Dikke LOL en niet drie bier maar 1989
Sommige mensen, zeker als ze zelf bij televisie werken, nemen televisie heel serieus. Lees verder »
Archief voor: juni 2009
De zitvleesklik bij Bernie Madoff
Prins Bernhard en superoplichter Bernie Madoff streden dit weekeinde om mijn zitvleesklikmoment. De zitvleesklik krijg je als je bij een tv-programma denkt: ik blijf kijken. Bernhard figureerde onvermijdelijk in het portret Juliana, mevrouw majesteit van de NOS, oorspronkelijk bedoeld voor Koninginnedag. Maar Karst T. in zijn Suzuki Swift gooide roet in het eten. Vandaar dat het portret dit weekeinde werd uitgezonden. Lees verder »
De beste televisie van mei en juni
Het is volbracht, dit televisieseizoen. Na een half jaar in deze rubriek te hebben geprobeerd de blik te verruimen naar andere mediavormen, past enige zelfkritiek. Het is me slechts zeer gedeeltelijk gelukt weerstand te bieden aan de zuigkracht van de goede oude televisie: getalsmatig en qua maatschappelijke invloed nog steeds door geen enkel nieuw medium onttroond. Lees verder »
‘Maarten!’, een echte glossy met inhoud
Het lijkt nooit een serieuze optie te zijn geweest voor de PvdA om historicus Maarten van Rossem het lijsttrekkerschap bij de Europese verkiezingen aan te bieden. Hij bekende bij Knevel & Van den Brink daaromtrent op Texel een verkennend gesprek te hebben gevoerd met een lagere partijfunctionaris, maar vond zichzelf te oud voor een rol in de actieve politiek. Lees verder »
Eerste scheurtjes in paleis Manhattan
Er was dit seizoen geen buitenlandse tv-serie die zoveel voorpubliciteit genereerde als het vanavond bij de
Don Draper
VARA op Ned.2 debuterende Mad Men. Tot vanmiddag vier uur stond zelfs de complete eerste aflevering online op de VARA-site. Daarom bij wijze van uitzondering een recensie vooraf, zodat u vanavond nog kunt aanhaken bij de eerste twee delen. Of de dvd-box kunt kopen, dan wel alle afleveringen downloaden.
Foto’s vertellen nu het meest over Iran
In de herfst van 2007 zorgde de opstand van Birmese monniken voor een primeur. Niet eerder waren
Foto Flickr/Payvand
nieuwsgebeurtenissen in een kunstmatig van de rest van de wereld afgescheiden land via nieuwe media en burgerjournalistiek toch zo zichtbaar geworden. De communicatie van de huidige volksrevolte in Iran lijkt erop, maar is wezenlijk anders. Het belangrijkste verschil is de schaal: van de opstand, maar vooral van de voorhanden zijnde digitale middelen.
De ene ‘allochtoon’ is de andere niet
Alevitische moslims, van wie er naar eigen schatting zo’n 100.000 in Nederland wonen, zijn zo vrijzinnig dat ze volgens meer orthodoxe geloofsgenoten niet tot de islam behoren. Toevallig of niet zond de Nederlandse Moslim Omroep (NMO) twee zondagavonden achter elkaar een mooie eigen documentaire uit over alevieten in Turkije. Lees verder »
Boris Vian: oase in de prime time woestijn
Steeds meer mensen bepalen met harde schijven of via Uitzendinggemist.nl zelf wanneer ze een programma naar keuze willen zien. Verreweg de meeste kijkers zetten echter nog gewoon de televisie aan en beginnen te zappen.
Stel dat u gisteravond om negen uur zin had in televisiekijken en een rondje langs de velden begon. Op Nederland 1 volgde de TROS in Ik vertrek landgenoten met een hotel in Mexico. Omroep MAX begon op Nederland 2 een nieuwe serie Sterren op het doek: drie schilders portretteren Gerard Joling. Bij Nederland 3 voetbalden Egypte en Italië om de Confederations Cup. Hm, dan maar eens kijken wat de commerciële zenders doen. Lees verder »
Burgers die vooral mensen willen zijn
In Netwerk (NCRV) kwam een heel zenuwachtige mevrouw aan het woord. Haar kinderen hadden zwemles gehad van een op verdenking van seksueel misbruik aangehouden leraar, maar toch was ze niet uitgenodigd voor een informatiebijeenkomst van hulpverleners. „En ik dan?”, verzuchtte ze wanhopig.
Los van de vraag of het uitzenden van zulke beelden nuttig dan wel schadelijk is, vormde de retorische vraag een fraaie illustratie van het thema van De Groene Amsterdammer deze week. Op de cover wordt dat samengevat als „De frustratiemaatschappij. Waarom de burger boos, ongeduldig en soms ook gewelddadig is.” Lees verder »
Gebrek aan expertise leidt tot kunstkramp
Wat presentator Cornald Maas zelden lukte tijdens het reguliere seizoen van Opium TV (AVRO), gaat bijna vanzelfsprekend goed in het dagelijkse journaal Opium op Oerol. Waarom is het toch zo moeilijk om spontane praatprogramma’s te maken over kunst en cultuur, die niet stijf staan van de voorgeproduceerde vragen en antwoorden? Lees verder »
