Advocaten zijn niet voor niets veelgevraagde gasten op televisie. Ze formuleren scherp en met gevoel voor theater, zonder gêne of valse bescheidenheid.

Het verschil tussen de tweede en derde serie van Coen Verbraaks Kijken in de ziel (NTR) zit vooral in de retorische kwaliteiten van respectievelijk voetbaltrainers en strafpleiters. De laatsten zijn bijna zo interessant als de psychiaters in de eerste serie.

Elke woensdag is het genieten, als Verbraak Bram Moszkowicz, Theo Hiddema, Gerard Spong, Bénédicte Ficq, Peter Plasman en de anderen ondervraagt over hun werk. In de montage komen de tegenstellingen goed tot uiting en ze zijn zelfs open over de hoogte van hun uurbedrag.

Een bijzondere positie neemt de Friese advocaat Wim Anker in, wiens kantoor de laagste prijs rekent en ook nog eens veel pro deo werkt. Wim is de mediawoordvoerder van een eeneiige tweeling, maar in samenspraak met „broeder” Hans is het effect van hun nooit aflatende strijd voor een eerlijke behandeling van ernstige misdadigers nog sterker.

De tweedelige documentaire Anker&Anker (NCRV Dokument) van Maria Mok en Meral Uslu volgt het duo door het hele land, bij vier grote zaken. Het is bijzonder om ze met veel gevoel voor understatement te zien kibbelen wie de meeste kerstkaarten ontving of nippen aan jenevertjes in zorgvuldig geselecteerde herbergen. Een nog grotere verdienste is dat hun cliënten met volledige naam en zonder balkje of stemvervorming in beeld kunnen komen, omdat ze er bij uitzondering op kunnen rekenen dat ze fair geportretteerd worden.

En dan is er nog de Amsterdamse ex-advocaat Prem Radhakishun, die zich na een schorsing door de balie is gaan toeleggen op het presenteren van radio- en televisieprogramma’s. Soms zijn die verrassend goed, maar als tafelheer in De wereld draait door is Prem een ongeleid projectiel.

Gisteren begon hij met schande te roepen dat het voor bewezen ontucht veroordeelde Kamerlid Eric Lucassen (PVV) met simpele excuses kon wegkomen. Aan het slot van het programma moest Prem zelf excuses maken voor een verschrikkelijke uitglijder. In een filippica tegen de Volkskrant gooide hij in de strijd te hebben vernomen dat de tv-recensent  (van wie hij de naam verkeerd uitsprak) „het voornamelijk met kleine kindertjes doet.”

Presentator Matthijs van Nieuwkerk was ontzet en riep: „Prem! Doe normaal!”. In de online herhaling werd de opmerking weggeknipt: een discutabele beslissing, maar juridisch begrijpelijk, want het betrof een duidelijk geval van smaad. Prems excuses in PowNews dat hij „het programma in grote verlegenheid bracht” zijn net zo gratuit als die van Lucassen. Ook verbale hooligans horen hun podium te verspelen.

Dit verhaal is geplaatst op dinsdag 16 november 2010 om 07:28 uur.