Bent u een zuinige mier of een vrolijke krekel?
Robert Prins toont in zijn bijdrage, afgelopen zaterdag, maar weinig medelijden met mensen die door de recessie in de problemen zijn geraakt. Hypotheek onbetaalbaar geworden? “Daar had je aan moeten denken voor je dat veel te dure huis kocht”. Híj loste zijn eerste hypotheek af vóór het einde van de looptijd en betaalde zijn volgende huizen cash. Nieuwe auto als de oude het nog doet? Breedbeeldtelevisie? Niet voor hem.
Een echte mier. Zuinig. Verstandig.
Meteen daarna was er een posting van Ilona S.P., die schrijft dat ze altijd hard gewerkt heeft als lerares, in haar vrije tijd studeerde en spaarde voor later, om thuiszorg te kunnen betalen als dat nodig zou zijn. Dat spaargeld had ze belegd, “zeer defensief, rustig profiel”, en dat is nu opeens veel minder waard. En straks wordt haar pensioen misschien ook wel minder.
Ook een mier, maar wel een die nu denkt dat ze het slachtoffer is geworden van de vrolijk zingende krekel (die, zoals bekend, niet spaart en altijd feest viert).
Maar dan de posting van Koen Dircken, die schrijft dat de crisis wordt veroorzaakt door ”gebrek aan vertrouwen en daardoor vraaguitval”. Volgens hem kunnen we de crisis gemakkelijk de baas als we maar krekels blijven: uit eten gaan, nieuwe auto kopen, andere keuken, ander huis.
Wat vindt u? Wordt u weer een mier? Of was u dat al? En hoe ziet uw leven er dan uit? Wat ligt er op zaterdag in uw boodschappenkarretje?
Of bent u altijd een krekel geweest en zult u dat blijven ook? Hoe ziet uw leven er uit? Al op wintersport geweest? Voelde u zich daar schuldig over? Of dacht u: goed voor de economie?
Abonneer je 
dinsdag 3 maart 2009, 00:56 uur
Zuinige mier en tegelijkertijd vrolijke krekel. Ja dat kan: de zuinigheid zorgt voor de vrolijkheid. Het is maar hoe je leeft: ik ben opgevoed met het eenvoudig en oude beginsel dat pas wat uit te geven hebt als je wat verdiend hebt. En daar heb ik ook naar geleefd. Voorts hebt het mee dat ik om te zijn geen statussymbolen nodig heb. Dat houdt in: geen kosten aan auto, statusvakanties, flatscreens en dergelijke. Ik heb heel wat financiële verleiders langs de deur gehad, die mij rijkdom beloofden door mijn “belachelijk lage hypotheek” te verhogen en daarmee aandelen te kopen. Ik heb deze fantasten de deur gewezen, mijn hypotheek afgebouwd en het voorstel van de bank om die te verlengen, waarmee ik een auto of boot zou kunnen kopen, afgewimpeld. Ik koop wel kunst, geen goedkope liefhebberij, maar niet om anderen te laten zien hoe goed ik het heb, maar om er zelf van te genieten gedurende de geringe vrije uren. Voor het overige ben ik gericht op energiezuinigheid: geen enkele reden om een heel groot huis te verwarmen als ik maar in één kamer zit te werken.
We zullen een overgangstijd door moeten en uiteindelijk een economisch evenwicht vinden tussen feitelijke inkomsten en daaruit te verrichten uitgaven in plaats van op de pof te leven. De economische groei wordt dan gekoppeld aan spaargedrag. Dat zal een wat trager beeld opleveren, maar ook evenwichtiger: een vrolijke krekel die kan snierpen omdat hij een mierengedrag heeft vertoond
dinsdag 3 maart 2009, 08:54 uur
Ik denk dat ik zowel mier ben geweest als krekel. Mier door te doen vermogensopbouw (een fijn appartement in Nederland en een huisje in Frankrijk).
En krekel door mijn appartement deel te financieren met een beleggingshypotheek. Ik verwacht dat die beleggingshypotheek weinig zal opbrengen als ik 65 word – tenzij de komende 4 jaar de beurzen hard aantrekken. Tzt kan ik mijn onroerend goed best verkopen en kleiner gaan wonen. En ik heb daarmee ook geen enkele moeite.
Voor de rest ben ik mier geweest door goedkoop op vacantie te gaan naar mijn huisje, nooit een nieuwe auto te kopen, door mijn interesse met name te laten uitgaan naar de lagere schappen in de supermarkt etc.
Schaam ik mij voor mijn krekelgedrag? Nee: ik heb die beleggingshypotheek genomen op advies van zeer velen om mij heen. Ik denk dat voor heel veel mensen in deze discussie geldt dat iedereen het grootste gelijk van de markt heeft gehad.
Het enige wat mij dwars zit is dat de bank tot op de dag van vandaag premiebetaling eist maar mij de afgelopen 1,5 jaar dat de crisis nu duurt nog nooit heeft benaderd met de vraag of we het resterende bedrag bij verkoop van aandelen niet tijdelijk op een gewone spaarrekening zouden gaan zetten in afwachting van betere tijden. Klanten waren dan beter uit geweest. En banken ook.
Ik vraag mij af op banken – ook als zij volgens contract geld van klanten beleggen – niet op zijn minst een zorgplicht hebben om de klant te adviseren tijdelijk uit de belegging te stappen.
dinsdag 3 maart 2009, 10:24 uur
De hele kredietcrisis gaat eigenlijk aan me voorbij. Mijn baan staat voorlopig zeker niet op de tocht. De inkomsten zullen dit jaar wel iets minder zijn dan vorige jaar, omdat bonussen op mijn salaris afhankelijk zijn van de omzet, maar ik kan van mijn basis salaris mijn vaste lasten betalen en leven.
Ik heb geen auto, heb een goedkoop huis en dus een betaalbare hypotheek. Ik heb altijd geleerd eerst het geld te verdienen, voor het uit te geven, dus heb verder geen schulden.
Ik ga zeker 2x op vakantie dit jaar, gewoon door er voor te sparen.
Ik geniet wel degelijk van het leven, maar je kunt geld maar 1x uitgeven en daarin moet je keuzes maken.
Ik heb geen behoefte aan de nieuwste electronica, breedbeeld tv en een auto of iedere keer nieuwe meubels. Ik koop niets nieuws voor het oude kapot is. Voor mij verandert er dus niets.
dinsdag 3 maart 2009, 11:19 uur
Ik denk dat het zuinige Nederlandse gedrag nu wat teveel wordt doorgezet. Mensen moeten geld uitgeven en daarmee de economie stimuleren. Let wel, ik heb het hier over gespaard geld. Op dit moment lijkt het erop dat zelfs dit gespaarde geld vast blijft staan.
dinsdag 3 maart 2009, 13:39 uur
Ik zie mezelf als een vrolijke mier.
Mieren werken hard, krijgen voldoening uit hetgeen wat ze doen en zijn daarnaast ook solidair met hun soortgenoten die dat niet kunnen doen. Ze delen de primaire behoeften met hun kolonie: Veiligheid, onderdak en voedsel.
Echter zie ik nu dat onder het mom van solidariteit de krekels een bail-out krijgen door de hoeveelheid geld in een economie astronomisch te vergroten. Dit zal weer over enige tijd in de vorm van inflatie op ons bordje komen. Mensen begrijpen niet wat economie en geld daadwerkelijk betekent en hoe het is ontstaan. Ik zou graag iedereen willen wijzen op de kwalitatieve studie naar de economie door middel van de Oostenrijkse School.
Dus geen onbegrijpelijke wiskundige principes en termen, maar gezond verstand.
Het huidige economische systeem blijkt niet meer levensvatbaar, omdat het vanuit zijn oorspronkelijke functie is afgedwaald door invloeden die slechts een kleine groep individuen voordeel biedt ten koste van een grote groep.
Het is een reeks on-line seminars die bij elkaar wel 14 uur duren. Dat klinkt veel, maar is nog altijd minder dan de totale bestedingstijd van het terugbetalen van leningen die door krekels zijn aangegaan. Daarnaast biedt het ook goed discussievoer op verjaardagen. Wat wilt een mens nog meer?
Veel plezier:
http://www.rothbard.be/crusoe-tot-crisis
dinsdag 3 maart 2009, 15:41 uur
Ik ben het absoluut niet eens met minister Bos die aandeelhouders als medeveroorzakers betitelt van de economische ellende.
Men krijgt belastingaftrek voor zg Tante Agaathinvestering aan Starters op ondernemingsgebied.
M.a.w. zo’n investering aan een beginnende ondernemer wordt gestimuleerd.
Waarom is een aandeel in een langer bestaande onderneming plotseling slecht?
Wel zijn de Hedgefunds-beheerders verkeerd bezig geweest door onbeschaamd hoge en vreemde eisen te gaan stellen aan de bestuurders van de ondernemingen.
Maar gewone, nette, brave aandeelhouders zijn ALTIJD nodig geweest.
Conclusie: Gooi nooit met modder, zeker niet naar een hele groep, waarvan een klein deel zich misdragen heeft.
En zeker niet als een groep aandeelhouders van Fortis terecht de minister van het jaar 2008 teruggefloten heeft. Door de rechter in het gelijk gesteld bovendien.
De wraak van W.Bos op alle aandeelhouders toont z’n minne karakter aan. Bah, driewerf bah.
dinsdag 3 maart 2009, 16:40 uur
Waarschijnlijk behoor ik tot een mix van krekel en mier.Ik heb de opdracht van deze regering om veel meer uit het spaargeld te halen (om zo de vermogensrendementsbelasting voor te blijven)kunnen weerstaan.Ik probeer om niet blind mee te doen in de race van – MEER, MEER, MEER.
De door de regering genomen maatregelen inz. crisisbestrijding zijn niet de maatregelen welke ik zou hebben genomen. Ik zou bijv. de banken niet de helpende hand hebben toegestoken, ik zou tegen de bank-besturen/directeuren/aandeelhouders hebben gezegd dat ze zelf hun problemen moesten oplossen tot tevredenheid van hun klanten.Nu lijkt het wel alsof iedereen er nagenoeg ongestraft mee weg komt.
De staat zal het wel even oplossen, maar m.i. is de staat daar niet voor.Mensen,(ook de klanten van banken)hebben nog steeds een eigen verantwoordelijkheid, ze moeten er wel van leren.
Wellicht is het moment aangebroken om onze huidige manier van leven eens goed tegen het licht te houden, zoals door sommige specialisten is voorgesteld.
dinsdag 3 maart 2009, 18:34 uur
Lees meer hier, http://www.nytimes.com/2005/06/09/business/09scene.html
Ik ben overigens iemand die er geen enkele moeite mee heeft te wisselen tussen mier en krekel als de omstandigheden dat nodig maken en tussen 1996 en 2006 heb ik het geld redelijk vrij laten rollen, maar nu, nu het wat minder, gaat schakelen we gewoon een tandje terug. Vrouwlief heeft het in Litouwen onder het communistische juk nooit gemakkelijk gehad als alleenstaande moeder met twee kinderen, dus die heeft daar net als ik ook geen probleem mee.
En de gevolgen van dit alles? Populisten die heel gemakkelijk totaal zinloze ideeën spuien die door lezers van andere kranten klakkeloos worden gezien als Messias. Heel beangstigend!
woensdag 4 maart 2009, 00:49 uur
Crisis achter de crisis
Het collectieve geheugen is kort. Voordat de kredietcrisis losbarstte, was er een andere opdoemdende crisis: de schaarste aan grondstoffen, uiteenlopend van brandstof, voedsel, water én werkers in verhouding tot de niet-werkende ouderen. Het denken over dit vraagstuk lijkt wel gestopt te zijn. Maar het komt terug, zodra het vertrouwen in het geldstelsel weer enigszins hersteld is. Dan zal op termijn de wal het schip toch weer blijken te keren. De prijzen gaan weer omhoog, maar dan over een langer tijdvak. Aangezien leef- en bestedingsgewoonten slechts moeizaam veranderen, zullen opnieuw keuzen gemaakt moeten worden, echter zonder dat naar gemakkelijke kredieten gegrepen kan worden. Dan zullen de tweede auto, de tweede of derde vakantie of twee keer per week uit eten geen “geboorterecht” meer blijken te zijn. Dan zal de gebruiker opnieuw moeten overwegen of hij/zij de auto toch nog maar een jaartje aanhoudt, de computer laat herstellen of nauwelijks gedragen kleren toch maar niet weggooit. Dan loopt geleidelijk de ballon van verbruikersverkwisting, de grondslag van onze “rijkdom”, leeg. De welvaart van vóór deze crisis lijkt immers gegrond te zijn op door verspilling aangedreven bestedingen. Dat zal door prijsstijgingen niet meer vol te houden zijn, wat tot een nieuwe aanpassing en een zeer matige groei (of geen groei) zal leiden. Dat zal wrijvingen en onrust veroorzaken: ieder jaar moet de koopkracht immer omhoog gaan?
Niet denken aan de crisis achter de crisis is struisvogelgedrag.
woensdag 4 maart 2009, 15:29 uur
ben altijd een mier geweest maar leef nu als een krekel.
Heb een laag inkomen maar heb mijn levensstijl daaraan aangepast.
En zodoende hoef ik mij geen zorgen te maken.
Overigens snap ik niet dat men geld op de IjslandseBank gezet heeft. Voor zover mijn informatie gaat voldeed deze bank niet aan het criterium voor toezicht van De Nederlandse Bank. Was dus niet gegarandeerd.
donderdag 5 maart 2009, 11:05 uur
Weten wij allen er een heleboel van?
Ja, dat is het leuke van Nederland, we mogen er wat van vinden.
En een mier zijn en soms ook die krekel!
Wij leven in nivo’s en de een is soms net niet die ander.
Als we binnen de orde leven waar veel goeds van te verwachten is en onze gevoelens daarbij betekken gaat het weer een stukje beter!
zaterdag 7 maart 2009, 19:25 uur
Het merkwaardigste van de hele situatie vind ik dat er nu oproepen komen om geld uit te geven. Alsof de economie een goed doel is. Ik meen dat de markteconomie ervan uitgaat dat ieder individu zelf het beste weet hoe om te gaan met zijn geld.
In mijn geval is dat: volgens een stabiel patroon leven, en zo geld overhouden in goede tijden, om dat aan te kunnen spreken in slechte tijden. Daardoor merk ik nu weinig van de crisis, maar over twee jaar is mijn pensioen in koopkracht gedaald. De schade is echter niet groot.
Wanneer je, zoals ik in een huis woont dat in 20 jaar tijd meer dan vijf maal zoveel waard is geworden, weet je dat de kans groot is dat er ergens een bubbel gaat knappen. Daar kun je dan rekening mee houden. Bijvoorbeeld door je niet te laten aanpraten dat je de “overwaarde” moet “verzilveren”, maar door juist sneller af te lossen.
Ik zie Erica Verdegaal nu instemmend knikken. Terecht. Ook zo’n mier, denken de krekels. Het zal wel. Als ze maar niet gaan jammeren. Ze kunnen altijd nog de auto wegdoen. Serieus. Scheelt een hoop geld.
maandag 9 maart 2009, 22:05 uur
Ik ben een mier en ben dat altijd geweest eigenlijk. Ben altijd van mening geweest…geef geen geld uit dat je niet hebt…Niks op de pof…Anderen stoorden zich daar wel aan. Jammer dan!!!
Nu is het zo dat ik diverse supermarkten afga en kijk waar aanbiedingen zijn. Mijn uitgavepatroon is heel erg veranderd. Tot een jaar geleden kocht ik maar bij een supermarkt…nu zijn het er een aantal.
Bepaalde groenten laat ik liggen…te duur…Wat kleding betreft…wacht ik nu op het allerlaatste bij de uitverkoop.Grote reizen zijn er niet meer bij…Misschien voor velen van de lezers een lachertje….ik hamster al een jaar en kan wel een supermarkt beginnen. Ben ik even blij dat ik dat gedaan heb. Ik had een bepaalde boodschap nodig en zag dat het 12 procent was gestegen…in een hele korte tijd. Ik merk dat winkels de klanten beginnen te beduvelen….Ze gaan goochelen met de prijzen en lijkt het goedkoper maar is het niet…Integendeel….het is duurder geworden.
maandag 9 maart 2009, 22:14 uur
Goddank ben ik altijd een krekel geweest…Gaf nooit geld uit dat ik niet had…..Mijn motto is en was…koop pas iets als je het geld hebt en niet eerder..,Zuinig leven heeft altijd bij mij gehoord.Niet eens omdat het nodig was maar…ben zo opgevoed…
Ondanks het zuinige leven ben ik toch nog steeds aan het kijken waar ik nog voordeliger in kan kopen. Winkeliers zijn trucs aan het uithalen…Het lijkt soms dat iets goedkoper is geworden maar wat zie je dan…zelfde prijs maar lager in gewicht… Dat zag ik vandaag nog bij de drogist. Een flesje alcohol 70 procent leek overal dezelde prijs te hebben. Ik keek naar de inhoud en toen werd het duidelijk…we worden voor het lapje gehouden..
Ik ben opgegroeid na de oorlog en mijn ouders hamsterden in moeilijke tijden wat af…Ik ben een jaar geleden begonnen om als ik iets moest kopen zoals tandpasta…ik er twee kocht ipv een…Ik lijk nu in mijn huis wel een supermarkt te hebben….Toch blij dat ik het gedaan heb…want vandaag zag ik dat een artikel waarvan ik het nodige in huis heb…12 procent duurder was geworden.
Kortom laat mij maar juffrouw mier zijn.
donderdag 12 maart 2009, 11:07 uur
Leve de crisis!
Eindelijk een moment dat men eens door zou kunnen krijgen dat meer, meer, meer helemaal niet nodig is om gelukkiger te worden en een beter mens te zijn.
Weg met de grootschaligheid, in het bijzonder van de banken.
Jammer dat we een zo hersenloze overheid hebben, die trouwens ook iedereen altijd gemotiveerd heeft meer, meer etc.
Het enige wat ze denken te kunnen doen is de grootschalige bedrijven redden, kleinere bedrijven kunnen aan het gas.
Hoe vaak lees je niet (ook in deze krant) dat er weer een bank ‘slachtoffer geworden is’ ? Slachtoffer van wat? Van hun eigen hebzucht. Volgens mij is er geen bank onschuldig! Bloeden moeten ze voor alles ellende die ze aangericht hebben. Ten koste van alles en iedereen uitsluitend bezig met hub eigen hebzucht.
En wie zijn nu de klos? De kleine zelfstandige, de gewone man die hard gewerkt heeft.
Wat zei de ING bank vorig jaar maart? Nou wij hebben voor ongeveer 300 miljoen aan riskante hypotheken, nu hebben ze 20 miljard als dekking gekregen. dat is 20.000 miljoen en dat ondanks dat ze gelogen hebben!
Wat zei Wouter Bos vorig jaar begin van de zomer ook weer? De Nederlandse economie is ijzersterk wij zullen geen last hebben van de crisis.
Liegen en bedriegen dat mag blijkbaar, en ongestraft.
Ik ben blij met de crisis! Ik vind het alleen jammer dat er waarschijnlijk uitsluitend schuldloze mensen gestraft zullen worden en niet de echte veroorzakers.
Ik spreek verder mij hoop uit dat er na deze crisis de meerderheid van de mensen het voor het zeggen gaan krijgen en niet, zoals nu, de kleine hebberige minderheid.
woensdag 18 maart 2009, 16:33 uur
Ik geniet van het leven en doe wel aan zuinigheid maar niet aan verkeerde zuinigheid. Elke cent die ik uitgeef is het mij waard, ook als anderen dat als “te duur” vinden. Maar als ik er nou eens achter sta en mijn uitgave mij een goed gevoel geeft? Dan geniet ik nog extra. En dan stel ik een aankoop waar ik minder waarde aan hecht gewoon nog even uit.
Op eten (gezond en gevarieerd) zal ik het laatste bezuinigen. Investeren in jezelf en je gezondheid is de beste investering!
vrijdag 20 maart 2009, 19:49 uur
Zuinigheid is eigen belang, het dient geen ander doel. Het is echt weer oer Nederlands portemonnee denken, ook als je weinig geld hebt is de beste remedie het uit te geven omdat zodra iederéén zuinig gaat doen het jou ook raakt in je portemonnee. Nederland is gigantisch rijk, en dan hoef ik alleen maar even een blik te werpen op de Nederlandse spaarboekjes.
Sparen is fout, fout voor de economie.