Luie mannen
Alfred Kleinknecht, hoogleraar economie en innovatie aan de Technische Universiteit Delft, vroeg zich vorige week af wat er mis mee is als iemand ervoor kiest om 30 uur per week te werken en afziet van een auto, in plaats van 55 uur te werken en in een Ferrari te rijden (Opiniepagina, 26 augustus). Ook Dick Pels, voorzitter van de links-liberale denktank Waterland, bekritiseerde het ‘overspannen arbeidsethos’ van dit kabinet. Iedereen moet de vrijheid hebben om minder te werken, vindt Pels. (Opiniepagina, 30 juni).
Het lijkt zo zinnig wat de heren te berde brengen. Maar er zijn in Nederland niet zo heel veel mensen die met 25 uur extra werken per week vijftigduizend euro netto meer verdienen, want dat is wat een beetje Ferrari op jaarbasis kost. Het modale inkomen in Nederland bedraagt negentienduizend euro netto per jaar – dat is inclusief vakantietoeslag. De werknemer in het voorbeeld van onze gelukseconoom Kleinknecht verdient maar liefst zes keer modaal.
De werkelijkheid is dat de hoge belasting- en premiedruk het gros van de mensen ertoe dwingt om allerhande laagwaardig werk zelf te doen. Van elke 100 euro extra inkomen moet 50 tot 55 euro worden afgedragen aan belasting en premies. Het is voordeliger om een dag vrij te nemen om zelf in de tuin te werken of het plafond te witten, dan om het werk uit te besteden aan een derde, die al gauw 20 euro of meer per uur zal rekenen. Nederland is – noodgedwongen – een land van doe-het-zelvers. Een goede nanny is óf onvindbaar, óf onbetaalbaar. Daarom zien we zoveel hoogopgeleide vrouwen suffig heen en weer pendelen tussen een armetierig deeltijdbaantje en de schoolpoort.
Pels en Kleinknecht zullen zich wel afvragen wat daar eigenlijk mis mee is, heerlijk een dagje onkruid wieden in de eigen tuin. Op zich niets, ware het niet dat Nederland te kampen heeft met een overschot aan laagopgeleiden. Tweederde van de Turkse en Marokkaanse vrouwen tussen 20 en 34 jaar heeft geen onderwijsdiploma en hetzelfde geldt voor 60 procent van de Turkse en Marokkaanse mannen tussen 20 en 34 jaar. Ze spreken vaak niet of nauwelijks Nederlands. Volgens het kabinet is voor 79 procent van de vrouwen met een Turkse of Marokkaanse achtergrond de afstand tot de arbeidsmarkt onoverbrugbaar groot. Ter vergelijking: in New York werkt 90 procent van de migrantenvrouwen.
Het gaat om mensen in de vruchtbare leeftijd waarvan de meeste óf al kinderen hebben, óf nog kinderen zullen krijgen. Kinderen die thuis in een taalarme omgeving opgroeien, hebben al voordat de eerste schooldag begint een taalachterstand op hun autochtone leeftijdgenootjes. Slechts een enkeling zal erin slagen de taalachterstand in het gesegregeerde Nederlandse onderwijs in te lopen. Volgens het in augustus verschenen rapport Gestruikeld voor de start van het Sociaal en Cultureel Planbureau heeft het lage opleidingsniveau van de ouders een rechtstreekse invloed op het uitvalrisico van leerlingen. Zo leggen we nu al de basis voor een nieuwe generatie kansarmen.
Volgens cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek ontvangen allochtonen (15-65 jaar) verhoudingsgewijs ruim drie keer zo vaak een uitkering als autochtonen. Voor de grote groepen laagopgeleide migranten in Nederland zou het veel beter zijn om een baan te hebben in plaats van een uitkering. Dat blijkt uit wetenschappelijk onderzoek van onder anderen Rebecca Blank, hoogleraar economie aan de Universiteit van Michigan, maar ik zie het ook om mij heen hier in New York.
In de buurt waar ik woon is de Forager’s Market. Het is een kleine supermarkt met een keur aan kwaliteitsproducten en een traiteurafdeling. Er is iedere dag een klein dozijn mensen aan het werk, onder wie Miguel. Hij is 24 jaar en werkt hier sinds anderhalf jaar zo’n 40 à 50 uur per week. Van het geld dat hij verdient kan hij geen Ferrari rijden. Hij deelt een woning met vier anderen en stuurt elke maand wat geld naar zijn moeder in Mexico. Het bijzondere is dat je Miguel letterlijk ziet groeien. Vulde hij aanvankelijk alleen de schappen, inmiddels is hij souschef. Zijn Engels, dat hij eerst überhaupt niet sprak, wordt met de dag beter. Over een paar jaar wil hij voor zichzelf beginnen.
De Nederlandse arbeidsmarkt biedt nieuwkomers zulke kansen niet. De totale kosten op minimumloonniveau zijn dusdanig hoog (15 tot 20 euro per uur) dat er vrijwel geen vraag is naar laagproductieve arbeid. Daarom scoort Nederland ook zo hoog op de internationale ranglijst als het gaat om de gemiddelde arbeidsproductiviteit per uur. We hebben eenvoudigweg alle laagproductieve arbeid onmogelijk gemaakt. Terwijl vijf euro per uur volstaat om – met een 40-urige werkweek – het sociaal minimum voor een alleenstaande bij elkaar te verdienen.
De commissie-Bakker, die het kabinet onlangs adviseerde over arbeidsparticipatie, biedt geen oplossing voor dit vraagstuk. Het rapport schiet in vele opzichten schromelijk tekort. Waarom is het werk dat nu door Polen, Roemenen en Bulgaren wordt gedaan (zoals de Bulgaarse toiletmeneren bij de Shellstations langs de A2) niet goed genoeg voor onze eigen migranten? Waarom moet mijn zus, die een fulltime carrière en drie kinderen combineert, in haar ‘vrije’ tijd naar de school van haar dochter om daar schoon te maken?
Hoezo een ontspannen samenleving? De moord op Fortuyn en Van Gogh hebben het land op zijn grondvesten doen schudden. Afgaande op de politieke barometer is de verwarring onder burgers nog onverminderd groot.
Alfred Kleinknecht zou er beter aan doen op te houden met intellectueel luie stukjes te schrijven waar de valse suggestie van uitgaat dat iedereen in Nederland in een Ferrari zou rondrijden als we niet zo’n grote voorkeur voor vrije tijd zouden hebben.
vrijdag 5 september 2008, 18:21 uur
@Heleen
‘Hoezo een ontspannen samenleving? De moord op Fortuyn en Van Gogh hebben het land op zijn grondvesten doen schudden. Afgaande op de politieke barometer is de verwarring onder burgers nog onverminderd groot.’
Maak je niet ongerust, Heleen.
Ik ben bezig aan mijn 62e rondje om onze zon, ben vader van drie volwassen kinderen, knok nog elke dag om iedere cent, oog nog zeer ontspannen en ben totaal niet verward, net als zovelen in mijn directe omgeving. Allemaal mensen met een zelfstandig beroep dus!
vrijdag 5 september 2008, 18:50 uur
Mevrouw Mees vergelijkt in haar artikel appels met peren. Dat de premiedruk in Nederland hoger is dan in de VS vindt zijn oorsprong voornamelijk in het hier aanwezige sociale vangnet en verplichte verzekeringen. Aangezien de VS bij de laagstbetaalden geen of hooguit 12% belasting heffen en werkgeversafdrachten zijn geminimaliseerd zijn de arbeidskosten daar nu eenmaal stukken lager. Voorts ben ik van mening dat een beschaafd land werknemers een gepaste beloning moeten en kunnen laten verdienen en daardoor een ondergrens ( minimumloon ) bij wet is bepaald. Wanneer deze wettelijke bepaling zou worden losgelaten dan worden werknemers door werkgevers tegen elkaar uitgespeeld en zullen deze vanwege de veel zwakkere onderhandelingspositie op den duur, wanneer het water bij hun tot de lippen staat, gedwongen zijn om akkoord te gaan met een onverantwoordelijk lage beloning.
vrijdag 5 september 2008, 21:21 uur
Beste Heleen,
Prima waarnemingen en analyse van de feiten.
Zelf loop ik reeds enige jaren rond met precies dezelfde vaststelling van feiten en analyse. Nu mijn vraag: wie in dit land kan een plan bedenken om dit probleem op te lossen, cq op welke partij moeten wij stemmen om deze richting op te gaan. Deze richting zal meer oplossen dan alle “pamper” oplossingen
Dit is de eerste keer in mijn leven dat ik op een column regeer, aangezien deze analyse de zenuw bloot legt in dit land, van veel problemen van het heden en nog grotere problemen in de toekomst.
vrijdag 5 september 2008, 22:45 uur
Wat zijn de factoren voor de lage arbeidsparticipatie aan de onderkant van de arbeidsmarkt: hoog minimum loon: misschien; maar zelfs voor dat loon zal menig Nederlander niet van zijn stoel komen. En ja, er zijn mensen die voor dit loon best willen werken maar het werk (of de persoon) is niet passend. Hoge belasting op arbeid; ja, maar aan de onderkant van de arbeidsmarkt valt dit nogal mee. Een verdere verlaging van laagste schijf inkomstenbelasting zou kunnen helpen. Een te hoge hoogste schijf: een politieke keus die niet zonder veel andere consequenties te veranderen is, en die part time banen op top niveau blijken nogal schaars. Te lage arbeidsparticipatie van hoog opgeleide vrouwen is wel een serieuze factor, die deels terecht wordt toegeschreven aan de moeizame onderkant van de arbeidsmarkt. Wat kan helpen is het verplaatsen van belastingdruk naar BTW en andere accijnzen: het legt in ieder geval minder de belastingdruk bij de factor arbeid (maar ook dit zal zijn ongewenste zijeffect hebben: Johan, ik hoor je). En dan zijn er ook nog de vrijwilligers die dankzij onze uitkeringscultuur en andere vormen van rijkdom goede dingen doen: noem het indirect gesubsidieerd werk. Ik ben bang dat er weinig simpele oplossingen zijn in ons ragfijne spinsel van sociaal-economische verbanden, maar de onderkenning van het probleem zoals door de schrijfster aangeduid moet ik volmondig beamen. Kunnen we er niet eens een legertje consultants op los laten, ik ben in maar een econamateur.
zaterdag 6 september 2008, 5:27 uur
L.S. Heleen Mees heeft volkomen gelijk dat vooral Nederland bevolkt is met ‘Luie Mannen’!Deze in feite catastrophale situatie heeft mijn inziens te maken met het inzicht dat mensen niet geboren zijn om te werken maar om te genieten tijdens het bestaan hier op aarde! De zgn vroegere inheemse onderklasse spiegelde zich aan de genietende bovenklasse ,de sociaale in feite correcte wetgeving na de tweede wereldoorlog ,werd door zéér velen der onderklasse misbruikt om ‘lui’ te zijn.Hierdoor moesten ‘gastarbeiders’ het werk der onderklasse uitvoeren. Zéér snel begrepen dezen, dat in Nederland lui zijn beloont wordt en moeheid bestraft.
De opeen volgende regeringen hebben deze fatale instelling gedoogd,leest U,gehonoreerd!Nu is het einde zoek en zit Nederland opgescheept met een enorme groep van vooral’luie mannen en ook vrouwen’.Mensen als Alfred Kleinknecht, zelf ,een toegereisde uit Duitsland is ook zo’n type’luie’.Hij behoort bij de ‘elite’ welke de onderklasse voorhoud dat, inderdaad ,luiheid best kan in een moderne samenleving!Dit is een drogredenatie waar de toekomst maar een antwoord op heeft en wel jarenlange armoede voor allen welken niet bij de ELITE behoren.De wereld honoreert geen luiheid maar slechts noeste en constructieve arbeid!Onze voorvaderen getuigen hiervan en allen welken niet ‘Lui en potverterend’ ingesteld zijn.Alfred Kleinknecht dient zijn ‘kennis’ in te zetten voordat waar hij rijkelijk voor betaald wordt namelijk voor de vooruitgang van Nederland en niet voor een nog snellere aftakeling.Dank U.
zaterdag 6 september 2008, 8:31 uur
Geachte mevrouw Mees,
Met belangstelling uw colum gelezen in de NRC van 5 september 2008.
Uit het diepst van mijn hart: knap, heel knap!
Het is zo waar wat u schrijft.
Het zou mij veel waard zijn als Nederland (lees: politieke partijen) zich dit aantrekken en er mee aan de slag gaan.
Vriendelijke groet,
Theo Vrouwenvelder
zaterdag 6 september 2008, 9:44 uur
Luie mannen?
In 2005 werden in de klinieken in Nederland, volgens het Nederlands dagblad (20070713) bijna 17.000 abortussen uitgevoerd bij Antilliaanse, Surinaamse, Marokkaanse en Turkse meisjes en vrouwen. (De totale score inclusief anderen: 33.000.) Deze voornoemde allochtonen vormen een groep die steeds vaker een abortus ondergaan.
‘Wij leven in een bezeten wereld. En wij weten het’, zei de historicus Johan Huizinga meer dan zeventig jaar geleden al. Wie citeert zoals Heleen Mees: ‘Volgens het kabinet is [..] de afstand tot de arbeidsmarkt onoverbrugbaar groot’, moet ten minste iets van de context laten zien, opdat de lezer tot de oorspronkelijk voor de Nederlandse situatie bedoelde interpretatie van het citaat kan komen. Onverwerkte kennis belemmert het zicht op oordelen en staat wijsheid en mogelijke verandering in de weg, lijkt me.
Heleen Mees zou er beter aan doen op te houden met intellectuele luie stukjes te schrijven en zou kunnen beginnen met Nederlandse antwoorden te geven. Volgens een rapport in het blad Justitiële verkenning getiteld Cellenexplosie, is het aantal gevangenen tussen 1985 en 2005 verviervoudigd (tot ruim 18.000). Hierin zijn buitenlanders en Nederlanders van buitenlandse afkomst oververtegenwoordigd.
Arbeidsparticipatie? Een klein rekensommetje geeft het volgende weer: ongeveer 30.000 geregistreerde allochtonen per jaar verkeren, al dan niet tijdelijk, in een positie dat de ‘afstand tot de arbeidsmarkt onoverbrugbaar groot is.’
Ik blijf me verbazen over het multiculti- gegoochel van Heleen Maas, al dan niet in New York en over haar cijfers. Van de eerste groep allochtonen (moslimmigranten) die begin zeventiger jaren naar Nederland zijn gekomen, (eveneens de minimale kleine groep van eind zestiger jaren) zijn volgens CBS de meesten teruggegaan. Peter Schumacher raakte in 1987 al de kern van de mogelijkheden tot luiheid. ‘In 1975 begint het. [..] al bijna 8 procent van de gastarbeiders (moslims, MECR) werkloos. In 1978 is het 9,2 [ ] ‘
Na de wetenschappelijk verantwoorde hertelling van prof dr Jan Latten zijn we op het spoor gezet van de recent ontdekt ruim 150.000 niet-islam-gelovigen-allochtonen. Ook de bijna een miljoen christen-immigranten, die al wat langer in Nederland zijn, worden ‘gefocust.’ En de grootste naoorlogse christen- en allochtonengroepgroep die werkelijk niet welkom was in de kerk en in Nederland: de Indo’s. (CBS: 500.000. De derde generatie wordt niet meer meegenomen!) Naar mijn weten, ik focus op de laatste groep Euro-aziaten, past deze groep niet in haar ‘geschetst profiel’ van allochtonen.
Zelf blijf ik, door een missionaris gedoopte Euro-aziaat in het grootste moslimland ter wereld, met de actuele vraag zitten waarom het werk dat nu door katholieke Polen, Roemenen en Bulgaren wordt gedaan, niet goed genoeg is voor de door Heleen Mees geschetste: onze eigen islamitische migranten? Migranten? Ze, de laatste groep, met diepe religieuze geloofsovertuigingen die o.a. arbeidsparticipatie ‘voorschrijven’, zijn toch merendeels in Nederland geboren!
‘De toekomst?’ Ik citeer onze vrouwelijke moslim staatssecretaris Nebahat Albayrak en lid van het kabinet.’Ik hang niet naar functies.[..] Stel dat het misgaat, dan pak ik mijn koffers, en ga ik naar Amerika, een ander leven beginnen!’ En ik verwacht van Heleen Mees ook wat Nederlandse ‘rekensommetjes’, a.s. vrijdag?
zaterdag 6 september 2008, 12:57 uur
Magistraal commentaar. Herinnert Nederland, waaraan het niet herinnerd wil worden. Ons ‘sociaal’ beleid werkt in heel veel opzichten a-sociaal uit. “Goede bedoelingen” lijken in ons vaak denk-luie land in Nederland belangrijker dan wat het uiteindelijke effect is van al die “goede bedoelingen”.
zondag 7 september 2008, 1:33 uur
Allah bedoelt met u het gemakkelijke en niet bedoelt Hij met u het moeilijke.
Met betrekking tot ‘Voor de grote groepen laagopgeleide migranten (lees in Nederland geboren moslims. MECR) in Nederland zou het veel beter zijn om een baan te hebben in plaats van een uitkering [ ..]’ heb ik een van mijn korans opengeslagen en stuitte ik op: ‘Allah bedoelt met u het gemakkelijke en niet bedoelt Hij met u het moeilijke;[..].Goede bedoelingen? Dit geldt slechts een maand per jaar tijdens de Ramadan: september 2008. Ik bemerk een aantal verzen verder een signaal op dat vrouwen en mannen als hetzelfde benoemt kunnen worden: ‘Geoorloofd is ulieden in de nacht van het vasten het ingaan tot uw vrouwen. Zij zijn bekleding voor u en gij zijt bekleding voor haar.’ Of toch niet!
Van mijn moslimgrootmoeder heb ik altijd begrepen dat moslims graag willen geloven dat de door Allah geopenbaarde teksten inclusief geloofsovertuigingen eveneens gelden in ons voormalig eilandenrijk en in Nederland. En dat ze een niveau van wijsheid en schoonheid bevatten dat uniek is: ‘Zij, die geloven en heilzaam werk verrichten, voor hen zijn de Gaarden van het Paradijs tot gastonthaal[ .] Soera 18, 107. In Nederland (tot 1945, het grootste moslimland ter wereld!) vindt een groep moslims, dat ze het recht hebben alles wat er in de koran staat letterlijk te belijden. De geciteerde soera wijkt volgens mij niet af van de in Nederland geldende regels met betrekking tot werken of arbeidsparticipatie. Een andere soera beloont weliswaar het werken niet met een Ferrari (‘Maar weest niet overmatig; Hij (Allah. MECR) bemint niet de overmatigen.’) Gelukkig maar, de koranbeloning blijkt ook niet te versmaden; ‘[ ] met armringen van goud en met parelen,[ ]. En zij worden geleid tot deugdelijke spraak (de Nederlandse taal lijkt me. MECR)[..]’ Volgens de koran moet er niet getwist worden over het te volgen (werk)gedrag of ‘heilzaam bedrijven’: werken dus! Ik lees verder in mijn koran. Voor iedere gemeente hebben Wij plichtgebruiken ingesteld, welke zij (de moslims in Nederland. MECR) betrachten.
zondag 7 september 2008, 6:09 uur
Wij hebben het voorrecht vanuit Houston het door Heleen Mees zo geprezen Amerikaanse systeem dagelijks mee te maken. De inpakhulp bij de kruidenier lijkt een mooie vorm van laagwaardig werk, maar de economische waarde is nul: een beter uitgevoerde kassa, zoals bij Albert Heijn, zorgt ervoor dat je net zo snel klaar bent. Het amerikaanse systeem van laag betaald werk lijdt tot grote inefficientie. Toen we nog in Indonesie woorden hadden we vier man personeel in dienst -dat was je aan je stand verplicht, maar op dergelijke werkverschaffing zit niemand te wachten. Waarschijnlijk was nog het meest nuttig dat we ons personeel op cursus stuurden. Het cruciale punt is niet het invoeren van een laag minimumloon gekoppeld aan minimale sociale voorzieningen, maar het doorbreken van de vicieuze cirkel van armoede, kinderen die aan hun lot worden overgelaten en een subcultuur waarin opleiding niet belangrijk wordt gevonden. Dat bereik je niet met een minimumloon waar je pas van kunt leven als je 80 uur per week werkt. In Texas zie je dat het werk toch nog eerder door de (vaak illegale) Mexicanen gedaan wordt dan door de lokale verarmde bevolking -een beter empirisch bewijs dat geld niet doorslaggevend is, ken ik niet. Hoe je het wel oplost weet ik ook niet, maar zeker niet zonder kinderen feitelijk van 8 tot 6 het hele jaar door in een schoolsituatie te houden tot ze minstens 18 zijn en wat geleerd hebben.
zondag 7 september 2008, 11:02 uur
De inmiddels bekende analyse van lage participatie van migranten wordt breed gedeeld, maar het is mij niet duidelijk waarom dit een reactie op Kleinknecht is. Kleinknecht pleit voor keuzevrijheid voor mensen die in hun eigen inkomen voorzien. Waarom zou iemand daar tegen zijn?
zondag 7 september 2008, 16:50 uur
(1) Heleen Mees geeft de positie van Alfred Kleinknecht verkeerd weer maar protesteert terecht tegen het betoog van Dick Pels en zijn Waterlanders. (2) Mees geeft alleen een analyse, geen oplossing. (3) Een oplossing die werkt is reeds verzonnen door Marein van Schaaijk (1982), Anton Bakhoven (1988) en mijzelf (1989) op het Centraal Planbureau (CPB). Hoe de directie van het CPB op de voorstellen van Van Schaaijk en Bakhoven heeft gereageerd weet ik niet, maar bij mij werd bespreking en publicatie tegengehouden. (4) Ik protesteer tegen de censuur van de wetenschap door de directie van het CPB, en adviseer tot een parlementaire enquete, zie http://www.ipetitions.com/petition/PE_werk_CPB/ (5) Zie hier voor enkele publicaties http://www.dataweb.nl/~cool/
zondag 7 september 2008, 19:42 uur
Ben het meestal niet eens met Mees nu echter mooi trefzeler stukje
maandag 8 september 2008, 11:51 uur
Ik lees Mees’ columns altijd met belangstelling, ben het lang niet altijd met haar eens en nu draaft ze wel erg door. In beginsel is in alle opzichten werken natuurlijk beter dan niet werken als je vooruit wilt komen, maar ik denk dat de toekomst van een gemiddelde niet-werkende allochotoon (lees: moslimvrouw)in Nederland bepaald niet uitzichtlozer is dan die van het gemiddelde wel-werkende lid van de Amerikaanse onderklasse. Afgezien van het feit dat in de VS een op de 150 mensen in de gevangenis zit (dat lost ook een hoop problemen op…), staan tegenover één Miguel bij mevr. Mees’ traiteur honderden zwarte, bruine én witte mensen die al generaties lang niet vooruitkomen, al werken ze zich drie keer in de rondte en spreken ze heel behoorlijk Engels. Zwarte vrouwen die de hele dag voor een paar dollar bezig zijn Mees’ boodschappen in te pakken, zorgen echt niet beter voor hun kinderen dan analfabete Marokkanse moeders hier. Dat doet niets af aan de problematiek van die laatste groep, maar het is eigenlijk een schandalige vergelijking. Ook de zorgen van Mees’ zielige zuster – waarom zijn er in Nederland nou geen kneuzen beschikbaar die het ‘laagwaardige’ werk van deze carrièremoeder met drie kinderen uit handen nemen? – ergeren mij bovenmate. Heleen Mees zou er beter aan doen geen elitaire stukjes te schrijven waar de valse suggestie van uit gaat dat iedereen in de Verenigde Staten president kan worden, als hij maar bereid is zich enthousiast uit de naad te werken voor een grijpstuiver.
maandag 8 september 2008, 23:42 uur
Niet alleen op scholen, maar ook op vrijtijdsclubjes van de kinderen wordt steeds meer ouderinzet op “vrijwillige” basis verplicht gesteld.
Ik heb de indruk dat dit luxe probleem groeit.
Migranten die een baan kunnen vinden , integreren natuurlijk sneller dan als ze thuis zitten op de bank en het huis niet uitkomen.
Maar iemand moet de verzekeringen, pensioenen en ziektekosten betalen als meneer of mevrouw van haar haar keukentrapje valt.
In de USA is dat het grote probleem met de te lage lonen, niemand bouwt wat op of is verzekerd.
Toch zou een tijdelijk opstap regeling van een fiscaalvrij jaartje voor laag betaald werk enorm stimulerend zijn.
Het blijft een fiscaal en verzekeringtechnisch verdelingsvraagstuk.
Energie meer belasten of de rijken moeten weer meer belasting gaan betalen.
Ooit was de hoogste schaal 70% dat is al heel lang niet meer zo. Terwijl onroerendgoedvermogens enorm zijn gegroeid en wordt er nog steeds veel fiscaal voordeel genoten door de OG bezitters. De ongelijkheid arm -rijk neemt toe naar mijn gevoel.
Misschien kunnen werkgevers in plaats van leaseauto’s ( of Ferrari’s ) als alternatief eens denken aan kinderopvangregeling voor de hoger opgeleide carriëre vrouwen ( en mannen. )
Bij dubbele banen en kinderen blijft het zowiezo schipperen met zorg en aandacht verdelen aan de kinderen.
Bovendien wordt er heel wat genetwerkt door de ouders langs de hockey en voetbalvelden en op de scholen en je hoort of ziet nog eens wat van je kinderen.
Voor workoholics is een vrijwilligersinzet mogelijk een therapeutische sociale adempauze.
dinsdag 9 september 2008, 23:34 uur
Ik heb niet de eer Heleen Mees anders te kennen dan uit haar zure columns, waarin zij altijd klaar staat anderen te kapittelen over de keuzes die zij in hun leven maken. In haar column van 5 september over luie mannen en de achterstand van allochtonen kan zij het niet nalaten tussendoor weer in één zin haar gram te halen over vrouwen die zorg voor kinderen combineren met werk buitenshuis. Ik ken veel hoogopgeleide vrouwen in de leeftijd tussen de dertig en veertig, die met veel energie – niet suffig in de woorden van mevrouw Mees – heen en weer pendelen tussen de schoolpoort en hun veeleisende banen op het niveau dat past bij hun opleiding en ambities. En hierbij is geen sprake van ‘armetierige deeltijdbaantjes’ (de woorden van mevrouw Mees). Vrouwen die er ook nog in slagen hun kinderen een liefdevolle, warme en inspirerende opvoeding te geven. Ik weet wel aan wie ik de voorkeur geef en wie mijn grote bewondering en waardering wegdragen. Dat zijn niet ‘de mezen’, maar deze vrouwen, die met al hun kwaliteiten naast hun baan ook investeren in de komende generatie. Er is weinig in onze maatschappij dat belangrijker is dan deze investering.
Coen Görts, Zeist
donderdag 11 september 2008, 15:52 uur
De analyse van Heleen Mees is juist.
Betaalde arbeid wordt in Nederland zwaarder belast dan in de meeste andere landen. Zowel de lage arbeidsparticipatie van laagopgeleiden als de overbelasting van veelverdieners zijn hier het logische gevolg van. Het is niet erg slim om nog meer te gaan werken als je alleen maar meer belasting moet betalen. Helaas dringt dit besef niet door bij de bestuurderen in Den Haag.