Almelo is met de schrik vrijgekomen, concludeerde Netwerk na de gijzeling van een wethouder en vier ambtenaren door een boze Turkse caféhouder, die geen vergunning kreeg. Of in de woorden van zijn zoon in het NOS Journaal: „Mijn vader beetje boos geworden.”
Nog meer goed nieuws boden de laatste journaaledities. Er is veel vraag van politiekorpsen naar de diensten van Renzo en z’n maatje Dino, twee honden die zijn getraind in het opsporen van geld. Ze ruiken verstopte bankbiljetten en slaan dan aan. Het probleem zou zijn, zo meldt de NOS, dat de panden van zwartgeldbezitters te groot zijn voor doorzoeking door menselijke beambten.
„De hemel is aan scherven naar beneden gevallen”, constateert Kees Fens in een nog veel grotere, geheel onttakelde ruimte. Hans Keller nam de literatuurcriticus en cultuurbeschouwer mee terug naar de kerk van zijn jeugd, de Onze Lieve Vrouwe van de Altijd Durende Bijstand in Amsterdam-West. Toen hij daar voor het eerst door religie en kunst werd aangeraakt, was God nog jong, zegt Fens. Nu is Hij in de versukkeling geraakt en hulpbehoevend geworden. Het ligt voor de hand te denken dat Fens’ schrijnende observatie ook een vorm van projectie is. Lees verder »

Frénk van der Linden heeft een kleine, maar cruciale verbetering aangebracht in de formule van zijn interviewprogramma 30 hoog (NCRV). In de eerder dit seizoen uitgezonden eerste reeks liet de interviewer zich door zijn redactie verrassen met een hem onbekende gast en begon dan meteen aan een portretterend gesprek van 25 minuten, mede aan de hand van enkele voorwerpen die de gast meebracht.
Locatie (de hoogste verdieping van een kantoorflat aan het IJ) en toon zijn hetzelfde in de tweede serie, maar het verschil is dat Van der Linden nu een paar minuten tevoren hoort wie er zo zal binnenkomen. We mogen met hem meekijken naar een videomontage van archieffragmenten van de gast. In gesprek met een onzichtbare redacteur, van wie de stem later is ingesproken door Peer Mascini, beantwoordt Van der Linden enkele vragen over de te volgen strategie. Zo wordt de kijker deelgenoot van de moeilijkheidsgraad en de problemen die opgelost moeten worden, en dat maakt onze betrokkenheid bij de uitdaging groter.
Nu wisten we al een paar dagen, door uitzending van promo’s van 30 hoog, dat de eerste gast cabaretier Youp van ‘t Hek zou zijn. En dat de confronterende aanpak van de interviewer op verzet zou stuiten. Ik meen me zelfs te herinneren dat Van ‘t Hek in het wervingsfilmpje op een vraag naar een buitenechtelijke affaire antwoordt: „Dat gaat je niets aan.”
In het programma zelf gaat het iets anders en is de uiterste verdediging van de geïnterviewde waar het deze kwestie betreft een wedervraag: „Doet dat ter zake?” Lees verder »

Sinds 1769 kent de Londense Royal Academy of Arts de traditie van een grote zomertentoonstelling. De opening ervan is een sociaal evenement, waaraan The Culture Show (BBC) gisteren een heel programma van een uur wijdde.
Bijzonder aan die zomertentoonstelling is dat iedereen werk kan inzenden, van architect tot beeldhouwer en van amateur tot topkunstenaar. Van de 20.000 aangemelde werken selecteert een commissie de beste 1200, die dicht opeengepakt zonder duidelijke hiërarchie worden tentoongesteld. Alles wat er hangt en staat is te koop.

Lees verder »

Lee McQueen (30), een salesmanager uit Buckinghamshire, is gisteren de verrassende winnaar geworden van het vierde seizoen van de BBC-serie The Apprentice. Hij overweegt een Porsche te leasen en een duur cadeau voor zijn vriendin te kopen, nu hij een salaris van 100.000 pond gaat verdienen bij een van de werkmaatschappijen van zakenman Sir Alan Sugar, de eigenlijke ster van het programma.
De eindoverwinning van Lee over drie medefinalisten, vijftien deelnemers en 20.000 kandidaten verbaast niet omdat hij een van de minst opvallende spelers was, maar wegens een flagrante onjuistheid in zijn cv. Vorige week was bij nader onderzoek gebleken dat hij niet twee jaar aan een bepaalde universiteit had gestudeerd, maar slechts vier maanden. Er werd wel een beetje een punt van gemaakt, maar Sir Alan en zijn adviseurs vonden het geen doodzonde. In het afsluitende nagesprek voor een zaal vol publiek zei de toekomstige werkgever van The Apprentice: „Het is geen ernstige kwestie. We hebben allemaal wel eens zoiets uitgehaald.” Lees verder »

Aangezien de zenders die deze weken geen voetbalwedstrijden vertonen zich voornamelijk beperken tot herhalingen, is dit het moment bij uitstek om eens op het web naar televisie te zoeken. Het is de vraag of je websites met korte videostreams wel ‘televisie’ mag noemen, zoals ze zichzelf graag afficheren.
Wat nu in het kielzog van YouTube ontstaat is eerder een nieuw medium. De technische onbeholpenheid van de huisvlijt maakt de authenticiteit alleen maar groter.
Het interessantste voorbeeld tot nu toe in Nederland van zo’n site is hansteeuwen.tv. Er staan nog niet heel veel filmpjes op, misschien een stuk of tien. Lees verder »

Het op een na bekendste aforisme van Johan Cruijff sprak hij voor het eerst uit in het voorjaar van 1995. De toenmalige trainer van Barcelona werd gevraagd naar zijn voorspelling van de uitslag van de finale van de Europa Cup 1 tussen Ajax en AC Milan. Volgens de website van het Genootschap Onze Taal luidde de grondvorm: „Italianen kennen niet van je winnen, maar je ken wel van ze verliezen.”
De orakeluitspraak leek weer eens actueel in de voorbeschouwing die NOS-analist Cruijff gisteren wijdde aan de wedstrijd Nederland-Italië in de eindronde van het Europees Kampioenschap. Voor de zekerheid informeerde Tom Egbers nog even naar de exacte formulering. Licht parafraserend herhaalde Cruijff: „Hun kunnen niet van je winnen, maar je kan wel van hun verliezen.” Lees verder »

Historicus Maarten van Rossem herhaalde vrijdag bij Knevel en Van den Brink zijn oproep om tijdens het EK voetbal ten minste één publieke zender oranjevrij te houden. Ik sympathiseer met zijn ergernis over de mede door economische motieven ingegeven hysterie in de media-aandacht voor de prestaties van het Nederlandse elftal. Elk detail van de fysieke en mentale toestand van de spelers wordt eindeloos uitgemolken. Het ergst is nog niet eens het gebabbel aan tafel bij Jack van Gelder in Studio Sportzomer of de steeds op dezelfde opsommerige toon door Bert Maalderink gedebiteerde verslagen van bewegingen rond de spelersbus.

Het dieptepunt tot nu toe vormde vrijdagavond de orgie van plechtstatig chauvinisme in de show Hazes in de ArenA (TROS). Terwijl Lee Towers een potpourri zong van Ik heb u lief mijn Nederland en You’ll Never Walk Alone, in duet met de boven de hoofden van tienduizenden vertegenwoordigers van de getatoeëerde klasse geprojecteerde schim van André Hazes, droeg een tiental meiden in oranje voetbaltenue rood-wit-blauwe vlaggen het podium op. Toen ze daarmee gingen vendelzwaaien bereikte het publiek een vorm van extase. Lees verder »

Het hele land schijnt al behoorlijk in EK-stemming en oranjesfeer te verkeren en om niet achter te blijven besloten een voetbalavond te houden. Met Johan Cruyff te gast in Twan Huys’ Nova college tour en De reünie WK ‘78, waarin het elftal dat de wereldkampioenschappen in 1978 in Argentinië verloren had, ‘gereüneerd’ was en dan als slagroom op de taart zou ik proberen het hele Studio sportzomer uit te zitten, wat eerder deze week mislukt was.

Nu weer, wil ik wel alvast verklappen want allemachtig, wat is dát stomvervelend, dat gezeur over niets omdat er gewoon nog niet gevoetbald wordt. Maar dan tóch met gasten wat speculeren over de mogelijke opstelling van het Nederlands elftal. Toch aan Rinus Israel vragen: „Hoe kijk jij daar tegenaan Rinus?” Nu Rinus dacht „persoonlijk” iets dat er niet toe deed en waar ook niemand op inging. Verder was middenvelder Wesley Sneijder ’s ochtends even niet op het veld geweest, wat we Zeer Uitgebreid compleet met spionage-achtige beelden te zien kregen, en uiteindelijk hoorden we dat Sneijder „een tikkie op z’n hamstring heeft gehad”. Niets ernstigs. Lees verder »

De artsen die deel uitmaakten van de Vereniging tegen Kwakzalverij konden hun lachen maar nauwelijks verbergen toen een collega die Ayurvedische geneeswijzen als ‘aanvulling’ gebruikte op de vaardigheden die hij tijdens zijn studie medicijnen had geleerd, sprak over drie soorten energieën in het lichaam en vertelde dat hij graag werkte met de ‘polsdiagnose’. Op een filmpje zag je hem dat doen bij een mevrouw: ze mocht hem niets vertellen over haar klachten vóór hij haar pols gevoeld had. Al voelende vroeg hij of ze een operatie in het bekkengebied ondergaan had? Nee, zei de vrouw, nu ja, een keizersnee. De arts glimlachte: „Dat is een operatie in het bekkengebied”, zei hij, „dat voelde ik meteen.”

De ‘alternatieven’, van wie de meesten liever spraken over ‘aanvullende behandelingen’ zaten aan de ene kant van de zaal en citeerden steeds cijfers en onderzoeken waaruit bleek dat significant veel patiënten zich beter voelden na hypnotherapie of homeopathische behandelingen, de reguliero’s zaten aan de andere kant en smaalden dat dát nu juist typerend was voor de alternatievo’s, dat ze altijd de gunstige cijfers eruit haalden en niet, zoals wetenschappelijk ingestelde geneeskunde wél, met gecontroleerd, dubbelblind, gerandomiseerd onderzoek probeerden vast te stellen of een therapie wel of niet werkt. Lees verder »

Het is een lastige affaire voor de PvdA, die prominenten die allemaal het beste voorhebben met de partij maar wel allemaal een ander beste, en dan nog de embryoaffaire waarvan politieke commentatoren dolgraag lijken te willen dat die tot een kabinetscrisis leidt. Bij Nova zat Wouter Bos om zich over ‘de aangeslagen bokser’ (= de PvdA) uit te laten, en te zeggen dat de partij ‘uniek’ is en dat een keer of acht te herhalen. De PvdA is dus uniek. Waarom? Ook dat hebben we een keer of drie gehoord: ze „omarmen” daar „de moderniteit”, ze zijn sociaal en ze zijn internationaal. Dat vind je nergens! Dat is „de kern”. En verder, ook Bos zei het onomwonden, is de situatie „buitengewoon zorgelijk”. Dus gaan ze…nou? Jawel: nóg beter uitleggen wat we eigenlijk, nóg duidelijker maken hoe goed we, nóg beter voor het voetlicht brengen dat we. Het moet een ellendige baan zijn, partijleider, als je steeds maar weer zulke dingen moet zeggen en dan Twan Huys tegenover je vindt die met zijn onschuldigste, aardigste gezichtje vraagt: „Wat begrijpen de mensen in het land verkeerd?” Lees verder »