Oprechte Marijnissen vloert ieder cynisme
Als televisierecensent heb ik ook de verantwoordelijkheid om te kijken wat u links liet liggen omdat ú zo nodig naar Jan Marijnissen moest kijken. Ik offerde me op en keek naar Top Gear, waarin een ode aan Formule 1-coureur Ayrton Senna. De vraag werd opgeworpen hoe iemand die zoveel geld stak in de sloppenwijken van Brazilië, tegelijkertijd zo gemeen concurrent Alain Prost van de weg kon rijden. Ja ja, de mens is een vat vol tegenstrijdigheden.
Dat moest ook Jelle Brandt Corstius (32) constateren toen hij bij Zomergasten Jan Marijnissen (57) vroeg hoe zijn afkeer van ongebreideld kapitalisme zich verhield tot zijn liefde voor New York. Het was de enige keer dat meesterdebater Marijnissen stotterde. Hij kwam niet verder dan dat de geschiedenis vol paradoxen zit. Zo lust ik er nog wel een paar. JBC excuseerde zich ten onrechte voor deze prikkelende vraag.
JBC was zichtbaar zenuwachtig, waardoor hij tot drie keer toe niet hoorde wat Marijnissen zei. Voor de oplettende kijker – die met een blocnote op schoot bijvoorbeeld – was dat storend. Als Marijnissen zegt dat hij vier deuren verderop van zijn ouderlijk huis voor het eerst tv keek, komt de vraag „waren dat buren, ofzo?” zó onverwacht dat zomergast en kijker zich even moeten hernemen.
Marijnissen kan trouwens bijzonder fel reageren als hij je verdenkt van elitaire sympathieën. Hij toonde een fragment over Lula da Silva, een ongeletterde schoenenpoetser die nu president van Brazilië is. Marijnissen was als een vader zo trots. JBC liet zich ontvallen dat hij had begrepen dat Lula da Silva geen woord over de grens sprak. „Het zal me aan m’n reet roesten of-ie z’n talen spreekt!” bulderde Marijnissen, de intentie van zijn gesprekspartner volledig missend.
Wat ik wel sympathiek vind aan Marijnissen is zijn liefde voor kunst, kennis en degenen die dit (kunnen) overdragen. Ik zie hierin de jongen die zijn middelbare school niet afmaakte en daarvoor blijft compenseren. Hij heeft zich – ondanks dat verleden als worststopper – breed ontwikkeld en zou willen dat de arbeider dat ook deed. Dat deze dat al een eeuw hardnekkig weigert deert hem niet, en zijn oprechtheid slaat me ieder cynisme uit handen.
Marijnissen heeft het geloof afgezworen. JBC verbaasde zich erover dat zo veel fragmenten desondanks een kerkelijke achtergrond hadden. Die verbazing is onterecht. Ex-misdienaar Marijnissen heeft niet alleen een katholieke achtergrond, zijn wensen voor de mensheid zijn, net als die van de kerk, immateriële. De oud-SP-voorman verruilde op zijn 18de het Geloof voor Kennis en predikte 39 jaar later een boodschap van Kennis, Hoop en Liefde.
Bij mij kwam de boodschap aan.
John Reid
maandag 26 juli 2010, 14:37 uur
Ik vond Jan Marijnissen nogal saai en een control freak. Hij stuurde zelf steeds aan op volgende stukjes en was er van enige spontaniteit geen sprake.
Waarom moet trouwens het hele programma doorspekt zijn van fragmenten? Ik zie liever een diepzinnig gesprek maar dat kwam helaas niet van de grond. De nieuwe presentator, met zijn puppy ogen, kan je alleen verwijten dat dit nog nieuw voor hem was en dus waren een paar beginnersfouten maar niets storend. Voor Marijnissen zal het geslaagd zijn geweest; ik viel helaas in slaap……….
maandag 26 juli 2010, 15:03 uur
Als ik ooit al zou hebben getwijfeld, waarom ik altijd SP stem, dan is de twijfel gisteren bij deze weggenomen
Dat is waar Jan Marijnissen voor staat: Kennis, Hoop en Liefde. En daar gaat het om in het leven!
Ik hoop, dat velen met mij onder de indruk zijn van de kennis, de warmte en de liefde, die deze man uistraalt!
maandag 26 juli 2010, 15:55 uur
Was een mooie uitzending. Jammer dat hij moest terugtreden. Maar gezondheid gaat uiteindelijk voor.
maandag 26 juli 2010, 16:59 uur
Wie schrijft dit mooie stukje ?
maandag 26 juli 2010, 17:20 uur
En dan moeten ‘wij’ weer de recensent recenseren.
Waarom dat hinderlijke JBC?
Er werd niet erg ad rem gereageerd door Corstius. Hij had toch nader kunnen vragen naar de bozige look en toon van Agnes Kant. Ook al had je het beste met haar voor, die look en toon waren verontrustend.
Opvallend dat de actualiteit – de tranen van Lula – niet aan bod kwam toen het over Lula ging.
Ik vond die onaangedane blik van Corstius nogal opvallend. Flauw was de opmerking over het vermoedelijke verlies van kijkers na de filmpjes over Schroeder en Greenspan en over de bijna afwezigheid van vrouwen.
Met de titel van de recensie ben ik het eens. Ik vond het leuk programma.
maandag 26 juli 2010, 17:24 uur
Toegevoegd moet nog worden dat JBC zo pijnlijk weinig wist van de tijd waarin zijn gast opgroeide en gevormd werd.Van religie wist hij niets, monseigneur Beckers, nooit van gehoord, enzovoort en zo verder. Pijnlijk voor een historicus (=JBC) en symptomatisch voor de tijd nà 30 jaar onderwijsverwoesting.
maandag 26 juli 2010, 17:37 uur
Jan Marijnissen is leuk. Bij hem ben je niet gegeneerd als hij ‘flikker op’ zegt of ‘het zal me aan m’n reet roesten’. Als er iemand is die politiek dicht bij de mensen kan brengen is het Marijnissen. Je zou haast willen dat hij voor D66 in de kamer zat
. Jelle was geweldig in zijn eigen programma’s, over o.a. Rusland, maar nu vond ik hem echt niet sterk.
Maarten ‘t Hart is voor wat betreft religieuze achtergrond vergelijkbaar met Marijnissen. Alleen was de één zwaar kaholiek en de ander zwaar gereformeerd. Nu hoop ik maar dat Jelle zich volgende week niet weer zo religie-vreemd opstelt, dat hij beter zal luisteren en dat er meer interactie komt tussen de gast en hem.
Dankzij Jan Marijnissen was de avond vol te houden, maar ik heb m’n twijfels bij de volgende gasten.
Toch geef ik Jelle het voordeel van de twijfel. Uiteindelijk is alle begin moeilijk.
maandag 26 juli 2010, 18:04 uur
Gelukkig bleef JBC prikkelen. Later vroeg hij bijvoorbeeld waarom de SP niet had ‘geprofiteerd’ van de crisis die nl door kapitalisten werd veroorzaakt. Ook daar kwam Marijnissen niet helemaal uit, dacht ik. Het goede in de mens wint het gewoon heel moeilijk van de angst, onwetendheid en hebzucht. Zoiets?
Gewoon maar door blijven vechten voor kennis, hoop en liefde!
Helemaal eens ook met de titel van deze recensie.
maandag 26 juli 2010, 19:52 uur
Toch is de basis van Kennis,Hoop en Liefde gelgd in de periode dat Jan Marijnissen wel geloofde.Zoals zoveel anderen geeft hij daar nu een eigen draai aan.
Met alle respect overigens,maar selectief was het wel. Jan is niet alleen slim,hij is ook praktisch.Dus je gebruikt wat je het beste uitkomt.
Daar hoort “geloven”niet bijin zijn geval.
maandag 26 juli 2010, 22:35 uur
Ja, is het niet vreemd, dat de SP veruit de slechtste partij is voor kunst en cultuur in Nederland? Tenminste, als het maar ‘nut heb’ of voor iedereen ‘toegankelijk’ is, dan mag het wel. Maar experimenteren is er niet bij want dat vreet de boer niet. En juist dat is de dood voor de kunst. Het enige wat je dan nog overhoudt is de bekende Sovjet-kunst, die iedereen ‘mooi’ en ‘knap geschilderd’ vindt en zo.
maandag 26 juli 2010, 22:51 uur
Ik miste vragen aan Marijnissen, die hem nog breder geprofileerd hadden.
Over zijn opvolgster. Ik herinner mij een TV opname waarin hij haar tot huilens toe uitfoetert over één van haar kamerdebatten.
Mijn vraag: Jan, Heb je altijd in haar geloofd en heb je haar voldoende gecoached?
Over Lula. Jan , waarom ben jij niet de Lula van Nederland geworden?
Over de filmpjes: Jan, wat mij opvalt is, dat je via filmpjes je ideëen en inzichten over het voetlicht probeert te brengen. Is dat misschien omdat je zelf de beeldende retoriek niet goed beheerst?
Over de onderwerpen: Jan, we hebben veel teruggekeken, maar je bent pas 57 jaar, wat ga jij voor ons in de toekomst nog betekenen. Waar brandt het bij jou nog van binnen?
Tip aan Jelle: Kijk eens naar wat oude programma´s van Ischa Meijer. Zorg dat de limonade niet zijn prik verliest.
dinsdag 27 juli 2010, 00:20 uur
John, ik deel je ontroering. Wat mij aan Jan Marijnissen ontroerd, is zijn echtheid. Waarin hij erkent dat hij het ook mis kan hebben. Waren meer politici van zijn hout gesneden dan hadden de kiezers echt wat te kiezen. Helaas hebben slechts weinigen het lef dat Marijnissen heeft. Resultaat van pragmatisme: die worst moet vol?
dinsdag 27 juli 2010, 09:17 uur
En wat te denken van het moment dat JBC het heeft over de gemiste kritiek van de SP in een tijd van een falend kapitalistisch systeem. Een schot voor open doel met het oog op de kredietcrisis veroorzaakt door de financiële wereld die de burgers moeten gaan terugbetalen? Toen werd het volgens mij pas ècht even stil. Dààr kwam het antwoord dat het leven vol tegenstrijdigheden zit. Nu weet ik wel: het is geen uitzending om politiek te bedrijven maar ik weet inmiddel weer goed waarom de SP gezakt is. Verder een prachtig programma hoor.
dinsdag 27 juli 2010, 09:27 uur
De oud-SP-voorman verruilde op zijn 18de het Geloof voor Kennis en predikte 39 jaar later een boodschap van Kennis, Hoop en Liefde.
Tja, wat moeten we daar nu over zeggen? Marijnissen verliet het katholicisme voor een van meest onfrisse varianten van het maoisme en ging “Kennis Hoop en Liefde” prediken.
Welterusten, meneer Reid.
dinsdag 27 juli 2010, 10:18 uur
Een socialist mag niet van New York houden?
Want? Een socialist houdt alleen maar van ‘socialistische’ zaken en socialistische steden in socialistische landen?
Dat is een wel erg Marxistische gedachtengang, heer Reid.
dinsdag 27 juli 2010, 10:21 uur
“Marijnissen is zijn liefde voor kunst, kennis en degenen die dit (kunnen) overdragen. Ik zie hierin de jongen die zijn middelbare school niet afmaakte en daarvoor blijft compenseren.”
Waarom zoveel hineininterpretierung in zo’n klein columpje?
Kan het niet zijn dat Marijnissen zomaar en gewoon van kunst en wetenschap houdt? Dat er voor hem wat meer is dan werk en economie, lolletjes en braaf zijn?
U bent niet zo geporteerd van dhr. Marijnissen, zeker?
(Ziet u, ik kan ook valselijke conclusies trekken…)
dinsdag 27 juli 2010, 14:48 uur
De uitzending bevestigde bij mij het beeld van een bezielde, enthousiasmerende en oprechte politicus.
Eén van de weinige, en jammer dat hij de actieve politiek heeft moeten verlaten. Jammer ook dat er (te) weinig woorden werden besteed aan het vertrek van Agnes Kant, dat slechts terzijde ter sprake kwam.
Een boeiende uitzending, en in tegenstelling tot vele andere afleveringen van Zomergasten één die duidelijk maakte wat het bestaansrecht van deze serie is.
dinsdag 27 juli 2010, 15:11 uur
Het is dan ook een mooie boodschap, maar zoals elke idealist heeft ook Jan moeite met de realiteit.
Dat gebeurde een paar keer, toen hij het sociale ‘ieder mens is in principe goed’-dogma uitdroeg. Neem Congo. De Belgen hebben het gedaan zoals de kolonialen het überhaupt in Afrika hebben gedaan, en nu er inmiddels andere geluiden te horen zijn, zoals KBC terecht naar voren bracht, had Jan geen ander weerwoord dan emotie. Hij was ook maar een betrokken mens die het beste met Afrika voorhad. Ja, zo lust ik er ook nog wel een paar. Want er kan pas sprake zijn van verbetering als ook alle Afrikanen het beste met elkaar voorhebben. Sterker nog; daar begint alles mee. Dat is tegen het zere rode been van Jan die er natuurlijk van overtuigd is dat hij en de zijnen dit voor een ander kunnen bewerkstelligen. En van die overtuiging willen ze helaas niet afwijken (dat zou betekenen dat ze moeten toegeven niet alles en iedereen te kunnen mennen en water naar de zee hebben gedragen – woops).
dinsdag 27 juli 2010, 16:20 uur
Merkwaardige recensie. Ik heb noch het ene noch het andere programma gezien. Dat is jammer want Ayrton Senna was wat mij betreft de best coureur die er ooit zal bestaan en een buitengewoon interessant mens. Het is voor mij overigens geen verassing dat hij (en vele anderen) competitiviteit in zijn (hun) werk combineren met naastenliefde en vrijgevigheid. Daar is niets tegenstrijdigs aan.
Wat Jan Marijnissen betreft, al was en ben ik het vaak niet met hem eens, ook hij is een markant persoon. Ik had dus ook dat programma graag gezien. En dat is nodig ook, want op basis van vier anecdotes (New York, televisie, Lula da Silva en kunst) en een vaag verband tussen de kerk en zijn immateriele wensen kan ik moeilijk tot de zelfde conclusie komen: kennis, hoop en liefde?
woensdag 28 juli 2010, 01:22 uur
Ik ben het geheel eens met de heer Reid, maar ik vraag me af waarom hij -en JBC- zoveel waarde hecht aan het feit dat president Lula da Silva alleen Portugees spreekt. Dat lijkt me niet bepaald de belangrijkste eigenschap die een president dient te bezitten. Marijnissen had daarin volkomen gelijk.