De lange arm van een wijkcontactpersoon
Televisie gedraagt zich soms als een monster dat zijn eigen kinderen verslindt. Nog geen jaar geleden, toen Rita Verdonk haar beweging Trots op Nederland lanceerde, hieven de actualiteitenrubrieken haar plechtig op het schild. Met verbazing zag ik het zonder enige ironie gepresenteerde icoon van de nieuwe grote roerganger en de strijkages waarmee politiek verslaggever van Netwerk Wilfred Scholten in zijn interview de volgende premier van Nederland
benaderde.
Nu de beweging tegenwind ontmoet, leggen de televisierubrieken een vergelijkbare gretigheid aan de dag bij het ten grave dragen van Rita Verdonk als politiek vernieuwer. Netwerk neemt al dagenlang het voortouw in het oprapen van de door Verdonks voormalig adviseur Ed Sinke toegeworpen rancuneuze kruimels, die haar in een verdacht daglicht moeten plaatsen. Zijn eerste televisieplatform was Nova, waarin hij Verdonk een façade noemde, waarachter helemaal niets schuil ging. Maar bij de verdere campagne blijft Sinke zelf buiten beeld. Hij tipte Netwerk vorige week over een kostbare ring, die ze van een bewonderaar zou hebben gekregen. Die stond weliswaar keurig in het geschenkenregister voor Kamerleden, maar zonder aangegeven waarde.
Maandag wachtte Scholten op vliegveld Hilversum de helikopter van zakenman Hennie van der Most op, om uit diens mond teleurstelling op te kunnen tekenen over de geringe dadendrang van de door hem gesteunde politieke messias. Ze moest nu toch echt eens met plannen komen, anders ging hij ernstig twijfelen. Een inventarisatie van andere gedesillusioneerde steunpilaren leverde een fors lijstje op.
Gisteren kwam Netwerk met een nog grotere klapper: de boekhouding van de Stichting Vrienden van Rita Verdonk. Ruim zes ton van de geheimzinnige geldschieters werd getraceerd en, volgens vertrouwde televisiewetten, gepresenteerd in de vorm van een top-10 van weldoeners. Die bevat de usual suspects: vijf vastgoedhandelaren uit Zuid-Holland, glamourmakelaar Harry Mens (die zei al spijt te hebben van zijn bijdrage, al kon hij niet goed uitleggen waarom), een nog niet geheel doorgeresearchte holding in Cyprus, Nina Brinks echtgenoot Pieter Storms en, als lekkerste vangst, mediatycoon John de Mol. Die liet via een woordvoerder weten dat hij Rita beschouwde als „een gezonde aanvulling op het politieke landschap.” De Mol heeft sinds Talpa geen goede naam meer in de publieke opinie, dus kan Verdonk zeker deze openbare steunbetuiging missen als kiespijn. De geplaagde politica begon in haar reactie met excuses aan te bieden aan haar donoren voor hun outing, al zei ze daar zelf weinig aan te kunnen doen. Verder bleef Verdonk opvallend beheerst na deze dubbele dolkstoot, van Sinke en van Netwerk. Wisten de kijkers wel dat politicoloog André Krouwel, die als deskundige schande sprak van een politieke gift uit het buitenland, PvdA-lid was?
Het was nog niet genoeg. Nova confronteerde Verdonk aan tafel bij Twan Huys met drie schriftelijke bewijsstukken en een getuigenverklaring over haar lidmaatschap van de PSP eind jaren zeventig. Zelfs na de heksenjacht op voormalige
krakers en milieuactivisten was betrokkenheid bij de keurig binnen de wet gebleven Pacifistisch Socialistische Partij tot nu toe niet iets waar je voor ter verantwoording kon worden geroepen. Maar volgens Huys is de vraag of Verdonk PSP-lid was „alleen interessant omdat ze dat zelf ontkent.”
De onderkoelde charme van zowel Huys als Verdonk kon niet verhullen dat beiden een beetje gegeneerd waren over het niveau van dit debatje. Rita hield voet bij stuk: er was niets mis met haar geheugen, ze was nooit lid geweest van een andere partij dan de VVD.
Minuten later, na een item over Britten die klaagden over „duizenden Oost-Europeanen” als oorzaak van de economische crisis, zat Rita nog steeds aan tafel, het kaartje uit de archiefbak van een voormalig ‘wijkcontactpersoon’ van de PSP in Nijmegen in haar handen. Bij nader inzien was het misschien mogelijk dat ze als lid van een vrouwengroep automatisch bij de PSP ingeschreven was. Een deerniswekkende vertoning.




woensdag 24 september 2008, 13:20 uur
Ja, deerniswekkend was het zeker maar het klopt wel wat Twan Huys zei: als Verdonk hier niet zelf zo’n enorm punt van had gemaakt zou niemand zich hier druk om maken. Overigens is het niet meer dan terecht dan de donoren van TON bekend zijn. Belachelijk dat zoiets geheim mag blijven, zeker voor mensen als Toth, Brink, de Mol en Mens die als zakenmensen direct belang hebben (en door hun financiële steun invloed hebben) bij bepaalde politieke keuzes van Verdonk en haar neweging/partij.
woensdag 24 september 2008, 17:27 uur
Als leden van de PSP’92 deden we mevrouw Verdonk ooit eens onderstaand voorstel. Helaas wilde ze het niet aannemen.
Geachte mevrouw Verdonk,
Weer werd u de afgelopen dagen aangevallen door de PvdA, GroenLinks en SP. Maar zo te zien ligt u daar duidelijk niet wakker van en terecht. U is tenslotte verkozen met meerderheid van stemmen en voert op deze wijze uit wat een meerderheid van het volk wil. Deze sociaal democratische partijen moeten, volgens mij, dan ook de schuld bij hun eigen zoeken. Natuurlijk is het makkelijk om de schuld bij een ander te leggen, daar kun je je eigen falen mooi mee verdoezelen.
Binnen de PSP’92, de partij waar ik lid van ben, denken we er echter wel over na hoe het mogelijk is, dat er zoveel mensen zijn die vinden dat mensen moeten worden uitgezet. Zo vinden wij, dat het toch wel erg raar is, dat een groep mensen kan bepalen waar iemand mag wonen. Als socialisten gaan wij er vanuit dat de wereld van ons allemaal is en dan hebben we het nog niet eens over wat vluchtelingen op basis van geweld en economische uitbuiting wordt aangedaan. Wij vinden het dan ook onze plicht om dit aan mensen uit te leggen. Als politieke partij zijn wij daar dan ook de enige in, want van de eerder genoemde linkse oppositie heb ik daar nog nooit iets over gehoord. Nu is dat niet zo verwonderlijk want een sociaal democratisch antwoord op uitbuiting van mensen biedt namelijk geen antwoord. Alleen de socialistische gedachte ‘van eerlijk delen’ brengt de oplossing. Daarom trachten wij om mensen met ons mee te krijgen om een iets eerlijker wereld te creëren .
Maar laat ik eerlijk zijn de eerste die we op andere gedachten moeten trachten te brengen, dat is natuurlijk u. Al adviseren anderen mij om van onderop te beginnen, maar ik kreeg weer hoop toen ik van de week op de tv ‘twee vandaag’ keek. In dit programma werd verteld: “dat u in het verleden PSP stemde en misschien zelfs lid of anders daar over gedacht heeft om het te worden. Dit betekent voor mij, dat u toch uit het goede hout gesneden moet zijn en er iets mis is gegaan. Nu gaat het er ons niet om wat er fout is gegaan, maar dat wij hebben gefaald. Anders had u ons niet verlaten en willen wij dit ook herstellen.
Want wij voelen ons heel schuldig over wat er van u is geworden, er moet dan ook wel heel iets ergs zijn gebeurd wil je mensen zo haten. Daarom willen wij u dan ook, zonder kosten, het lidmaatschap van onze partij aanbieden en zo trachten de fout te herstellen. Gaarne verneem ik dan ook van u, en hoop ik, dat u hiermee akkoord gaat,
Met kameraadschappelijke groet,
Cor Edelenbosch