Het rijk der machtelozen
Het NCRV-televisieprogramma Rondom 10 besteedde de afgelopen weken twee keer aandacht aan de aanslag in Apeldoorn. Het leverde een ontluisterend beeld op van de staat van Nederland. De wanhoop en woede van Karst T. over het vooruitzicht om van een uitkering van 1.000 euro te moeten rondkomen, werden in de eerste uitzending op één lijn gesteld met het onverwerkte oorlogstrauma van een Irakese vluchteling die als zevenjarige getuige was geweest van bombardementen in de oorlog tussen Irak en Iran (1980-1988), waarin naar schatting 1,6 miljoen doden vielen.
De tweede uitzending was gewijd aan mensen die zich na de eerste uitzending van Rondom 10 spontaan bij de redactie hadden gemeld omdat ze zich herkenden in de wanhoop van Karst T. Ze konden zich zelfs voorstellen dat ze in een vlaag van blinde woede hetzelfde zouden hebben gedaan. De redactie had „heel veel mails, brieven en telefoontjes” van die strekking ontvangen. Ongetwijfeld was er minder begrip voor de dader getoond als die niet wit, maar olijfkleurig was geweest.
Opvallend was dat weinig wereldschokkende zaken de gasten in de studio naar eigen zeggen tot blinde woede brachten. Een dame uit Haarlem (alleenstaand, werkloos) voerde sinds haar burn-out strijd met de uitkeringsinstantie UWV en de sociale dienst, die maar niet naar haar wilden luisteren. Een baan op minimumloonniveau (dat is meer dan 140 procent van het sociaal minimum voor een alleenstaande) weigerde ze omdat ze daar „haar kosten niet van kon betalen”. Van haar uitkering volgt ze nu een opleiding natuurgeneeskunde.
Een moeder met een huilbaby vertelde in de uitzending dat zij ook (lees: net als Karst T.) ooit met een waas voor de ogen in de auto was gestapt. Ze was destijds uitgeput door het geven van borstvoeding en de zorg voor haar twee andere kinderen. Het was „puur geluk geweest” dat zij niet net zoveel slachtoffers als Karst T. had gemaakt. Ze vertelde het met een zekere trots. Aan de huisarts, die haar destijds had geadviseerd te stoppen met borstvoeding en weer aan het werk te gaan, had ze „niets gehad”.
Een eigenaar van een lunchroom uit Breda kon zich de blinde woede en dodelijke actie van Karst T. voorstellen, althans sinds de overheid het had gewaagd door middel van democratische besluitvorming een rookverbod voor de horeca in te stellen. De lunchroomeigenaar voegde er half dreigend aan toe dat veel zou afhangen van de uitspraak in hoger beroep op 12 mei.
Het is een hele opluchting voor de koningin en de natie dat het Bossche hof in al zijn wijsheid heeft besloten de lunchroomhouder in het gelijk te stellen. Hopelijk is het hof in Leeuwarden, dat zich binnenkort over het rookverbod moet uitspreken, net zo verstandig.
Socioloog en publicist Herman Vuijsje, die als deskundige in de studio zat, merkte op dat hij heel verschillende verhalen hoorde en dat de aanslag werkt als een Rorschach-inktvlektest waar iedereen zijn eigen onvrede op projecteert. Maar de gasten hadden juist veel gemeenschappelijk. Zo waren ze het er roerend over eens dat „anderen” zich wentelden in het slachtofferschap, maar zijzelf natuurlijk niet. Ook beklaagden ze zich er stuk voor stuk over dat er niet naar hen geluisterd werd. Hans Beerekamp typeerde ze afgelopen maandag in deze krant treffend als de machtelozen.
Nederland is niet het enige land waar een bloedbad is aangericht. De Verenigde Staten werden tien jaar geleden opgeschrikt door een moordpartij op de middelbare school Columbine in de staat Colorado. In het Belgische Dendermonde stak in januari een twintigjarige jongen twee kleuters en een kleuterleidster dood en verwondde twaalf anderen. En twee maanden geleden doodde een zeventienjarige jongen in het plaatsje Winnenden in Duitsland vijftien mensen op zijn middelbare school en pleegde vervolgens zelfmoord.
Nederland is wel het enige land waar openlijk met de dader wordt gesympathiseerd. Waarom? De enige reden die ik kan bedenken is dat de koningin het doelwit van de aanslag was. De gebeurtenissen in Apeldoorn symboliseren kennelijk een aanval van de machtelozen op de autoriteiten, de bureaucraten en de falende hulpverleners.
Dat had weer anders gelegen als de dader van Marokkaanse of Turkse origine was geweest. Dan zou de aanslag ongetwijfeld als een aanval op onze onvolprezen liberale rechtsstaat de geschiedenis in zijn gegaan, maar dit terzijde.
Bijna twintig jaar geleden was een politiek conflict tussen premier Lubbers en vicepremier Kok over de koopkrachtplaatjes voor mij de directe aanleiding om lid te worden van de PvdA. Kok had bij de jaarlijkse begrotingsonderhandelingen het politiek onaanvaardbaar uitgesproken over een koopkrachtverslechtering van 0,3 procentpunt voor de minima. Pure rijkdom, vond ik toen.
Wat een armoede, denk ik nu. Een overheid die koopkrachtplaatjes tot belangrijkste beleidsdoelstelling verheft, wekt de indruk dat overheidsbeleid in plaats van talent en eigen initiatief bepalend is voor het financiële welzijn van haar onderdanen. Zo’n overheid haalt zich ook de „blinde woede” op de hals van al degenen die het door omstandigheden even wat minder voor de wind gaat. Afhankelijkheid leidt tot rancune, zo blijkt maar weer.
Wilt u reageren? Dat kan op nrc.nl/mees
vrijdag 15 mei 2009, 18:22 uur
Dag mevrouw Mees,
dank voor uw begripsvol stukje in de krant van vandaag over de ergernissen van het ambtelijk onpersoonlijk handelen van onze “gezagdragende” medeburgers; onderstaand twee alinea’s uit een brief aan mijn jurist over de afwikkeling van een geschil met VGZ, ook zo’n onbenaderbaar instituut van ons georganiseerde bestaan:
Geachte mevrouw Vandermeulen,
In vervolg op onze contacten betreffende de afwikkeling van de behandeling zijdens VGZ bevestig ik u hiermede dat ik, na ampele overweging en met in acht name van uw overtuiging dat de zaak geen kans heeft op succes, toch de kwestie zou willen voorleggen aan de Geschillencommissie tegen de achtergrond mede van navolgende feiten:
…het verhaal is niet spannend genoeg om het u in detail voor te leggen…
Mijn besluit om deze zaak toch voor te leggen aan de Geschillencommissie Zorgverzekeringen is met name gestoeld op mijn groeiende verzet tegen de onbegrijpelijke vanzelfsprekendheid waarmede VGZ zich naar al onze eigen ervarin gen met ondoorgrondelijke afstandelijkheid opstelt tegenover zijn verzekerden, die ten tijde van de noodzaak om zich op hen te beroepen wel wat anders aan het hoofd hebben dan het raadplegen van voorwaarden e.d. Alle verzekerden zijn blijkbaar professionele knoeiers en profiteurs en de medische wereld is een verzameling van oplichters, zodat een onafzienbaar controle apparaat gerechtvaardigd is.
Het heeft geen zin om u over de achtergronden van dit geval uitgebreid te informeren, maar het moge u duidelijk zijn dat niet alleen de financieel reeds wanhopigen door de onpersoonlijkheid van het ambtelijk apparaat en de vanzelfsprekendheid waarmee wij allen “gelijk” worden geacht tot grote ergernis worden gebracht. Zelf ben ik inmiddels de 83 gepasseerd, maar toch nog genoeg bij de tijd om te beseffen dat dit soort ambtelijke behandeling voor grote groepen mensen tot machteloze wanhoop moeten leiden, niet alleen financieel – hetgeen voor mij ook zeker niet aan de orde is – maar vooral ook uit onbegrip voor de vanzelfsprekende “reserve” waarmee voor elk dubbeltje blijkbaar een veelvoud aan zekerheid tegen misbruik kan worden ingezet.
Het doet mij voortdurend denken aan de zinloze overdaad waarmee Bush heeft gereageerd op 9-11, terwijl dat een weliswaar onaanvaardbare actie was, maar omdat die onwaarschijnlijk succesvol was is daaruit o.a. geconcludeerd dat wij niet meer in een vliegtuig mogen stappen zonder tot op het bot gescreend te zij, terwijl toch een intelligente gek zich daar gemakkelijk doorheen zal smokkelen. Over al het andere onaanvaardbare zal ik hier niet hoeven uit te weiden.
Kortom, dank voor het aan de orde stellen van de maatschappelijk fnuikende achterdocht tegen de enkeling, die zich gerechtvaardigd voelt om er van te maken wat hij kan en dan daarvoor tijd en geld slurpende confrontaties voor allen in te richten.
Indien u een keuze weet voor de meest begripvolle politieke partij in dat opzicht, dan graag uw advies
Vriendelijke groet en nogmaals dank voor de steun aan de machtelozen en voor tijd en aandacht,
Cas Eijsbouts.
ir CAS J.M. EIJSBOUTS
Hezelaar 1
5271 SK St Michielsgestel
Tel 073.5513737
vrijdag 15 mei 2009, 19:02 uur
Nederlanders staan machteloos, betoogt Heleen. Welke Nederlander? Het financiele welzijn van de meeste burgers wordt negatief beinvloed door nivellerende inkomenspolitiek. Nederlandse regeringen zijn kampioen nivelleren. Sociale wet- en regelgeving voorziet in ontelbare theoretische what-if worst case scenario’s voor individuele situaties die in aantal zo onwaarschijnlijk laag zijn dat een eerlijke en toepasselijke uitvoering die voor iedereen sluitend moet zijn, grote inspanning vergt en lastig adequaat uitvoerbaar is. De rekening wordt uitgesmeerd over de massaal anonieme belastingbetaler die individueel geen flauw benul heeft waaraan deze gelden worden besteed, om van de omvang nog te zwijgen. Maar je kan als overheid niet eindeloos geld uitgeven zonder dat dit reeele gevolgfen heeft voor de koopkracht van de middenklasse, zeker als het even tegenzit zoals met de kredietcrisis. Nederlanders zitten niet op hun geld, ze hebben simpelweg te weinig vrij besteedbaar om de crisis mee te dempen.
vrijdag 15 mei 2009, 22:09 uur
Het is een vreemde zaak. Stel dat werkloosheid een keuze is die mogelijk wordt gemaakt door de uitbetaling van riante uitkeringen, en vergelijk vervolgens het aantal werklozen in Nederland, 4,4%, met de 8,1% van de Amerikaanse beroepsbevolking die zonder baan door het leven gaat, dan kun je niet anders concluderen dat de uitkeringen aan de overzijde van de oceaan een stuk hoger liggen. Of is werkloosheid iets wat de Amerikaan overkomt maar voor de Nederlander een vrijblijvendheid is.? Hoe zit dat.?, mijn beste Heleen.
En dan het trauma van Karst T. Ik vraag mij af hoe de redactie van Rondom 10 de hersenspinselen van Karst hebben blootgelegd. Een zelfmoordbrief.? Een getuigenis.? In ieder geval staat vast dat Karst T. zo langzamerhand is uitgegroeid tot de antiheld van de Nederlandse media. Bas Heijne duidt hem als een symptoom van de verstoorde relatie tussen het individu en de gemeenschap. Een voorbeeld van een querulant die celebrity’s te lijf gaat. In de column van Heleen Mees lees ik dat Karst T. sympathie oogst bij hen die zich bedrogen voelen door de overheid. Karst T. als een held van de machtelozen.
Vanuit dit standpunt bezien, heeft Karst T. iets weg van Timothy McVeigh, ook een beveiligingsbeambte, die vanwege ‘Waco’ en ‘andere ongemakken’ wraak nam op de Amerikaanse overheid. Een daad die resulteerde in een bomaanslag op het Alfred Murrah Federal Building in Oklahoma en aan 168 mensen het leven kostte. Het valt te betwijfelen of Timothy McVeigh op de Amerikaanse televisie openlijk werd bewonderd. Maar ook hij zal in de ogen van hen in de marge gezien worden als een held van de machtelozen die vecht tegen een onredelijke overheid.
Het gaat dus vrij goed in Nederland, een lage werkloosheid en over aanslagen als in Oklahoma hoeven we ons vooralsnog niet druk te maken. Eigenlijk verdient Joop den Uyl een standbeeld. Ware het niet dat Nederland dankzij hem een saai land met goede sociale voorzieningen is geworden. Laten we dat vooral zo houden.!
vrijdag 15 mei 2009, 23:04 uur
Ik lees de colums van heleen mees vaak met waardering voor haar gedachtengang en observaties. Echter in haar huidige zendingsdrang om in Nederland de boodschap te brengen dat uitsluitend talent en eigen initiatief de statische nederlandse samenleving heil zullen brengen en dat het lichtend voorbeeld hiervoor de situatie in de verenigde staten is met als hoogtepunt de dynamiek van de stad new york slaat ze een beetje door. Ze is hier slachtoffer van de door haar zelf ook ter sprake gebrachte projectie in de rorschach test: haar vaststaande opinie over de nederlandse samenleving wordt geprojecteerd in de gebeurtenissen en de door haar veronderstelde motieven daarvoor van karst t. in apeldoorn. Projecteerden de sprekers in Rondom Tien hun eigen slachtofferschap: in deze column projecteert heleen mees haar oordelen over de Nederlandse samenleving en haar verheerlijking van eigen initiatief en eigen verantwoordelijkheid zoals ze die in de USA zo waardeert. Respecteert dit de werkelijke feiten? Het lijkt me eerder dat de feiten hier door haar misbruikt worden om een eigen boodschap te verkondigen.
vrijdag 15 mei 2009, 23:24 uur
Opvallend inderdaad dat bijzonder kostbare zendtijd wordt besteed aan het openlijk sympathiseren met de dader, die blijkens krantenberichten sympathiseerde met neo-nazi. Brengt in herinnering de aanhoudend eenzijdige stroom van lovende woorden in de media over de kwetsende columns van de (op andere punten alom en terecht gewaardeerde) kunstenaar T.v.G. na zijn dood. In beide gevallen betreft het niet subtiele vertoningen die inspelen op een wij/zij gevoel in een heersende afdek-cultuur, waar het oppassen geblazen is voor klokkenluiders en kleurigen.
Een geestelijke sprong in de richting van inclusiviteit en het optimaal stimuleren en benutten van een ieders kracht en kunnen, lijkt nog niet in zicht. Verfrissing/verjonging/vermesing van de Rondom Tien presentatie zou daartoe kunnen bijdragen.
zaterdag 16 mei 2009, 0:38 uur
Inderdaad. Zelfredzaamheid is een keuze (voor geluk), tegenovergesteld aan afhankelijkheid (staande voor ongeluk). De moeite is hetzelfde.
Mensen moeten ontspannen en naar elkaar luisteren, zeker zolang ze (nog) afhankelijk zijn van elkaar.
zaterdag 16 mei 2009, 12:02 uur
ik vind je stuk fantastisch geschreven en met de juiste punten op de juiste i’s.
Ineke Dam-Schuyt, Beek, Gem. Montferland
zaterdag 16 mei 2009, 17:03 uur
Het eindeloos herkauwen en uitbenen van andermans verdriet en ellende is de taak van de huidige journalistiek: dàt is immers nieuws, mevrouw Mees, en dàt geeft journalisten intens genot. Kijk maar naar Pauw en Witteman met hun gasten, hoewel het even vaak ook leuk kan zijn.
Tenslotte heeft ook u de gelegenheid om uw mening, al dan niet wetenschappelijk gevormd, te ventileren.
Wat me stoort is dat u “De” Nederlanders afficheert als rascisten. U schrijft: “Ongetwijfeld was er minder begrip voor de dader getoond als die niet wit maar olijfkleurig was geweest.”
Verder herhaalt u deze verwachting: “dat (die sympatisering met de dader) had weer anders gelegen als de dader van Marokkaanse of van Turkse origine was geweest.”
Eerlijk gezegd heb ik Allaaah ook stiekem maar hartelijk bedankt voor het feit dat het hier om een Autochtone dader ging. Want dàt, mevrouw Mees, geeft minder kans op populistische konsekwenties maar heeft niets met rascisme te maken !
Deze eenzijdige visie van u herken ik niet onder mensen in mijn omgeving en van mijn “netwerk”. Er is hier immers in het geheel niet sprake van hinderlijke Islamisering, van eremoorden of van geesteszieken die zich van Allaaah moeten hullen in zakvormige kledij!
Hier is dus ook geen enkele reden voor door u verondersteld rascisme – ingeval het om “olijfkleurige” mensen zou zijn gegaan.
Zou u die door u zo verfoeide kleur-gevoeligheid – alleen die onder bleekwitte lieden – soms ook herkennen onder (bleekwitte ?)randdebielen die uit haat/woede/ ergernis jegens de aanvaller op ons koninklijke huis, nu de Zwarte Suzuki’s aanvallen ?
Is dàt soms óók rascisme, mevrouw Mees ?
zaterdag 16 mei 2009, 19:01 uur
Laatst zag ik je op TV, bij het programma ‘Boeken’, vertellen hoe geweldig het wel niet in New York is omdat de loonslaven aldaar moeten kruipen voor de elite.
Hoe fijn het wel niet is dat je op elk gewenst tijdstip je nagels kunt laten doen. Of dat de horecamedewerkers heel de dag op hun tenen moeten lopen en/of moeten kruipen voor de elitaire klanten. De loonslaven moeten rennen voor de elite, en aanbod van loonslaven is er genoeg want er is een constante stroom van immigranten.
Rechten hebben ze niet, de elite kan ze dus maximaal uitbuiten. Prachtig!
Dat moesten we hier ook invoeren.
Ook het verhaal dat de minimumlonen zo hoog zijn hier, of de minimale loonkosten voor werkgevers, klopt niet. Het minimumloon in de VS ligt rond de 14.000 dollar per jaar terwijl dat hier rond de 12.000 euro is. Terwijl de koopkracht van de Amerikanen veel groter is doordat levensonderhoud daar veel goedkoper is dan hier.
zondag 17 mei 2009, 12:32 uur
De machtelozen van Nederland, wij hoger opgeleiden zien ze niet. Logisch, wij hogeropgeleiden zijn namelijk niet machteloos en wij hoger opgeleiden hebben geen lager opgeleide mensen in onze omgeving.
De kiezers van Fortuyn, Wilders, Marijnissen en Karst Tates hebben meer in gemeen dan we willen toegeven. Ze zijn boos, heel boos. Boos omdat ze machteloos zijn, vervuld met wanhoop.
De machteloosheid en wanhoop is nauw verbonden met het gebrek om hun eigen leven in te richten. Het gaat niet om de materiële inrichting van hun leven, het gaat om die andere kant. De mogelijkheid om hun leven in te richten zoals ze het zouden willen. Ook machtelozen hebben dromen, maar die dromen kunnen ze niet nastreven… er is namelijk een onoverkomelijke barrière: een diploma op hbo of universitair niveau.
Nederland is ingericht door academici voor academici. Dat geldt niet alleen voor de regels van de overheid ook voor de inrichting van ons bedrijfsleven en de non-profit sector.
Kort gezegd, zonder diploma geen doorgroei in een organisatie, maar ook zonder diploma geen eigen bedrijf meer.
Is dit nu een pleiooi om de dictatuur van de meritocratie op te geven? Nee, het wordt tijd om net als aan het einde van de 19e eeuw weer serieus werk te maken van het verheffen van ons volk.
Verhef het volk zodat ze weer hun eigen dromen na kunnen jagen. Als dat geen gecombineerd verloren sociaal-democratisch en liberaal ideaal is.
zondag 17 mei 2009, 16:55 uur
Mevrouw Mees , uit Uw column en eerdere begrijp ik dat U constateert dat de zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijkheid van mensen afgenomen of gestolen ziet en zag worden door NL politici. Helemaal mee eens, ik vind het mensen kleiner maken dan ze zijn en afhankelijkheid scheppen op de keper beschouwd pervers.
dinsdag 19 mei 2009, 16:10 uur
Ik ben het helemaal eens met mevrouw Mees dat we zelf initiatief moeten tonen en ons niet het slachtofferschap aan moeten praten maar van onze eigen kracht moeten uitgaan. Maar tot mijn stomme verbazing las ik ergens anders dat u wel voor affirmative action bent! Of te wel in normaal Nederlands voor positieve discriminatie ten aanzien van vrouwen en andere minderheden. Naar mijn mening rijmt dat niet met elkaar. U wilt ons vertellen dat we ons geen slachtoffer rol moeten aanpraten, maar wel voor positieve discriminatie zijn? Misschien is het dat mevrouw Mees toch niet helemaal vertrouwt op haar eigen kracht? Ze heeft 2 studies gedaan is goed terechtgekomen, ik hoop voor haar dat ze daar op eigen kracht is gekomen want anders bent u voor mij geen knip voor de neus waard om ons Nederland te vertellen dat wij meer eigen initiatief moeten tonen en ons niet zo in die slachtoffer rol moeten drukken. Hier zou tegen in gebracht kunnen worden dat positieve discriminatie kan helpen om minderheden en vrouwen die net zo getalenteerd zijn als de witte hetero man een keer aan bod te laten komen. Ik zou zeggen dat geldt misschien voor gemeenschappen als in Staphorst en op een hoger niveau gezien voor landen als Afghanistan, Iran en al die andere landen met nogal achterhaalde opvattingen over mensenrechten, maar ik denk toch echt niet voor op het niveau van Nederland, West Europa en waar u vaak bent in New York. Naar mijn bescheiden mening zijn we toch zover gekomen dat we hier in Nederland, West Europa vrouwen en andere minderheden hebben die de top hebben gehaald op eigen kracht en geen positieve discriminatie nodig hadden. Het meest sprekende voorbeeld is Margaret Thatcher. En omdat we toch in het engels bezig zijn zou ik tegen mevrouw Mees willen zeggen: It is not what men can do for you (a)(woman) it is what you (a)(woman) can do for your(her)self! Believe in your own strength!!
vrijdag 22 mei 2009, 20:18 uur
Uw reactie op Shorto’s sprookjesland vertoont opvallende weglatingen wat afbreuk doet aan de lezenswaardigheid:
ook hoog opgeleide, taalvaardige allochtonen werden de afgelopen decennia duurzaam opgesloten in gesubsidieerde (welzijns) sectoren, waaruit ontsnappen nog steeds erg moeilijk is;
allochtonen in Nederland hebben een grotere pakkans en krijgen zwaardere straffen opgelegd; P. Fortuyn werd gedood door een niet-moslim, ene Volkert vd. G;
Overigens, het is de vraag of de vlucht, carrieresprong van Parlementarier H. Ali een direct gevolg is van de brief van de misdadiger M. B; De betreffende parlementarier heeft zich niet aantoonbaar positief en succesvol ingezet voor versterking van de sociaal-economische positie van de doelgroepen (o.a. allochtone vrouwen) in haar portefeuille; etc., etc.
Tot slot: de relatieve stabiliteit waar Shorto op doelt hangt wel degelijk samen de heersende consensus over een aanvaardbaar sociaal minimum.
Het functioneren van het parlement (weinig vernieuwing in 100 jaar) en het (gebrekkig) vertrouwen in politici en bestuurders verdienen ook de loupe in serieuze discussies over de staat en toekomst van ons land.
maandag 25 mei 2009, 17:08 uur
Hierbij reageer ik op de column van 22-05-09 met de titel ‘Shorto’s sprookjesland is onwelkom voor migrant’. Omdat deze column maar niet op de site wordt geplaatst, zie ik andere mogelijkheid. Onderaan de 2e kolom wordt gesteld er ‘ruim 1½ miljoen mensen onder de 65 jaar op een uitkering zijn aangewezen’. Dit aantal heb ik nog nooit ergens vernomen. Graag zou ik dit aantal onderbouwd zien, temeer daar Mees verderop stelt dat het er mogelijk 2 miljoen (= ¾ v.d. beroepsbevolking) zullen worden, als de crisis doorzet Zoals nu geplaatst vind ik het de NRC onwaardig.
maandag 1 juni 2009, 18:59 uur
Dit geeft al aan hoe hypocriet de mens kan zijn. Men geeft steeds anderen de schuld van alles, terwijl men steeds begrip heeft voor de eigen groep. En dat doen zowel allochtonen als autochtonen!
donderdag 11 juni 2009, 13:42 uur
Beste Heleen,
Daar zit wel wat in wat je schrijft.
Zo dreigt er bij mijn partner (zeker) en bij mij (grote kans) ontslag. Natuurlijk zal dat schelen in inkomen. Is dat het ergste? Eigenlijk niet. Wat een groter schrikbeeld is dat je te maken krijgt met een log en bureaucratisch UWV. Elk eigen initiatief moet verantwoord worden.
Vinden partner en ik uiteindelijk geen baan, dan komt er de bijstand. Dan is elk eigen initiatief verboden.
Geen van beiden vinden wij het een probleem om als eigen baas iets te ondernemen. Ik doe dat naast mijn baan. Mijn partner heeft dat eerder gedaan en doet het nog steeds incidenteel. Beiden doen we vrijwilligerswerk.
Ik ben wel voor een basisinkomen. Wel van een redelijk niveau. Zeg iets lager dan bijstandsniveau. Je hebt dan alle ruimte om te doen wat je wilt.
Een dergelijk basisinkomen bespaart ook kosten. Een uitgebreide UWV, SD en SVB zijn dan niet meer nodig.
dinsdag 16 juni 2009, 13:41 uur
Aan G. Ruiter:
Deze link bevat de meest recente telling van het CBS uit september 2005:
http://statline.cbs.nl/StatWeb/publication/?DM=SLNL&PA=70852ned&D1=a&D2=
1-2&D3=0&D4=0-2,7,12,17,22,27,32,37,39&D5=0&D6=l&HDR=T&STB=G1,G2,G3,G4,G
5&VW=T
Het aantal mensen onder 65 met een uitkering was in september 2005 al hoger dan 1,7 miljoen. Tel daar het aantal werklozen bij het CPB voor 2009 en 2010 voorspelt en dan komt u net als ik op meer dan 2 miljoen mensen onder 65 met een uitkering.