Halina Reijn blijkt toch onweerstaanbaar
Nou, gister was het dus zover. De eerste aflevering van In Therapie. Ik ga verder niet uitleggen dat het vanaf nu dagelijks wordt uitgezonden en dergelijke; u bent volledig op de hoogte en weet allang dat In Treatment eerder in Amerika als HBO-serie is verschenen (en daarvóór al in Israël onder de naam BeTipul, jaahaa, maar die heb ik niet op dvd, goed?!).
Ik heb vorig jaar het eerste seizoen in een week helemaal uitgekeken. Ademloos.
Hamvraag was voor mij dus of Halina Reijn en Jacob Derwig |Melissa George en Gabriel Byrne een beetje konden doen vergeten. Wat niet eerlijk is. Weet ik.
Aan de casting ligt het niet. Job Gosschalk heeft het hele eerste team van Kemna Casting weten op te trommelen. Nu zou iedere acteur van Nederland nakend een Sperti-reclame doen als Gosschalk het vroeg, dus het is ook weer geen verdienste van hem.
Kern van de aflevering van gister: beetje Betty Blue-achtige meid (Halina Reijn) – een anesthesioloog, geloof ik – heeft na ruzie met haar vriend seks gehad met vreemde man in wc. Ze zit nu bij haar psychiater (Derwig) aan wie ze vertelt dat ze eigenlijk verliefd op hém is. Ik hield in 1986 al niet van het Betty Blue-type en dat is er met de jaren niet beter op geworden. Mij iets te lekker gek. En dat blijkt in deze therapeutische sessie al snel. Reijns karakter Lara is het type dat bij een ruzie je laptop kapotgooit.
Een hoogtepunt in het spel van Reijn is de blik die ze Derwig geeft als ze over de laptop vertelt. Twee seconden waarin haar gezicht zegt: ‘kan ik er wat aan doen, ik ben ook maar een meisje’, maar ook uitdagend om bevestiging van haar psychiater vraagt.
Reijn is niet zo supersexy als Melissa George, haar Amerikaanse evenknie (zie Google Afbeeldingen). Het zou kunnen dat de psychiater eerder aan eetproblemen denkt dan aan een affaire. Maar Reijn is zo’n goeie actrice dat je op een gegeven moment vast gaat denken dat ze wél onweerstaanbaar is.
Derwig komt in de eerste aflevering niet tot zijn recht. Maar die moet in alle afleveringen spelen, dus hij mag zich ook niet teveel vermoeien. Hij is een en face-psychiater, die zich bij z’n voornaam laat noemen. Heel intiem allemaal, dus geen wonder dat een patiënt verliefd wordt.
Nogal ongeloofwaardig dat hij het niet erg vindt als Lara zijn tapijt onder zou kotsen, maar misschien kent hij haar zó goed dat hij weet dat het bluf is.
Lara blijkt overigens een paar minuten later de weg naar de wc prima te vinden. Om te kotsen. Niet om seks met haar therapeut te hebben. De blik die Derwig eerder over haar lichaam liet glijden, leert ons dat hij daar wel al over heeft gedacht.
John Reid
woensdag 28 juli 2010, 09:12 uur
Nee hoor, ik ben helemaal niet op de hoogte. Hoe moet ik dat allemaal weten?
Het enige dat ik wist, van twitterende Halina, was dat er iets in aantocht was.
En ik stond versteld. Was dit een nieuwe Nederlandse productie? Zo’n juweeltje met uitstekend spelende acteurs?
Ik vind Derwig wel erg goed ook.
woensdag 28 juli 2010, 14:31 uur
BTW Als jullie geen tijd hebben om te modereren heeft het ook geen zin om de gelegenheid te geven te reageren.
woensdag 28 juli 2010, 18:48 uur
Erg leuk, zo’n van HBO-overgenomen serie, want alles dat HBO maakt is erg de moeite waard om naar te kijken. Maar komt het nog overeen met de werkelijkheid van nu? Voor Nederland is de serie niet meer relevant – het is jaren ’60-’70 nostalgie. Dit soort ambulante psychiatrie bestaat al lang niet meer in deze langdurige, individuele en kostbare vorm, behalve voor echt psychiatrische patiënten, in een instelling of net daarbuiten bij een particuliere psych. “Gewone mensen” krijgen een snelle vorm van gedragstherapie of groepstherapie, 12 sessies bij een psycholoog of bij de Riagg, en dat is het dan! Met andere woorden: fantastische serie, maar outdated, althans in West-Europa en in het bijzonder Nederland. Wie bij ons nog regelmatig naar een psychiater kan, zit persoonlijk zeer goed bij kas.
donderdag 29 juli 2010, 18:42 uur
Ik heb anders slechts 1 keer groepstherapie gehad voor mijn (terugkerende)depressies,bij mijn vaste behandelaar was de setting ook zo
vrijdag 30 juli 2010, 19:06 uur
Ik keek erg uit naar deze serie. Ik houd van Jacob Derwig’s spel. Leek me leuk om hem iedere avond te zien.
Maar eigenlijk valt het me, tot nu toe, tegen.
Het heeft weinig met therapie te maken.
Conflicten met je therapeut (of verliefdheden) zijn normaal, maar niet alleen maar. En daar lijkt het wel op, iedereen barst van de weerstand, misschien omdat het drama moet zijn?
En vanavond is Jacob/Paul net zo ruziemakerig tegen ZIJN therapeut.
De sessies van Lorraine Bracco in de Sopranos vond ik een stuk geloofwaardiger.
Maar Halina/Lara is wel het meest sympathiek. Althans het minst onsympathiek. Gelukkig.
vrijdag 30 juli 2010, 21:53 uur
Ja, laat ik mij ook maar eens Ik noemen. Net als de schrijver van de recensie …
Halina heb ik niet gezien. Wel donderdag Carice van Houten. Jammer ik vond dat geen bijzondere aflevering.
Maar ach, wie ben ik?
donderdag 12 augustus 2010, 01:34 uur
Leuke serie, jammer van de logische en andere fouten. Twee voorbeelden.
Lara is werkzaam in de medische sector en zou niet van de beroeps/gedragscode weten over de relatie tussen patiënt en behandelaar?
Derde keer Sophie: Paul zegt ergens “Toen je vanochtend binnenkwam …” terwijl het gesprek om 16.00 uur is.
donderdag 12 augustus 2010, 21:46 uur
Vanuit beroepsmatige interesse drie keer gekeken, maar als ik zo therapie zou uitvoeren schoot het echt niet op. Het gaat vrijwel alleen maar over metacommunicatie en de therapeut is zelf ook veel aan het woord en reageert. Het is dus meer drama/toneel dan een weerspiegeling van het werk van een goede psycholoog. Maar daarom nog wel om aan te zien en uit te zitten.