Een straathond wordt in Uruzgan neergeschoten door een Nederlandse patrouille. Het zou een schokkend beeld kunnen zijn, mogelijk maanden later nog aanleiding tot Kamervragen. Maar om de betekenis van televisiebeelden te lezen is de context van de vertoning onontbeerlijk.

In de documentaire Fokking Hell! (NOS) wordt het ineenzakken van de hond direct becommentarieerd door een officier, die uitlegt dat ook honden soms gebruikt worden voor bomaanslagen op ISAF-militairen. En dan is het ineens een adequate reactie geworden om raak te schieten.

Lees verder »

Op de vierde donderdag van november, gisteren dus, vieren de Amerikanen Thanksgiving Day: een reden om grote afstanden af te leggen teneinde met de verenigde familie kalkoen en pecantaart te eten. Maar die volksverhuizing is nog niets vergeleken bij Chinees Nieuwjaar, doorgaans in onze maand februari. Er vindt dan een ware veldslag plaats om treinkaartjes, want de naar schatting 130 miljoen plattelandsbewoners, die in de grote steden spijkerbroeken stikken en anderszins de kost verdienen, willen dan allemaal tegelijk naar huis.
Lees verder »

Michiel Bicker Caarten, hoofdredacteur en presentator van Uitgesproken WNL, was gisteren niet in vorm. Hij verhaspelde de naam van Tweede Kamerlid Stientje van Veldhoven (D66) en liet zich voor het eerst intimideren door zijn vaste commentator Hans Wiegel (VVD). Logisch, als je net vernomen hebt dat je er per 1 januari alweer uitvliegt, nota bene na een primeur met grote gevolgen, over de buurtintimidatie door het latere Kamerlid Eric Lucassen. Het zal toch geen straf zijn voor de journalist die de PVV-bal aan het rollen bracht?

Lees verder »

In de moderne straattaal heet een heftige ruzie een fittie. Het fenomeen valt op televisie af en toe waar te nemen in De wereld draait door (VARA). Vaak is de inzet te verwaarlozen, zoals een naaktfoto van Patricia Paay in de Playboy of de journalistieke integriteit van respectievelijk Pieter Storms en Jort Kelder.

Lees verder »

De eerste taak van een documentairemaker is natuurlijk om een interessante, overtuigende en valide film tot stand te brengen. Maar voor wie echte mensen in beeld brengt en hen zo gebruikt als belangrijke grondstof van zijn film, komt er nog een plicht bij. Hij dient er voor te zorgen dat de openbaarmaking van beelden en uitspraken zijn hoofdpersonen niet in gevaar brengt of anderszins last bezorgt. In het geval dat dergelijke gevolgen onvermijdelijk zijn, is het de verantwoordelijkheid van de filmmaker betrokkenen daarop te wijzen en in staat te stellen die risico’s realistisch af te wegen.

Lees verder »

Er stond ravioli op het menu bij de Rotterdamse vrienden, die VVD-leider Mark Rutte zaterdag te eten hadden uitgenodigd. Geen detail blijft ons ook bespaard. De vraag of Rutte de dis zou onderbreken om naar de speech in New York van PVV-voorman Geert Wilders te kijken, werd in de zoveelste mediahype rond de kabinetsformatie relevant geacht.

Lees verder »

De overstromingen in Pakistan waren gisteren uit het Achtuurjournaal verdwenen. Oud nieuws, al wordt er in de actualiteitenrubrieken nog wel geïnformeerd naar de  bereidheid van het Nederlandse volk om bij te dragen aan een  nationale inzameling. Netwerk (EO) hield voorbijgangers een biljet van twintig euro voor, met de vraag hoeveel daarvan na storting op giro 555 over zou blijven voor de slachtoffers. De schattingen varieerden tussen de nul en twee euro.
  

Lees verder »

Op drie achtereenvolgende donderdagen vertoont de rubriek HollandDoc (IKON) een op zichzelf staande, nieuwe documentaire van Saskia Vredeveld over Zuid-Afrika. Dat is een bewonderenswaardige output van de in Kaapstad geboren Amsterdamse regisseur, met dank aan het WK voetbal dat de financiering vergemakkelijkt moet hebben.

Lees verder »

In de weken voorafgaand aan 4 en 5 mei is er altijd een piek in televisieprogramma’s over de Tweede Wereldoorlog, maar het lijken er dit jaar meer dan ooit. Dat kan te maken hebben met het dertiende lustrum van de bevrijding. Nog lang niet alle van de miljoenen verhalen zijn verteld en de tijd wordt steeds rijper voor een gretig luisterend publiek, juist naarmate de afstand in de tijd groeit.

Lees verder »

In een fatsoenlijke documentaire draait het nooit alleen maar om de inhoud, want in dat geval zou je het verhaal ook gewoon kunnen opschrijven. Twee goede voorbeelden van die opvatting waren gisteren na elkaar te zien op Nederland 2.

Lees verder »