Dit blog houdt er mee op. De afgelopen maanden deed u op deze plek verslag van hoe de recessie uw leven beïnvloedt, en de belangrijkste verhalen lijken verteld. Verhalen van domme pech, van mazzel, van generatieconflict, opstandige reacties en inspirerende oproepen het roer om te gooien.
De verslagen laten zien wat er gebeurt als de krant schrijft over werktijdverkorting, massa-ontslagen of de inzakkende huizenmarkt. Dank daarvoor. En: blijf schrijven. Dit blog stopt, maar uw verhalen zijn nog steeds welkom op mijnrecessie@nrc.nl, omdat we blijven zoeken naar manieren om uw verhalen in krant en website over het voetlicht te krijgen.
Dit bericht heeft 11 reacties

Het zijn vooral kleine ondernemers die Willem Overbosch om hulp vragen. Bedrijfjes met maximaal 25 werknemers. „Die hebben namelijk nog geen stafafdeling”, zegt de directeur van de MKB Servicedesk. „Wij krijgen meestal direct met de ondernemer te maken.” Alle ondernemers kunnen bij de Servicedesk terecht met vragen over alle aspecten van ondernemen, of het nou faillissement, aanbesteding of ontslag is. Leden van MKB Nederland krijgen korting.
De meest gehoorde vraag? „Hoe kom ik aan geld.”
Ik vraag Willem Overbosch wat de kleine ondernemers willen weten.
Lees verder »
Dit bericht heeft 1 reactie

Een boze reactie op de site kwam van Henk Buyink (58). Net als veel mensen heeft hij moeite zijn oude huis kwijt te raken, terwijl hij wel al een nieuw huis heeft gekocht. En de bank, ABN Amro in dit geval, weigert hem tegemoet te komen. Terwijl hij zélf een oplossing heeft gezocht. Als ik hem bel klinkt hij nog steeds verontwaardigd. „Ik ben er vreselijk boos over. De banken hebben een herenakkoord gesloten met Wouter Bos dat ze teruggaan naar hun core business, dat ze de klant weer centraal zullen stellen. Nou, ik merk er niets van.”
Dit is zijn verhaal.
„Wij kochten in juni 2008 een vrijstaand huis in Brunssum. Wij bewoonden een appartement in Brunssum. Daarop hebben we een hypotheek, afgesloten bij ABN Amro. Op onze nieuwe woning hebben wij ook een hypotheek, dat betekent dubbele lasten. Met de verkoop van ons appartement wil het niet opschieten, door de financiële crisis. In het recente verleden was de gemiddelde verkooptijd 2 à 3 maanden. Ik heb de bank schriftelijk gevraagd of ik dit appartement mag verhuren.”
Lees verder »
Dit bericht heeft 25 reacties

Foto: Maurice Boyer
Voor wie bij FNV Bondgenoten aan de telefoon zit, is het volkomen duidelijk dat veel werknemers zich zorgen maken over de recessie.
Tami Aboulghazi werkt in het contactcentrum bij Bondgenoten, een van de grootste vakbonden in Nederland. Ze krijgt per dag tientallen mensen aan de lijn; mensen die dreigen ontslagen te worden, die zich niet ziek mogen melden, of die lid willen worden.
Ze is een van de 11 FNV’ers die vanmiddag leden te woord staan, en bij de juridische dienst zitten er nog 21. Met elkaar beantwoorden ze vele honderden telefoontjes per dag. Ik vraag haar naar wat ze zoal hoort. Lees verder »
Dit bericht heeft 1 reactie
„Waarom zou je je leeftijd op je CV zetten?” reageert Chris vanuit de Verenigde Staten op het relaas van Jacqueline Koppelman. Zij had naar mijnrecessie@nrc.nl geschreven dat zij vermoedde dat haar leeftijd de reden is dat zij na een korte sabattical nu moeilijk aan de slag komt – ze is 47.

Foto: Willem Sluyterman van Loo
„Ik werk in de Verenigde Staten waar gelukkig strenge wetgeving tegen leeftijdsdiscriminatie bestaat”, schrijft Chris. „Een leeftijd op je resume zetten is absoluut niet toegestaan, en zelfs het aangeven van wanneer je bent afgestudeerd is verdacht.”
Er waren meer reacties die suggereerden dat het in Amerika beter geregeld was voor ouderen. Ik belde hoogleraar sociaal recht en sociaal beleid Toine Jacobs van de universiteit van Tilburg om te vragen of dat zo was. Lees verder »
Dit bericht heeft 8 reacties
Van baan wisselen was riskanter dan ze ooit had kunnen vermoeden, schreef Marijke de Groot (51) naar mijnrecessie@nrc.nl. Haar nieuwe functie verdampte door de recessie voor ze goed en wel was begonnen, en het vangnet waar ze op rekende bleek verdwenen.
Het begon ermee dat Marijke de Groot na bijna twintig jaar bij de gemeente Rotterdam vorig jaar iets anders wilde.
„Twee reorganisaties binnen drie jaar werden mij te veel en ik besloot ontslag te nemen. Ik kreeg een jaarcontract bij een klein detacheringsbureau dat om mij en mijn vaardigheden stond te springen; per 1 december 2008 zou ik als detacheringsmedewerker woondiensten een nieuwe carrière starten. Wat kon mij gebeuren? Ik had, ondanks dat ik één werkgever had gehad, een zeer veelzijdig cv, veel ervaring en er was het vangnet van de WW.
Lees verder »
Dit bericht heeft 6 reacties
Jacqueline Koppelman (47) begon eind 2007 haar korte sabbatical vol vertrouwen dat ze, met haar arbeidsverleden, zo weer werk zou krijgen, schreef ze naar mijnrecessie@nrc.nl.
„Vol vertrouwen ging ik deze periode in in de overtuiging – en dat werd me door mijn omgeving ook voortdurend ingepeperd – dat ik met mijn bagage, kennis en achtergrond zo weer een nieuwe baan had.”
Maar ze had naast de recessie ook iets anders tegen: haar leeftijd. Lees verder »
Dit bericht heeft 19 reacties
Lutz Lindenau (36) gebruikt een beproefd middel om de recessie te lijf te gaan: galgenhumor.
Hij schreef naar mijnrecessie@nrc.nl: „Als afgestudeerde politicoloog ben ik het zat om bij sollicitaties gestandaardiseerde afwijzingsbrieven te krijgen. Om de machtsverhoudingen eens om te draaien, heb ik in mijn brief aan een paar bedrijven de rollen omgekeerd, zoals te zien in het voorbeeld.” Lees verder »
Dit bericht heeft 18 reacties

Herten in de Ardennen
Goed nieuws, die recessie. Dat vindt althans Hans Slooter. „Eindelijk worden mensen gedwongen hun levensstijl te matigen. Het almaar groeien van de economie is een fopspeen.” Hans schreef naar mijnrecessie@nrc.nl hoe hij zichzelf vrijwel volledig recessiebestendig heeft gemaakt. In de Franse Ardennen, in een hypotheekvrij appartement met een klein hutje in het bos. Hij kan het iedereen aanraden.
Hans heeft 16 jaar in loondienst gewerkt, schreef hij, en 12 jaar een eenmanszaak gehad. „De enige schuld die ik maakte was een hypotheek – een aflossingsvrije, normale hypotheek.” In loondienst nam hij deel aan de collectieve pensioenregelingen, en als zelfstandige deed hij vier maal een storting voor een koopsompolis. „Verder had ik mazzel met een huis dat ik in Utrecht kocht en in zeven jaar tijd in waarde verdubbelde, belastingvrij. Ook heb ik in de tijd van de beurs-hausse een paar jaar wat met aandelen gedaan, met geld dat ik kon missen. Ik stapte er met 20.000 gulden in en kwam er met 40.000 gulden uit.” Lees verder »
Dit bericht heeft 20 reacties

Liesbeth van Kerkhof (Foto Merlin Daleman)
“Dankzij de recessie kan ik nu voor het eerst in een lange periode weer mijn beroep uitoefenen, waar ik enorm veel plezier aan beleef.” Liesbeth van Kerkhof, oorspronkelijk docente Engels op een middelbare school, heeft een opleidingsinstituut dat taalopleidingen aanbiedt aan bedrijven. En dat instituut heeft het drukker dan ooit, sinds het kabinet eind vorig jaar de werktijdverkorting invoerde, mailde ze naar mijnrecessie@nrc.nl. Ze heeft het zo druk, dat ze voor het eerst in vijftien jaar weer zelf voor de klas staat. “Ik geniet volop”, licht ze telefonisch toe. Zo is het begonnen. Lees verder »
Dit bericht heeft 2 reacties