Toen Jack Spijkerman in 2005 van de VARA overstapte naar Talpa, viel de groep cabaretiers die het succes van zijn programma Kopspijkers uitmaakte, min of meer uiteen. Een groot aantal van hen keert terug naar de zaterdagavond van de VARA met het programma Van Zon op zaterdag. De eerste aflevering was nog niet perfect, maar het zou wel eens tot iets moois kunnen uitgroeien.
Het grote verschil is dat tussen Spijkerman en de nieuwe inspirator en samensteller Jeroen van Merwijk. Waar Spijkerman vaak het massapubliek wist te behagen met voor de hand liggende grappen, kan Van Merwijk niet anders dan een breed publiek tegen de haren instrijken. Van Zon op zaterdag bindt de strijd aan met het populisme door er een groteske variant op te bedenken.

Centrale presentator is Erik van Muiswinkel als Henk van Zon, een pompeuze ijdeltuit die het midden houdt tussen Fred Haché, Willem Duys en Harry Mens. Hij wordt bijgestaan door een orkestje in glitterjasjes, een tv-kok en een sterk op Tineke Verburg lijkende collega, Anneke Schuitema-De Boer (Ellen Pieters). Ze is de pientere Tom Poes van Van Muiswinkels Ollie B. Bommel, met als enige probleem dat ze in de loop van de uitzending te diep in het glaasje kijkt.

Van Zon op zaterdag is een satire op al die gemakzuchtige praatprogrammaatjes met een beetje amusement en actualiteit. Charles Darwin (Diederik van Vleuten) was zaterdag de sidekick, hetgeen Van Zon deed verzuchten: „Ik heb niks tegen nieuwe soorten, als ze hun familie maar niet laten overkomen. Gelukkig mag je dat tegenwoordig weer zeggen.”

Pierre Bokma trad op als de bankier Gerlach Hökefeld Jansen. Terwijl hij excuses maakte voor de graaicultuur, leegde hij bakken vol borrelnootjes in zijn vestzak. Leuker was zijn „masterclass afschuiven”, waarin hij Youp van ’t Hek (Arie Koomen) leert om met de juiste intonatie te roepen: „Moet je ’s kijken wat een chirurg verdient!”. Nog pijnlijker is de monoloog van een hardwerkende belastingbetaler (Frank Lammers), die een terreinwagen, een plasmatelevisie en stapels andere dure consumptiegoederen heeft aangeschaft. Als de bankier hem erop wijst dat dat helemaal niet kan met een inkomen van 1400 euro, barst Lammers los in een woedende tirade: „De hoge heren in Den Haag weten niet wat er omgaat in de wijken.”

Verder rapte Louis Davids (Thomas van Luyn) met Lange Frans over die kleine man met een confectiepakkie an en „dat is die sterke man/ daar lopen we weer achter an.”
Zo populair als Kopspijkers zal Van Zon op zaterdag niet  worden, maar het is avant la lettre de eerste persiflage op Wakker Nederland.

Dit verhaal is geplaatst op maandag 15 juni 2009 om 05:36 uur.