeft geen operaties ondergaan, en slikt geen hormonen, maar ziet er -ondanks z’n 1,88 meter- ongelooflijk vrouwelijk uit. Hema’s idee achter de campagne: “Niet alleen vrouwen krijgen er met de nieuwe mega push-up beha ruim twee cupmaten bij, zelfs een man krijgt met de beha een indrukwekkend decolleté.”

Andrej Pejic voor Hema

Op de Models.com’s internationale ranglijst van mannenmodellen staat Pejic momenteel op nummer 18, een paar maanden geleden stond hij nog op 11. De afgelopen paar seizoenen liep hij vrijwel elke show van Jean Paul Gaultier. De ene keer als bruid, de andere keer als androgyne jongen in een smoking. Bij Paul Smith liep hij over de catwalk in mannenkleding en tijdens de laatste show van de Amerikaanse ontwerper Jeremy Scott droeg hij een pastelkleurig jurkje. Daarnaast poseerde Pejic voor tientallen fotoshoots in grote modebladen als i-D, Vogue Paris en W Magazine.

En nu dus voor Hema.

“Op de set moest ik oppassen om hem niet aan te spreken met zij”, zegt Wendelien Daan, die de campagne afgelopen oktober fotografeerde.

Daan benadrukte Pejic’s eigenlijke geslacht bewust niet.

“Ik wilde niet dat het flauw zou worden. Er zijn waarschijnlijk veel mensen die bij het zien van de foto’s zullen denken dat het een gewoon blond meisjes is. Dat is prima.”

Voor wie benieuwd is naar de wonderbeha: hij kost 20 euro en is verkrijgbaar in alle Hema-vestigingen en online.

De modeweken in New York, Londen, Milaan en Parijs zitten er inmiddels op, maar Claes Iversen presenteerde donderdagavond op de valreep nog zijn zomercollectie voor 2012.

Handgeschilderde klaprozenprint

Als locatie koos de van oorsprong Deense ontwerper een leegstaande verdieping in het Amsterdamse kantorencomplex Zuidpark. Die liep flink vol, met onder anderen presentatrice Renate Verbaan die deze zomer trouwde in een creatie van zijn hand. En Stacey Rookhuizen, die onlangs bij X-Factor in een blauwe, vierkante jurk van Iversen verscheen, en vervolgens door honderden Twitteraars vergeleken werd met Spongebob Squarepants.

Dergelijke extreme ontwerpen liet Iversen deze keer niet niet zien. Drie outfits met gigantische pofmouwen kwamen nog het dichtst in de buurt, maar over het algemeen was de collectie behoorlijk klassiek. Iversen liet zich inspireren door steenrijke News Yorkse vrouwen als Nan Kempner en Mona von Bismarck, wat resulteerde in variaties op het klassieke deux piece. De meeste silhouetten waren ingetogen: kokerrokken gecombineerd met korte jasjes, jurken tot net boven de knie met smalle tailleriempjes, en aan het einde een aantal lange jurken tot op de vloer. Opvallend was een handgeschilderde klaprozenprint die in meerdere sets terugkwam.

Borduurwerk in de vorm van kruizen

Kempner en Von Bismarck zijn bezitters van omvangrijke couturecollecties, en dus verwerkte Iversen heel wat couturetechnieken in zijn ontwerpen: technieken die hij behoorlijk goed beheerst. Er waren verfijnde borduursels in de vorm van kruizen, soms groot met glimmende stenen, soms klein en subtiel met kraaltjes. Úren handwerk viel eruit af te lezen. Een minpunt waren de wat lompe, nudekleurige lakpumps met plateauzool die de juist zo goed gemaakte kleding niet veel recht deden.

En, zoals dat bij Iversen wel vaker het geval is: een deel van de collectie was wel érg tuttig. De stijve stoffen, zware draperieën en vooral de grote, corsage-achtige strikken zullen geen jong publiek aanspreken.

Toch waren er deze keer meer “jonge” ontwerpen te zien dan in Iversens eerdere collecties. De show werd geopend door een model in een lang wit overhemd, tot boven gesloten met een smal kraagje, en daaroverheen een transparante kokerrok tot net boven de knie. Twee sets later verscheen een fantastische witte broek (één van de weinige broeken in de collectie) versierd met zilverkleurige borduursels. Die broek werd gecombineerd met een wit jasje waarvan de onderkant met datzelfde patroontje bezet was, maar doordat er een grote strik op de borst geplaatst was werd de outfit in één klap toch nog tuttig.

Fotografie Peter Stigter, klik op de foto’s om ze te vergroten.

Ontwerpen van Steffie Christiaens

Viktor & Rolf waren niet de enige Nederlanders die deze week hun zomercollectie lieten zien in Parijs. De jonge ontwerpers Steffie Christiaens en Borre Akkersdijk gaven ook een show.

Een ontwerp van Steffie Christiaens

Steffie Christiaens (1986) begon vorig jaar haar eigen label in Parijs, na studies in Arnhem en Parijs te hebben gevolgd, en werkervaring te hebben opgedaan bij Maison Martin Margiela en Balenciaga. In maart showde ze haar eerste collectie tijdens de Parijse modeweek, en die belandde pardoes pontificaal op het officiële programma: een bijzonder zeldzame eer voor een jonge ontwerper. Er volgde nog een mannenshow, en afgelopen zondag toonde ze haar tweede damescollectie.

En die collectie was experimenteler dan haar debuut. Zo werd de show geopend met een jurk die bestond uit laagjes van duizenden glinsterende nylondraadjes. Verder waren er uitbundige ontwerpen waar veren uitstaken en jurken met futuristisch ogende uitsteeksels en bollingen, die hier en daar iets teveel aan Iris van Herpen deden denken. Deze showpieces wisselde Christiaens af met commerciëlere ontwerpen: strakke korte uitgaansjurkjes en -rokjes met asymmetrisch geplaatste decoraties. De grote, zilverkleurige sieraden waren soms net iets teveel van het goede.

Dit seizoen stond ze ingepland tussen Hermès, John Galliano en Givenchy. Inderdaad, nogal een eer. Maar hun niveau bleek ze op punten als afwerking, snit, en modieusheid nog lang niet te kunnen bijbenen.

Een ontwerp van byBorre

De tweede jonge Nederlander, Borre Akkersdijk (1985), was daarentegen nergens te bekennen op het schema. Als showlocatie koos hij een prachtige oude bioscoop in het engiszins afgelegen zeventiende arrondissement van Parijs, die dan ook lang niet zo vol liep als Christiaens’ locatie.

Akkersdijk studeerde in 2009 af aan de Eindhovense Design Academy, na ook lessen te hebben gevolgd aan de New Yorkse modescholen Parsons en FIT. Tegenwoordig woont hij in Parijs waar hij werkt voor trendvoorspeller Lidewij Edelkoort en freelancet voor onder anderen Maarten Baas en Dior parfums.

Voor zijn afstudeercollectie ontwikkelde Akkersdijk een nieuw soort breisel door gebruik te maken van een zogenaamde rondbreimachine die eigenlijk bedoeld is om matrashoezen mee te maken. Dat leverde enorm dikke stoffen met relief op. Issey Miyake was dusdanig onder de indruk dat hij de techniek wilde overkopen, maar Akkersdijk wimpelde hem af en begon zijn eigen label: byBorre.

Een ontwerp van byBorre

Zijn eerste complete collectie werd afgelopen dinsdag gepresenteerd en bleek volledig opgebouwd uit dat breisel. De show begon met een erg fraai stop-motion filmpje, waarin zijn breitechniek stapsgewijs werd uitgelegd. Vervolgens daalden tien modellen (mannen én vrouwen) de trappen van de bioscoopzaal af, om te poseren voor het witte doek.

Er waren stijve, mouwloze jurkjes voor dames, korte broeken en hemden voor mannen, en een nogal uit de kluiten gewassen overall. In sommige sets waren de breisels wel heel erg grof, maar in andere outfits werkte dat juist goed: het gaf een stoere draai aan een gigantische roze cape voor mannen, en het werkte charmant bij een meisje dat leek te verdrinken in een gigantische roze/paarse jas met een grote zak op haar rug.

Erg samenhangend was de collectie ondanks de materiaalkeuze niet, en tien sets is natuurlijk niet erg veel. Maar het was nieuw, jong en het werd onpretentieus gepresenteerd, en smaakte daardoor toch naar meer.

Fotografie Steffie Christiaens: Shoji Fujii. Fotografie byBorre: Peter Stigter. Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Allessandra Facchhinetti (midden) en haar ontwerpen

Het cv van de Italiaanse modeontwerpster Alessandra Facchinetti is indrukwekkend. Ze werkte als hoofdontwerper bij Gucci én Valentino, maar hield het om onbekende redenen bij beide modehuizen amper een jaar vol. Sinds ze in 2008 Valentino verliet was het stil rond Facchinetti, maar daar kwam gisteravond een einde aan. Op de Parijse modeweek presenteerde ze in samenwerking met het Italiaanse modebedrijf Pinko een nieuw label: Uniqueness.

Jurk: 580 euro

De “uniekheid” van het project zit ‘m niet per se in de producten, maar in de manier waarop ze naar buiten worden gebracht. Terwijl alle andere collecties die deze week in Parijs geshowd worden pas over een half jaar in de winkels hangen, stond bij de uitgang van Uniqueness’ showlocatie een team assistenten klaar met iPads, ingelogd op Uniqueness.it, waarop de net vertoonde ontwerpen direct besteld konden worden.

Facchinetti streeft namelijk naar de snelheid van modeketens als Zara en H&M, die catwalktrends vaak binnen enkele weken naar hun winkels vertaald hebben. Ze beweert dat het eerste keer is dat deze werkwijze ook in een hoger modesegment toegepast wordt. Dat is niet helemaal waar, want Burberry biedt al een aantal seizoenen de mogelijkheid om tijdens de modeshows online een bestelling te plaatsen, waarna het zes weken duurt tot het product geleverd wordt. Wat in de praktijk betekent dat je nieuwe winterjas in de lente op de deurmat valt.

Katoenen jas: 580 euro

Niet bij Uniqueness, want Facchinetti ontwierp een “seizoensloze” collectie, die gedurende het jaar continu aangevuld zal worden. Een strategie die eveneens door Zara en H&M gehanteerd wordt.

Facchinetti’s 23 outfits tellende debuut bestaat uit strak gesneden en militair ogende jasjes, patchworkjurken, geplooide minirokjes, pastelkleurige jassen, handschoenen, met veel blomenprints en asymmetrie, die soms wel erg ingewikkeld waren en een enkele keer zelfs rommelig.

Uniqueness is goedkoper dan de kleding  die Facchinetti voor haar vorige werkgevers ontwierp. Prijzen beginnen bij 110 euro voor een T-shirt, tot 1220 euro voor een nepbonten jasje. Naast Uniqueness.it, zal de collectie ook op thecorner.com en in een select aantal winkels te koop zijn.

Étranger

Lees verder »

Lees verder »

Regel één bij bezoek aan de eindexamenshow van de kunstacademie van Antwerpen: probeer nóóit twintig euro te besparen door een staanplaats te reserveren (à 10 euro), maar betaal zonder morren de dertig euro die een zitplek kost. Ooit maakte ik deze kapitale fout, en stond ik een avondlang te snakken naar het einde van de vier uur (!) durende show.

Lees verder »