Bij de innovatieve jongerenomroep BNN, onder meer bekend van het magazine over seks en drugs Spuiten en slikken, leeft de opvatting dat een minister-president gehuwd dient te zijn. Daarom zond BNN gisteren het programma Ja, ik wil…Rutte uit, waarin zeven vrouwen en een man voor de camera solliciteerden naar de vacature van partner van VVD-politicus en beoogd premier Mark Rutte (43).
Hoewel niet aangekondigd als herhaling, weet ik zeker dat ik de uitzending van Kruispunt (RKK) gisteren al eens eerder gezien heb. Wilfred Kemp leidt cabaretier Marc-Marie Huijbregts rond door Vaticaanstad. De laatste noemt zich nog steeds katholiek, maar vindt de verwachting van een hiernamaals toch eerder bij een „Eftelinggeloof” passen. En hij bekent dat hij veel liever hetero was geweest, want dan moet de wereld als een snelweg voor je open liggen.
De VPRO heeft een nieuw, strak logo en de VPRO Gids is veranderd. Het omslag is steviger geworden, het formaat smaller. En het ‘spoorboekje’ met de programmagegevens is anders ingedeeld.
Ook deze week zetten de opiniebladen (Vrij Nederland arriveerde niet op tijd) onverminderd in op een spoedige installatie van het eerste kabinet-Rutte-Verhagen, met gedoogsteun van Wilders. Alleen Thomas von der Dunk houdt een flinke slag om de arm, in het kader van een rondvraag in HP/De Tijd naar de toekomst van Job Cohen (PvdA) als oppositieleider.
Mijn eerste kennismaking met Snooki was aan de late kant en vond plaats in een zeer onverwachte context. Maar ik bevind me in goed gezelschap, want ook president Obama, wiens kennis van de populaire cultuur werd overhoord in The View (de Amerikaanse Tafel van 5), zei geen idee te hebben wie Snooki was, ook al hadden zijn tekstschrijvers hem al maanden geleden grappen over haar in de mond gelegd.
„In het algemeen is het zo dat vrijwel iedereen vrijwel altijd ongelijk heeft”, stelde historicus Maarten van Rossem gisteren in de eerste aflevering van het programma Geschiedenisgasten. Dat wordt deze week dagelijks door de VPRO uitgezonden, ’s morgens om negen uur op Nederland 2 en ’s avonds op het digitale themakanaal Geschiedenis 24.
George Schouten publiceerde onlangs het aardige boekje De achterkant van Zomergasten. Daarin kijkt hij terug op de evolutie van het VPRO-programma dat hij vijftien jaar regisseerde en dat steeds korter, sneller en jonger werd: „De ware Zomergasten-kijker wil eigenwijze dwarse televisie, maar aangezweept door de tijdgeest beginnen wij makers ons veel te veel zorgen te maken over de verveling van de kijker.”
Het valt nog niet mee een evenement als Sail Amsterdam goed in televisiebeelden te vangen. Helikoptershots van grote zeilschepen omstuwd door een muggenzwerm van kleine bootjes helpen, evenals de fotogeniek als harlekijnen op de ra’s dansende cadetten van het Indonesische marineschip Dewaruci.
Nu de Amsterdamse grachtengordel door de UNESCO is erkend als werelderfgoed, keert weekblad HP/De Tijd definitief terug naar die natuurlijke habitat van zijn lezers, zo ostentatief in de steek gelaten door de vorige hoofdredacteur. Een heel dubbelnummer („twee weken in de winkel”) is gewijd aan vele aspecten van het hoofdstedelijk universum, merkwaardigerwijs zonder een letter over Sail 2010.
De overstromingen in Pakistan waren gisteren uit het Achtuurjournaal verdwenen. Oud nieuws, al wordt er in de actualiteitenrubrieken nog wel geïnformeerd naar de bereidheid van het Nederlandse volk om bij te dragen aan een nationale inzameling. Netwerk (EO) hield voorbijgangers een biljet van twintig euro voor, met de vraag hoeveel daarvan na storting op giro 555 over zou blijven voor de slachtoffers. De schattingen varieerden tussen de nul en twee euro.
