Verbaal begaafde advocaten geknipt voor televisievuurwerk
Advocaten zijn niet voor niets veelgevraagde gasten op televisie. Ze formuleren scherp en met gevoel voor theater, zonder gêne of valse bescheidenheid.
Advocaten zijn niet voor niets veelgevraagde gasten op televisie. Ze formuleren scherp en met gevoel voor theater, zonder gêne of valse bescheidenheid.
Van Pieter Kuijpers’ productiemaatschappij Pupkin Film zijn op dit moment twee nogal uiteenlopende dramaseries op televisie te zien. Na twee afleveringen van zowel Bellicher: De macht van meneer Miller (VPRO) als Feuten (BNN) gaan beide in de richting van een mislukking, zij het op een interessant niveau. Lees verder »
Dat er vroeger of later gedonder zou ontstaan over de antecedenten of omgangsvormen van leden van de PVV-fractie in de Tweede Kamer, behoeft geen verbazing. Mediaprofessor Henri Beunders kan het weten, want hij adviseerde in 2002 bij de samenstelling van de kandidatenlijst van de LPF. Als ervaringsdeskundige lichtte Beunders gisteren in Uitgesproken EO toe dat jonge politieke groeperingen zonder partijapparaat hun talenten plegen te rekruteren onder succesvolle types, die gewend zijn om door roeien en ruiten te gaan. En die treffen in de Haagse politiek plotseling heel andere mores aan.
Lees verder »
Na ruim anderhalf jaar te hebben gelogeerd in deze rubriek, krijgen de opinietijdschriften binnenkort weer een eigen plek om in de krant te worden besproken. Dat is beter voor de bladen en voor de televisie, die toch alles wegdrukt, ook op de woensdagavonden, wanneer ik onderdook in steviger kost dan het kleine scherm doorgaans biedt.
Welke vormen een economische crisis kan aannemen in een samenleving zonder veel sociale zekerheid, schetste Bregtje van der Haak maandag in een aardige aflevering van Tegenlicht (VPRO), getiteld California Dreaming. Opvallend was vooral de berusting en acceptatie van de Californische verliezers in de strijd om het bestaan.
Westerns worden in Nederland niet gemaakt. Het landschap leent zich er slecht voor, ook al zongen de twee eenzame cowboys Johnny & Rijk ooit nog zo luid dat de Veluwe hun prairie was. Onze enige frontier is de zee en die zou een inspiratie kunnen vormen voor beelden die een nationale identiteit helpen definiëren.
Een vals zingende Sonja Barend (in duet met Willem Ruis), André Hazes verkleed als deftige dame en een striptease van Astrid Joosten: het waren de drie meest curieuze fragmenten vrijdag in het avondvullende programma De verrukkelijke 85, waarin Frank Evenblij het VARA-archief plunderde en langsging bij coryfeeën van nu en vroeger, zoals de 83-jarige omroepster Karin Kraaykamp.
In de moderne straattaal heet een heftige ruzie een fittie. Het fenomeen valt op televisie af en toe waar te nemen in De wereld draait door (VARA). Vaak is de inzet te verwaarlozen, zoals een naaktfoto van Patricia Paay in de Playboy of de journalistieke integriteit van respectievelijk Pieter Storms en Jort Kelder.
Harry Mulisch siert deze week postuum de covers van Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer. Ook in de andere bladen staan veel goed geschreven lofredes, maar er zijn ook afwijkende geluiden. Het verst gaat columnist Bart Jan Spruyt in Elsevier. Hij noemt Mulisch „de belichaming van een falende naoorlogse culturele elite” en denkt dat De ontdekking van de hemel („die aaneenschakeling van rare mythes en onwaarschijnlijke avonturen”) alleen geprezen kan worden door mensen die het boek niet gelezen hebben.
Lees verder »