Na vijf afleveringen van de nieuwe rubriek Moraalridders (EO) is de formule me nog steeds niet helemaal duidelijk, vrees ik. Toch is het van belang die te doorgronden, want het lijkt een voorbeeld te zijn van de benadering van de actualiteit op levensbeschouwelijke grondslag, die de publieke omroep ons vanaf september in het vooruitzicht stelt.
In het nieuwe programma Moraalridders (EO) bleek het dinsdag niet alleen te gaan om mensen die in de ogen van de redactie de juiste moraal hadden getoond, zoals de gasten minister Guusje ter Horst (PvdA) en de door vakblad VillaMedia tot ‘journalist van het jaar’ uitgeroepen Antoinette Hertsenberg (TROS). Nee, er werd ook geknord op daden die van een discutabele ethiek blijk gaven.
Niets is voor eeuwig, dus presenteerde Andries Knevel gisteren de 553ste en voorlaatste aflevering van Het elfde uur (EO). Volgende week is er nog een speciale verrassingseditie en dan begint dinsdagavond op dezelfde tijd een wekelijks praatprogramma van Knevel en zijn jongere collega Tijs van den Brink onder de titel Moraalridders. Zou dat een knipoog zijn naar Woestijnruiters, de naam van de voorloper van Pauw & Witteman (VARA/NPS)?
Jan Marijnissen haalt een ammoniet uit zijn zak en legt het fossiel in de vorm van een ramshoorn voor zich op tafel: „Dit is waar wij vandaan komen. Dit is wat ik geloof.” Op zich levert deze demonstratie van een overtuiging geen argumentatie op tegen het scheppingsverhaal, net zo min als het nareizen van Darwin in 35 afleveringen dat zou kunnen doen. Maar het was wel de genadeklap in een debat in Het elfde uur (EO) van de SP-politicus met Wim Eijk, aartsbisschop van Utrecht en arts. Lees verder »
Nu we weer in de periode van het jaar zijn beland dat Andries Knevel en Tijs van den Brink dagelijks op de late avond de actualiteit doornemen, valt vooral op hoe laag hun EO-gehalte is geworden. Goed, op Tweede Pinksterdag zat er een twitterende dominee en minister André Rouvoet (ChristenUnie) wordt met net iets meer egards benaderd dan zijn politieke collega’s, maar voor het overige zijn de evangelische boegbeelden behoorlijk werelds geworden. Lees verder »
Machomannen terroriseren de televisie. Daarover beklaagden zich in De Wereld Draait Door cabaretier Sanne Wallis de Vries, kunstenaar Gerti Bierenbroodspot, en camera-hallo-hier-zit-ik! Heleen Mees.
Vrouwen, riepen de dames en ze keken er bijzonder ernstig bij, zijn veel te weinig op televisie. Als presentator, als deskundige, als gast. En als ze al aanschuiven, worden ze weggezet. Afgeserveerd. „Als vrouwtjes”, snoof Wallis de Vries.
O jee. Mij is het als televisiekijker en vrouw nooit zo opgevallen. Maar dit klonk als een serieus verwijt. Serieus genoeg om een avond lang tikkertje te spelen bij de publieke omroep. Zappend tussen zes en twaalf.
Tel de vrouwen!
Wat bleek?
Slechts een kwart van de presentatoren was vrouw: nieuwslezer, quizmaster of presentator. Tegelijkertijd schoven meer vrouwen (13) aan dan mannen (11), als kandidaat, deskundige of gast. En alleen Jeroen Pauw sjanste met een in de Colombiaanse jungle beschoten Veronica-blondine. Maar dat lijkt me vooral zijn probleem.
Beheerst daarmee het mannenbeest de tv?
Onzin. De smaakmakers waren gisteravond vrouw. Dat had met hun vrouw zijn een stuk minder te maken dan met hun verhaal en de overtuigende manier waarop de programmamakers dat over het voetlicht brachten. De botanische tekenares, de boswachtster, de vogelkijkster in Vroege Vogels hadden allerlei interessants te zeggen en te laten zien – bijna proefde, rook en voelde je de knoflookpad! Net als de twee gezinsvoogden die in Pauw & Witteman vertelden over hun ervaringen met cliëntengeweld – er worden messen gegooid, een collega werd in een kast opgesloten. Sharon Kips, winnares van X-Factor, bekende Martin Simek dat haar grootste angst is „iemand anders te worden. De duivel ligt op de loer”. En niet te vergeten Marjan Berk. Ze bracht Andries Knevel van zijn stuk. Midden tijdens het voorlezen. „U bent mijn held”, riep ze, „nu u toegeeft dat God de wereld onmogelijk in zes dagen kan hebben geschapen.”
Het lijkt erop dat de drie verongelijkte dames zichzelf hebben overschreeuwd. Het trio zocht bij DWDD een kapstok om hun nieuwe programma te verkopen, óók VARA. De boodschap werd met medewerking van Vera Keur uitvergroot en opgeblazen. Vrijdag zitten ze in het panel van Vrouw en Paard. Een programma van vrouwen over vrouwen. Maar liefst negen afleveringen lang.
Waarover ze dan wilden gaan praten, vroeg Van Nieuwkerk.
„Masturbatie!” juichte La Mees.
Dames, succes!
Thuis van Talpa, ontleend aan hetzelfde Amerikaanse format, werd een flop. Er is nog leven achter de decoder. Het thuisnet voor doelgroepentelevisie.
Wubby Luyendijk
(Mediacolumnist Hans Beerekamp is tot 11 mei met vakantie)
Radio op internet is een tamelijk marginaal fenomeen. Als er op het web naar iets geluisterd wordt, dan zijn het meestal podcasts, die op elk moment afgespeeld kunnen worden. Toch gaat vanaf zaterdag de website van Elsevier wekelijks om middernacht Šimek Live uitzenden, een serie lange interviews van Martin Šimek 
met achtereenvolgens Connie Palmen, Ab Osterhaus, Freek de Jonge, Kees van Kooten, Jeroen Smit en andere veelbelovende gasten.
Uiteraard blijven die radio-uitzendingen achteraf beschikbaar, maar er hangt een zekere evenementswaarde rond het initiatief, dat Šimek en Elseviers hoofdredacteur Arendo Joustra gisteren in De wereld draait door lanceerden. Op televisie, dat dan weer wel.
In een special van drie artikelen pleit De Groene Amsterdammer voor luier ouderschap. Het eerste wijst op de nadelen van moderne ‘helikopterouders’ of ‘hyperouders’ , die „hun kinderen overmatig aandacht geven, 
angstvallig beschermen tegen beren op de weg en aan alle kanten hun cognitieve prestaties en sociaal-emotionele ontwikkeling proberen te sturen.”
Het zou leiden tot minder weerbaarheid als het later eens echt tegenzit: „Veel kinderen van hyperouders gaan ofwel geloven dat ze niets zelf kunnen, of juist dat ze onoverwinnelijk zijn.” De Groene citeert uit een aantal recente Engelstalige boeken die voorstellen om kinderen meer buiten te laten spelen, te laten ervaren wat een blauwe plek is en hoe je zelf de wereld kunt ontdekken. Een van de auteurs, de Brit Tom Hodgkinson, roept in een interview op tot de terugkeer van de boomhut.
Waarom kunnen we aardbevingen niet voorspellen? Waarom voelen de meeste mensen zich ongemakkelijk als ze naakt zijn in aanwezigheid van anderen? De wetenschapsserie Horizon (BBC) werpt graag vragen op die ogenschijnlijk futiel zijn, maar bij nader inzien de hersenen doen kraken. Daardoor leer je er vaak echt iets van, in tegenstelling tot de meeste wetenschapsprogramma’s op de Nederlandse televisie, waarin leuk doende presentatoren merkwaardige proefjes uitvoeren en ons eerder lijken te willen entertainen dan onderwijzen. Lees verder »
Het belang van de Israëlische parlementsverkiezing is groot, dat valt niet te ontkennen. De aandacht die de Nederlandse televisie er gisteravond aan besteedde is, voorzover ik mij kan herinneren, nooit zo uitgebreid geweest bij enige andere buitenlandse verkiezing, met uitzondering van die van een Amerikaanse president.
Er zijn redenen genoeg: een spannend politiek moment, een verwachte nek-aan-nekrace, de speciale band van Nederland met Israël en, daaruit voortvloeiend, een ruim aanbod van Nederlandstalige stemgerechtigden en andere experts aan tafel. Lees verder »
