Nieuwe media leiden tot nieuwe begrippen. Deze week stuitte ik op ‘fakeosphere’ en de ‘posting economy’. Beider termen hebben veel met elkaar te maken. Met fakeosphere (bedacht door Bob Sullivan) worden nepweblogs en nepdiscussieforums bedoeld, die als advertentielink verschijnen na het intikken van een zoekterm. Blogs en forums en andere user generated content kunnen nuttige meningen en ervaringen bevatten, maar als ze gefabriceerd zijn door mensen die reclame willen maken, vormen ze dus een fakeosphere. Voor nep weblogs (fake blogs) is overigens ook al een woord: flogs.

De term posting economy is bedacht door Andrew Hyde van Ignite Boulder. De posting economy is het idee dat mensen tegenwoordig over heel veel dingen die ze doen en meemaken iets schrijven (posten) op bijvoorbeeld Hyves, Facebook, hun persoonlijk weblog, Friedfeed of Twitter. Vaak voorzien ze hun meningen en gedachten van een foto of een filmpje. Al deze user generated content kan voor snelle economische veranderingen zorgen, meent Hyde. Want al die geposte content van gebruikers is tegenwoordig doorzoekbaar en heeft invloed op (aankoop)beslissingen van mensen.

Daarom is de fakeosphere ook zo belangrijk. Bedrijven en individuen die iets willen verkopen, weten dat mensen tegenwoordig weblogs en forums raadplegen omdat ze daar door Google en andere zoekmachines heengestuurd worden. Een forum of een blog raadplegen is dus slim in hun ogen.

Als zoekmachines niet snel een manier vinden om dit soort geniepige reclame van authentieke content te onderscheiden, verliezen ze snel hun waarde. De Amerikaanse Federal Trade Commission (FTC) heeft onlangs al besloten dat mensen die op weblogs, sociale netwerken, Twitter enz. een product aanprijzen open moeten zijn over hun banden met het bedrijf achter het product. Misleiding mag dus officieel niet. Maar de FTC kan alleen achteraf maatregelen nemen en de posting economy en de fakeosphere zijn real time verschijnselen. Nieuwe sites en nieuwe postings zijn tegenwoordig vrijwel direct doorzoekbaar via Google en Bing.

Het gaat bij de fakeosphere om veel geld. Volgens de Amerikaanse internetmarketingdeskundige Jay Weintraub gaat er jaarlijks een half miljard dollar om in de fakeosphere. Via nepblogs worden soms wel 10.000 producten verkocht.

Dat mensen heel gevoelig zijn voor (des)informatie en meningen op het web blijkt uit de discussie over het vaccin tegen de Mexicaanse griep en het vaccin tegen baarmoederhalskanker. Tegenstanders van deze vaccins uiten hun mening op internet. Ze worden gevonden en geloofd. Op Marketingfacts staat een interessante blogpost van Ludo Raedts, de beheerder van de Mexicaanse griep startpagina. Raedts zegt dat hij veel sites en YouTube-filmpjes aangeboden krijgt die pretenderen te bewijzen “dat het vaccin levensgevaarlijk is en dat de overheid en de WHO in deze belangrijke informatie achterhouden”. De mensen achter deze content (”De autoriteit van de aangehaalde bronnen is veelal niet duidelijk, het doet een beetje denken aan de reclames waarin deskundigen met witte jassen hun boodschap verkondigen”) willen een plekje op zijn goed bezochte startpaginadochter. De beheerder wijst op de moeilijke situatie waarin de overheid, die er baat bij heeft dat zoveel mogelijk mensen zich laten enten, verkeert:

“Het lastige is dat hoe harder de overheid reageert met voorlichtingscampagnes, hoe harder de sceptici zullen roepen dat er sprake is van een actie om “de waarheid” te verbergen. Ook geldt voor veel mensen het idee dat waar rook is wel vuur zal zijn.”

Het probleem is ook dat niet iedereen de verspreiders van desinformatie onbetrouwbaar vindt overkomen. De overheid wordt immers ook als onbetrouwbaar beschouwd door veel mensen.

Andre Hyde over de posting economy:

(Foto van Dan Taylor)

Dit verhaal is geplaatst op donderdag 5 november 2009 om 15:30 uur. U kunt reageren of trackbacken vanaf uw eigen site. (Wat is trackbacken?)