Omdat Rita Verdonk gisteren jarig was, kwam een verslaggever van Ochtendspits (WNL) haar een bloemetje brengen. De aanvoerder van Trots op Nederland zonder Kamerzetel greep deze zeldzaam geworden media-aandacht aan om een persoonlijke doorstart aan te kondigen. Ze begint een bv voor het houden van lezingen en het geven van adviezen. Zelfs de politiek wordt soms geprivatiseerd.
Tegen elf uur meldde Omroep Flevoland, op basis van de uitslagen van twaalf procent van de stembureaus in Almere, dat de PVV daar de grootste partij zou worden. Er werd direct doorgeschakeld naar de aanhangers van die partij, bijeen in een apart café. Maar daar wisten ze nog van niets, omdat er uitsluitend naar de landelijke verkiezingsuitzending van de NOS werd gekeken.
Het is geen prangende vraag, maar wel een die al een week lang af en toe door mijn hoofd schoot. Op welke partij zou Rita Verdonk hebben gestemd bij de Europese verkiezingen? Revu publiceert het antwoord, naast een prachtig treurige foto van Jeroen van Loon. In een zaaltje in Heerde (bakstenen wand, rood marmoleum, hooguit tien verveeld luisterende heren) spreekt de leidster van Trots op Nederland de kieskringbijeenkomst Arnhem toe. Lees verder »
Om beurten profileren actualiteitenrubrieken en opiniebladen het potentiële electoraat van Geert Wilders. Je weet natuurlijk nooit hoe de onderzoekers te werk gaan, maar de resultaten spreken elkaar soms tegen. Netwerk (NCRV) wist maandag te melden dat de modale PVV-aanhanger een middelbare man op mbo-niveau is. Hij zou meer dan gemiddeld voorstander van euthanasie zijn en Peter R. de Vries net iets hoger waarderen dan Wilders, gevolgd door Rita Verdonk, Hans Teeuwen en Frans Bauer. Zijn weerzin tegen de islam zou aanzienlijk minder groot zijn dan die van Wilders. Lees verder »
Had ik me net ingesteld op een avondje reality en entertainment, komt RTL Nieuws al in de eerste reclameonderbreking van De Frogers: Effe niets te makken met een extra bulletin dat het aftreden van minister Ella Vogelaar (PvdA) meldt. Zeven minuten voor negen, dat is een hoogst ongelukkig moment voor de late actualiteitenprogramma’s, zeker nadat Bram Schilham in het NOS Journaal van acht uur nog had geconcludeerd dat je niet kon zeggen dat de positie van de minister op het spel stond.
Het woord staat nog in geen enkele lijst, maar sinds gisteravond weet Nederland dat wij allemaal nukubu’s zijn. Met die afkorting maken militairen in Kamp Holland onderscheid tussen henzelf en de ‘nutteloze kutburgers’ die geen idee hebben van de werkelijkheid van de missie in Uruzgan.
Synoniemen van de nukubu zijn klobu (‘kloteburger’) en klebu (‘kleffe burger’). Ze werden opgetekend door de acteurs Leopold Witte en Geert Lageveen die voor theatergezelschap Orkater een voorstelling aan het schrijven zijn over het dagelijks leven van de Nederlandse militairen in Afghanistan. In De wereld draait door deden beiden, net terug, verslag van de eerste indrukken tijdens hun research ter plaatse. Lees verder »
Als je de televisie nu eens als inburgeringscursus zou gebruiken. Gisteravond bijvoorbeeld kon je echt wel wat opsteken. Van Man bijt hond bijvoorbeeld, een programma waar ze soms zo maar ergens bij mensen aanbellen en vragen wat ze aan het doen zijn. Ze zeggen tegen die mensen: „Wij zijn ‘Man bijt hond’ van de NCRV” en die mensen kijken opgetogen verschrikt en zeggen: „Nee! Méén je niet!” en zwaaien hun deur open en laten zich allerlei vragen stellen zoals „Vullen jullie elkaar aan?”waarop ze ook nog gaan antwoorden. Lees verder »
Rita Verdonk zoekt een lied. In De wereld draait door vertelde ze vrijdag dat op 3 april haar beweging Trots op Nederland de aftrap doet voor een Amerikaansige campagne, die mikt op veertig zetels bij de eerstvolgende verkiezingen voor de Tweede Kamer.
Matthijs van Nieuwkerk suggereerde Een eigen huis van René Froger, maar realiseerde zich dat dat het niet was. Het lied moet Nederlandstalig zijn, je moet het kunnen meezingen en het moet vertrouwen uitdrukken in het leiderschap van Rita. Zelf noemde ze als haar favorieten André Hazes, Froger, Gordon, Gerard Joling en Willeke Alberti.
De keuze lijkt me simpel. Er is een klassieker van een van bovenstaande sterren, die iedereen kent en meezingt en die vertrouwen uitdrukt in een vrouw die in de verschoppeling gelooft: “Zij ziet een toekomst in ons allebei”.
Wat zijn wij toch een dom volkje, althans dat deel van ons dat zich in zulke onwijze verkiezingen als ‘de politicus van het jaar’ stort. Waarom eigenlijk ‘wij’ zeggen. Zij! Die kiezers! Nu weer Rita Verdonk! Dat kon je gewoon al blind aanvoelen komen, en het heeft met beste politicus van het jaar niets te maken, alleen maar met media-aandacht. Verdonk heeft dit jaar ongeveer niets politieks gedaan, behalve uit de VVD stappen. Dat maakt haar vermoedelijk juist zo goed. In 2005 won ze deze verkiezing ook al.
Soms blijkt de televisieavond verrassend leuk te kunnen zijn als je met een echt mens kijkt. Een echt mens is iemand die geen televisierecensent is. Een echt mens is bijvoorbeeld vriendin D., een geduchte kijker met licht ongeduld. We keken samen. Tijdens de reclamespot van Rita Verdonk in Netwerk ruimde D. maar even de keuken op, en miste daardoor de tamelijk schokkende reportage over het 7-jarige meisje Linda dat per se niet terug wilde van haar pleegouders naar haar moeder omdat ze doodsbang was ’s nachts met haar alleen te zijn. Een hoogleraar pedagogie las het dossier van het meisje grondig en zag geen enkele aanleiding tot terugplaatsing, zelfs de moeder zelf had de pleegouders laten weten dat zij de zorg voor het meisje niet aankon. Toch werd het kind door Bureau Jeugdzorg teruggeplaatst. Als het mis gaat mag ze ook niet terug naar deze pleegouders, want die mogen, omdat ze zich verzet hebben, geen kinderen meer toegewezen krijgen van Jeugdzorg. De directeur van het desbetreffende Bureau Jeugdzorg zat verzenuwd voor de camera en zei niet veel meer dan dat als het niet goed was gegaan, dat het dan niet was gegaan zoals het had moeten gaan.