Over zeven weken zijn de verkiezingen en het spelersveld staat vast. Hoe zichtbaar zijn de lijsttrekkers nu al op televisie en hoe gedragen ze zich voor de camera’s? Een kleine nulmeting, in de volgorde van het stembiljet.

 

 

Lijst 1 wordt aangevoerd door Jan Peter Balkenende (CDA), die wekelijks als premier geïnterviewd wordt. Hij poseert als de staatsman, die Barack en Jintao mag zeggen. Hij moet vooral afstand houden tot het peloton, maar de camera houdt nog steeds niet van hem. Spervuur valt te verwachten, dus zal hij niet heel veel zichtbaarder worden dan nu.

Job Cohen (PvdA) maakte een vliegende start. Hij duikt af en toe op, meestal met succes, juist als de tegenstand groot is. Gisteren was Cohens laconieke optreden in De wereld draait door bewonderenswaardig. De schimpscheuten van tafelheer Prem Radhakishun vielen van hem af als waterdruppels van een eend. Op de vraag of hij bang was voor CDA-spindoctor Jack de Vries, antwoordde hij met een pokerface: „Enorm. Ik ben doodsbenauwd.”

Emile Roemer (SP) is het minst ervaren en bekend. Hij kan  zich geen bescheiden profiel veroorloven, dus komt hij al regelmatig in beeld. Meestal wordt het niets, wegens gebrek aan dossierkennis en charisma: gemoedelijk en saai.
 

Mark Rutte (VVD) stijgt in de peilingen, ondanks relatieve onzichtbaarheid. Hij speelt vaak theater in de media, bijvoorbeeld door te veinzen dat hij iets niet begrijpt. Net als Balkenende kan hij het best gezag en rust uitstralen door niet de aanval te kiezen.

De beproefde strategie van Geert Wilders (PVV) was niet meedoen in de ‘linkse’ media. Het eeuwige buitenstaanderschap begint nu tegen hem te werken. Wil hij nog de grootste worden, dan zal er iets verzonnen moeten worden om de huiskamers te overtuigen.

Femke Halsema (GroenLinks) is verreweg het vaakst in beeld. Ze is ontspannen, praat gewoon en blijft zichzelf, ook als ze stevig wordt aangepakt, zoals zondag, een beetje onder de gordel, door Sven Kockelmann in Oog in oog. Voor haar geldt bij uitstek: hoe meer televisie, hoe beter.

André Rouvoet (ChristenUnie) gedijt het best in gesprek met geestverwanten. Hij zal zich moeten toeleggen op een mediastrategie voor het optreden bij andere omroepen dan de EO.

Alexander Pechtold (D66) blijft een handige televisiegast, maar hij is significant minder in beeld de laatste maanden. Het is nodig dat hij zich leert te positioneren zonder Wilders als directe tegenstander. Humor is zijn troef.

De kleintjes Kees van der Staaij (SGP), Marianne Thieme (PvdD) en Rita Verdonk (ToN) zijn nauwelijks zichtbaar, en dat zal alleen maar erger worden als de strijd echt losbarst.

Dit verhaal is geplaatst op woensdag 21 april 2010 om 05:56 uur.