Lijstjes met de invloedrijkste Nederlanders sluiten doorgaans de koningin uit van deelname, omdat haar netwerk nu eenmaal onovertroffen is. Dat klinkt niet als een erg overtuigend argument, dus valt er wat te zeggen voor de beslissing van Opzij om koningin Beatrix uit te roepen tot machtigste vrouw. De doorslag bij de jury van eveneens machtige vrouwen gaf de afgelopen kabinetsformatie . De timing is echter minder gelukkig, want dit keer was het resultaat niet het kabinet dat haar voorkeur had.
Lees verder »

Een danser zonder benen en een imitatie van koningin Beatrix door choreograaf Hans van Manen zorgden voor de twee opmerkelijkste momenten in mijn televisieweekeinde. Beiden deden iets dat eigenlijk niet kan.

Lees verder »

Als de Rijksvoorlichtingsdienst niet zelf gewezen zou hebben op een „aardigheidje” in de Troonrede, had vermoedelijk niemand het acrostichon ontdekt. Net als in het Wilhelmus vormden de beginletters van de eerste vijftien zinnen de geheime boodschap „Willem van Nassov”.

Lees verder »

Lang geleden, toen nog (bijna) niemand televisie had, waren bewegende beelden van de actualiteit alleen met enige vertraging in de bioscoop te zien. Er was het wekelijkse bioscoopjournaal van Polygoon in menig voorprogramma, maar daar kon je niet altijd op rekenen.

Lees verder »

Na een bewogen politieke week pruttelen het privéleven van Wouter Bos en het overlijden van Hans van Mierlo nog wel wat na in de opiniebladen, maar in zeldzame overeenstemming zetten drie van de vier beoogd PvdA-lijsttrekker Job Cohen op de cover.
 

Lees verder »

Om de allerlaatste Zapkliklees van het jaar voor de actualiteit te kunnen reserveren, schik ik de beste appels en peren uit het televisieaanbod van november en december een dag eerder dan gebruikelijk op de fruitschaal.

Het lijkt een beetje beter te gaan met de nieuwsgierigheid van de publieke omroepen naar de wereld. Heel voorzichtig wijkt de naar binnen gekeerde blik en het naar de mond praten van de kijker voor programma’s die een analyse bevatten of op een andere manier het inzicht trachten te te vergroten.

Lees verder »

Na een jaar vol tegenslagen en kritiek, waarin zelfs een fysieke aanval op het hart van de monarchie mogelijk bleek, had koningin Beatrix in haar kersttoespraak, de meest directe en persoonlijke tekst die haar is toegestaan, kunnen kiezen voor een charmeoffensief. Niets was minder waar.

Lees verder »

Op een decemberavond in 1968 schoof een jongetje in Venlo net zo lang met de twaalf letters van zijn achternaam totdat hij er iets beters van had weten te maken. Als Kees van Kooten nog een eigen televisieprogramma had, dan zou hij zeker het in Hollands Diep gelanceerde personage van de heer  Gisterwereld zelf gespeeld hebben:  „Ik voel tot op zekere hoogte mee met de eenzame maker van dat wanhopige anagram. Er bestaat nu eenmaal geen enkele manier om de wereld van gisteren in haar Oud-Hollandse eenvoud te herstellen.”

Lees verder »

Sjuul Paradijs, hoofdredacteur van De Telegraaf, heeft elf portretten van de koningin op zijn werkkamer. Dat vertelde hij tenminste gisteren bij Pauw & Witteman, als antwoord op de vraag of hij een monarchist was. Logisch dat hij dus de Kamerleden die tijdens de Algemene Beschouwingen vroegen om korting op het budget van het Koninklijk Huis aanduidde als „republikeinse keffertjes”, die in crisistijd een aanleiding zagen om uit het duister te treden. Lees verder »

Precies om middernacht feliciteerden Pauw & Witteman koningin Beatrix met haar zeventigste verjaardag en toonden ze als eersten drie nieuwe fotoportretten van de vorstin. Verrassend is vooral de keuze van de fotograaf, Anton Corbijn, die tot nu toe eerder bekend staat om zijn portretten van rocksterren.
De hele week al besteedt de Nederlandse televisie aandacht aan een verjaardag, die officieel nog steeds op koninginnedag gevierd wordt. Toon en inhoud van die aandacht vertonen grote variëteit.

Lees verder »