Het lichaam stond centraal, gisteravond, met De vakantiedokter , Blootgewoon en The Making of Me. Ik heb ook nog andere dingen gekeken, zoals de Keuringsdienst van Waarde, met een superaflevering over garnalen, maar dat was volgens mij een herhaling. En Bij ons in de PC. De enige reden om daar nog naar te kijken is het haar van een zekere Michael die geregeld in de serie opdraaft. Een geblondeerde Justin Bieber-cavia is geëxplodeerd boven het hoofd van deze middenstander, die met zijn winkel Beverly Beethoven een ‘stukje cachet terugbrengt’ in de Beethovenstraat. La coupe vaut le voyage.

Lees verder »

Wat ik gister het liefste wilde zien, was in 10,11 seconden voorbij. De sprintfinale voor heren van de 100 meter op de EK atletiek te Barcelona. Ik wilde weten of the great white hope Christophe Lemâitre ging winnen. Ik had tot vorige week nooit van de man gehoord, maar las opeens overal dat hij de eerste blanke is die ooit onder de 10 seconden heeft gelopen. Lemaître won overtuigend. Ik ben benieuwd of de koppen vandaag luiden: „Blanke Lemaître laat zes zwarten ver achter zich!”

Lees verder »

Wij hebben twee dochters van 9 en 12. Ze kijken veel televisie, net als hun vader. En houd uw huttenbouwbuitenspeelpraatjes alstublieft voor u. Want er zijn genoeg mensen met louter houten speelgoed, die altijd buiten speelden en toch PVV hebben gestemd. En dat zullen onze dochters weer nooit doen.

Ik heb wat de 21ste eeuw aan kinder-tv heeft en had te bieden – voor meisjes dan – nagenoeg geheel tot me genomen. Een beetje een blinde vlek wat betreft Japanse vechtrobots, geef ik toe, maar daar valt weinig over te vertellen: robot Zwork en zijn groep worden verslagen door de dappere Acrostichon en zijn kornuiten, ieder met een eigen vechttechniek. Maar is Zwork werkelijk verslagen?

Lees verder »

Nou, gister was het dus zover. De eerste aflevering van In Therapie. Ik ga verder niet uitleggen dat het vanaf nu dagelijks wordt uitgezonden en dergelijke; u bent volledig op de hoogte en weet allang dat In Treatment eerder in Amerika als HBO-serie is verschenen (en daarvóór al in Israël onder de naam BeTipul, jaahaa, maar die heb ik niet op dvd, goed?!).

Ik heb vorig jaar het eerste seizoen in een week helemaal uitgekeken. Ademloos.

Hamvraag was voor mij dus of Halina Reijn en Jacob Derwig |Melissa George en Gabriel Byrne een beetje konden doen vergeten. Wat niet eerlijk is. Weet ik.

Lees verder »

Als televisierecensent heb ik ook de verantwoordelijkheid om te kijken wat u links liet liggen omdat ú zo nodig naar Jan Marijnissen moest kijken. Ik offerde me op en keek naar Top Gear, waarin een ode aan Formule 1-coureur Ayrton Senna. De vraag werd opgeworpen hoe iemand die zoveel geld stak in de sloppenwijken van Brazilië, tegelijkertijd zo gemeen concurrent Alain Prost van de weg kon rijden. Ja ja, de mens is een vat vol tegenstrijdigheden.

Dat moest ook Jelle Brandt Corstius (32) constateren toen hij bij Zomergasten Jan Marijnissen (57) vroeg hoe zijn afkeer van ongebreideld kapitalisme zich verhield tot zijn liefde voor New York. Het was de enige keer dat meesterdebater Marijnissen stotterde. Hij kwam niet verder dan dat de geschiedenis vol paradoxen zit. Zo lust ik er nog wel een paar. JBC excuseerde zich ten onrechte voor deze prikkelende vraag.

Lees verder »

Topmusici hebben als kind tussen de vijf- en tienduizend uur gestudeerd. Dat kinkt imposant (al kan ik me er niets bij voorstellen, net als wanneer iemand zegt dat iets zo groot is als twaalf voetbalvelden… Klinkt als veel, maar hoe veel? Geen idee.) De cijfers kwamen van een neurowetenschapper, die net aan de Chinees-Britse violiste Vanessa-Mae (geboren in 1978) had gevraagd hoeveel uur zij als kind had geoefend op de viool. 7.107,5 uur berekende ze. Waaruit je voorzichtig zou kunnen concluderen dat haar geweldige vioolspel voor een groot deel is aangeleerd.

Lees verder »

De naam Paul Potts zegt u waarschijnlijk niet veel, maar wellicht herinnert u het zich nog: de mobieletelefoonverkoper die in 2007 in Britain’s Got Talent (hij wilde operazanger worden) Puccini’s aria Nessun dorma zong. Waanzinnig optreden: de zaal gaat uit z’n dak, kippenvel, tranen. Prachtig! Vorig jaar was er Susan Boyle, met I dreamed a dream uit Les Misérables. Zelfde verhaal: de zaal in extase, thuis kippenvel en tranen.

Nu krijgt Nederland, zoals RTL het pitcht, zijn eigen Paul Potts: Martin Hurkens. Een werkloze bakker, die ook operazanger wil worden en, net als Potts en Boyle, er niet perfect verzorgd uitziet. Hij doet auditie voor Holland’s Got Talent en zingt net als Potts Nessun dorma. Ook Hurkens krijgt een staande ovatie en er is kippenvel (geen tranen dit keer, moet ik eerlijk zeggen – Potts was toch iets beter).

Lees verder »

Yes! Formatie Paars Plus mislukt, meldt Teletekst. Niet dat dat per se goed nieuws is, maar eindelijk weer een tv-avond met echte actualiteiten. Dat mocht ook wel na weer zo’n lome zomerdag.

Het nieuws brak om kwart voor zes door, vlak voor RTL Nieuws en het NOS Journaal van zes uur. Het Journaal kon mooi nog even de persconferentie van Rutte meepikken. RTL moest het doen zonder verslaggever Frits Wester: die zat in Zuid-Frankrijk, hij was gast in De Avondetappe van Mart Smeets. Smeets had maandagavond „de HH [waarschijnlijk Smeetsiaans voor ‘hoge heren’, red.] en de dames politici in Nederland” nog zo gevraagd even te wachten met beslissingen, want „Frits zit morgen hier”. Nice try, Mart.

Lees verder »

Pats! Het is kwart voor vijf en de fietsketting van geletruidrager Andy Schleck blokkeert. Of hoe dat in professionele wielertermen ook mag heten. We zitten er met onze neus bovenop. Schleck demarreert in de klim naar de top van de Balès, een col van de buitencategorie (wielertaal voor ‘supermoeilijke berg’), heeft-ie materiaalpech!

Bloedstollend moment – genieten voor de tv-kijker. Het leek wel voetbal: er werd flink naar de tv geschreeuwd. „Nee! Andy! Oh, oh, oh! Dat zal toch niet! Kom op jongen, kom op!”

Lees verder »

Ik heb niets tegen porno. Ik bedoel, als iemand op internet geile filmpjes gaat opzoeken, dan moet hij (of zij?) dat zelf weten. Daar is internet immers voor. Maar de Publieke Omroep?

Even na elf uur gisteravond schakelde ik naar Nederland 3, voor Zwarte Cross 2010. En toen viel ik in het staartje van Spuiten en slikken op reis. Ik zal daar straks verslag van doen. Dan leest u eerst iets over de Zwarte Cross en als u geen behoefte heeft aan vunzigheden, stopt u en gaat u door naar het weerbericht hieronder. Als u er wel zin in heeft leest u rustig verder. Op één voorwaarde: u kiest er zelf voor, dus niet na afloop boze brieven sturen over de smerige taal in uw krant. Deal?

Lees verder »