Wat geluk is? Dat weet ze wel: „Vrijheid”. En dan bedoelt ze: alles weg, het verleden, familie, werk, vrienden „de hele klerezooi” en dan helemaal opnieuw beginnen, vrij van alles en iedereen, geen gehechtheid, en wie je dan bent. „Dan kom je je ziel tegen.” Het is een Nederlandse vrouw die dat zegt en ze zit in een auto waarin filmmaakster Josefien Hendriks en haar geluidsman plaats hebben genomen. Hendriks praat met haar over geluk.
Het weekend werd natuurlijk beheerst door de vraag: valt Fortis om? Want zo moet je dat vragen. Banken gaan niet ten onder, niet failliet of te gronde, ze vallen om. Het zijn net bomen. Maar de twee boomchirurgen die zondagochtend bij Buitenhof zaten, de indrukwekkende oud-bankier Hein Blocks en de wat jongere maar evenzeer bijzonder deskundig sprekende hoogleraar risicomanagement Kasper de Vries, zeiden: Nee. Die boom kan best een stormpje hebben. Ze kunnen het volgende doen – en toen schetsten ze scenario’s, wat net zoiets is als zeggen welke takken eruit moeten en waar je een tui moet spannen om een te zwaarwegende zijtak erbij te houden tot de vele zure appelen weer geplukt zijn. Lees verder »
In de zomer van 1951 liet Kees Boeke drempels verwijderen uit zijn experimentele school ‘De Werkplaats’ in Bilthoven. Alles werd in gereedheid gebracht voor de komst van een groep slechtziende leerlingen. Met ingang van het nieuwe schooljaar zou immers de vierjarige prinses Marijke, net als haar drie grote zussen, op school komen en met het Hof was afgesproken dat het aardig zou zijn als Marijke gezelschap kreeg van andere visueel gehandicapten. Maar aan het eind van de vakantie werd duidelijk dat geen enkele dochter van de koningin naar de school zou terugkeren. Prins Bernhard en de regering hadden ingegrepen. Het was niet gepast dat de troonopvolger in handen zou zijn van een christen-pacifist, die weigerde belasting te betalen voor het leger. Bovendien leerde je bij Kees Boeke wel koken en tuinieren, maar niet zo veel traditionele vakken. Koningin Juliana leed haar eerste nederlaag in de periode dat ook gebedsgenezeres Greet Hofmans voor spanning zorgde op paleis Soestdijk. Lees verder »
You die next! Het filmpje waarin Matti Saari op de camera schoot om zijn voorgenomen bloedbad in een Finse school aan te kondigen was snel na het uitvoeren van het dreigement van YouTube verwijderd. Maar het keert nog dagenlang terug in alle nieuwsprogramma’s, als illustratie bij de vraag hoe het zover heeft kunnen komen.
Dat zouden we ook wel willen weten van de beurtelings als ‘dat tuig’ of ‘Marokkaanse straatterroristen’ aangeduide jonge bewoners van Gouda of Amsterdam-Slotervaart. Hun vaak geciteerde uitspraak ‘Ik maak je dood!’, bijvoorbeeld tegen ambulancechauffeurs, verschilt in ieder geval van die van de blonde Saari, omdat zij nog niet de daad bij het woord hebben gevoegd. Lees verder »
Televisie gedraagt zich soms als een monster dat zijn eigen kinderen verslindt. Nog geen jaar geleden, toen Rita Verdonk haar beweging Trots op Nederland lanceerde, hieven de actualiteitenrubrieken haar plechtig op het schild. Met verbazing zag ik het zonder enige ironie gepresenteerde icoon van de nieuwe grote roerganger en de strijkages waarmee politiek verslaggever van Netwerk Wilfred Scholten in zijn interview de volgende premier van Nederland
benaderde.
Twee nieuwe buitenlandse fictieseries op de maandagavond van RTL5 bevestigen het vermoeden dat seks en macht, en vooral de samenhang van die twee, de dominante thema’s van het nieuwe televisieseizoen vormen. Lipstick Jungle en Secret Diary of a Call Girl moeten beide vooral vrouwen aanspreken, hoewel je kunt vermoeden dat de laatste ook veel mannelijke kijkers zal trekken.
Lipstick Jungle, waarvan deze week in Amerika alweer het tweede seizoen startte, wordt geafficheerd als de opvolger van het succesvolle Sex and the City. Ze hebben inderdaad wel het een en ander gemeen: scenarioschrijfster Candace Bushnell, het decor van New York en de vriendschap tussen enkele vrouwen, die tot de bovenlaag van media, geld en glamour behoren. De drie vriendinnen in Lipstick Jungle zijn iets ouder dan die in Sex and the City en in meerderheid geen vrijgezel; alleen modeontwerpster Victory Ford (Lindsay Price) is op zoek naar de ware, die zich aandient in de vorm van een mysterieuze miljardair. Hij zegt 2000 dollar per minuut te verdienen, dus mag ze zijn tijd niet verspillen. Lees verder »
Meisjes kijken vrijwel vanaf de geboorte meer naar gezichten, jongens eerder naar voorwerpen. En overal ter wereld zeggen vrouwen, als ze twee jongens zien vechten: “houd daarmee op!” Psychobioloog en psychotherapeut Martine Delfos stelde zondag in Boeken (VPRO) dat die jongens meestal eerder stoeien dan vechten: het is geen agressie, maar meten. En de meeste mannelijke omstanders zullen niet ingrijpen, maar blijven toekijken.
Delfos schreef een boek getiteld Verschil mag er zijn. Waarom er mannen en vrouwen zijn. Daarin stelt ze dat de menselijke soort verfijnd is, doordat er twee typen mensen bestaan, die elk uitblinken in verschillende taken. Die trend naar de erkenning van aangeboren verschillen tussen mannen en vrouwen is al een tijdje gaande. Je zou alleen kunnen tegenwerpen dat de maatschappelijke waardering voor mannelijke en vrouwelijke eigenschappen, bijvoorbeeld afgemeten aan wat je op televisie ziet, niet zo gelijk verdeeld is. Lees verder »
Voor een beroepskijker vormen quizzen en spelletjes een guilty pleasure. Ik voel me schuldig als ik een documentaire, nieuwsprogramma of nieuwe reality show laat schieten voor een aflevering van Tien voor taal of That’s the Question. De meeste formats gaan eindeloos mee en er verandert zelden iets aan de formule. Toch kun je er heel af en toe een trend in ontdekken van groter belang dan de directe amusementswaarde.
Jonathan Israel is een Britse historicus, gespecialiseerd in de Verlichting en in Nederland. Die twee onderwerpen hebben met elkaar te maken. Het was dus een aardig idee van Max Pam, onlangs uitgeroepen tot Vrijdenker van het Jaar, om in Oxford bij Israel langs te gaan en hem commentaar te vragen op enkele recente Nederlandse televisiebeelden, gerelateerd aan wat minister Rouvoet (Jeugd en Gezin, ChristenUnie) het verlichtingsfundamentalisme noemt. Het programma, Bijna zo erg als de Denen, werd gisteren uitgezonden door HUMAN in het kader van de aan de stichting De Vrije Gedachte toegekende zendtijd. Lees verder »
Deftige bruiloften en een enkele kerkgang daargelaten dragen Nederlandse dames geen hoeden meer. Prinsjesdag is een ander reservaat van traditie en aloude rituelen. Vast onderdeel van de televisieverslaggeving vormt dan ook een impressie van de hoedjes.
Je kunt je bijzonder kleden omdat je dat mooi of elegant vindt, of omdat je meent dat het zo hoort. Sommige vrouwelijke politici willen echter geen modestatement afleggen, maar ook met hun outfit een inhoudelijke boodschap overdragen. Zo had minister Ella Vogelaar (Wonen, Wijken en Integratie, PvdA) vier vrije zaterdagen opgeofferd om zich te laten kleden door een atelier in een Arnhemse ‘prachtwijk’. Lees verder »
