Bij rechtstreekse televisie-uitzendingen kan veel mis gaan. Dat is vaker de schuld van de organisatie achter de schermen dan van de presentatoren, ook al lopen zij het goed betaalde afbreukrisico. Wat in ieder geval nooit mag gebeuren is dat een van hun gasten voor paal komt te staan. Lees verder »
De bulletins van het NOS Sportjournaal barsten deze week uit hun voegen van de internationale kampioenschappen met Nederlandse deelnemers. De EK hockey, WK judo, EK paardensport en WK roeien worden desondanks op de voet gevolgd. In geen van die takken van sport krijgen vrouwelijke atleten minder aandacht dan mannelijke. Alleen van de EK voetbal voor vrouwen in Finland wordt weinig tot niets vernomen. Lees verder »
„Berichten de media vier weken niet over Wilders, zoals nu tijdens de vakantie, dan zakt hij meteen vier zetels in de peiling”, stelt rechtsfilosoof Dorien Pessers in een interview met Hollands Diep.
De constatering klopt niet helemaal, want tien dagen geleden was er juist veel media-aandacht voor de beslissing van de PVV om in slechts twee gemeenten aan de verkiezingen deel te nemen. Maar de rest van haar analyse klinkt aannemelijk: „Een fenomeen als Wilders en de angsten waar hij op inspeelt en die hij aanwakkert, moeten kennelijk permanent worden gevoed door de media. Minister Ter Horst zou daarom beter de media ter verantwoording kunnen roepen wegens hun sensationele uitvergroting van Wilders, in plaats van intellectuelen. In een mediacratie als de onze zijn de media een veel grotere machtsfactor dan intellectuelen.” Lees verder »
Normaliter is dinsdag de saaiste televisieavond, met veel voorspelbare EO-programma’s. Deze zomer is het precies andersom en dat is louter de verdienste van een van de kleinste zendgemachtigden, de RVU. Het kan nauwelijks toeval zijn dat sinds programmamaker Willemijn Francissen daar de scepter zwaait het ene na het andere interessante programma opduikt. Lees verder »
De vragen van de dag worden op televisie in vele nieuws- en actualiteitenrubrieken besproken. Gisteren waren het er twee. Moet de rechter het ouderlijk gezag opschorten over een meisje van dertien dat in haar eentje over de wereld wil zeilen? En wie (politie, organisatoren, gemeentelijke overheid) valt iets te verwijten na een dodelijke schietpartij op het strand van Hoek van Holland? Lees verder »
In de pioniersjaren van de Nederlandse televisie was het elke donderdag toneelavond. Direct na het journaal werd er gewoon een heel stuk gespeeld – soms opgenomen in een theater, met gordijnen die open en dicht gingen, maar vaker in een studiodecor. Ook in de Amerikaanse jaren vijftig, die bekend werden als The Golden Age of Live Television, vormde toneel een belangrijk tv-bestanddeel. Uit die traditie kwam het boksersdrama Requiem voor een zwaargewicht; de Nederlandse bewerking met Ko van Dijk in de hoofdrol, dat was een waar evenement. Lees verder »
Erik Kessels (Roermond, 1966) zegt in de gisteren uitgezonden documentaire De kijk van Kessels (HollandDoc/VPRO) „een schurfthekel” te hebben aan 95 procent van alle reclame. Dat lijkt een merkwaardige uitspraak van de medeoprichter van het succesvolle reclamebureau KesselsKramer, maar misschien verklaart die instelling wel juist waarom het hem zakelijk zo goed gaat. Lees verder »
In de laatste aflevering van deze rubriek voor de zomerstop vroeg ik me hardop af waarom het niet lukte om aan gedrukte en digitale media evenveel aandacht te schenken als aan televisie. Dat heeft met zuigkracht en dominantie in het publieke debat te maken. Niet meer dan drie procent van de Nederlanders twittert, ruim negentig procent kijkt elke dag (even) televisie.
Ook het besluit om elke donderdag systematisch de opiniebladen te bespreken is aan herziening toe. Ik blijf de bladen lezen en zal er regelmatig uit citeren, maar minder consequent. Lees verder »
De gisteren uitgezonden vierde aflevering van de documentairereeks Kijken in de ziel (RVU) fascineerde me dusdanig dat ik de voorgaande drie ook meteen ben gaan bekijken op Uitzendinggemist. Zelfs wie geen affiniteit zou hebben met het onderwerp, kan moeilijk ontkennen dat het voorbeeldige televisie vormt. Lees verder »
Sinds mei profileert de NCRV zich op maandagavond als de omroep van het kostuumdrama, mede onder verwijzing naar een gespecialiseerde website waar de vertoonde series op dvd zijn te bestellen. Tot nu toe waren in dit kader verzorgde, maar voorspelbare verfilmingen te zien van klassiekers, die altijd in een behoefte voorzien: Jane Eyre, Tess of the D’Urbervilles, Sense and Sensibility.
Gisteren startte de recente vierdelige Britse serie Lost in Austen, die uit hetzelfde vaatje leek te gaan tappen. Maar hier bleef ik wel aan hangen; de neiging tot gapen maakte al snel plaats voor een permanente glimlach, omdat de serie juist de fascinatie van veel kijkers voor romantische nostalgie tot thema verheft. Lees verder »
