In een reportage van het NOS Journaal zien we een vaderlijke politiebeambte auto’s met een Belgisch kenteken aanhouden.  Hij deelt een flyer uit aan een nogal bovengronds ogende jonge vrouw met de woorden: „Drugstoerisme stopt! Dat betekent dat vanaf vandaag in Nederland, althans in Roosendaal en Bergen op Zoom, geen drugs meer worden verkocht vanuit de coffeeshops.” Het item eindigt met beelden van een aantal junkies, slecht geschoren en met een capuchon op, die het er niet mee eens zijn. Een van hen richt zich via de camera tot het land: „Roosendaal is een stad, blijf komen naar Roosendaal voor het beste spul van Roosendaal!” Dat belooft gouden tijden voor de straathandel.
Het locale drugsbeleid in Nederland ontwikkelt zich tamelijk anticyclisch, zo blijkt uit een dossier in De Groene Amsterdammer. Was Nederland lang eenzaam koploper in het gedogen van soft drugs, nu stelt de Britse misdaadjournalist Misha Glenny, die het boek McMaffia schreef over de verwevenheid van drugs en georganiseerde misdaad: „Het intellectuele debat over legalisering is voorbij; er is geen wetenschapper meer die serieus durft te beweren dat het drugsverbod de weg vooruit is.”
 Desondanks gaan in Nederland veel locale autoriteiten, om politieke redenen, juist over tot een beleid van zero tolerance en het sluiten van megacoffeeshops, die hun waar betrekken van grote georganiseerde misdaadketens.
Glenny was BBC-correspondent op de Balkan tijdens de oorlogen in voormalig Joegoslavië: „Misdaad was niet een bijproduct of een gevolg van de oorlog, maar de voornaamste motor ervan.”
Groene-redacteur Rutger van der Hoeven stelt dat de rekening van de drugsbehoefte van het Westen vooral betaald wordt door niet-westerse landen, die ten prooi vallen aan corruptie en geweld: „Mexico is niet meer in staat zijn grondgebied te controleren en zijn instituties te beschermen tegen de kartels.”
 Het netto effect van de War on Drugs lijkt, net als na de Amerikaanse Drooglegging in de jaren twintig, een enorme toename van de macht van criminele organisaties te zijn. De lijst van gebieden met ernstige aan de drugshandel gerelateerde problemen is lang en divers: Colombia, Peru, West-Afrika, Thailand, Tadzjikistan, de Chinese provincie Yunnan, Pakistan, Afghanistan, Moldavië, Kosovo. Nergens is het heroïnegebruik zo hoog als in Iran. En zelfs Canada kampt met een extreem gewelddadig geworden wiethandel.
Glenny wacht op politici met visie die het drugsverbod durven op te heffen, te beginnen met marihuana. Maar Nederland veegt zijn eigen straatje schoon, althans in Roosendaal en Bergen op Zoom.

Dit verhaal is geplaatst op donderdag 17 september 2009 om 04:47 uur. U kunt reageren of trackbacken vanaf uw eigen site. (Wat is trackbacken?)